Γ. Κοντογιώργης: Η σημασία της Σύναξης στου Μαγεμένου, στην πορεία προς την Εθνική Παλιγγενεσία

Ομιλία του Ομ. Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, με θέμα «Η σημασία της Σύναξης στου Μαγεμένου, στην πορεία προς την Εθνική Παλιγγενεσία», η οποία πραγματοποιήθηκε στις 15.7.2023, στο Λιμάνι Νικιάνας, στο πλαίσιο διημερίδας εκδηλώσεων Μνήμης και Τιμής, προς τιμήν της 1ης Συγκέντρωσης των Ελλήνων Οπλαρχηγών της Ελληνικής Επανάστασης τον Ιούλιο του 1807 υπό την οργάνωση και καθοδήγηση του Ιωάννη Καποδίστρια στη θέση «Μαγεμένου» στην Νικιάνα, εκεί όπου δόθηκε ο 1ος όρκος της Παλιγγενεσίας. 

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

Λόγια και φράσεις του Γέρου του Μωριά που έγραψαν ιστορία

Ηχητικό αφιέρωμα στον αρχιστράτηγο της Ελληνικής Επανάστασης Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στο πλαίσιο του εορτασμού της επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821, ετοίμασε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής ‘Αμυνας (ΓΕΕΘΑ).

Όπως ανακοινώθηκε σχετικά, το podcast εστιάζει σε μια ιδιαίτερη πτυχή της κορυφαίας και πολυσχιδούς αυτής στρατιωτικής προσωπικότητας, αυτή του ιδανικού εμψυχωτή των επαναστατημένων Ελλήνων.

Το podcast έχει τον τίτλο «Λόγια Εμψύχωσης από τον αρχιστράτηγο του Αγώνα» και μας υπενθυμίζει τα γενναία λόγια του θρυλικού Γέρου του Μωριά προς τους συμπολεμιστές του, με τα οποία ανύψωνε το ηθικό τους τις πιο κρίσιμες ώρες της Επανάστασης, τους πλημμύριζε με θάρρος και τους πείσμωνε ακλόνητα για την τελική νίκη, προστίθεται στην ανακοίνωση.

Οι εχθροί του Κολοκοτρώνη

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Στο προηγούμενο μου σημείωμα (Η Ιστορία των νικητών και η επιτροπή της κυρίας Αγγελοπούλου 1/8/2020), επιχείρησα την πρόβλεψη ότι ο κ. Αριστείδης Χατζής θα συνέχιζε τις προσπάθειες να «γκριζάρει» όσο μπορεί την μορφή του Θοδωρή Κολοκοτρώνη, προσπάθειες που ξεκίνησαν με το άρθρο του στην «Καθημερινή» της Κυριακής 5/7/2020, με τον βαρύγδουπο τίτλο «Ο Θεός της Ελλάδος».

 Στο άρθρο του εκείνο, ο κ. Χατζής ισχυρίστηκε πως την γελοία «Αίτηση Προστασίας» του 1825 προς την Αγγλία «προετοίμασε ο επικεφαλής της Επιτροπής Ζακύνθου και τέκτονας Διονύσιος Ρώμας, και την προώθησε στους αγωνιστές με την βοήθεια του στενού του φίλου, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη».

 Η αλήθεια βεβαίως είναι τελείως διαφορετική, όπως αποδεικνύουν τα επίσημα κείμενα και τα γεγονότα, τα οποία καταγράφηκαν και από τον γραμματέα του Μαυροκορδάτου, Σπυρίδωνα Τρικούπη. Όμως για τον κ. Χατζή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και κατά συνέπεια τα γεγονότα οφείλουν να συμμορφώνονται με τον σκοπό, αλλιώς αλίμονο τους.

 Η πρόβλεψη φυσικά επαληθεύθηκε, άλλωστε δεν χρειάζονταν ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες για να διατυπωθεί, όπως θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε παρακάτω. Στο καινούργιο του άρθρο, πάλι στην «Καθημερινή» της Κυριακής 2/8/2020 με τίτλο « Η εναλλακτική του Μέτερνιχ», γράφει πως ο Μαυροκορδάτος (ναι, ναι, ο Μαυροκορδάτος), «αντιμετώπισε με δυσπιστία την αίτηση προστασίας που ετοίμασε ο Διονύσιος Ρώμας και προώθησε ο Κολοκοτρώνης» (η επισήμανση φυσικά δική μας).

 Η επιχείρηση «γκριζαρίσματος» του Κολοκοτρώνη προχώρησε κατά ένα μικρό, αλλά αποφασιστικής σημασίας βήμα. Στο προηγούμενο άρθρο του κ. Χατζή, ο Κολοκοτρώνης «βοήθησε» τον (τέκτονα και στενό του φίλο να μην το ξεχνάμε) Ρώμα να προωθήσει την αίτηση προστασίας στους αγωνιστές.

 Τώρα όμως, την αποκλειστική ευθύνη της «προώθησης» την έχει ο Κολοκοτρώνης. Απομένει φυσικά το επόμενο βήμα. Η αίτηση προστασίας να ήταν ένα από τα τόσα σχέδια του Κολοκοτρώνη, βλακώδες μάλλον αφού ο ίδιος ο Κάνινγκ το αποκήρυξε. Έτσι ο Κολοκοτρώνης θα κατέβει ακόμη ένα σκαλοπάτι.

 Όλο το υπόλοιπο άρθρο του κ. Χατζή είναι μια ακατάσχετη φλυαρία για κάποια υποτιθέμενη «εναλλακτική» του Μέτερνιχ, η οποία, όπως ομολογεί και ο ίδιος ο κ. Χατζής ουδέποτε διατυπώθηκε επισήμως από πλευράς Αυστροουγγαρίας. Μοναδικός σκοπός είναι να καταδείξει έναν ακόμη φανταστικό διπλωματικό θρίαμβο (!) του Μαυροκορδάτου (είπαμε: τα γεγονότα πρέπει να συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις).

Φωτιά και Τσεκούρι στους προσκυνημένους!

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

ἐξεφωνήθη ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῇ 8ῃ Ὀκτωβρίου 1838 καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδαν ΑΙΩΝ τῇ 13ῃ Νοεμβρίου 1838.

Παιδιά μου!

Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸ ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των. Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, εἰς τὴν μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας, καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅσα εἰς τὸν καιρὸ τοῦ ἀγῶνος καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ ἴδιος ἐπαρατήρησα, καὶ ἀπ᾿ αὐτὰ νὰ κάμωμε συμπερασμοὺς καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχίαν σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα. Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας, στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σᾶς λέγουν καθ᾿ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι μας. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦταν σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθησαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των.

Ο Κολοκοτρώνης και τα μαλλιαρά σκυλιά, όπου κάνουν θελήματα...

Του Δημήτρη Νατσιού *

Λίγο πριν συλλάβει η βαυαρική αντιβασιλεία τον «προδότη» του Έθνους, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο Άρμανσπεργκ, θέλοντας να τον δοκιμάσει, του είπε:

-Έχεις πολλούς εχθρούς, στρατηγέ.

-Έχω παραδέχτηκε ο Κολοκοτρώνης, μα δύο απ’ αυτούς, στέκονται οι χειρότεροι απ’ όλους.

-Και ποιοι είναι οι δύο αυτοί εχθροί σου; ρώτησε περίεργα ο προϊστάμενος των αντιβασιλιάδων.

Ο Γέρος του αποκρίθηκε:

-Ο ένας τ ’όνομά μου κι ο άλλος οι  δούλεψές μου για την πατρίδα.

(Δ.Φωτιάδης, «Κολοκοτρώνης», εκδ. «Ζαχαρόπουλος» σελ. 13).

Αυτά γίνονται τον Σεπτέμβρη του 1833. Μάλιστα- να γράψουμε και κάτι νόστιμο από την ευφυή θυμοσοφία του Κολοκοτρώνη- έστειλαν ένα «τσούρμο», σαράντα «χωροφύλακες» για να αλυσοδέσουν, ποιον; το αθάνατο Εικοσιένα. Αρχηγός τους κάποιος ευτελής και γλοιώδης μοίραρχος, ονόματι Κλεώπας. Μόλις τον είδε ο Γέρος του Μοριά, είπε:

-Τι χρειαζόταν, ωρέ Κλεώπα, τόσο ασκέρι; Έφτανε να μου στείλουν ένα σκυλί μαλλιαρό, από εκείνα όπου κάνουν θελήματα, μ’ ένα γράμμα στο στόμα να πάω στ’ Ανάπλι και μ’ ένα φαναράκι να φέγγει και των δυονών μας... (Πού να καταλάβει ο Κλεώπας ότι «το μαλλιαρό σκυλί για θελήματα» ήταν ο ίδιος. Γέμισε ο τόπος σήμερα από τέτοια μαλλιαρά σκυλιά και κουτάβια, όπου κάνουν τα θελήματα των αφεντάδων τους...).

Θυμήθηκα την απάντηση του Κολοκοτρώνη στον Βαυαρό αντιβασιλέα, ακούγοντας τις απειλές που νυχθημερόν εκτοξεύονται από τους «ευκλεείς» γείτονές μας και τους ποικιλώνυμους «εταίρους» μας. Κανονικά τα κανάλια, μαζί με το δελτίο καιρού, πρέπει να καθιερώσουν και ένα δελτίο απειλών και ύβρεων που εξεμούν κατά της πατρίδας μας.

Χρήσιμες εικόνες κι όχι μόνο

To editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Παραθέτουμε δύο «εικόνες»: μία από το παρελθόν και μία πρόσφατη προς σκέψη και προβληματισμό. Οι στιγμές  για τη χώρα, την κοινωνία, τον λαό είναι απολύτως κρίσιμες. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο το καλύτερο. Ακέφαλη η κοινωνία, χωρίς νόημα και στόχους, δεν γίνεται παρά να βυθιστεί στην αδράνεια και τη διάλυση. Για πόσο όμως ακόμη;

Έτσι δεν με ομίλησε πλέον

«Μίαν φοράν, όταν επήραμεν το Ναύπλιον ήλθε ο Άμιλτων (Χάμιλτον) να με ιδή. Μου είπε ότι: «Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν, και η Αγγλία να μεσιτεύση». Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς καπετάν Άμιλτων, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους, άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμεν ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμίαν συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμο με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποια είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;» «Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφτες, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά». Έτσι δεν με ομίλησε πλέον.»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Διήγησις συμβάντων ελληνικής φυλής από 1770 έως τα 1836 

Ο Κολοκοτρώνης διατάζει τη δολοφονία του οπλαρχηγού Νενέκου που προσκύνησε τους Τούρκους και σώζει την επανάσταση

 Ο Γέρος με τη φράση «φωτιά και το τσεκούρι στους προσκυνημένους» τρόμαξε τους ραγιάδες περισσότερο από τον Ιμπραήμ

Του Νίκου Γαλανόπουλου*

Στις αρχές του 1827 η Πελοπόννησος εξακολουθούσε να υφίσταται λεηλασίες και καταστροφές από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ.
Πολλές φορές οι Αιγύπτιοι επέστρεφαν για δεύτερη φορά στο σημείο από το οποίο είχαν περάσει λίγες ημέρες νωρίτερα, ολοκληρώνοντας την καταστροφή. Οι περισσότερες εστίες αντίστασης είχαν εξουδετερωθεί.
Παρόλα αυτά, οι Αιγύπτιοι δέχονταν συνεχείς επιθέσεις ελληνικών τμημάτων στρατιωτών και χωρικών, οι οποίοι, καθώς δεν μπορούσαν να δώσουν μετωπική μάχη, πλευροκοπούσαν τις εχθρικές φάλαγγες ή τις κτυπούσαν από τα νώτα προκαλώντας σε αυτές μεγάλες απώλειες.
Οι Πελοποννήσιοι συνέχιζαν τη συγκινητική τους αντίσταση εξαντλημένοι, πεινασμένοι και άοπλοι οι περισσότεροι, παρόλο που ο Ιμπραήμ εφήρμοσε τη μέθοδο του προσκυνήματος σε μεγάλη κλίμακα, ιδιαίτερα μετά την επιστροφή του από το Μεσολόγγι.

Για να κρίνουμε σωστά το σήμερα χρειάζεται να γυρίσουμε στο χθες: Η Δίκη του Κολοκοτρώνη

Του Δρ. Αυγουστίνου (Ντίνου) Αυγουστή  

Ήταν μεσάνυχτα 6 με 7 του Σεπτέμβρη 1938. Ο μοίραρχος Κλεόπας με σαράντα αρματωμένους ως τα δόντια τράβαγαν προσεκτικά και αμίλητοι για να πιάσουν το μεγαλύτερο κακούργο του τόπου μας! 

Αυτόν που όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Δ. Φωτιάδης στην πρώτη σελίδα του βιβλίο του «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ – Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ», τις εικόνες του θα τις βρεις τώρα κρεμασμένες σ’ όλα τα σχολειά μας και τ’ αγάλματα του στημένα στις πλατείες μας. Τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη! 

Ο Γέρος του Μοριά ζούσε λίγο έξω από το Ναύπλιο σε ένα ταπεινό σπιτάκι στην Πρόνοια, κοντά στην εκκλησιά του Άη Θεόδωρου που ο ίδιος έκτισε. Εδώ αποτραβήχτηκε ο μπροστάρης της απελευθέρωσης όταν ήρθαν οι Βαυαροί και κατάλαβε πως δεν τον γούσταραν! «Ό,τι μπορούσα έκανα», γράφει στην σελίδα 196 των απομνημονευμάτων του που υπαγόρευσε στον Τερτσέτη. 

«Έκαμα το χρέος μου προς την πατρίδα και εγώ και όλη η φαμελιά μου. Είδα την πατρίδα μου ελεύθερη, είδα εκείνο οπού ποθούσα και εγώ και ο πατέρας μου και ο πάππος μου και όλη η γενεά μου, καθώς και όλοι οι Έλληνες. Απεφάσισα να πάω εις ένα περιβόλι, οπού είχα έξω από τ’ Ανάπλι. Επήγα, εκάθισα και απερνούσα τον καιρό μου καλλιεργώντας, και ευχαριστούμην να βλέπω να προοδεύουν τα μικρά φυτά οπού εφύτευα». 

1453-1821: 124 επαναστάσεις ενάντια στους Οθωμανούς

Του Κάρολου Μπρούσαλη 

Ένας ταχυδρόμος έφερε το δυσάρεστο μήνυμα στην Υψηλή Πύλη, την 1η Μαρτίου του 1821: Ο υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Α’ της Ρωσίας, στρατηγός Αλέξανδρος Υψηλάντης, εδώ και πέντε μέρες, ξεσήκωσε τους Έλληνες της Μολδοβλαχίας σε επανάσταση και βοηθά και τους Βλάχους του Βλαδιμηρέσκου που επαναστάτησαν από τις 17 Ιανουαρίου. Για τον σουλτάνο Μαχμούτ Β’, το μήνυμα ήταν σαφές: Ο τσάρος παρασπόνδησε τη στιγμή που η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε προβλήματα και προσπαθούσε να του πάρει κι άλλα εδάφη. Το ίδιο άλλωστε είχε κάνει και η μεγάλη Αικατερίνη, καμιά τριανταριά χρόνια πριν.

Με τον Αλή πασά επαναστατημένο και τους Σουλιώτες να έχουν γυρίσει στα μέρη τους και να ξαναχτυπούν τους Τούρκους στην Ήπειρο, με τους Μολδαβούς ξεσηκωμένους στον Δούναβη και με προβλήματα στην Περσία, στη Συρία (με τους Δρούσους), στην Αραβία (με τους σεΐχηδες) και στην Αίγυπτο που έδειχνε χωριστικές τάσεις, ένα του έλειπε του Μαχμούτ: Ν’ ανοίξει μέτωπο και με τους Ρώσους. Θα περνούσε καιρός, ώσπου να μάθει πως ο τσάρος δεν είχε καμιά σχέση. Ως τότε, η ασπίδα της επανάστασης θα κρατούσε τους Τούρκους μακριά από την Πελοπόννησο. Το σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας πετύχαινε στο ακέραιο.

«Δεν εκρέμασε ποτέ φούντα εις το σπαθί του…» – Ο Κολοκοτρώνης και οι Άγγλοι

Στα πλαίσια του αγγλορωσικού ανταγωνισμού (που ξεκίνησε περίπου στα μέσα του 17^ου αι.) για την κατάχτηση μεγαλύτερων κομματιών της «πίτας» του παγκόσμιου εμπορίου, η Αγγλία ακολούθησε πιστά το δόγμα της ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εναντιώθηκε στους βαλκανικούς λαούς όποτε διεκδίκησαν την απελευθέρωσή τους και την ανεξαρτησία τους. Το ίδιο συνέβη και στην περίοδο της επανάστασης του 1821, αλλά και αργότερα (είναι  χαρακτηριστική –και πιο πρόσφατη άλλωστε- η ανάμιξη του αγγλικού παράγοντα στα δρώμενα στη χώρα μας κατά τη δεκαετία του 1940 που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο).

Οι Άγγλοι, όποτε αμφισβητήθηκε η κυριαρχία των πασάδων πήραν ανοιχτά το μέρος των Τούρκων και άλλοτε φανερά, άλλοτε με  «διπλωματικό» τρόπο κράτησαν εχθρική στάση και επενέβηκαν ανοιχτά εναντίον του δίκιου και των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Άντε πια να τελειώνουμε...

Ανάρτηση από: http://pitsirikos.net

Όταν ο Θοδωρής συνάντησε τον Άρη

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Κ: ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ             Β: ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ            Μ: ΜΑΘΗΤΗΣ

Κ. Να πάρει η ευχή. Μερικές φορές, δεν μπορώ να τον καταλάβω κι αυτόν το Μεγαλοδύναμο. Γιατί έπρεπε τώρα, ντε και καλά να με στείλει πάλι πίσω για μια μέρα; Και πού είναι τα πράγματά μου; Το σπαθί μου που είναι; Το καρυοφύλλι μου; Η περικεφαλαία μου; Κολοκοτρώνης χωρίς περικεφαλαία;

Ωχ! Ούτε το μουστάκι δε μου άφησε. Κι απ΄ότι βλέπω μ΄έντυσε σαν τον Κωλέττη και το Σχινά. Μου πήρε τη φουστανέλα και μου΄βαλε εκείνο το βρακί που το λένε πανταλόνι. Έτσι είναι, αλλά ο Κωλέττης και ο Σχινάς δεν πολέμησαν ποτέ τους για να χρειάζονται φουστανέλα.

Κ. Α! Ευτυχώς, πλησιάζει ένας άνθρωπος, να τον ρωτήσω που βρίσκομαι. Ε, πατριώτη! Καλημέρα.

Β. Καλημέρα σύντροφε.

Κ. Σα να χάθηκες μου φαίνεται ή σα να ψάχνεις κάτι.

Β. Και στα δύο έπεσες μέσα.

Κ. Πώς σε λένε;

Β. Άρη. Εσένα;

Κ. Θοδωρή. Από πού έρχεσαι ωρέ;

Ραγιάδες...