Έξω η μπατσο-«αριστεία» από τα πανεπιστήμια

Ο κύριος της φωτογραφίας είναι ένας εκ των μπατσο - φρουρών που (θα) προστατεύουν τους μπατσο-φύλακες της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Τόσο «άριστα», τόσο «ακαδημαϊκά», τόσο «ελεύθερα»

Του Γεράσιμου Χολέβα

Οι μόνιμες προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών στα νοσοκομεία και η ενίσχυση του δημοσίου συστήματος Υγείας (και για την πανδημία) είναι «πολυτέλεια» για τους «αρίστους». Οι συμβάσεις και η ανεπάρκεια στην υλικοτεχνική υποδομή ήταν και είναι η (επικίνδυνη) «λύση» της κυβερνήσεως. 

Οι μόνιμες προσλήψεις πυροσβεστών, για να προστατευθούν ανθρώπινες ζωές και κόποι μιας ζωής από τις πυρκαγιές, δεν χρειάζονται για την «εκλεκτή» κυβέρνηση. Προτίμησε να «σβήνουν» οι αστυνομικοί τις φωτιές με τα ποτιστήρια. 

Σε μια περίοδο σαρωτικής ακρίβειας και την ώρα που καλούν σε συναίνεση στην πείνα, για τον χειμώνα που έρχεται, επέλεξαν να εμφανίσουν την πανεπιστημιακή αστυνομία. Για κάτι τέτοια «λεφτά υπάρχουν» πάντα. Αντίθετα, για την ενίσχυση του δημοσίου πανεπιστημίου ο «δημοσιονομικός χώρος» περιορίζεται. Αυτός ο περιορισμός ενισχύει την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. 

Πότε θα πούμε ...«Φτάνει πια»!

Του Γ. Π. Τριμπέρη

Ανέχονται και προωθούν στα Τμήματα την κολεγιοποίηση των υγειών και διεθνώς ανταγωνιστικών υψηλού επιπέδου Προγραμμάτων Σπουδών, στο όνομα της ευκολότερης αποφοίτησης, ώστε με μειωμένη γνώση οι απόφοιτοι να μη είναι απαιτητικοί στην αγορά εργασίας, να αποτελούν συνεχή πελατεία στη “Δια βίου Μάθηση” και e-earning επιμόρφωση.

Όπως φαίνεται ζούμε σε μια χώρα με μεγάλες ανοχές. Αν αναλογιστούμε πόσα έχει περάσει ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια, χωρίς να ξεχνάμε το βάρβαρο παρελθόν, αντίθετα με την γνωστή αισιόδοξη αναφορά ότι “τα βάσανα σε δυναμώνουν” και ότι “αυξάνουν τις αντιστάσεις σου απέναντι σε αυτούς που σου τα προκαλούν”, στη χώρα μας αυτή η αναφορά επαληθεύεται σε  όλο και πιο λίγους.

Οικονομική κρίση και  χρεωκοπία, ξεπούλημα νευραλγικών κρατικών τομέων σε πολυεθνικά συμφέροντα, αεροδρομίων και  λιμανιών, σε βαθμό που να μην ελέγχεις την ίδια σου τη χώρα. Μονάδες Υγείας, ενέργεια, μεταλλεία, παραδίδονται σε γνωστούς-αγνώστους “επενδυτές”, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη δημόσια Υγεία, στη τσέπη του καταναλωτή, στο περιβάλλον. Παραδίδονται νέες βάσεις επί ελληνικού εδάφους στους Αμερικανούς, στο ΝΑΤΟ, όταν όλοι γνωρίζουν τις σφαγές χιλιάδων αθώων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη που προκάλεσαν, επιβάλλοντας δια πυρός και σιδήρου την οικονομική και την πολιτική κυριαρχία τους.

Ο ελληνικός δημόσιος τομέας είναι αναποτελεσματικός όχι υπερμεγέθης

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Ημέρες που είναι στην πολιτική μας σκηνή, έχει σημασία να υπενθυμίσουμε ότι ο νεοφιλελευθερισμός σαρώνεται από τους λαϊκιστές, που κατέκλυσαν την υφήλιο και που κατέλαβαν ήδη κυρίαρχες δυνάμεις του κόσμου μας, επιβάλλοντας ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, στο πλαίσιο του οποίου ο δημόσιος τομέας αντιμετωπίζεται διαφορετικά από ό,τι μέχρι πρότινος.

Συγκεκριμένα, από τους κανόνες αυτού του νέου συστήματος απουσιάζει παντελώς η αντιπαλότητα που υποθάλπει ο νεοφιλελευθερισμός ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Ο παλιός διαχωρισμός δεξιάς και αριστεράς πολιτικής έχει ατονήσει και έχουν εκδιωχθεί από τον κατάλογο των εφαρμοζόμενων μέτρων πληθώρα ταμπού, που αποτελούσαν πάλαι ποτέ το ευαγγέλιο των νεοφιλελεύθερων.

Να προσθέσω ότι είναι χωρίς σημασία η περιφρονητική στάση και η δυσμενής κριτική των παραδοσιακών κομμάτων εναντίον των λαϊκιστών, δεδομένου ότι οι τελευταίοι αυτοί καλώς ή κακώς, κερδίζουν έδαφος και εξελίσσονται σε ισχυρές, ενίοτε και σε κυρίαρχες δυνάμεις. Στο μέτρο που μπορεί κανείς να κρίνει οι συγκλονιστικές αυτές θεσμικές μεταβολές δεν έχουν αγγίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία παραμένει δέσμια του διεθνώς υπό κατεδάφιση νεοφιλελευθερισμού.

Πανεπιστημιακό άσυλο. Υπό το φως των θεσμών στην αρχαιότητα

Του Δημήτρη Γ. Μπούσμπουρα

Για να εξετάσει κανείς τον θεσμό του ασύλου θα πρέπει να ανατρέξει στον ομώνυμο αρχαίο θεσμό που συνδέονταν στενά με τον θεσμό της Ικετείας όπως τον γνωρίζουμε από την Ιλιάδα και τις αρχαίες τραγωδίες[1].

Είναι γνωστή η θανάτωση των συνεργατών του πραξικοπηματία Κύλωνα και των συντρόφων του, τον 7ο π.Χ. αιώνα. Ο Κύλων μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα διέφυγε αλλά οι σύντροφοί του κατέφυγαν στο ιερό καθώς θεώρησαν ότι η σύνδεσή τους με το ιερό θα τους διασφάλιζε την ασυλία, σύμφωνα με τα καθιερωμένα. Η ασυλία όμως δεν έγινε σεβαστή και βρέθηκαν προσχήματα για την δολοφονία τους. Στον Παρθενώνα δέθηκαν με σχοινί στο βάθρο του αγάλματος της Αθηνάς αλλά, όπως γράφει ο Πλούταρχος, το σκοινί «έσπασε από μόνο του» κάτι που θεωρήθηκε προς στιγμή ότι θα απάλλαζε τους δολοφόνους τους, τον Μεγακλή και τους εταίρους του, από την κατηγορία της ιεροσυλίας.  Όταν οι στασιαστές βγήκαν από τον ναό τους δολοφόνησαν προ του ιερού των Ευμενίδων.  Αν και ο Μεγακλής εξορίστηκε, ενέσκηψε στην πόλη λοιμός με πολλούς θανάτους, κάτι που ερμηνεύτηκε ως θεία δίκη που στην περίπτωση αυτή ονομάστηκε Κυλώνιον άγος.

Ο μύθος του υπερμεγέθους δημόσιου τομέα!

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Ημέρες που είναι στην πολιτική μας σκηνή, έχει σημασία να υπενθυμίσουμε ότι ο νεοφιλελευθερισμός σαρώνεται ανελέητα από τους λαϊκιστές, που κατέκλυσαν την υφήλιο και που κατέλαβαν ήδη τις κυρίαρχες δυνάμεις του κόσμου μας, επιβάλλοντας ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης. Από τους κανόνες αυτού του νέου συστήματος απουσιάζει παντελώς η αντιπαλότητα που υποθάλπει ο νεοφιλελευθερισμός, ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ο παλιός διαχωρισμός δεξιάς και αριστεράς πολιτικής έχει ατονήσει, και έχουν εκδιωχθεί από τον κατάλογο των εφαρμοζόμενων μέτρων πληθώρα ταμπού, που αποτελούσαν πάλαι ποτέ το Ευαγγέλιο των νεοφιλελεύθερων.

Να προσθέσω ότι είναι χωρίς σημασία η περιφρονητική στάση και η δυσμενής κριτική των παραδοσιακών κομμάτων εναντίον των λαϊκιστών, δεδομένου ότι οι τελευταίοι αυτοί καλώς ή κακώς, εξελίσσονται σε κυρίαρχοι του κόσμου. Στο μέτρο που μπορεί κανείς να κρίνει –με βάση πάντοτε το προγραμματικό ευχολόγιο της ΝΔ– οι συγκλονιστικές αυτές θεσμικές μεταβολές δεν έχουν αγγίξει τη νέα κυβέρνηση της Ελλάδας, η οποία φαίνεται ότι παραμένει δέσμια του διεθνώς, κατεδαφισμένου νεοφιλελευθερισμού.

Μερικές από τις ενδείξεις αυτής της επικίνδυνης προσκόλλησης προς το πεπερασμένο πια σχήμα του παρελθόντος είναι η, οπωσδήποτε, εσφαλμένη εντύπωση ότι ο ελληνικός δημόσιος τομέας είναι υπερμεγέθης. Στην πραγματικότητα το μέγεθός του βρίσκεται στο μέσον των αντίστοιχων δημοσίων τομέων στην Ευρώπη. Εξάλλου, η ΝΔ φαίνεται ότι θα υιοθετήσει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα τη λογική «πονάει κεφάλι, κόβω κεφάλι» την οποία επιφυλάσσει και στα ΑΕΙ για την κατάργηση του ασύλου.

Το χρονικό της κατάλυσης του ασύλου - Από τη Γιαννάκου και τη Διαμαντοπούλου στην Κεραμέως

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

Το πανεπιστημιακό άσυλο, πολύ περισσότερο η θεσμική κατοχύρωση-αποτύπωσή του σε νόμο, καταγράφει καμπές της εξέλιξης του πολιτικού αγώνα στη χώρα, της ιστορίας της για δημοκρατία, ελευθερία, όπως ειδικότερα έλαβε τη μορφή για ακαδημαϊκές ελευθερίες στο χώρο του Πανεπιστημίου. Η κατοχύρωσή σε κοινή διάταξη νόμου, στον περίφημο νόμο-πλαίσιο 1268/82 για πρώτη φορά, συνδέεται άρρηκτα με το άρθρο 16 όπως διαμορφώθηκε στο Σύνταγμα του 1975, αποτυπώνοντας τον κοινωνικό και πολιτικό συσχετισμό της εποχής. Έδειξε όμως και μια Δεξιά, --δεδομένου ότι το Σύνταγμα του 1975 τυπικά κατά την ψήφισή του ήταν μονοκομματικό-- που ήθελε να κινηθεί με πιο σύγχρονους και προοδευτικούς όρους σε σχέση με το τότε πρόσφατο παρελθόν της.

Αν συγκρίνει κάποιος το άρθρο 16 του Συντάγματος του 1975 με το αντίστοιχο αρ. 16 του Συντάγματος του 1952, θα διαπιστώσει την έμφαση στο ζήτημα των ακαδημαϊκών ελευθεριών και της ελεύθερης διδασκαλίας που δίνεται στο ισχύον Σύνταγμα, με την απουσία σχετικής αναφοράς στο Σύνταγμα του 1952. Επιπλέον θα διαπιστώσει ότι ήταν ενδεχομένως δυνατή ερμηνευτικά η δυνατότητα ίδρυσης πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από ιδιώτες με το Σύνταγμα του 1952, κάτι που ρητώς απαγορεύεται με το ισχύον Σύνταγμα. Βέβαια, την εποχή εκείνη, το πρόβλημα δεν ήταν το Σύνταγμα του 1952 που κατήρτησε κατά βάση η κεντρώα ΕΠΕΚ του Πλαστήρα, αλλά το ενεργό "παρασύνταγμα" της μετεμφυλιακής Δεξιάς.

Η Γ' Ελληνική Δημοκρατία εκτός από "κυπρογεννημένη", καθώς η δικτατορία πέφτει λόγω της κυπριακής τραγωδίας, θεμελιώνεται στην έννοια του ασύλου. Η πύλη του Πολυτεχνείου τη σφραγίζει ανεξίτηλα. Και όχι μόνον με την έννοια την ακαδημαϊκή. Είναι χαρακτηριστικό ότι για πρώτη φορά στο Σύνταγμα του 1975, προβλέπεται η απαγόρευση έκδοσης αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας (αρ. 5 παρ. 2 εδαφ. β΄).

Ένας ύμνος στον αγώνα για την ελευθερία, που συμπυκνώνει την πολιτική εμπειρία των Ελλήνων κατά τον αντιδικτατορικό αγώνα, την αλληλεγγύη που γνώρισαν οι Έλληνες που αγωνιίζονταν στο εξωτερικό, αποτέλεσμα της ατμόσφαιρας του "1968" και το γενικευμένο αίσθημα αντιιμπεριαλιστικής αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους λαούς που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα, ιδιαίτερα έντονο τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Αίσθημα, το οποίο αποτέλεσε και επιμέρους κρατική πολιτική τη δεκαετία του 1980.

Κατάργηση του ασύλου: Ξεκίνησαν οι πρώτες αντιδράσεις φοιτητών οργανώσεων

Κάλεσμα για να υπάρξει ενιαία διαμαρτυρία κατά του επικείμενου νομοσχεδίου «όποτε και αν κατατεθεί»

Ξεκινούν οι πρώτες αντιδράσεις ενάντια στο επικείμενο νομοσχέδιο για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξαγγελίες, το νομοσχέδιο θα κατατεθεί στις 23 Ιουλίου.

Η ανακοίνωση της Αναμέτρησης:

«Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις

ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν

ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια.»

Benjamin Franklin

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με το αέρα την εκλογικής νίκης, από την πρώτη κιόλας στιγμή εξαγγέλλει την χωρίς δημοσιονομικό κόστος κατάργηση του ασύλου, σε μια περίοδο όπου οι σχολές είναι κλειστές και δεδομένη η δυσκολία συνεδρίασης των φοιτητικών συλλόγων. Η νομοθέτηση της κατάργησης του ασύλου αποτελεί κεντρικό πολιτικό στίγμα για την πολιτική που πρόκειται να ακολουθήσει, θέλοντας να ικανοποιήσει το αντιδραστικό και ακροδεξιό κοινό που έχει συσπειρώσει. Έτσι, στοχοποιώντας το άσυλο ως άσυλο ανομίας η Ν.Δ. παρουσιάζεται ως φορέας που θα συγκρουστεί με το ναρκεμπόριο που συμβαίνει εντός της ΑΣΟΕΕ και της Νομικής ξεχνώντας την ανοχή που έδειχνε ως κυβέρνηση με το ναρκεμπόριο που συνέβαινε στο Πεδίο του Άρεως ή τις σχέσεις που έχει με επιχειρηματίες όπως ο Β. Μαρινάκης, κατηγορείται για τη μεταφορά 2.1 τόνων ηρωίνης. Οι αιτίες και ο σκοπός της κατάργησης του ασύλου είναι διαφορετικοί.