Ναγκασάκι 9 Αυγούστου 1945...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Τσερνομπίλ, 30 χρόνια μετά

«…..τότε που οι Κνίτες ανακάλυπταν τις αξίες της επιδεικτικής χορτοφαγίας απέναντι σε μια κοινωνία, που εν πολλοίς επηρεαζόταν από τον Ιμπεριαλισμό…»

Τότε, η Γκλάσνοστ (Διαφάνεια) και η Περεστρόϊκα (Ανασυγκρότηση) ήταν φρέσκα πράγματα, όπως ήταν φρέσκια και η κατάρριψη νοτιοκορεατικού  πολιτικού αεροπλάνου (1983) από Σοβιετικά πολεμικά, με 269 νεκρούς. Τότε οι σοβιετικοί αντιδραστήρες ήταν σχετικά πρωτόγονης τεχνολογίας, δεν διέθεταν ένα προστατευτικό περίβλημα που  σε περίπτωση απώλειας ελέγχου, θα έκανε πιο βραδεία  την διαρροή ραδιενέργειας. Την 26^η Απριλίου 1986 βρισκόταν σε εξέλιξη άσκηση, που αντίθετα με τις προσδοκίες  και στοχεύσεις της,  οδήγησε σε απώλεια ελέγχου – ενδεχομένως λόγω κακών χειρισμών – με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη  έκλυση ραδιενέργειας… Η έκλυση αυτή με τη σειρά της οδήγησε σε υπερθέρμανση και τήξη της καρδιάς του αντιδραστήρα. Τότε οι Σοβιετικές αρχές  επιχείρησαν ένα είδος «ταφής» του αντιδραστήρα με υλικά εκτοξευόμενα από ελικόπτερα, που είχαν ως πιλότους άτομα με υψηλό αίσθημα ευθύνης και πνεύμα αυτοθυσίας. ΟΛΑ τα άτομα αυτά πέθαναν σε λίγες εβδομάδες, λόγω της έκθεσής τους σε «αστρονομικά» ποσά ακτινοβολίας…

Επρόκειτο για το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα της νέας εποχής, ασύγκριτα  μεγαλύτερο από το αμερικανικό του Three Mile Island το 1979 και  μεγαλύτερο αυτού της Φουκουσίμα της Ιαπωνίας (2011).