Η «εναλλακτική δημοσιογραφία» Κούλογλου και Σία ΚΑΤΑ της ανωνυμίας στο διαδίκτυο

Το πολιτικό και καπιταλιστικό σύστημα έχει λυσσάξει τον τελευταίο καιρό εναντίων της ανωνυμίας στο διαδίκτυο.

Το γιατί; Προφανές. Ένα εκμεταλλευτικό σύστημα δουλεύει ποινικοποιώντας τις ελεύθερες φωνές. Γιʼ αυτό και επιμένει να ΓΝΩΡΙΖΕΙ ποιος εκφράζει τι. Για να ξέρει ποιος είναι υπέρ του και ποιος εναντίων του. Για να βρίσκει αυτόν που του αντιπαρατίθεται και βάσει των νόμων που έχει κόψει και ράψει στα μέτρα του να του δίνει μια και να τον εξαφανίζει.

Η ανωνυμία που προσέφερε η τεχνολογία του διαδικτύου, σε καιρούς χαλεπούς, ήταν μία ύστατη καταφυγή των φωνών που διεκδικούσαν το δικαίωμά τους να εκφράζονται ελεύθερα. Άσχετα αν το σύστημα το εκμεταλλεύτηκε κʼ αυτό προς όφελος του (υπόθεση τρωκτικού) η ανωνυμία της έκφρασης στο διαδίκτυο παραμένει μία κυρίαρχη ελευθερία που πρέπει να διαφυλαχτεί ως κόρην οφθαλμού.

Ας δώσουμε φωνή και ελευθερία στο διαδίκτυο. Blockάροντας τα πιστόλια και τους εκτελεστές...

BLOG - άρετε τα πιστόλια


Του Κώστα Βαξεβάνη


Αν δεν πεις την αλήθεια την ώρα που πρέπει, θα βρεθείς κάποια στιγμή υπόλογος απέναντι στο ψέμα που θα κυριαρχήσει ως αλήθεια. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες για το ίντερνετ πριν είναι αργά.

Το ότι γράφω αυτές τις γραμμές τις οποίες θα διαβάσουν χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς να μεσολαβήσει κάποια προσπάθεια λογοκρισίας, είναι κάτι που συνοδεύει την μεγάλη ανακάλυψη του διαδικτύου. Το ίντερνετ είναι μια μεγάλη προϋπόθεση ελευθερίας. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι αξιωματικά ελεύθερο. Στο διαδίκτυο υπάρχουν και ψέματα και ανακρίβειες και προπαγάνδα και καλά στημένες παγίδες. Πέρασαν χρόνια μέχρι να καταλάβει ο κόσμος τον τρόπο που λειτουργούσαν να παραδοσιακά ΜΜΕ. Πως πίσω από τα πρωτοσέλιδα, υπάρχουν συμφέροντα, πιέσεις και όχι μόνο απόψεις ή ειδήσεις. Στην εποχή του ίντερνετ, η κατανόηση λειτουργίας του πρέπει να γίνει γρήγορα. Εννοώ πως το κοινό πρέπει να κατανοήσει γρήγορα πως είναι ένα εργαλείο με προϋποθέσεις ελευθερίας αλλά όχι απαραίτητο και τοτέμ ελευθερίας. Είναι πολύ επικίνδυνο, οι πολίτες που έχουν αγανακτήσει με τα παιχνίδια «δημοσιογραφίας» στον παραδοσιακό Τύπο, να εκχωρήσουν το δικαίωμα της κρίσης και να παραδοθούν αγανακτισμένοι σε ένα ίντερνετ που μοιάζει ελεύθερο, επειδή «τα λέει χοντρά», «βρίζει», και δεν «μασάει». Το ίντερνετ δεν είναι ελεύθερο. Απλώς δίνει θεωρητικά το δικαίωμα στον καθένα να εκφραστεί.