ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ: Οι αλχημείες του κ. Πατούλη δεν μπορούν να κρύψουν τη σκληρή πραγματικότητα

Την ώρα που η κυβέρνηση, ο κ. Πατούλης και ο ΕΔΣΝΑ αριστεύουν ως πλασιέ των ιδιωτικών συστημάτων ανακύκλωσης, η Αττική εξακολουθεί να έχει το πιο παρωχημένο, συγκεντρωτικό και απολύτως αναποτελεσματικό μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων.

Ο κ. Πατούλης προσπαθεί να κρύψει την αλήθεια μιλώντας γενικά για αύξηση 25% της συνολικής ποσότητας των ανακυκλώσιμων υλικών που εκτρέπουμε από την ταφή και αύξηση κατά 35% των ποσοστών των βιοαποβλήτων που έχουν συλλεγεί.

Όμως τα επίσημα στοιχεία που δίνει το ίδιο παρατηρητήριο ανακύκλωσης του ΕΔΣΝΑ τον διαψεύδουν :

Το ποσοστό Διαλογής στην Πηγή (ΔσΠ) των ανακυκλώσιμων υλικών είναι 9,6% και των βιοαποβλήτων 3,5%

Συγκεκριμένα για την περίοδο 2020-2021 η αύξηση είχε ως εξής:

• Η ΔσΠ για το ρεύμα των ανακυκλώσιμων υλικών αυξήθηκε από το 9% στο 9,8% (αύξηση 0,8%)

• Η ΔσΠ για τα βιοαπόβλητα αυξήθηκε από 2,5% στο 3,8% (διαφορά 1,3%)

• Η συνολική ΔσΠ αυξήθηκε από 11,4% στο 13,6% (διαφορά 2,2%) και το συνολικό ποσοστό ανάκτησης αυξήθηκε από 6,7% σε 8,4% (διαφορά 1,7%).

Τα σκουπίδια μυρίζουν χρήμα και διαφθορά

Της Δέσποινας Σπανούδη

Όταν η ΝΔ ανέλαβε την κυβέρνηση, είπε σε όλους τους τόνους ότι το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων του ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε, γιατί είχε εξαιρετικά φιλόδοξους στόχους. Γι’ αυτό φρόντισαν να κάνουν ένα επόμενο Εθνικό Σχέδιο που είχε ακόμη πιο …φιλόδοξους στόχους, αφού προέβλεπε ότι, μέχρι το 2030, το ποσοστό των αποβλήτων που θάβονται θα πέσει στο 10%, έναντι 80% που είναι σήμερα.

Στην πραγματικότητα, το Εθνικό Σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ –το οποίο ήταν προϊόν ενσωμάτωσης κινηματικών θέσεων και αναλύσεων που είχαν αναπτυχθεί τα προηγούμενα χρόνια– προέβλεπε αποκεντρωμένη διαχείριση με κοινωνικό έλεγχο και κύριο βάρος στην πρόληψη και τη διαλογή στην πηγή. Ένα σχέδιο που απέτυχε παταγωδώς, όχι γιατί ήταν φιλόδοξο, αλλά γιατί ουδέποτε έγινε η παραμικρή προσπάθεια να εφαρμοστεί. Μπήκε στην άκρη και ανατράπηκε από την επόμενη κιόλας μέρα, ή μάλλον πριν ακόμη υπογραφεί, αφού ξεκίνησαν να υπογράφονται ΣΔΙΤ για μεγάλες συγκεντρωτικές μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων που παράγουν καύσιμα. Ακόμη περιμένουμε μια εξήγηση γι’ αυτό, στο βαθμό που αυτή η κατεύθυνση όχι μόνο δεν αποτελούσε μνημονιακή υποχρέωση, αλλά το αντίθετο: η Ε.Ε. δεν θεωρεί επιθυμητή διαχείριση ούτε τις Μονάδες σύμμεικτων ούτε την καύση.

Γυρνώντας στο παρόν, το σχέδιο της ΝΔ προβλέπει, για τα μάτια του κόσμου, την ορθή ιεράρχηση σύμφωνα με την οποία προτεραιότητα εξακολουθεί να είναι η πρόληψη-επαναχρησιμοποίηση και η διαλογή στην πηγή. Ωστόσο, η προτεραιότητα αυτή ανατρέπεται γρήγορα όταν αντιληφθεί κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρηματοδοτήσεων πηγαίνουν για τα έργα που θεωρητικά δεν είναι σε προτεραιότητα, δηλαδή για χώρους ταφής, μονάδες και σταθμούς μεταφόρτωσης σύμμεικτων.

Zero Waste - Η αγρότισσα που παράγει χρήσιμα προϊόντα με τη “φιλοσοφία” των Μηδενικών Απορριμμάτων!

Του Δημήτρη Μιχαηλίδη

Zero Waste-Μηδενικά Απορρίμματα

Την τακτική Τρίτη, 23 Φεβ 2021, στις 20.00 ο Κτηνοτροφικός Σύλλογος Περιφέρειας Αττικής Άγιος Γεώργιος θα μεταδίδει live στο facebook την συζήτηση των ΑΓΡΟΤΙΣΣΩΝ με την κα Ελισάβετ-Ειρήνη Μιχαηλίδου για το Zero Waste-Μηδενικά Απορρίμματα. 

Η κα Ελισάβετ Μιχαηλίδου (αγρότισσα, elismadeit@gmail.com, Νέος Σκοπός Σέρρες) έχει ενστερνισθεί την σκοπιμότητα του Zero Waste και μάλιστα ασχολείται επαγγελματικά με την παραγωγή χρήσιμων προϊόντων με βάση την «φιλοσοφία» των Μηδενικών Απορριμμάτων. 

Το κίνημα Zero Waste έχει ως στόχο να υποστηρίξει τους ανθρώπους στην αλλαγή του τρόπου ζωής τους και των πρακτικών τους ώστε αυτές να μιμούνται έναν βιώσιμο και φυσικό κύκλο ζωής, κατά τον οποίο όλα τα απορριφθέντα υλικά θα έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να αποτελούν πόρους (πρώτες ύλες) προς χρήση από άλλους ανθρώπους.

Το Zero Waste (Μηδενικά Απορρίμματα) σημαίνει σχεδιασμός και διαχείριση των προϊόντων και διαδικασιών για την συστηματική αποφυγή & εξάλειψη του όγκου και της τοξικότητας των αποβλήτων και των υλικών, τη διατήρηση και την ανάκτηση όλων των πόρων, και τον τερματισμό της καύσης ή ταφής των αποβλήτων.

Coca Cola, Pepsi και Nestle πρωταθλήτριες στην... πλαστική ρύπανση

Οι εταιρίες κατηγορούνται ότι δεν παίρνουν μέτρα ώστε να μειώσουν τα πλαστικά τους απορρίμματα το οποία έχουν κατακλύσει τον πλανήτη

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Coca Cola αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στην ρύπανση με πλαστικά. Στην έρευνα που διεξάγει η οργάνωση Break Free From Plastic τα προϊόντα της εταιρίας και συγκεκριμένα τα πλαστικά μπουκαλάκια των 500ml ήταν αυτά που εντοπίστηκαν πιο συχνά σε παραλίες, ποτάμια, πάρκα και άλλα σημεία. Από τις 55 χώρες που έγινε η έρευνα προϊόντα της Coca Cola βρέθηκαν σε 51. Συγκεκριμένα βρέθηκαν συνολικά 13.834 πλαστικά απορρίμματα της εταιρίας, περισσότερα από τον συνδυασμό της δεύτερης Nestle (8.633) και της τρίτης PepsiCo (5.155).

Την έρευνα διεξάγουν ετησίως 15.000 εθελοντές σε κάθε σημείο του πλανήτη. Εντοπίζουν και ταυτοποιούν πλαστικά απορρίμματα. Φέτος συνέλεξαν συνολικά 346.494 πλαστικά εκ των οποίων το 63% είχε το λογότυπο κάποιας εταιρίας.

Παρά την πίεση που δέχεται και το μεγάλο μερίδιο που έχει στην πλαστική ρύπανση η Coca Cola αντιστέκεται. Φέτος ανακοίνωσε ότι δεν θα αντικαταστήσει τελικά τα πλαστικά της μπουκάλια γιατί είναι πολύ δημοφιλή στους καταναλωτές. Η Coca-Cola, η PepsiCo, η Nestlé και η Unilever είναι υπεύθυνες για μισό εκατομμύριο τόνους πλαστικής ρύπανσης κάθε χρόνο σε έξι αναπτυσσόμενες χώρες, όπως αποκάλυψε έρευνα της NGO Tearfund.

«Η καύση απορριμμάτων, δώρο στα συμφέροντα»

Του Τάσου Σαραντή

Το νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), που κατατέθηκε για διαβούλευση, εμφανίζει την καύση ως «αναγκαία» μέθοδο διαχείρισης στη χώρα, ώστε να επιτευχθούν οι ευρωπαϊκοί στόχοι. Ωστόσο η απόφαση για καύση απορριμμάτων-υπολειμμάτων δεν είναι μια επιστημονικά τεκμηριωμένη επιλογή, αλλά μια πολιτική επιλογή που απλώς θα ωφελήσει κάποια ελάχιστα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και πρόσωπα, επισημαίνουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Μεσόγειος SOS, Greenpeace και WWF Ελλάς και καλούν το ΥΠΕΝ και τον ίδιο τον πρωθυπουργό να επανεξετάσουν και να απορρίψουν την επιλογή της καύσης η οποία τόσο πρόχειρα τέθηκε μέσα στο ΕΣΔΑ.

Δραστικά μέτρα

Οπως αναφέρουν, η «Πρόληψη» και η «Προετοιμασία προς Επαναχρησιμοποίηση» είναι φραστικά παρούσες στο ΕΣΔΑ, αλλά δεν φαίνεται να επηρεάζουν πρακτικά τη διαχρονική μείωση των αποβλήτων. Παρότι η ευρωπαϊκή οδηγία 2018/851 κάνει σαφές πως τα κράτη-μέλη πρέπει να λάβουν δραστικά μέτρα για την πρόληψη παραγωγής αποβλήτων προβλέποντας τη θέσπιση δεικτών και τη στενή παρακολούθηση αυτών, το νέο ΕΣΔΑ λαμβάνει ως δεδομένη τη σταθερή ή αυξητική παραγωγή αποβλήτων ώς το 2030, κάτι που έρχεται σε καταφανή αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Ο «άσχημος» θάνατος των φωτοβολταϊκών

Του Τάσου Σαραντή

Καθώς μια τεράστια ποσότητα ηλιακών πάνελ που χρησιμοποιούνται στην υφήλιο πλησιάζουν στην «ημερομηνία λήξης» τους, επείγει η εύρεση μιας λύσης για την αποτελεσματική ανακύκλωσή τους αφού αποτελούν πολύ επιβλαβή για το περιβάλλον απορρίμματα.

Τα ηλιακά πάνελ αποτελούν μια ολοένα και πιο σημαντική πηγή ανανεώσιμης ενέργειας, αλλά είναι επίσης πολύπλοκα κομμάτια τεχνολογίας που γίνονται μεγάλα, ογκώδη, τοξικά ηλεκτρονικά απορρίμματα στο τέλος της ζωής τους. Και αυτή τη στιγμή, στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη δεν υπάρχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης για το ζήτημα, εκτός των νεκροταφείων φωτοβολταϊκών.
Ενα τέτοιο σχέδιο είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί σύντομα, καθώς πλησιάζει ο κορεσμός των ηλιακών ηλεκτρονικών αποβλήτων.

Μέχρι το 2050, ο Διεθνής Οργανισμός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας προβλέπει ότι έως και 78 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι ηλιακών συλλεκτών θα έχουν φτάσει στο τέλος της ζωής τους και ότι ο κόσμος θα παράγει περίπου 6 εκατομμύρια μετρικούς τόνους νέων ηλιακών ηλεκτρονικών αποβλήτων ετησίως. Ενώ ο τελευταίος αριθμός είναι ένα μικρό κλάσμα του συνόλου των ηλεκτρονικών αποβλήτων που παράγει η ανθρωπότητα κάθε χρόνο, οι τυπικές μέθοδοι ανακύκλωσης ηλεκτρονικών δεν αρκούν για τους ηλιακούς συλλέκτες.

«Φλέγεται» ο Βόλος από την καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ-Lafarge

Του Τάσου Σαραντή

Τόνοι απορριμμάτων καταφτάνουν από τη Νότια Ιταλία και υπάρχουν μέρες που η πόλη πνίγεται κυριολεκτικά από τη μυρωδιά του καμένου πλαστικού. Ενώ καταγράφονται ρυπαντικά επεισόδια από την τσιμεντοβιομηχανία, οι μετρήσεις δεν διαπιστώνουν την παραμικρή ατμοσφαιρική ρύπανση. Νέο συλλαλητήριο προγραμματίζεται για αύριο ενω στα κάγκελα βρίσκονται οι κάτοικοι και φορείς για τη δημιουργία εργοστασίου SRF που θα καταδικάσει την πόλη σε αποτεφρωτήρα των εγχώριων και εισαγόμενων απορριμμάτων και με αποτέλεσμα την περαιτέρω επιβάρυνση της υγείας των κατοίκων, του περιβάλλοντος και της τοπικής οικονομίας

Συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-Lafarge και της δημιουργίας εργοστασίου SRF από τον δήμο διοργανώνεται αύριο στον Βόλο. Πρόκειται για την τέταρτη μεγάλη κινητοποίηση που διοργανώνεται στην πόλη ενάντια στην καύση σκουπιδιών για την παραγωγή ενέργειας από την τσιμεντοβιομηχανία, έπειτα από τρία χρόνια δυναμικών αγώνων.

Είχαν προηγηθεί ένα πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του Βόλου μεγαλειώδες συλλαλητήριο στις 5 Μαΐου 2018, όπου 10.000 Βολιώτες διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης κατά της καύσης σκουπιδιών και του εργοστάσιου παραγωγής SRF του Δήμου Βόλου. Ανάλογος, αν όχι μεγαλύτερος, ήταν ο αριθμός των Βολιωτών που συμμετείχε και στο συλλαλητήριο τον Απρίλιο του 2019, ενώ το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς χιλιάδες μαθητές και φοιτητές κατέβηκαν στους δρόμους της πόλης με τα ίδια αιτήματα.

Παραγωγή πλούτου από τα... σκουπίδια - Το παράδειγμα του Δήμου Χαλανδρίου

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Waste4Think» για τη διαχείριση των απορριμμάτων, στο οποίο συμμετέχει ο Δήμος Χαλανδρίου, μαζί με τις πόλεις Κασκάι (Ισπανία), Σεβέζο (Ιταλία) και Ζαμούθιο (Πορτογαλία) και τα συμπεράσματα παρουσιάστηκαν ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 

Ο εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος για τη διαχείριση ανακυκλώσιμων υλικών και καθηγητής του ΕΜΠ, Γεράσιμος Λυμπεράτος, ο οποίος είχε τη γενική εποπτεία, παρουσίασε αναλυτικά και στο Δημοτικό Συμβούλιο, όλα όσα έγιναν από τον Ιούνιο του 2016 έως φέτος και συνιστούν έναν πρωτοποριακό τρόπο στη διαχείριση και αξιοποίηση των βιοαποβλήτων.

Συλλογή των υπολειμμάτων τροφών και καφέ κάδος

Η καταγεγραμμένη εμπειρία αποδεικνύει ότι τα βιοαπόβλητα είναι πόρος που μπορεί να αξιοποιηθεί πολλαπλά, αντί να καταλήγει στην υγειονομική ταφή, όπως γίνεται στη χώρα μας. Η αξιοποίηση των βιοαποβλήτων στον Δήμο Χαλανδρίου έγινε με συλλογή των υπολειμμάτων τροφών στην πηγή τους και με πρόσβαση στον καφέ κάδο μόνο από ενημερωμένους κατοίκους. Ακολούθησε η ξήρανση και ο τεμαχισμός τους για την παραγωγή ενός προϊόντος βιομάζας FORBI (food residue biomass), που στη συνέχεια μπορεί να αξιοποιηθεί για την παραγωγή καυσίμων και προϊόντων. Έτσι, ο Δήμος Χαλανδρίου, σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, κατέληξε σε τρεις εναλλακτικούς, οικονομικούς και φιλικούς προς το περιβάλλον τρόπους αξιοποίησης: τη βιοαεριοκίνηση, την παραγωγή κομπόστ και την παραγωγή καυσίμου για τη βιομηχανία.

Δυσάρεστη έκπληξη: Σήματα ανακύκλωσης σε πλαστικά μπουκάλια και κύπελλα? Κι όμως σε πολλά δεν τα βρήκαμε (!)

Προσπαθήσαμε να διαλέξουμε για ανακύκλωση τα πλαστικά μπουκάλια που μας φέρνετε, ανάλογα με τον αριθμό που πρέπει έχουν μέσα σε τρίγωνο, για να τα ξεχωρίζει ο καταναλωτής είτε για την ασφάλειά του είτε για να ανακυκλώνονται ξεχωριστά τα ομοειδή μαζί. Μια μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη μας περίμενε για αρκετά απο αυτά:
• Είτε δεν είχαν ΚΑΜΜΙΑ σήμανση
• Είτε είχαν ένα τρίγωνο ΑΔΕΙΟ
• Είτε είχαν έναν αριθμό που δεν καταλάβαινες τι είναι (έξω από τρίγωνο)
• Είτε έγραφαν απλά PE, PP ή ΗDPE χωρίς τρίγωνο με αριθμό
• Είτε- πιο σπάνια – είχαν το τρίγωνο με τον αριθμό στην ετικέτα (!)
ενώ σε έναν μεγάλο αριθμό μικρών μπουκαλιών και συσκευασιών δεν μπορούσαμε με γυμνό οφθαλμό να δούμε την σήμανση.

Κάντε κι εσείς το απλό αυτό τεστ στα ράφια σας σε μπουκάλια και κουτιά νερού, αναψυκτικών, απορρυπαντικών, καλλυντικών, χαπιών, σαμπουάν, γιαουρτιών, απιονισμένου νερού, χλωρίνης, μαργαρινών κλπ. και ενημερώστε μας – σχολιάστε εδώ, να δούμε σε τι ποσοστό ισχύει (σε μας ήταν προβληματικό περίπου 1 στα 3!).

Με την ευκαρία παραθέτουμε τις σημάνσεις με τους αριθμούς σε τρίγωνο και συμβουλές ασφάλειας γι αυτά τα υλικά (από το site iatropedia.gr):

Ο μπλε κάδος και η μαφία της ανακύκλωσης στην Ελλάδα

Των Βαγγέλη Στογιάννη και Ηλέκτρας Κλείτσα

Πριν από λίγο καιρό, είδαμε και φωτογραφήσαμε ένα απορριμματοφόρο να μαζεύει έναν μπλε κάδος ανακύκλωσης και έναν πράσινο κάδο μαζί! Με αφορμή αυτό το κάθε άλλο παρά μεμονωμένο περιστατικό, ας πούμε μερικά πράγματα για το πώς (δεν) γίνεται η ανακύκλωση στη χώρα μας.

Η εικόνα του μπλε και του πράσινου κάδου που μαζεύονται μαζί, δεν αποτελεί το σύνολο του προβλήματος, αλλά είναι ενδεικτικό της κατάστασης της ανακύκλωσης στη χώρα μας. Μια κατάσταση τραγική, η οποία επιβεβαιώνεται, κατ’ αρχήν, από το ποσοστό των απορριμμάτων που ανακυκλώνονται.

Σύμφωνα με στοιχεία της Εurostat, υπολογίζεται ότι το 2016 τα απορρίμματα που ανακυκλώθηκαν ήταν μόλις 17% του συνόλου. Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία(!) που προκύπτουν από τους αριθμούς που δίνουν οι δήμοι και οι εταιρείες ανακύκλωσης, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο, όπως θα φανεί και στην συνέχεια, να τα φουσκώνουν!

Στην πράξη, το ποσοστό αυτό είναι ακόμη μικρότερο –αυτό καταγγέλλουν άλλωστε πολλά περιβαλλοντικά κινήματα ανά την Ελλάδα.

Τα σκουπίδια στα σκουπίδια

Ανάρτηση από: Λέμε την Αλήθεια

Η Κίνα «έκλεισε»! Τι θα κάνει η Ευρώπη τα σκουπίδια της;

Όταν η Κίνα, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας αποβλήτων στον κόσμο, κοινοποίησε πριν λίγους μήνες στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου ότι δεν θα εισάγει απορρίμματα άλλων χωρών, ώστε να εστιάσει στα δικά της προβλήματα ρύπανσης, βρήκε τους μεγάλους «εξαγωγείς» πλαστικών απορριμμάτων απροετοίμαστους.

Οι εισαγωγές πλαστικών αποβλήτων είχαν καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία των εργαζομένων στην Κίνα. Οι παρτίδες συχνά είχαν μολυνθεί από επικίνδυνα υλικά, όπως ιατρικά απορρίμματα, θέτοντας σε κίνδυνο τους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης.

Σε επίσημη κοινοποίηση στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, η κινεζική κυβέρνηση δήλωσε ότι μεγάλες ποσότητες «βρώμικων ή ακόμη και επικίνδυνων αποβλήτων» βρέθηκαν αναμεμειγμένες με τα στερεά απόβλητα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για την κατασκευή νέων προϊόντων.

«Προκειμένου να προστατευθούν τα περιβαλλοντικά συμφέροντα της Κίνας και η δημόσια υγεία, προσαρμόζουμε επειγόντως τη λίστα των εισαγόμενων στερεών αποβλήτων και απαγορεύουμε την εισαγωγή στερεών αποβλήτων που είναι πολύ μολυσμένα», αναφέρει η ανακοίνωση.

Τα σκουπίδια, το ιδιωτικό και το δημόσιο

Του Γιώργου Ρακκά 

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης-Δήμων-συμβασιούχων για το ζήτημα των μονιμοποιήσεων καθώς και το υγειονομικό αδιέξοδο που δημιούργησαν οι σωροί των σκουπιδιών από την απεργία της ΠΟΕ – ΟΤΑ έθεσε επί τάπητος ξανά το συνολικότερο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων από την σκοπιά της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τα τελευταία χρόνια, το ζήτημα αυτό αντιμετωπίζεται στον δημόσιο διάλογο της χώρας υπό την σκοπιά της αντιπαράθεσης κρατισμού και νεοφιλελευθερισμού: Έτσι, το ζήτημα ανάγεται αποκλειστικά στο δίλημμα «ποιός θέλετε να μαζεύει τα σκουπίδια, ο Δήμος ή οι ιδιώτες», και γίνεται μέρος του ευρύτερου πολιτικού διπολισμού που καθορίζει την εγχώρια πολιτική σκηνή.

Με τους σκουπιδιάρηδες ή με τα σκουπίδια;

Του Νίκου Μπογιόπουλου

O αγώνας που δίνουν οι συμβασιούχοι είναι αγώνας όλων μας.

Ενάντια στην πολιτική που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν σκουπίδι. Που ρίχνει τα εργασιακά  δικαιώματά του στα σκουπίδια. Αυτή η πολιτική είναι που έχει γεμίσει με σκουπίδια τους δρόμους.

Η πολιτική που κόβει μισθούς, που κόβει συντάξεις, που έχει θρυμματίσει την ελπίδα, που έχει κόψει το γέλιο, είναι η ίδια πολιτική που τώρα θέλει να μας κόψει και την ανάσα από τη μπόχα των σκουπιδιών.   

Η μετατροπή του δικαιώματος στη δουλειά σε εργαλείο ψηφοθηρίας, η ομηρεία των σύγχρονων μισθωτών σκλάβων στα σκλαβοπάζαρα του ιδιώτη ή «δημόσιου» εργοδότη, η μισή ζωή της ημιαπασχόλησης, η υπαγωγή της μόνιμης και διαρκούς ανάγκης της επιβίωσης σε καθεστώς «ορισμένου χρόνου» δουλείας, μας αφορά όλους.

Διαχείριση αποβλήτων

Μια ακόμη καταστροφική αργοπορία!

Tου Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 129 

Ένα από τα αγαπημένα σπορ της αδυσώπητης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών είναι να θέτει σχεδόν επί παντός του επιστητού υψηλούς στόχους και μάλιστα οριζόντια για όλα τα κράτη-μέλη: φτωχά και πλούσια, οργανωμένα και ανοργάνωτα, ορεινά, νησιωτικά και πεδινά, προτεσταντικά, καθολικά ή ορθόδοξα.
Έτσι, οι στόχοι που τίθενται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ανακύκλωση αστικών στερεών αποβλήτων με ορόσημο το 2030 είναι ομολογουμένως άφταστοι, ακόμα και για χώρες που έχουν κάνει τεράστια άλματα στη διαχείριση των αποβλήτων. Εάν τελικά επικρατήσουν οι απόψεις για την αναβάθμιση της ανακύκλωσης που επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε οι περισσότερες χώρες θα πρέπει να ανακυκλώνουν το 65% των αστικών τους αποβλήτων και το 75% των συσκευασιών και να οδηγούν προς υγειονομική ταφή το πολύ το 10%.

Ντροπή...

Πάτρα Νοέβρης 2015.
Ντροπή σε μας. Όχι στην κυρία της φωτογραφίας. 

Τοπικό Σχέδιο Δράσης για τη Διαχείριση Αποβλήτων στο Δήμο Βύρωνα

Καλούμε τους κατοίκους και τους Φορείς της πόλης να παρεβρεθούν

στο Δημοτικό Συμβούλιο την Τρίτη 10 Νοεμβρίου και ώρα 8.00μμ

για να αποτρέψουμε όλοι μαζί τους σχεδιασμούς της Δημοτικής Αρχής

Μαθητευόμενοι μάγοι … και στα σκουπίδια!

Πριν από μερικές ημέρες η χώρα μας κατέβαλε πρόστιμο περίπου 11,4 εκατομμυρίων ευρώ εξαιτίας της παράνομης διάθεσης αστικών αποβλήτων σε μερικές δεκάδες «εν ενεργεία» χωματερές αλλά και για τη μη έγκαιρη περιβαλλοντική αποκατάσταση περίπου άλλων 170 κλειστών χωματερών. Το ίδιο θα κληθεί να πράξει –ενδεχομένως με κάποια μείωση της ποινής– και τον ερχόμενο Δεκέμβριο, μια και οι πιθανότητες πλήρους εξάλειψης αυτού του επαίσχυντου φαινομένου μέχρι τότε είναι μηδαμινές. Δεκάδες έργα αποκατάστασης Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Αποβλήτων (ΧΑΔΑ) θα κατασκευάζονται –με εθνικούς πόρους– ακόμα και τον επόμενο χρόνο, ενώ θα υπάρχουν ΧΑΔΑ που θα εξακολουθούν να λειτουργούν (Πελοπόννησος, Νότιο Αιγαίο κ.α.), αφού στην ευρύτερη περιοχή δεν υφίστανται ακόμη νόμιμες εγκαταστάσεις διαχείρισης αστικών αποβλήτων και η ενδεχόμενη μεταφορά αποβλήτων σε απόμακρους ΧΥΤΑ (εφόσον βρεθούν) μεσοπρόθεσμα αντίκειται σε κάθε έννοια ορθολογικής οικονομικής διαχείρισης. Για δεκάδες μάλιστα από αυτές δεν έχουν ακόμα εκπονηθεί ούτε οι απαιτούμενες μελέτες, ενώ για περισσότερες από 130 δεν υπάρχει ακόμα η σύμβαση για την κατασκευή έργων αποκατάστασης[1]. Και όλα αυτά σε μια περίοδο που η Ελλάδα βρίσκεται σε συνθήκες πολύμορφης και βαθειάς κρίσης, με το ρεύμα της χρεωκοπίας να φουντώνει όλο και πιο επικίνδυνα και η απαξιωτική κριτική σε βάρος της πατρίδας μας να παραμένει σταθερά στη φαρέτρα εχθρών και εταίρων της.

Το ΠΑΣΟΚ είναι... εδώ

Ανάρτηση από: http://edo-provokatoras.blogspot.gr

Συνεταιριστική διαχείριση απορριμμάτων: Εναλλακτική λύση ή κερκόπορτα

Του Κώστα Σαμάντη 

Σε προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας είχε γίνει μια συνοπτική παρουσίαση της «Λακωνικής Βιοενεργειακής Α.Ε.», μιας εταιρείας η οποία λειτουργεί στη βάση ενός πρότυπου συνεταιριστικού μοντέλου και σκοπό έχει την ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων στη Λακωνία. Το συγκεκριμένο ζήτημα όμως δεν εξαντλείται από το συνεταιριστικό χαρακτήρα της εταιρείας αλλά άπτεται τόσο με το ζήτημα της συνολικής διαχείρισης των απορριμμάτων όσο και ή μάλλον κυρίως με την υποχρέωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην ανάληψη της συγκεκριμένης ευθύνης.  Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 

Η «Λακωνική Βιοενεργειακή Α.Ε» ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2011 ως μία εταιρεία συνεργατικής βάσης. Συγκεκριμένα 30 εταίροι κατέβαλλαν 2.000 ευρώ έκαστος συγκεντρώνοντας το ποσό των 60.000 ευρώ ως αρχικό κεφάλαιο της εταιρείας. Πρόθεση της εταιρείας είναι η συμμετοχή σε αυτήν ει δυνατόν και των 90.000 κατοίκων της Λακωνίας οι οποίοι με την αγορά έστω και μία μετοχής των 50 ευρώ θα μπορούν να είναι συμμέτοχοι σε αυτό το συνεταιριστικό εγχείρημα.