Εκλογικό παιχνίδι με τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Του Νίκου Γεωργιάδη

Την περασμένη Τετάρτη, στην καθιερωμένη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στις εξελίξεις που αφορούν στα Γλυπτά του Παρθενώνα και στις σχετικές συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει (ακόμη μια φορά) με τη Βρετανία. Είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακό (αν και θα μπορούσαμε να βρούμε πολλά άλλα επίθετα) να χρησιμοποιείται τόσο ξεδιάντροπα το θέμα της ανάκτησης των γλυπτών για προεκλογικούς λόγους. Και αυτό δεν προκύπτει ως συμπέρασμα, αφού ειπώθηκε ξεκάθαρα από τα πρωθυπουργικά χείλη: «Εφόσον ο λαός θα μας εμπιστευτεί ξανά, πιστεύω ότι αυτόν τον στόχο θα μπορέσουμε να τον πετύχουμε με απόλυτο σεβασμό στις προφανείς “κόκκινες” γραμμές που έχουν θέσει όλες οι κυβερνήσεις».

Ποιες είναι όμως αυτές οι «κόκκινες» γραμμές οι οποίες γίνονται σεβαστές; Υποτίθεται πως βασική προϋπόθεση οποιωνδήποτε συνομιλιών είναι η μη αναγνώριση νόμιμης κατοχής των Γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο. Παρόλα αυτά, όλα τα δημοσιεύματα αφορούν συζητήσεις που εμπλέκουν δανεισμό, προσωρινή επιστροφή, ανταλλάγματα ή άλλες μορφές. Και όταν λέμε δημοσιεύματα, αναφερόμαστε στα βρετανικά Μέσα, αφού από τα εγχώρια δεν προκύπτει καμία πραγματική πληροφορία, κανένα ρεπορτάζ. Είτε μιλάμε για φίλα προσκείμενα ΜΜΕ ή αντιπολιτευτικά.

Γλυπτά του Παρθενώνος: Το τυρί και η φάκα

Του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Μετά το  πρακτορείο Bloomberg, οι βρετανικές εφημερίδες “The Telegraph”  και “London Times” επανέλαβαν την πληροφορία ότι «για πρώτη φορά το Βρετανικό Μουσείο συζητεί με την ελληνική κυβέρνηση να επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνος στην Αθήνα». Αυτό είναι μία δικαίωση της Ελλάδος.

Η συμφωνία –αν είναι σωστό το ρεπορτάζ– θα περιλαμβάνει «μία πολιτιστική ανταλλαγή τμημάτων των Γλυπτών με ελληνικές αρχαιότητες στο Βρετανικό Μουσείο, ορισμένου χρόνου». Αυτό είναι λάθος. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Γλυπτών δεν λύεται δια της ανταλλαγής και ως εκ τούτου τα Γλυπτά επιστρέφουν  στους θεματοφύλακες των, ως χρησιδάνειον που κατοχυρώνει την βρετανική αρπαγή των Γλυπτών από τον λόρδο Έλγιν και την κλεπταποδοχή τους απ’ το Βρετανικό Μουσείο.

Δεν χωρούν συναλλαγές

Νέα διάκριση: Η τσιμεντωμένη Ακρόπολη στα «κατεστραμμένα» μνημεία του Economist! Ελλάδα

«Ενώ οι άνθρωποι στην Ευρώπη ήταν κλειδωμένοι στα σπίτια τους, η πολιτιστική κληρονομιά τους καταστράφηκε με μπουλντόζες», γράφει η εφημερίδα

Νέα σημαντική διάκριση για την τσιμεντωμένη πλέον Ακρόπολη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη ήρθε από την Μ. Βρετανία και τον Economist.

Μετά την επιτυχία στον γαλλικό Τύπο, έρχεται η αναγνώριση και από τον βρετανικό. Η γνωστή εφημερίδα, συμπεριέλαβε την παρέμβαση στην Ακρόπολη στο αφιέρωμά της για τα μνημεία και τα ιστορικά κτίρια που “καταστράφηκαν” στην διάρκεια της πανδημίας.

«Οι εγχώριες αρχές πραγματοποίησαν ορισμένες αμφίβολες ανακαινίσεις. Πάρτε την Ακρόπολη για παράδειγμα. (Ο Ξέρξης μάλλον το έκανε). Η κυβέρνηση λέει ότι τα τσιμεντένια μονοπάτια ενισχύουν την προσβασιμότητα. Οι επικριτές λένε ότι προκαλούν πλημμύρες.».

Μια σαλή ιστορία για το σάλο περί τσιμέντου στην Ακρόπολη

Της Λιάνας Κανέλλη

Σουίτα στο ξενοδοχείο Plaza στο Σύνταγμα. Έχω απέναντι μου τον Φράνσις Φόρντ Κόπολα. Μιλάμε δύο ώρες. Αγγλικά, και κάπου-κάπου για συγκεκριμένα συναισθήματα, δικά του, στα ιταλικά. Μου φαίνεται σαν ψέματα. Σα να ζω σε ταινία. Μιλάει για την κόρη του και το ταλέντο της. Ακούω ιστορίες για το Σκορτσέζε, τον Ταβουλάρη, κι άλλα ιερά τέρατα του σινεμά, κι ο Κόπολα μου μοιάζει τόσο οικείος και ζεστός, σα θείος που γύρισε από την εξωτική Αμέρικα. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε, τα τέλη της δεκαετίας του ’80, για να ρθει ο θόρυβος για το τσιμέντο που χρειάστηκε να διευκολύνει την πρόσβαση των ΑΜΕΑ, και όχι μόνον, στον Ιερό Βράχο ως τον Παρθενώνα.

Οπότε ξύπνησε μια από τις πιο σαλές, θεότρελες ιστορίες – εμπειρίες της δημοσιογραφικής μου ζωής, κι είπα να τη μοιραστώ, με το όποιο κοινό ενδιαφέρεται στην εποχή του διαδικτύου γι αυτό που λέμε «η αθέατη πλευρά» των γεγονότων, κι όχι για να ξεράσει θυμό ή και χυμό με ευκολία, μπερδεύοντας το μέσα του βάσανο με τα βάσανα του κόσμου.

Άξεστοι και απολίτιστοι έμποροι

Τα δείγματα της σχέσης Πολιτισμού και Δεξιάς

Του Αρτέμη Ψαρομηλίγγου

Είχε πει ο Σοφοκλής Βενιζέλος για τον  ανηψιό του, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη:
«Οχι μόνο είναι ικανός να πουλήσει ακόμη και την Ακρόπολη, αλλά θα την πουλήσει κοψοχρονιάς».

Τον Ιούνιο του 2017 ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνάντηση με το ΣΕΤΕ ανέφερε:
«Υπάρχουν τεράστια περιθώρια στη διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων και στην εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα σε πεδία που, για πολλά χρόνια, τα θεωρούσαμε ταμπού […] Δεν έχω τέτοιες αναστολές. Η δουλειά πρέπει να γίνεται».
■ Ο Κυριάκος τον Σεπτέμβριο του 2019 είχε πεί στον Βρετανό πρωθυπουργό:
«Μπόρις, σαν πρώτη κίνηση, ΔΑΝΕΙΣΕ ΜΟΥ τα Γλυπτά του Παρθενώνα για μία συγκεκριμένη περίοδο και θα σου στείλω πολύ σημαντικά τεχνουργήματα που δεν έχουν βγει ποτέ από την Ελλάδα, προκειμένου να εκτεθούν στο Βρετανικό Μουσείο».

Ο Παρθενώνας ετικέτα της Coca Cola

Της Δήμητρας Μυρίλλα

Τις τελευταίες ώρες η Αθήνα και κυρίως τα σημεία που βρίσκονται κοντά σε αρχαιολογικούς χώρους έχει γεμίσει με τα καινούργια μπουκάλια της Coca – Cola,  τα οποία φέρουν ως ετικέτες τον Παρθενώνα, τη Βουλή, το Ηρώδειο ενώ τα αντίστοιχα νέα μπουκάλια της εταιρείας που κυκλοφορούν στη Θεσσαλονίκη φέρουν ετικέτες με τον Λευκό Πύργο.

Η εν λόγω πολυεθνική θεωρεί τα μνημεία τσιφλίκι της και κατ’ αυτή τη λογική θεωρεί  ότι  δικαιούται να τα καπηλεύεται ως αγοραίο εργαλείο ώστε το συμβολικό κεφάλαιο που αντλεί από αυτά να μετατρέπεται και σε πραγματικό κεφάλαιο. Στο παρελθόν είχε απεικονίσει τους κίονες του Παρθενώνα ως μπουκάλια Coca – Cola,  χωρίς βέβαια να ζητήσει άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού και φυσικά η διαφήμιση αποσύρθηκε.

Ήταν 30 Μαΐου 1941...

Ανάρτηση από: https://kinisienergoipolites.blogspot.com

Γκούτσι-Ακρόπολη, όπως Σκόντα-Ξάνθη και άλλες βαριές βιομηχανίες

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Για διαφήμιση ψάχνει ο Γκούτσι, δεν ψάχνει η Ακρόπολη. Μέχρι χτες έτσι ξέραμε. Γιατί από την επιχειρηματολογία μερικών ούλτρα φιλελεύθερων οπαδών της ελεύθερης αγοράς και κάθε ελευθερίας γενικώς, του εμπορεύματος, των επιλογών και του αυτοπροσδιορισμού, το ακούσαμε κι αυτό. Ότι από την πασαρέλα του Οίκου θα διαφημιστεί η Ακρόπολη και δεν θα πεθάνει το αρχαίο πνεύμα αθάνατο.

Λογικό. Ο μεγαλύτερος ανορθολογισμός σήμερα είναι να βρεθεί κάτι έξω από τη σφαίρα του εμπορεύματος, χωρίς μια τιμή εκκίνησης. Η Ακρόπολη, ένα πολύ καλό trademark που με τις κατάλληλες κινήσεις θα δει τις μετοχές της να εκτοξεύονται. Αλλιώς, λίγα τα ψωμιά της.

ΝΤΡΟΠΗ! Σε αρχαιολογικό χώρο με φόντο την Ακρόπολη θα μιλήσει ο Ομπάμα στις 16 Νοεμβρίου

Της Δήμητρας Μυρίλλα

Είναι λογικό… Ποιο είναι το κατάλληλο μέρος που θα επέλεγε η κατάλληλη κυβέρνηση και ο κατάλληλος πρωθυπουργός για να μιλήσει ο «his masters voice» των ελληνικών κυβερνήσεων από την εποχή του «Στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας» του Π.Κανελλόπουλου και του «Ανήκομεν εις τη Δύσιν» του Κ. Καραμανλή ως το «Ευχαριστούμε τους Αμερικάνους» του Κ. Σημίτη και το «η θέση της Ελλάδας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ δεν αμφισβητείται» του Αλ. Τσίπρα;

Ποιο άλλο αν όχι ένα σημείο που θα έχει την Ακρόπολη ως φόντο και που αυτό το ίδιο θα έχει ιστορική και μνημειακή φόρτιση; Είναι λίγες ημέρες που κυκλοφόρησε ως πιθανότητα στα ΜΜΕ ότι ο Μ. Ομπάμα θα απευθύνει το διάγγελμα του στον ελληνικό λαό με φόντο την Ακρόπολη. Είναι το σύνηθες  μοτίβο: τα δηλητήρια προσφέρονται σε μικρές δόσεις ώστε να μην προκαλούν την απέχθεια και να τα συνηθίζει ο οργανισμός.

Φέρτε πίσω τα γλυπτά του Παρθενώνα

Reunite Them! “BRING THEM BACK!” 
Στο Βρετανικό Μουσείο φιλοξενούνται χιλιάδες κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων. Η καμπάνια μας δε ζητάει την επιστροφή όλων αυτών.Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα για να επανενωθεί το Μνημείο. 
Eμείς οι χρήστες του διαδικτύου έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να κινητοποιήσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκοπός μας μπορεί να επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο. 

Ο Stephen Fry μιλά για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα

Ευχαριστώ τον φίλο Δήμο Σ.