Βρέθηκε σε δύσκολη εποχή. Ασφυκτιούσε. Αγωνιούσε και αγωνιζόταν. Πάλευε να απαλλαγεί από τον βραχνά που του στερούσε το χαμόγελο, από την φασιστική μαυρίλα που καταπλάκωνε την καθημερινότητα του και την χώρα. Τον έλεγαν Μιχάλη Μυρογιάννη.
Μετρούσε μόνο 20 χρόνια ζωής. Κουβαλούσε μαζί του χιλιάδες όνειρα και επιθυμίες, όταν βρέθηκε με «τα μάτια κόκκινα και πρησμένα», από τα δακρυγόνα.
«Μάνα η χούντα θα πέσει, κοντεύουμε να ρίξουμε την χούντα», ήταν η απάντηση του στην ανησυχία της μάνας του που έβλεπε το σπλάχνο της «χτυπημένο και μελανιασμένο από τα γκλοπ» των μπάτσων.
Μετρούσε μόνο 20 χρόνια ζωής. Κουβαλούσε μαζί του χιλιάδες όνειρα και επιθυμίες, όταν βρέθηκε με «τα μάτια κόκκινα και πρησμένα», από τα δακρυγόνα.
«Μάνα η χούντα θα πέσει, κοντεύουμε να ρίξουμε την χούντα», ήταν η απάντηση του στην ανησυχία της μάνας του που έβλεπε το σπλάχνο της «χτυπημένο και μελανιασμένο από τα γκλοπ» των μπάτσων.

