Στις 30 Απριλίου του 1945 ο Κόκκινος Στρατός μπήκε στο Βερολίνο

«Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να πληρώσει…»

Έρνεστ Χέμινγουεϊ

Οι μόνοι που πήγαν στο Βερολίνο απρόσκλητοι...

Το «κομβικό» σημείο και το κύριο ερώτημα 30 χρόνια από την πτώση του τείχους

Του Γιάννη Χοντζέα

Πολλά γράφονται για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Πάρα πολλά. Χωρίς όμως να απαντούν σε δύο κομβικά ζητήματα: Τι σχέση έχει ο σημερινός κόσμος με όσα επαγγέλθηκαν και διαφημίστηκαν τότε, και, ποια η αιτία της πτώσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Αναδημοσιεύουμε από το βιβλίο του Γιάννη Χοντζέα, «Το “τέλος” του κομμουνισμού», εκδόσεις Α/συνεχεια, Αθήνα 1993, ορισμένες εκτιμήσεις που προσανατολίζουν για την απάντηση των δύο αυτών ζητημάτων.

Κι εδώ είναι το «σταυροδρόμι» ή το «κομβικό» σημείο του ζητήματος. Διαμορφώθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 70 μια «πρωτότυπη», σε σχέση με το παρελθόν, κατάσταση που τις διαδοχικές φάσεις τις έχουμε ζήσει από τότε στις εξωτερικές της εκδηλώσεις.

Τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια (ΣτΣ: 1989-1991) συνδέονται μ’ αυτή την κατάσταση που δημιουργήθηκε αυτή την περίοδο. Ένας αμερικάνικος ιμπεριαλισμός σε υποχώρηση (αναδιπλώνεται) και ένας, ο συνδιαχειριστής (ΣτΣ: εννοεί την ΕΣΣΔ) της τότε κατάστασης, επεκτείνεται. Όμως και οι δύο πάσχουν από την ίδια ασθένεια: το λαχάνιασμα στον οικονομικό-παραγωγικό τομέα, με διαφορές όμως ουσίας. Από την αναδίπλωση του πρώτου επωφελήθηκαν σύμμαχοι ιμπεριαλισμοί, ιαπωνικός και γερμανικός σε πρώτη γραμμή. Από το λαχάνιασμα του δεύτερου θα επωφεληθούν όλοι οι παραπάνω και θα «επεκταθούν», με διαφορετικούς ρυθμούς, μέσω της «αναδιάρθρωσης» που θα πραγματοποιήσουν σε πεδία όπως εκείνο του «ανταμώματος» (επικοινωνίες, πληροφορική, νέα υλικά κ.λπ.). Ταυτόχρονα θα αξιοποιήσουν σε μια πρώτη φάση μια υπόθεση που «κανονικά» θα έπρεπε να αξιοποιηθεί κι από την άλλη «συνδιαχειρίστρια» πλευρά: το αποκαλούμενο πετρελαϊκό σοκ. Αντί να βγουν ενισχυμένοι οικονομικά-πολιτικά όλοι αυτοί που βρίσκονται στην τροχιά των «σοσιαλιστικών-προοδευτικών χωρών» θα βγουν ζεματισμένοι κι αυτό τη στιγμή που η αναδιάρθρωση των άλλων ήταν η αρχή ενός φαύλου κύκλου κρίσης-αναδιάρθρωσης-κρίσης. Όλα αυτά από κει και πέρα πήραν ένα δρόμο που όποιος καλόπιστα έβλεπε –γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς– την εξωτερική πλευρά των πραγμάτων ήταν φυσικό, και είναι φυσικό, να πέφτει από αιφνιδιασμό σε αιφνιδιασμό. Όμως αυτό δεν ισχύει για όσους βρίσκονται όχι στη θέση του απλού προοδευτικού ανθρώπου ή αριστερού, αλλά αποτελούσαν «φορείς». Η τέτοια τροπή των πραγμάτων δεν οφείλεται κύρια στις επιμέρους αδυναμίες, γραφειοκρατίες κ.λπ., αλλά στη διπλή φύση του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

30 Απρίλη 1945: Η Κόκκινη Σημαία της Νίκης υψώνεται στο Ράιχσταγκ!

Ήταν και ώρα 21.50 όταν ο επιλοχίας Μ. Α. Φ. Γιεγκόροφ και ο λοχίας Μ. Β. Καντάρια του σοβιετικού στρατού έστησαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη Σημαία της Νίκης, πάνω από τον κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ. Αμέσως μετά, ο διοικητής της 3ης στρατιάς κρούσης στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που παρακολουθούσε προσωπικά την ιστορική μάχη κατάληψης του Ράιχσταγκ, πήρε στο τηλέφωνο το κέντρο διοίκησης και ανακοίνωσε στο στρατάρχη Ζούκοφ: «Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε στρατάρχη!».

Δεν ξεχνάμε τη Νίκη! 9 Μάη 1945... ο Κόκκινος Στρατός τελείωσε το ναζιστικό κτήνος!

Ο Νίκος Κοτζιάς στο Βερολίνο

Πιτσιρίκο, βρίσκομαι στο Βερολίνο, στο Φεστιβαλ Κινηματογράφου Hellas Filmbox Berlin.

Πέρασε πολύ κοντά μας ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, καλεσμένος του εν λόγω φεστιβάλ για να μιλήσει για την «Ελληνική κατάσταση» με μια γερμανίδα δημοσιογράφο, σε άψογα γερμανικά· χωρίς μεταφραστή εννοείται.

Είπαμε να μην τον αφήσουμε να βαρεθεί μόνο με αγκαλίτσες και κεράσματα και να του πούμε κι εμείς μια καλησπέρα…

«Το παν είναι η κίνηση και όχι ο στόχος»

Υπέρ ποιων λειτουργεί, τελικά, η διαρκής παράταση των διαπραγματεύσεων

Είναι γνωστή η ρήση του ξεχασμένου Μπερνστάιν, «Το κίνημα είναι το παν, ο τελικός σκοπός τίποτα», που όριζε στους κόλπους του τότε εργατικού κινήματος μια πολιτική χωρίς στρατηγικές δεσμεύσεις. Παραφράζοντάς την, μπορούμε να διαβάσουμε τη διαρκή παράταση προθεσμιών σε ένα έργο «διαπραγμάτευσης» ως σύγχρονη εφαρμογή μιας παμπάλαιας ιδέας…

Από τη «δίμηνη παράταση του προγράμματος» περάσαμε στη «συμφωνία γέφυρα» που ισχύει μέχρι το τέλος του Απριλίου. Τώρα πιθανά να περάσουμε σε μια «ενδιάμεση συμφωνία» μέχρι τα τέλη Ιουνίου, οπότε και θα έχουμε τη «μεγάλη διαπραγμάτευση», και βλέπουμε…

Η τοπογραφία του τρόμου

Μία ενδιαφέρουσα ανάρτηση που αξίζει τον κόπο να δούμε. Περιέχει αδημοσίευτες φωτογραφίες και αναρτήθηκε 26/10/2012. Ευχαριστώ την φίλη Τίνα Γ.

Το ότι εβδομηντατόσα χρόνια μετά, πρέπει να εξηγήσεις εξ αρχής τι σημαίνει φασισμός, δεν το λες και μεγάλη πρόοδο. Ένα μίγμα αμορφωσιάς, απόγνωσης και καφρίλας έχει καθηλώσει ένα αδικαιολόγητα ευμεγέθες κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας στην ευκολία των παράλογων επιχειρημάτων. Των βολικών γενικεύσεων. Των ασυνείδητων επιλογών.

Μεθαύριο είναι 28η Οκτωβρίου και λέω να σε πάω μία βόλτα. Έρχεσαι;

http://pigkouios.blogspot.gr/2012/10/blog-post_26.html?spref=fb

Βουλευτές στην Ελληνική κοινότητα Βερολίνου

Χτες, 30 Νοέμβρη 2011, επισκέφθηκε την ελληνική κοινότητα Βερολίνου επιτροπή βουλευτών της κυβέρνησης συνεργασίας και συνενοχής του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, με εκπροσώπους τους Μαγκούφη, Αντώναρο και Πλεύρη αντίστοιχα.

Ενσαρκώνοντας την πραξικοπηματική κατάλυση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, με την επιβολή «τεχνοκρατών» στη διακυβέρνηση σε συνεργασία με ακροδεξιά-ναζιστικά στοιχεία, η εν λόγω συμμορία δε δίστασε να επιστρατεύσει την τρομοκρατία της ακόμα και στο Βερολίνο: μπράβοι με ρόπαλα και όπλα είχαν καταφθάσει στο κτίριο της κοινότητας, για να περιφρουρήσουν τη δημοκρατική σύναξη. Η πρακτική αυτή εξόργισε τους παριστάμενους, που απαίτησαν και πέτυχαν την απομάκρυνση της τρομοκρατικής συνοδείας.

Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής τους οι εκπρόσωποι των κομμάτων του μνημονίου εντυπωσίασαν με το κλίμα αγαστής συνεργασίας που επέδειξαν. Ανάμεσά τους κι ένας ναζιστής. Όχι ως παραφωνία, αλλά ως επιστέγασμα και γλαφυρή ενσάρκωση μιας πολιτικής που συνθλίβει την αξιοπρέπεια, τις προοπτικές και τις ζωές μας.

Παρόλ'αυτά, οι εκπρόσωποι της κοινοβουλευτικής εκτροπής και της χούντας των αγορών δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν απρόσκοπτα το θλιβερό τους μονόλογο για τις "επαφές" τους με τη γερμανική κυβέρνηση (δλδ. το βάθεμα της εκποίησης του ελληνικού πλούτου και της εξαθλίωσης ολόκληρης της κοινωνίας): συνάντησαν την έντονη αποδοκιμασία και την έκρηξη οργής της πλειονότητας των παρισταμένων. Νέοι και νέες που έχουν εξωθηθεί τον τελευταίο καιρό στη μετανάστευση αλλά και Έλληνες του Βερολίνου όλων των πολιτικών αποχρώσεων, άνεργοι, εργαζόμενοι/ες κάθε ηλικίας, κατέστησαν για άλλη μια φορά σαφές στους εκπροσώπους του κόμματος του μνημονίου, πως δεν εκπροσωπούν κανέναν μας. Πως δεν έχουν ίχνος νομιμοποίησης, πως είναι ανεπιθύμητοι σε κάθε γωνιά του πλανήτη και πως οι ημέρες της ασυδοσίας τους είναι μετρημένες.

Ούτε Βερολίνο -- ούτε πουθενά!
Η πραξικοπηματική κυβέρνηση θα μας βρει απέναντί της!

Real Democracy Now! Berlin/GR

blog: https://realdemocracynowberlingr.wordpress.com/
email: rdn-berlin@googlegroups.com