Ενθάδε κείται… νούμερο!

Του Άρη Σκιαδόπουλου

Εικόνα στα υπόγεια του μετρό. Σχεδόν ετοιμοθάνατη, μπαίνει να πεθάνει στη θαλπωρή, την παίρνουν χαμπάρι από τις κάμερες, η Ασφάλεια τρέχει,τη μαζεύει και την…αδειάζει, έξω από το μετρό, να πεθάνει εκεί. Να μην έχει καμιά ευθύνη το μετρό…

Μήτε ΕΚΑΒ έρχεται να μαζέψει την ετοιμοθάνατη. Ειδοποιείται μόνο η Αστυνομία για τα περαιτέρω.

Πεθαίνει και θάβεται ως ένας αριθμός,συνήθως στό Τρίτο Νεκροταφείο.

Αυτή η αξιακή αρχή , από την αρχαιότητα, του σεβασμού των νεκρών, πάει πια κατά διαόλου…

Στο βωμό της τρόικας θυσιάζονται αξίες πατρογονικές και ποδοπατούνται παραδόσεις, βαθιά ριζωμένες στο ήθος αυτού τού λαού.

Στα νοσοκομεία νεκροί μένουν στα «αζήτητα», στους νεκροθαλάμους, γιατί οι συγγενείς τους δεν έχουν λεφτά να τους κηδέψουν. Καμιά φορά προωθούν τις σωρούς στα εργαστήρια Ανατομίας της Ιατρικής. Κι” αυτά, όμως, έχουν φρακάρει.

Όταν ο μπάτσος βγαίνει …μπουρδελότσαρκα

Του Άρη Σκιαδόπουλου

Ο μπάτσος αποτελεί μια ειδική κατηγορία πού κινείται στο οριακό πεδίο ζώον- άνθρωπος με την Δαρβινική προσέγγιση. Πρώτα Απ´ όλα ως μπάτσος ορίζεται από τη στιγμή πού φοράει στολή κι αναλαμβάνει το έργο τής καταστολής. Γι αυτό όταν κάποτε σέ μια συνέντευξη ρώτησα την Γώγου αν συμπαθεί τον μπάτσο μού απάντησε » Ναι όταν δεν φοράει στολή.»

Οταν λοιπόν δεν φοράει στολή είναι ένας από μάς πού κινείται στο επίπεδο τού ανθρωπάκου. Ξεχωρίζει ως μέλος τής κοινωνίας για την διστακτικότητα του και την  ύπουλη στάση του στον κοινωνικό περίγυρο. Μην περιμένεις δηλαδή να κανείς μαζί του καμιά βαθυστόχαστη κουβέντα. Συνήθως κάθεται στη γωνιά ακούει τούς άλλους και σημειώνει στο  τεφτέρι του όχι τόσο για να βελτιωθεί όσο για να συμβάλλει στην πληροφόρηση τής «υπερεσίας».Αν και κατά τεκμήριο ο περίγυρός του απαρτίζεται από τούς όμοιούς του.

Απορίες βλακός

Βασικός κανόνας της δημοσιογραφίας: 

«Την πουτάνα δεν την λες ποτέ…πουτάνα»

Του Άρη Σκιαδόπουλου

Με αφορμή το επεισόδιο μεταξύ Δραγασάκη και υπουργού κ. Σταμάτη, αλλά και την προτροπή του υπουργού Δικαιοσύνης «στον εισαγγελέα…στον εισαγγελέα», όταν ο πρώτος αναφέρθηκε σε φίλους του Πρωθυπουργού που υπαγορεύουν τροπολογίες, ακολουθούν οι παρακάτω σκέψεις:

• Εγώ σ αυτή τη Δημοκρατία είμαι ίσος απέναντι στον νομό με τους κ.κ. Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα κ.α γνωστούς παράγοντες της επιχειρηματικής, βιομηχανικής και εφοπλιστικής δραστηριότητας;
• Μπορώ άραγε να αποδείξω αν κάποιος φίλος τους Πρωθυπουργού υπαγορεύει τροπολογίες; Ασφαλώς Όχι. Τούτο μπορεί, ίσως έμμεσα, να προκύψει από το ποιος η ποιοι ωφελούνται από μια τροπολογία.
• Στη «Ψωροκώσταινα», όπου όλοι γνωριζόμαστε, είναι τοις πάσι γνωστή η θεωρία περί ανεξαρτησίας των Δικαστών. Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις δικαστών που όταν εξέδωσαν αποφάσεις μη αρεστές στην Εξουσία βρέθηκαν στο…Νευροκόπι!!

Γιατί καίνε τις τράπεζες

Του Άρη Σκιαδόπουλου

Εδώ είναι ένα ζήτημα.

Τι είναι οι τράπεζες, τι οι ελληνικές τράπεζες και γιατί γίνονται ενίοτε στόχος ενός καταραμένου κι απόβλητου περιθωρίου;

Είτε έχουμε να κάνουμε με ληστεία, είτε με απαλλοτρίωση. Είτε τα λεφτά μέσω Παλαιοκώστα μοιράζονται σε κάποιους αναξιοπαθούντες ορεσίβιους, είτε μπαίνουν στα σεντούκια μιας οργάνωσης.

Και βέβαια, απ´ ο,τι φαίνεται, δεν καίγεται καρφάκι κανενός, αν κάποιος λήστεψε μια Τράπεζα, η την έκαψε, παρεκτός κι αν από αυτή την ενέργεια έχουμε θύματα.

Η κρατούσα λοιπόν άποψη, στην πολιτική..πλέμπα, είναι πώς οι τράπεζες δεν είναι άλλο τίποτα από τον μακρύ βραχίονα ενός δύσμορφου καπιταλισμού,τριτοκοσμικού τύπου.

Αποτελούν τη μέγγενη που σφίγγει μέχρι ασφυξίας τον ελληνικό λαό, σαν προέκταση ενός συστήματος απόλυτα ολιγαρχικού. Ένα σύστημα από το οποίο ωφελούνται μόνο συγκεκριμένες ομάδες πολιτών, σε βάρος των υπολοίπων.