Γαλλικές εκλογές: Ο Μακρόν νίκησε αλλά η Άκρα Δεξιά είναι πλέον επικίνδυνη…

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο Μακρόν κέρδισε και τη δεύτερη θητεία του στην Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, αλλά το αποτέλεσμα δεν θυμίζει σε τίποτε την πρώτη του θριαμβευτική νίκη το 2017. Η επικράτησή του ήταν σχετικά άνετη, η Λεπέν έχασε χάρη στην εκ νέου συσπείρωση των δημοκρατικών δυνάμεων της Γαλλίας, ωστόσο η Άκρα Δεξιά κατέγραψε άλλη μια σημαντική άνοδο σε δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών.

Υπό τις δύσκολες συνθήκες που διαμορφώνονται στην Ευρώπη αυτή την περίοδο η νίκη του Μακρόν είναι μια μεγάλη ανάσα (και για την Ελλάδα, σε ευρωπαϊκό και ελληνοτουρκικό επίπεδο), αφού τυχόν ήττα του θα μπορούσε να έχει τρομακτικά αρνητικές συνέπειες. Όμως τίποτε δεν ήταν πολύ εύκολο σε αυτή τη νίκη και τίποτε δεν θα είναι εύκολο κατά τη δεύτερη θητεία του Προέδρου της Γαλλίας.

Μάλιστα η κατάσταση σήμερα θα μπορούσε να είναι διαφορετική υπό κάποιες προϋποθέσεις. Δηλαδή εάν ο Μακρόν παρέμενε μέχρι τέλους μόνο αυτό που οι περισσότεροι έβλεπαν – όχι άδικα – σε αυτόν όχι μόνο το 2017, αλλά και κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του: ότι πρόκειται για έναν τεχνοκράτη χωρίς ιδιαίτερη επαφή με την κοινωνία.

Καθρέφτης του κράτους οι τελευταίες κρίσεις

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Σε όλη τη διάρκειά της η κρίση του κορωνοϊού, η πανδημία που αυτός προκάλεσε και η κορύφωση της τουρκικής επιθετικότητας «καθρέφτισαν» το είδος του κράτους που διαθέτουμε. Ενός κράτους που λειτουργεί στο μίνιμουμ, που στερείται αξιόπιστων θεσμών και που πάντα έχει ανάγκη από αρκετή τύχη και από ήρωες οι οποίοι θα σώσουν – έστω την τελευταία στιγμή – ό,τι, με βάση τις πιθανότητες, δύσκολα θα μπορούσε να σωθεί.

Η πανδημία και η υβριδική επίθεση στον Έβρο με ελεγχόμενους και κατευθυνόμενους από την Άγκυρα μετανάστες ήλθαν την ίδια περίοδο – πρώτα η Covid-19 και ύστερα το μεταναστευτικό. Οι αρχές στον Έβρο έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους παρότι πολλοί – δυστυχώς και εντός Ελλάδος – επιχείρησαν να τις συκοφαντήσουν και να δυσχεράνουν το έργο τους παίζοντας, συνειδητά ή ασυνείδητα, το παιχνίδι της Τουρκίας.

Υπάρχει κόκκινη γραμμή;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τα ερωτήματα στρατηγικής που καλείται να απαντήσει πειστικά η Αθήνα σε αυτή την κρίση

Το εξελισσόμενο «σεργιάνι» του τουρκικού ωκεανογραφικού σκάφους «Oruc Reis», συνοδεία βοηθητικών και πολεμικών πλοίων, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας λογαριάζεται ως η απάντηση της Άγκυρας στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης μέρους των ΑΟΖ των δύο χωρών.

Αλλά και ως απόπειρα της Τουρκίας –δεδομένου ότι το σκάφος είχε βγει και πριν από τη συμφωνία με το Κάιρο– να δημιουργήσει τετελεσμένα. Ενδεχομένως και ως δοκιμασία των ελληνικών «κόκκινων γραμμών», των αεροναυτικών δυνατοτήτων, της στρατιωτικής αντοχής και της διπλωματικής ικανότητας της Ελλάδας.

Μπορεί ακόμη να ερμηνευθεί ως ένας ακόμη εκβιασμός προς την Ευρώπη και τις ΗΠΑ για να αναλάβουν ρόλο διαμεσολαβητή σε έναν διάλογο στον οποίο θα απλωθούν πάνω στο τραπέζι όλες οι τουρκικές διεκδικήσεις επί ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Μπορεί επίσης κάποιος να το δει ως προσπάθεια του Ερντογάν να στρέψει το ενδιαφέρον των Τούρκων πολιτών μακριά από την επαπειλούμενη επιδείνωση της οικονομικής κρίσης ή ως μια απάντηση στην αντιπολίτευση, η οποία τον κατηγορεί ότι έχει απεμπολήσει τη «γαλάζια πατρίδα» και δεν έχει ακόμη αρπάξει από τους Έλληνες τα «παρανόμως στρατιωτικοποιημένα» Δωδεκάνησα.

Το αυτεπίστροφον της καταστολής

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η πρόσφατη κατάσταση έκτακτης ανάγκης προέκυψε λόγω της πανδημίας, καθώς η καραντίνα ήταν απολύτως απαραίτητη για να περιοριστεί στο ελάχιστο η υγειονομική επίπτωση από την πανδημία της Covid-19. Οι συνέπειες στην οικονομία είναι ήδη ορατές και θα γίνουν πολύ περισσότερο όσο πλησιάζουμε στο φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Οι διαρκώς χειρότερες προβλέψεις για τις συνέπειες της καραντίνας στην ύφεση, την ανεργία, τις χρεοκοπίες των επιχειρήσεων, τις πιθανές χρεοκοπίες δήμων και των κοινωνικών τους υπηρεσιών, τη μείωση εισοδημάτων και για όσες άλλες «παρενέργειες» προκύψουν τους επόμενους μήνες κάνουν φανερό ακόμη και στους πιο αισιόδοξους ότι αυτές δεν θα αποκατασταθούν με μια άμεση ανοδική αντίδραση το 2021. Αυτό το «παραμύθι», το οποίο προβλήθηκε στην αρχή της πανδημίας, ξεφούσκωσε νωρίς.

Είναι επίσης προφανές ότι η ατζέντα της κοινωνίας δεν θα μετατοπιστεί από την επερχόμενη –μια ακόμη– οικονομική καθίζηση ούτε σε περίπτωση ανασχηματισμού ούτε ακόμη κι αν ο πρωθυπουργός αποδεχθεί τις εισηγήσεις περί πρόωρης κάλπης.

Επιστροφή στο 1989 - Οξύνεται το πολιτικό κλίμα στο φόντο ποικίλων καταγγελιών για σκάνδαλα

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τελικά δεν θα αποφύγουμε τις δύσοσμες καταστάσεις στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό της χώρας μας, αφού, στο φόντο της Προανακριτικής περί «σκευωρίας για τη Novartis», ήδη έχει διαμορφωθεί ένα κλίμα το οποίο προσομοιάζει με αυτό που είχε επικρατήσει το μακρινό 1989, το επονομαζόμενο και «βρόμικο».

● Παράνομες ηχογραφήσεις από άτομα υπό διερεύνηση για οικονομικές υποθέσεις (λίστα Λαγκάρντ), που σε λίγο θα κυκλοφορούν στα... «καλάθια της Ομόνοιας», όπως λέγαμε κάποτε,

● αιτήματα και συζητήσεις για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη,

● εκατέρωθεν κατηγορίες και αναφορές για τέως κυβερνητικά «μαγαζάκια» και «παραμάγαζα» του ΣΥΡΙΖΑ και για υπουργούς που «έβγαζαν λεφτά»,

● καταγγελίες και καταθέσεις για «μίζες» της σαμαρικής Ν.Δ.,

● φασαρία για αδιαφάνεια και μοίρασμα χρήματος σε «κολλητούς» των ΜΜΕ από τη σημερινή κυβέρνηση,

● χαμός για τα σπίτια του Παπαδημούλη,

● λίγο νωρίτερα για τα βάουτσερ του Βρούτση και πάει λέγοντας.

Με την ψυχή στα δόντια - Αγωνία για το βάθος της ύφεσης και το εύρος των συνεπειών σε οικονομία και εργασία

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αγκομαχώντας θα πάει η χώρα μέχρι τον πρώτο μεγάλο απολογισμό των συνεπειών της πολλαπλής κρίσης που προκάλεσαν ο κορωνοϊός και η πανδημία της Covid-19. Αυτός ο απολογισμός θα γίνει τον Σεπτέμβριο, καθώς τότε:

● Οι επαγγελματίες, οι έμποροι και οι επιχειρηματίες του τουρισμού –και όχι μόνο– θα κάνουν το πρώτο «ταμείο» για να δουν αν εξακολουθούν να κινούνται εντός του ορίου της βιωσιμότητας.

● Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι επισφαλείς και όσοι άλλοι έχουν υποστεί τις άγριες συνέπειες της οικονομικής καθίζησης θα μπορούν να εκτιμήσουν με περισσότερη βεβαιότητα ποια θα είναι η τύχης τους το επόμενο διάστημα.

● Η κυβέρνηση θα έχει μετρήσει τις αντοχές του δημόσιου ταμείου και θα μπορεί να αξιολογήσει κατά πόσον είναι σε θέση να συγκρατήσει την ύφεση σε κάπως διαχειρίσιμο επίπεδο.

● Θα είναι σε όλους προφανές εάν η χώρα –όπως και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές– θα είναι σε θέση να επιχειρήσει το άλμα προς τα πάνω ή θα κινδυνεύει με νέα καθίζηση, η οποία θα επεκταθεί χρονικά και σε ένα μέρος του 2021.

● Θα είναι δυνατή μια στοιχειώδης αξιολόγηση των δυνατοτήτων που έχει η χώρα να διαχειριστεί το επόμενο –θεωρούμενο ως βέβαιο– δεύτερο κύμα της πανδημίας.

Επιστροφή στο ρίσκο - Βροχή οι προειδοποιήσεις για ανεξέλεγκτη οικονομική «πανδημία»

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Βροχή πέφτουν τα σήματα κινδύνου για την ελληνική οικονομία από όλες τις κατευθύνσεις: παράγοντες της αγοράς, μεγάλα ΜΜΕ και δημοσκοπήσεις «φωνάζουν» ότι η απειλή για μεγάλη ύφεση και έκρηξη ανεργίας μπορεί να προκαλέσει μια κρίση πολύ μεγαλύτερη απ’ αυτή που ήδη βιώνει η ελληνική κοινωνία λόγω της πανδημίας και της καραντίνας. Ενδεικτικές είναι οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών:

1. Στην έρευνα της Pulse RC για τον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ, που προβλήθηκε την Πέμπτη 7 Μαΐου, όλες οι ηλικιακές κατηγορίες δηλώνουν σε ποσοστά από 46% έως 57% (με μεγαλύτερη ένταση στις παραγωγικές ηλικίες) ότι η πανδημία και τα μέτρα έχουν ήδη επηρεάσει αρκετά έως πολύ την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους. Ένα ποσοστό μεταξύ 14% και 24% δηλώνει ότι έχει υποστεί μέτριο πλήγμα. Οι επηρεασμένοι από ελάχιστα έως καθόλου κυμαίνονται μεταξύ 21% και 26%.

Οι εκτιμήσεις για τους προσεχείς μήνες είναι εξίσου σκοτεινές στην ίδια έρευνα: σε ποσοστά από 57% έως 73% (με μεγαλύτερη ένταση στις παραγωγικές ηλικίες) οι ερωτηθέντες εκτιμούν ότι η πανδημία και τα μέτρα θα επηρεάσουν αρκετά έως πολύ την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους. Οι αισιόδοξοι περιορίζονται μεταξύ 22% και 29%.

Η εθνική μας μοναξιά... - Τα ψίχουλα των Ευρωπαίων στη μεταναστευτική κρίση δείχνουν το μέλλον

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τα ψίχουλα των Ευρωπαίων στη μεταναστευτική κρίση δείχνουν το μέλλον

Ήλθαν, είδαν, άφησαν κάτι «ψιλά» για ελεημοσύνη –σε ένδειξη εκτίμησης για το πόσο καλά φυλάμε τα ευρωπαϊκά σύνορα–, μας υποσχέθηκαν ότι θα συνεχίσουν να μας βοηθούν να κρατάμε μετανάστες και πρόσφυγες έξω από την πόρτα τους (με όλα τα ρίσκα δικά μας) και... την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια.

Ποιοι ήταν αυτοί οι κουβαρντάδες; Η ηγεσία της Ε.Ε. (η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Νταβίντ Μαρία Σασόλι και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ), η οποία επισκέφθηκε τον νομό Έβρου την Τρίτη και άφησε ως μόνο απτό όφελος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη 700 εκατ. ευρώ, τα οποία είναι ψίχουλα μπροστά στην πίεση που ήδη δέχονται η Ελλάδα, οι θεσμοί και οι υπηρεσίες της.

Τα υπόλοιπα αποτελούν κατά βάση επικοινωνιακές ρεβεράντζες, οι οποίες, συμπληρωμένες με τις χθεσινές εξαγγελίες του αντιπροέδρου της Κομισιόν για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής Μαργαρίτη Σχοινά και της επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον, συνίστανται στα εξής:

Επιστροφή στις (αυτ)απάτες

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αυτή η απόπειρα ολικής επαναφοράς των υπολειμμάτων του πά­λαι ποτέ «εκσυγχρονισμού» είναι πολύ κακό μαντάτο. Όχι επειδή α­νασύρει μνήμες μιας ψεύτικης ευμάρειας με δανεικά, η οποία κα­τέληξε στην τραγικά επώδυνη χρεοκοπία. Ούτε επειδή υπενθυμίζει το πολυετές «πάρτι» ενός συστήματος που σήμερα πληρώνουμε α­κριβά.

Είναι ένα πολύ κακό μαντάτο επειδή τέτοιου τύπου «ληγμένες» ε­φεδρείες αναδεικνύουν τη γύμνια του σημερινού πολιτικού προσω­πικού. Και υπενθυμίζουν ότι, στην ακόμη δυσκολότερη εποχή που ανατέλλει, η χώρα βαδίζει χωρίς κάποιο σχέδιο και χωρίς εγγυήσεις.

Εθνικό σχέδιο ή... ερείπια

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Από την ευρωσύνοδο της Δευτέρας για το μεταναστευτικό / προσφυγικό δεν έχουμε κάτι θετικό να περιμένουμε, εκτός ίσως από κάποιες οικονομικές αποζημιώσεις για το κόστος της διαχείρισης του προβλήματος.

Από το Eurogroup, επίσης της Δευτέρας, ενδέχεται να έχουμε κάτι θετικό για την αξιολόγηση, αφού όμως πρώτα η κυβέρνηση πάει πά­σο στις (τέως;) κόκκινες γραμμές της και μειώσει σε έναν βαθμό τις κύριες συντάξεις.

Από το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών όμως, αύριο, δικαιούμα­στε και πρέπει να περιμένουμε πο­λύ περισσότερα, αφού η κατάστα­ση της χώρας γίνεται όλο και πιο κρίσιμη τόσο στο πεδίο της αξιο­λόγησης, η οποία θα μπορούσε να γίνει το κλειδί για επιστροφή σε κά­ποιου είδους οικονομική ομαλότη­τα, όσο και στο πεδίο του μεταναστευτικού / προσφυγικού, το οποίο βρίσκεται μόνο στην αρχή του και αναμένεται μεγάλη κλιμάκωση το αμέσως επόμενο διάστημα.

Θηλιά στον λαιμό της Ελλάδας

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Η πίεση της Ευρώπης για το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι μια θηλιά που διαρκώς σφίγγει στον λαιμό της Ελλάδας.

Τα σενάρια τιμωρίας της χώρας μας για «πλημμελή έλεγχο των συνόρων της», με ποινή αποπομπής από τη Συνθήκη Σένγκεν, τα «σκυλιά που ουρλιάζουν» στην Ευρώπη, τα διεθνή δημοσιεύματα με πηγή τις Βρυξέλλες, η «ευγενική προειδοποίηση» του αρμόδιου κοινοτικού επιτρόπου Δημήτρη Αβραμόπουλου ύστερα από αξιοσημείωτη περίοδο αφωνίας, η έμμεση αναγγελία του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιώργου Μουζάλα για επέμβαση απομάκρυνσης των μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί στην Ειδομένη αποτελούν μεμονωμένες ψηφίδες ενός εφιαλτικού παζλ.

Το αντάλλαγμα της ευρωπαϊκής «στήριξης»

Το Αιγαίο τώρα είναι τάφος για πρόσφυγες, αλλά ίσως αρχίσει να δέχεται στα βάθη του και κυβερνήσεις

Του Σταύρου Χριστακόπουλου* 
Τις τελευταίες εβδομάδες στην επικαι

ρότητα κυριάρχησαν η αμφισβήτηση της γενοκτονίας των Ποντίων από τον Φίλη, όσα την ακολούθησαν, και το σίριαλ Πανούση.
Αν έκρινε κάποιος από τα –«τσιτωμένα», λόγω της νέας ρύθμισης του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου– κανάλια, θα πίστευε ότι συντελείται ένα πολιτικός Αρμαγεδδών, ενώ επί της ουσίας υφίσταται μόνο μια τρικυμία σε ένα ποτήρι νερό. Ούτε οι προσωπικές τοποθετήσεις ενός νυν υπουργού ούτε η διάθεση εκδίκησης ενός πρώην συνιστούν κυβερνητική κρίση, αν άλλες, σοβαρότερες ζημίες, δεν σωρευθούν στις πλάτες της κυβέρνησης.

Μας θέλουν στη Β’ Εθνική

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Στο ίδιο έργο θεατές! Πάλι στρίμωγμα με τις δόσεις, πάλι στραγγαλισμός ρευστότητας, ώστε να προχωρήσει η κυβέρνηση στην εφαρμογή του μνημονίου χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση.

Η δόση των 2 δισ. ευρώ αναβάλλεται για κάποια στιγμή τον Νοέμβριο, ενώ το γκουβέρνο με τα χίλια ζόρια, μεταξύ άλλων, πληρώνει οικογενειακό επίδομα και κάρτα σίτισης.

Επιπλέον ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις, αφού ψαλίδισε – στο πνεύμα… Ολάντ – τις προσδοκίες της κυβέρνησης για τα «κόκκινα» δάνεια, συνέδεσε την έγκαιρη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών – και άρα την αποφυγή του «κουρέματος» καταθέσεων – με την αξιολόγηση. Έτσι ο Λετονός αντιπρόεδρος επισημοποίησε τη γραμμή του Σόιμπλε και έβαλε τέλος στην προσπάθεια του Γιούνκερ και του Ντράγκι να αποσυνδεθούν οι δύο διαδικασίες προκειμένου να μην υπάρξει εμπλοκή στην ανακεφαλαιοποίηση.

Η διαχείριση της μιζέριας και ο «άλλος δρόμος»

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Η προεκλογική υπόσχεση του Αλέξη Τσίπρα έλεγε ότι τα capital controls αναμένεται να αρθούν μετά τις εκλογές και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή τέλος του 2015 με αρχές του 2016.

Τώρα, κατά τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Γιώργο Χουλιαράκη, η άρση τους υπολογίζεται τον Ιούνιο του 2016.

Κατά τον υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννη Μουρμούρα, όμως, η άρση των κεφαλαιακών ελέγχων δεν μπορεί να προσδιοριστεί χρονικά και, αντιθέτως, θα είναι εφικτή όταν εκπληρωθούν τέσσερις προϋποθέσεις:

● η ελάφρυνση του χρέους,

● η επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ),

● η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» του Μάριο Ντράγκι,

● ένα επενδυτικό σοκ στην ελληνική οικονομία.

Μνημονιακός εκβιασμός στα εθνικά θέματα

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η κυβέρνηση βρέθηκε «καπελωμένη» από την επιλογή των Βορειο- ευρωπαίων να αποτρέψουν μαζικά κύματα προσφύγων προς τις χώ­ρες τους. Υπό τον ενεργό εκβιασμό του Grexit και του κουρέματος καταθέσεων, η χώρα μας βρίσκεται στην πολύ δυσάρεστη θέση να αντιμετωπίζει ευρωπαϊκά σχέδια (Γερμανία, Κομισιόν) διαχείρισης των προσφυγικών κυμάτων με συνεταίρο την Τουρκία στο Αιγαίο.

Η ελληνική πλευρά, αφού άργησε να καταλάβει τι είδους «καπέ­λο» επιχειρούν να της φορέσουν οι Ευρωπαίοι, εν συνεχεία απέκλει­σε κάθε ενδεχόμενο κοινών επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο με την Τουρκία, η οποία ανέκαθεν έβλεπε τις επιχειρήσεις αυτές ως πύλη εισόδου στις έως σήμερα «γκρίζες ζώνες».

Η κυριαρχία και τα ερείπια

Παρά την εκλογική της επικράτηση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί

Tου Σταύρου Χριστακόπουλου 

Από την επτάμηνη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ., το νέο μνημόνιο και τις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις (δημοψήφισμα Ιουλίου και βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου) προέκυψαν πάρα πολλά γεγονότα, ωστόσο πολύ λίγα είναι τα όντως νέα στοιχεία στο πολιτικό σκηνικό.
Ο πολιτικά κυρίαρχος –από τις εκλογές του Ιανουαρίου– Τσίπρας παρέμεινε κυρίαρχος παρά τις κωλοτούμπες, παρά τους κεφαλαιακούς ελέγχους, παρά το τρίτο μνημόνιο, παρά τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, παρά την απογοήτευση και την αποστράτευση.
Η κύρια συγκολλητική ουσία του τραυματισμένου ΣΥΡΙΖΑ ήταν όντως η διατήρηση της εξουσίας, όπως σημειώναμε από τον περασμένο Μάιο – παρότι τότε ήταν αδύνατον να προβλεφθούν όλα όσα ακολούθησαν τον Ιούλιο. Το τέλος του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ, όπως τον γνωρίζαμε έως τότε, επήλθε με το μνημόνιο και τη διάσπαση, ωστόσο αυτός που έμεινε δεν είχε κανένα πρόβλημα να νικήσει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και προφανώς η διάσπαση είναι το στοιχείο που κυρίως τον ενίσχυσε.

Το Grexit είναι πάντα εδώ

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Με κούρσα εκατό μέτρων πάνω σε ένα λεπτό στρώμα πάγου θα μοιάζουν οι επόμενοι μήνες της κυβέρνησης, αλλά και τα επόμενα χρόνια για τη χώρα. Η υψηλή ένταση των επόμενων νομοσχεδίων θα τελεί υπό την ενίσχυση της επιτήρησης των δανειστών αλλά και τη διαρκή απειλή του Grexit, το οποίο ουδέποτε έφυγε από το τραπέζι.

Πριν από δύο εβδομάδες ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Βίτορ Κονστάνσιο δήλωσε πως η απειλή για Grexit δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί, διότι η εκδίωξη μιας χώρας από το ευρώ είναι παράνομη. Όποιος όμως θυμάται τη σκληρή νύχτα της 12ης προς 13η Ιουλίου δύσκολα θα σβήσει από τη μνήμη του την ομόθυμη προειδοποίηση όχι μόνο της Μέρκελ και του Σόιμπλε, αλλά και αυτών που θεωρητικά στέκονταν στο πλευρό της Ελλάδας –από τον Γιούνκερ και τον Τουσκ έως τις ΗΠΑ, τον Ολάντ και τον Ρέντσι– που μιλούσαν ανοιχτά για «μνημόνιο ή Grexit».

Ποιος θα ρίξει την κυβέρνηση;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Το δημοφιλέστερο δημοσιογραφικό θέμα του τελευταίου διμήνου είναι τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ. Θα στηρίξει το μεγαλύτερο από τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα μια επώδυνη συμφωνία με τους δανειστές ή θα επαναστατήσει, αναγκάζοντας τον Τσίπρα να προσφύγει σε εκλογές, δημοψήφισμα ή στη βοήθεια άλλων κομμάτων για να διατηρήσει την υπό κατάρρευση κυβερνητική πλειοψηφία;

Το ερώτημα, συνοδευόμενο από αμέτρητες εικασίες, τίθεται από δεκάδες ΜΜΕ εντός και εκτός Ελλάδος, πλην όμως καμιά τεκμηριωμένη απάντηση δεν έχει διατυπωθεί. Κυρίως κανένα ρεπορτάζ δεν έχει καταφέρει να προσεγγίσει την εσωτερική κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ και κανείς δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει το θέμα που θα επιφέρει μείζον πλήγμα στην ενότητα του κυβερνώντος κόμματος. Η εικοτολογία οργιάζει, αλλά το ρεπορτάζ… απουσιάζει.

Τσίπρας – Μέρκελ… συμμαχία

Όλοι πλέον ξέρουμε –άσχετο πόσοι το ομολογούν– ότι η συμφωνία Τσίπρα – Μέρκελ είναι δεδομένη

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Το τέλος της διαπραγμάτευσης για το κλείσιμο του προηγούμενου μνημονίου και τη σύνταξη του επόμενου προγράμματος, παρά τις αρρυθμίες και τα σκαμπανεβάσματα, δεν είναι μακριά.

Όλοι πλέον ξέρουμε –άσχετο πόσοι το ομολογούν– ότι η συμφωνία Τσίπρα – Μέρκελ είναι δεδομένη. Τι φαίνεται ότι περιλαμβάνει, ανεξάρτητα από τις όποιες διαπραγματευτικές εμπλοκές:

1. Ευέλικτο πρόγραμμα «μεταρρυθμίσεων», ακόμη και αν αυτό, λόγω έλλειψης προετοιμασίας της κυβέρνησης, συνταχθεί με μεγάλη «βοήθεια» από τους κοινοτικούς.

2. Ευέλικτο στόχο απαιτούμενου πρωτογενούς πλεονάσματος, ο οποίος πιθανότατα θα κινηθεί ακόμη και (πολύ;) κάτω από το 1,5%.

Η συμφωνία σε απλά ελληνικά

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Οι Έλληνες σίγουρα θα έχουν μία δυσκολία να εξηγήσουν τη συμφωνία στους ψηφοφόρους τους».

Με αυτήν τη χαιρέκακη – και γερμανικής κατανάλωσης – ατάκα ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προσπάθησε να πει στο εσωτερικό της χώρας του, από τη Βουλή της οποίας θα πρέπει να ψηφιστεί η νέα τετράμηνη συμφωνία - γέφυρα για την Ελλάδα, ότι είναι ο μεγάλος νικητής στην αναμέτρηση με τη χώρα των «τεμπέληδων» και «μπαταχτσήδων» του Νότου και την εξτρεμιστική και αυθάδη κυβέρνησή της.

Από τις γερμανικές ειρωνείες που εκστομίστηκαν αυτές τις μέρες κρατάμε ακόμη δύο: