Πανελλαδικώς… αποτύχαμε!

Του Διονύση Γ. Γράψα

Κάθε Ιούνιο, η ελληνική κοινωνία αναμετριέται με έναν από τους πιο επίμονους εκπαιδευτικούς μύθους της: ότι οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι ένας δίκαιος, αξιόπιστος και αντικειμενικός μηχανισμός αξιολόγησης. Ένας θεσμός που ξεχωρίζει τους άξιους και ανοίγει την πόρτα στην ανώτατη εκπαίδευση. Και εν πολλοίς έτσι είναι, ωστόσο η φετινή εμπειρία προκαλεί έντονο προβληματισμό – όχι τόσο για τις επιδόσεις (που ακόμα δεν γνωρίζουμε), αλλά για τη φύση των θεμάτων και τον τρόπο που αυτά λειτούργησαν, αιφνιδιάζοντας τους πάντες.

Η εικόνα που μεταφέρεται από σχολεία, εκπαιδευτικούς και υποψηφίους αποτελεί κοινό τόπο: περίεργη διατύπωση των θεμάτων -ειδικά στην έκθεση-χάσματα στην διαβάθμιση της δυσκολίας των ασκήσεων, που άφηναν περιθώρια για διαφοροποιήσεις και διασταλτικές ερμηνείες των απαντήσεων(πχ Ιστορία). Δεν μιλάμε για “δύσκολα θέματα” – αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι. Μιλάμε για μια εξέταση που έμοιαζε σχεδιασμένη για να παγιδεύσει, όχι να αξιολογήσει. Ένα εξεταστικό τοπίο που περισσότερο δοκίμασε την αντοχή και την ψυχραιμία των παιδιών, παρά τις γνώσεις και την εμβάθυνσή τους στα γνωστικά εξεταζόμενα αντικείμενα.

Αυτός ο αιφνιδιασμός δεν αφορά μόνο τους μαθητές. Οι εκπαιδευτικοί εξίσου ένιωσαν να φεύγει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Γιατί η φετινή θεματοδοσία μοιάζει να ακυρώνει τον παιδαγωγικό τους ρόλο, να υποτιμά τη δουλειά της σχολικής τάξης και να επιβραβεύει όχι την προσπάθεια, αλλά την ικανότητα αποκρυπτογράφησης. Σαν οι εξετάσεις να επιδίωξαν την “αποτυχία”, για να νομιμοποιήσουν έναν νέο κύκλο “αξιολόγησης” – όχι μόνο για τους μαθητές, αλλά και για το εκπαιδευτικό σύστημα συνολικά.

ο ερώτημα προκύπτει εύλογα: Ποιον εξυπηρετεί μια τόσο ακραία καμπύλη δυσκολίας; Τι σημαίνει “αριστεία” όταν κατακτάται μόνο από ελάχιστους – όχι επειδή ξέρουν περισσότερα, αλλά επειδή “διάβασαν πίσω από τις γραμμές”;

Τι θα έγραφε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη Νεοελληνική Γλώσσα αν έδινε Πανελλήνιες Εξετάσεις;

Του Πάσχου Λαζαρίδη

Το ερώτημα είναι εντελώς υποθετικό. Καταρχήν επειδή η ευρύτερη οικογένεια Μητσοτάκη ουδεμία σχέση έχει με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Το κυβερνών σόι και η άρχουσα τάξη δεν έχουν ανάγκη εξετάσεων – η αριστεία ρέει στο αίμα τους. Δεν έχουν χρεία συνωστισμού με τους κοινούς θνητούς για μια θέση στο ελληνικό Πανεπιστήμιο. Τους περιμένει με ανοιχτές αγκάλες το Χάρβαρντ και το Γέιλ. Λόγω ονόματος, περιουσίας, ισχύος και διασυνδέσεων, όλοι μα όλοι οι γόνοι θα αποφοιτούν ντε φάκτο από τα κλασάτα ιδρύματα του εξωτερικού, κι ας είναι «αχαΐρευτοι» – κατά την ευφυή διατύπωση της Μαρίκας Μητσοτάκη για τον εγγονό της.

Το κείμενο του Ραϋμόνδου Αλβανού που κλήθηκαν να σχολιάσουν οι εξεταζόμενοι μαθητές στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας πριν μία εβδομάδα μιλά για την αξία της ιστορίας. 

Για την αξία της ιστορίας έχει ήδη τοποθετηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας για τη δολοφονία Λαμπράκη: “Το παιδί των 17 ετών δεν το ενδιαφέρει τι έγινε το 1963”. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετείται λίγο χειρότερα από τους φοιτητές του Ραϋμόνδου Αλβανού οι οποίοι, σύμφωνα με το απόσπασμα που παρατέθηκε στις εξετάσεις, του έλεγαν: «Γιατί, κύριε, να πρέπει να μαθαίνουμε ιστορία; Εμείς κοιτάμε μπροστά. Κοιτάμε στο μέλλον». 

Βάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο: Μία προσέγγιση πέρα από τους νόμους της αγοράς και την αναξιοκρατία και την αμάθεια

Του Τάσου Χατζηαναστασίου

Βγήκαν και οι βάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια και άρχισε ο πόλεμος του… πληκτρολογίου: “40.000 υποψήφιοι έμειναν απέξω”, “τόσες σχολές με ελάχιστους ή και καθόλου πρωτοετείς”, “μένουν απέξω παιδιά κι ο πρωθυπουργός πάει να εγκαταστήσει (sic, λες και είναι τηλεόραση) την κόρη του σε πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ”. Οι παραπάνω διαπιστώσεις παρουσιάζονται ως αποδείξεις των σκοτεινών προθέσεων της κυβέρνησης, της ταξικής της πολιτικής και της εχθρικής της στάσης έναντι του δημοσίου πανεπιστημίου. Πολύ φοβάμαι ότι αυτού του τύπου η “επιχειρηματολογία” δεν πείθει κανέναν. Για να έχει νόημα η συζήτηση που αφορά τον αριθμό των εισακτέων και των σχολών που χρειάζονται, θα πρέπει να έχει προηγηθεί μία μίνιμουμ συμφωνία στο ποια τμήματα προσφέρουν στην οικονομία και στην πνευματική προκοπή του τόπου και στο πόσους φοιτητές θα δέχονται. Απαιτείται ένα εθνικό σχέδιο που να αφορά το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας, τις προοπτικές ανάπτυξης τομέων και κλάδων, αλλά και τον πολιτισμό γιατί προφανώς υπάρχουν και σπουδές που δεν προσφέρουν στενά οικονομικά αλλά σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, ο πολιτισμός αποτελεί επίσης ένα ισχυρό αναπτυξιακό συγκριτικό πλεονέκτημα. Χωρίς μία τέτοια συζήτηση, χωρίς ένα σχέδιο με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση για το παρόν και το μέλλον του τόπου, το εάν θα μείνει χωρίς φοιτητές το τμήμα τάδε, το αποφασίζει ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης, δηλαδή η αγορά. Όπως εξάλλου και τις βάσεις εισαγωγής.

Να «φύγουμε» τους Βάρβαρους«Άριστους» για να Έρθουν οι Άριστοι

Του Γιάννη Περάκη

Η προτελευταία σταγόνα που έκανε το ποτήρι της οργής να ξεχειλίσει, ήταν το παράδειγμα του άριστου μαθητή χωρίς εισαγωγικά που έγραφε στη επιστολή του πρός την κ. Κεραμέως: 

«Γνωρίζω ότι ο χρόνος σας είναι περιορισμένος και για αυτόν τον λόγο θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος χωρίς να σταθώ σε προσωπικές απόψεις. Είμαι τελειόφοιτος μαθητής του λυκείου και από σήμερα ένας Αποτυχημένος άριστος και συμμετείχα στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις στοχεύοντας να εισαχθώ στην Αρχιτεκτονική σχολή του ΕΜΠ.

Κατάφερα με κόπο να συγκεντρώσω 20.988 μονάδες στο σύνολο (17.898 μονάδες στα μαθήματα και 3.090 στο σχέδιο), δηλαδή 1.838 μονάδες πάνω από την περσινή βάση. Όμως σήμερα έμαθα ότι παρότι αρίστευσα δεν θα μπορέσω να εισαχθώ στο ΕΜΠ, ούτε στην δεύτερη επιλογή μου που ήταν το ΑΠΘ. Αυτό συμβαίνει γιατί στο ελεύθερο σχέδιο η βαθμολογία μου ήταν 13.6 μονάδες ενώ η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) του αντίστοιχου ειδικού μαθήματος ήταν 14.03. Έτσι για 0.43 μονάδες στο ελεύθερο σχέδιο μου στερείται η θέση για την οποία πάλεψα."

Αλλά υπάρχουν και άλλα 19.999 παιδιά μας που έμειναν έξω από την ανώτατη εκπαίδευση.

Η ανακοίνωση των βάσεων... κρύβει περισσότερα από όσα αποκαλύπτει

ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΑ ΑΕΙ
Του Χρήστου Κάτσικα

 Τις επόμενες μέρες το Υπουργείο Παιδείας θα ανακοινώσει τις βάσεις εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Πανεπιστήμια και ΤΕΙ) δίνοντας μια απάντηση, γι΄ άλλους λυτρωτική και γι΄ άλλους δυσάρεστη, στο  αγωνιώδες ερώτημα δεκάδων χιλιάδων οικογενειών.

 Η ίδια η κίνηση των βάσεων ντύνεται με μια θαυματουργική δύναμη, άλλοτε θεία και άλλοτε διαβολική και αναδεικνύεται άλλοτε ως φορέας σωτηρίας και άλλοτε ως φορέας ολοκληρωτικής καταστροφής.

 Να ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, πριν από την ανακοίνωση του Υπουργείου της Παιδείας, ότι φέτος οι βάσεις θα έχουν διαφορετικές κατευθύνσεις. Δεκάδες τμήματα του 2ου και 3ου Επιστημονικού Πεδίου, εκεί που συνωστίζονται τα Πολυτεχνεία και οι Φυσικομαθηματικές, οι Ιατρικές, Οδοντιατρικές και Φαρμακευτικές θα είναι λιγότερο απαιτητικά από πέρσι, θα χαμηλώσουν τις βάσεις τους. Και η πτώση θα αφορά και τις «ναυαρχίδες» των δυο Επιστημονικών Πεδίων, τις σχολές Μηχανικών Η/Υ, ΤΩΝ Πολιτικών Μηχανικών, την Ιατρική Αθήνας και τις αντίστοιχες των άλλων πόλεων. Από την άλλη, στο 1ο και 4ο Επιστημονικό Πεδίο, των θεωρητικών και Οικονομικών σχολών (Νομικές, Φιλολογίες, Οικονομικά και Χρηματοοικονομικά, θα έχουμε ανάποδη πορεία. Εδώ οι βάσεις εισαγωγής θα βαδίσουν ανηφορικά, απαιτώντας περισσότερα μόρια από πέρσι.

 Ωστόσο, η όποια κίνηση των βάσεων εισαγωγής, η πτώση ή η απογείωση, η «σκόνη» που σηκώνεται την ημέρα των αποτελεσμάτων, έρχεται να καλύψει, να θέσει εκτός δημόσιας συζήτησης, ζητήματα πολύ σημαντικά.

Αν οι εξετάσεις είναι η απάντηση ποια είναι η ερώτηση;

Του Χρήστου Κάτσικα

«Μονάχα εκεί όπου υπάρχει πόλεμος
υπάρχουν συστηματικοί κατάλογοι και αρχεία,
μπαίνουν τα ρούχα στο μπόγο και το σιτάρι στο σακί,
μετριούνται άνθρωποι και ζωντανά και τους πάνε γι΄ αλλού,
γιατί το ξέρουν ακριβώς πως, χωρίς τάξη,
πόλεμος δεν γίνεται» (Μπ. Μπρεχτ)    

     Η σημερινή μέρα (τελευταία μέρα της κατάθεσης των  μηχανογραφικών δελτίων των υποψηφίων) κλείνει για μια ακόμη χρονιά τις διαδικασίες των Πανελλαδικών Εξετάσεων, καθώς αμέσως μετά αρχίζει η μακρά περίοδος αναμονής (περίπου 40 ημερών) της ανακοίνωσης των βάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ που συνοδεύεται πάντα με χαμόγελα και πικρίες, ανησυχία και αγωνία.
     Στα πλαίσια αυτά είναι ευκαιρία για κάποιες «ανεπίκαιρες» σκέψεις:
     Ο μήνας που πέρασε εκτός των άλλων έχει χαρακτηριστεί ως ο μήνας του μεγάλου –εξεταστικού- ανταγωνισμού. Εκατό χιλιάδες και πλέον μαθητές και απόφοιτοι και οι οικογένειές τους «ζουν» την αγωνία των πανελλαδικών εξετάσεων και βεβαίως και των αποτελεσμάτων τους.
     Από την περίοδο που θεσπίστηκαν μέχρι σήμερα οι εξετάσεις για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, με όποια μορφή κι αν έγιναν, όποιο όνομα κι αν πήραν, Ακαδημαϊκό Απολυτήριο, Εισιτήριες Εξετάσεις, Πανελλήνιες, Πανελλαδικές, Γενικές Εξετάσεις, είχαν ένα κοινό βασικό χαρακτηριστικό: το νομιμοποιητικό τους λόγο. Πραγματικά δεν υπάρχει Εξεταστικό σύστημα, τα τελευταία σαράντα χρόνια, που να μην περιελάμβανε στην Εισηγητική του Έκθεση σαν στόχους και σαν δικαιολογητικό λόγο της θέσπισής του τον περιορισμό της παραπαιδείας, την  αντικειμενική και αξιοκρατική επιλογή των μαθητών, την ισότητα ευκαιριών, το άνοιγμα του Πανεπιστημίου, το τέλος του «ασφυκτικού εναγκαλισμού» του Λυκείου από τις απαιτήσεις των εξετάσεων και τη φραστική καταδίκη της έμφασης στην απομνημόνευση.

Τάζουν ελεύθερη εισαγωγή στα ΑΕΙ, προωθούν λύκειο - εξεταστικό κέντρο

Της Γιώτας Ιωαννίδου

Σύμφωνα με τις προτάσεις του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής έως και το 70% των μαθητών μπορεί να μείνει εκτός γενικού λυκείου!

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση μετατρέπεται σε μια δεξαμενή πολλών τίτλων και επιπέδων, με κοινό χαρακτηριστικό την αφαίρεση επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Όσο πλησιάζουν οι πανελλαδικές εξετάσεις του Ιουνίου, το θέμα του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχεται ξανά στη δημοσιότητα με τις δηλώσεις και τις συνεντεύξεις του υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου (εκπομπή στην τηλεόραση της Βουλής 19/4 και εφημερίδα Τα Νέα 30/4). Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει δια στόματος υπουργού ότι τον Ιούνιο του 2020 (δηλαδή για τους σημερινούς μαθητές της Α’ Λυκείου) η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα εξαρτάται από το βαθμό του απολυτηρίου, εκτός από τις σχολές υψηλής ζήτησης, δηλαδή τις σχολές της Νομικής, της Ιατρικής και του Πολυτεχνείου. Από πολλά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ η θέση αυτή εμφανίζεται ως άνοιγμα του δρόμου για την ελεύθερη πρόσβαση των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που θα έχει ως αποτέλεσμα το χτύπημα της παραπαιδείας και την αναβάθμιση του Λυκείου. Είναι όμως έτσι;

Κατ’ αρχήν η κυβέρνηση ανήγγειλε ακριβώς ότι και το Σεπτέμβριο στην αρχή της σχολικής χρονιάς, χωρίς όμως πια να μιλά για νομοσχέδιο που άμεσα θα ψηφιστεί ορίζοντας το «νέο Λύκειο» και το σύστημα εισαγωγής. Κι ενώ συμβαίνει αυτό όχι μόνο κανείς δεν παραπονιέται για την ομηρία των μαθητών της Α’ Λυκείου, που για πρώτη φορά στα εκπαιδευτικά χρονικά, δεν ξέρουν με ποιο σύστημα και ποια μαθήματα θα φοιτήσουν του χρόνου και τι εξετάσεις θα δώσουν αλλά ο υπουργός Παιδείας δηλώνει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν σταδιακά ως το Σεπτέμβριο του… 2019.

Ποιος τις γαμάει τις Πανελλήνιες;

Του Σαμσών Ρακά

Θέμα παιδείας το ένα, θέμα παιδείας το άλλο, τόσα χρόνια το ίδιο επιχείρημα. Κάποτε το θεωρούσα σαχλαμάρα. Τώρα πια επικίνδυνο. Το επικαλείσαι και ξεμπερδεύεις για να κλείσεις τη συζήτηση. Βρέθηκε πάλι η λύση. Κι ύστερα κοιμάσαι με καθαρή συνείδηση, άνθρωπε. Γιατί δεν τολμάς να ονειρευτείς. Φράζεις τις διόδους της φαντασίας σου. Σε πιάνει τρόμος μη χάσεις τα αποκτήματά σου. Και ξέρεις γιατί; Γιατί είσαι όντως μορφωμένος. Γιατί μορφωμένος πια θα πει πειθήνιος. Να χωνεύεις τον εμετό τού παρόντος. Γιατί σου παρέχει τα προνόμια της περηφάνιας σου. Γιατί σου δημιουργεί προσδοκίες ανέλιξης για να δικαιολογείς την ύπαρξή σου. Αυτό είναι το deal. Οι άστεγοι ας πρόσεχαν. Δεν είχαν παιδεία. Τα θέλαν και τα πάθαν. Έχεις συνηθίσει την ασχήμια της πόλης. Σου αρέσει και λίγο καθώς την προσπερνάς. Νιώθεις μια κρυφή υπεροχή με όλα αυτά που βλέπεις. Γιατί η μόρφωση σού έχει χτίσει έναν ιδανικό μικρόκοσμο. Όλα ξεχνιούνται με γεμάτη την μπανιέρα διαβάζοντας το αγαπημένο σου μυθιστόρημα υπό το φως των κεριών. Γιατί είσαι άνθρωπος της φινέτσας.

Σταδιοδρομία... μετ' εμποδίων

Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον ένας στους τρεις αριστούχους δεν κατάφερε να εισαχθεί σε Ιατρική, Νομική ή Πολυτεχνική Σχολή πρώτης επιλογής του καθώς δεν «χώρεσε» | EUROKINISSI/ ΙΑΣΩΝΑΣ ΠΙΕΡΡΑΚΟΣ

Του Χρήστου Κάτσικα

Οι χειρότερες επιδόσεις των φετινών υποψηφίων σε σχέση πάντα με την προηγούμενη χρονιά, η σημαντική μείωση των αριστούχων γενικά, η αλλαγή των όρων στις μετεγγραφές και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση είναι τα στοιχεία που στη «χημεία» τους αλλά και το καθένα ξεχωριστά «ξεφούσκωσαν» τις βάσεις εισαγωγής στην πλειονότητα των τμημάτων όλων των Επιστημονικών Πεδίων.

Την κούρσα της καθόδου οδήγησαν τα περιζήτητα και ήδη υψηλόβαθμα Ιατρικά και Πολυτεχνικά Τμήματα, τα οποία «στρατολόγησαν», μαζί με τη Νομική Αθήνας, το μεγαλύτερο μέρος της αφρόκρεμας των αριστούχων, αφήνοντας μάλιστα και ένα τμήμα τους εκτός.

Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον ένας στους τρεις αριστούχους δεν κατάφερε να εισαχθεί σε Ιατρική, Νομική ή Πολυτεχνική Σχολή πρώτης επιλογής του καθώς δεν «χώρεσε».

Και φέτος είχαμε βάσεις από τη γη έως τον ουρανό. Από τα 18.924 μόρια της Ιατρικής Αθήνας έως τα 3.539 μόρια του Τμήματος Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων ΤΕΙ (Ηγουμενίτσας). Χάσμα και άβυσσος!

Πανελλαδικές: σφαγή με... μαθηματική ακρίβεια

Του Χρήστου Κάτσικα

Ενώ συνεχίζεται η διόρθωση των δεκάδων χιλιάδων γραπτών των φετινών υποψηφίων των Γενικών Λυκείων και ΕΠΑΛ (Ομάδα Β’) που συμμετείχαν στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις, καταγράφονται τα πρώτα «βαθμολογικά ίχνη» από ένα ορατό δείγμα απαντήσεων.

Την ίδια στιγμή, δίπλα στην αγωνία για τις επιδόσεις και την κίνηση των βάσεων, που πριμοδοτεί η φετινή μείωση στον αριθμό εισακτέων, και τα «προβληματικά» θέματα των Μαθηματικών και της Φυσικής, βαδίζει ο προβληματισμός δεκάδων χιλιάδων οικογενειών για την αλλαγή στο θέμα των μετεγγραφών που, όπως φαίνεται, μειώνει δραστικά τις δυνατότητες μετακίνησης.

Αγωνίες και ανησυχίες που σταδιοδρομούν, βεβαίως, στην «πίστα» της οικονομικής αδυναμίας τους και στις απαράδεκτα χαμηλές κρατικές δαπάνες για τη φοιτητική μέριμνα, που κάνουν απαγορευτική την αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής των παιδιών τους, ιδιαίτερα εκείνων που θα πετύχουν την είσοδό τους σε σχολή εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας.

Πανελλαδικές για μικρούς Αϊνστάιν, παπαγάλους και εμπόρους

Πόσοι και ποιοι είναι οι πραγματικοί επιτυχόντες τελικά;

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Οι πανελλαδικές εξετάσεις θα ολοκληρωθούν για άλλη μια φορά με απόλυτη επιτυχία. Κάποιοι μαθητές θα περάσουν στις σχολές που ήθελαν αλλά οι πιο πολλοί είτε θα περάσουν σε κάποια σχολή που δεν ήταν μέσα στις πρώτες τους επιλογές, είτε σε κάποια που δεν ήθελαν καθόλου και αρκετοί από αυτούς θα μείνουν τελείως εκτός. Τελικά ελάχιστα θα είναι τα  παιδιά που θα σπουδάσουν αυτό που πραγματικά ήθελαν. Παρόλα αυτά το όνομα των περισσοτέρων θα αναρτηθεί με χρυσά γράμματα στον πίνακα επιτυχόντων κάποιου φροντιστηρίου. Αλήθεια από πότε το «λάθος άνθρωπος σε λάθος θέση»  θεωρείται επιτυχία;

Πώς καθορίζεται η δυσκολία των θεμάτων;

Είναι γνωστό ότι τα θέματα στις εξετάσεις επιλέγονται από τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από δύο καθηγητές  δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ένα πανεπιστημιακό καθηγητή. Τα θέματα στα οποία έχει καταλήξει η επιτροπή δίνονται στον λεγόμενο «λύτη», (έναν έμπειρο καθηγητή που διδάσκει το μάθημα σε Λύκειο) και αν αυτός καταφέρει να τα λύσει μέσα σε ένα δίωρο (και όχι τρίωρο, όπως οι μαθητές) τότε ολοκληρώνεται η διαδικασία. Άμεση παραδοχή, δηλαδή, ότι για να πάρει κάποιος μαθητής άριστα πρέπει να έχει φτάσει την επίδοσή του σχεδόν στο επίπεδο ενός έμπειρου καθηγητή.

Η selfie με τον υπουργό Παιδείας και τα θέματα της Φυσικής

Του Γρηγόρη Συκά

Αγαπητέ υπουργέ

Λέγομαι Συκάς Γρηγόρης είμαι Φυσικός όπως και εσείς και τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής μου υπηρετώ τον θεσμό των πανελλαδικών αρχικά σαν φροντιστής, μετά σε 2 Ιδιωτικά Σχολεία και τα τελευταία χρόνια σε δημόσιο πλέον σχολείο στο 1ο ΓΕΛ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ το μεγαλύτερο σχολείο της Δυτικής Αττικής με 400 περίπου παιδία

Γνωριστήκαμε για λίγο στο περιθώριο των masterclasses στο Πολυτεχνείο πριν λίγο καιρό. Μου έκανε άριστη εντύπωση το γεγονός πως στερηθήκατε χρόνο από την οικογένεια σας Σάββατο μεσημέρι όπως και εγώ για να έρθετε να μας μιλήσετε. Στο λίγο χρόνο που τα είπαμε σας τόνισα πως οι μαθητές είναι από το πρωί έως το τα μεσάνυχτα στο φροντιστήριο. Δείξατε την διάθεση να το αλλάξετε και να προστατέψετε τις εξαθλιωμένες οικονομικά οικογένειες.

Η φετινή επιτροπή εξετάσεων στη Φυσική είναι μια θαυμάσια αρχή. Αποκλείστε τους από την εκπαίδευση για παιδαγωγική ανεπάρκεια.

Ένας υποψήφιος για τα θέματα των μαθηματικών: Ακούει κανείς;

Εύστοχες παρατηρήσεις υποψηφίου για τα θέματα των μαθηματικών

Σε ιστοσελίδα που συζητούν μαθηματικοί, παρεμβαίνει ένας υποψήφιος. Διαβάστε με προσοχή τι λέει για τα θέματα.

Καλησπέρα Κύριοι/Φίλοι Μαθηματικοί και μαθητές. Πρώτα απ' όλα να σημειώσω ότι είμαι μαθητής ο οποίος εξετάζεται πανελληνίως φέτος, έχοντας τεράστιο πάθος για τα μαθηματικά, θέλοντας να σπουδάσω στο μαθηματικό και επίσης έχοντας ενδιαφέρον για να γίνω καθηγητής. Και πραγματικά, έχω να θέσω τα εξής ερωτήματα: (Δεν έχω δει και ούτε θέλω να δω λύσεις, όλα τα σχόλια μου και ότι ξέρω για τις λύσεις ήταν απο τη δικιά μου εργασία κατά τη διάρκεια της εξέτασης)

1) Φέτος, τον περισσότερο χρόνο του διαβασματός μου τον αφιέρωσα στα μαθηματικά και επειδή είναι το δυσκολότερο μάθημα αλλά και λόγω προσωπικής μου αρέσκειας. Είχα λοιπόν λύσει τεράστιο αριθμό ασκήσεων, θεμάτων απο άπειρες πηγές (Βοηθήματα, Ευκλείδη, Σέρβικα/Ρώσσικα μετεφρασμένα εγχειρίδια κλπ). Και ρωτώ λοιπόν, κάνοντας γνωστό το γεγονός ότι σήμερα, όπως και όλοι οι μαθητές με τους οποίους μίλησα έπειτα της εξέτασης δεν τα πήγα καλά. Αρχικά, η γνώμη μου, όπως και της ίδιας της μαθηματικής εταιρείας είναι ότι τα θέματα ήταν τα ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΑ των τελευταίων ετών και αφού τα τελευταία έτη συμπεριλαμβάνουν το 2013, είναι επομένως τα ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ για το δεδομένο σύστημα. Όταν ένας μαθητής, λοιπόν, με δυνατότητες, πάθος και αγάπη για τα μαθηματικά με ΤΟΣΗ προετοιμασία περιορίζεται σε έναν βαθμό της τάξης του 12-13-14, τι πρέπει να περιμένουν άλλοι και άλλοι που πιθανώς να φοβούνται ή να απεχθάνονται τα μαθηματικά;; Και τι άλλο πρέπει να κάνει κάποιος για να αποδώσει;

Πανελλαδικές εξετάσεις! Θέματα για ημίθεους !

Της Άννας Δεληγιάννη-Τσιουλπά

Θέματα δύσκολα για τους καθηγητές, πόσο μάλλον για τους μαθητές και δη για τους μη έχοντες οικονομική άνεση! Τι σημαίνουν τα δύσκολα θέματα;

Ότι θα τα επιλύσουν λίγοι και αυτοί θα έχουν μάθει πολύ καλά τον τσελεμεντέ των πετυχημένων απαντήσεων έναντι αδράς αμοιβής.

Ότι το σχολείο δεν έχει λόγο ύπαρξης και το ομαδικό φροντιστήριο θα υποχωρήσει μπροστά στην αξία του ακριβοπληρωμένου ιδιαίτερου εκεί που ο καθηγητής βάζει τη γνώση κατευθείαν στο αυτί του μαθητή!

Ότι λίγοι θα παλέψουν με το Μινώταυρο αλλά από το άγχος βγαίνουν πάλι πληγωμένοι κερδισμένοι.

Ότι η οργανωμένη πολιτεία παραβλέπει την αγωνία του γονιού στη Σαμοθράκη, στη Λήμνο, στον Άι-Στράτη, όπου παλεύουν για τα απαραίτητα και επιδέχονται το παράπονο ή την επιμονή του παιδιού τους να πάει σώνει και καλά σε ένα καλοκαιρινό αστικό ταχύρρυθμο έστω φροντιστήριο!

Κύριοι εισηγητές ποιον νομίζετε ότι έχετε απέναντί σας!

Μη γίνεις μπάτσος, μήτε ασφαλίτης, μη δηλώσεις αστυνομικές σχολές!

 Ανοιχτή επιστολή στα παιδιά που μεγάλωσα 

και τώρα έδωσαν πανελλήνιες εξετάσεις

Γνώρισα και μεγάλωσα περισσότερα από χίλια παιδιά στα 30 χρόνια που δούλεψα στους παιδικούς σταθμούς. Είδα παιδιά που ήταν υπέροχα μικρά, να είναι μεγαλώνοντας απέναντί μας στις διαδηλώσεις οπλισμένα σαν αστακοί και θύμωσα. Είδα παιδιά να είναι απεργοί, διαδηλωτές και τα καμάρωσα. Είδα ασφαλίτη, πατέρα παιδιών που μεγάλωνα, να παριστάνει στη πορεία τον διαδηλωτή. Δεν πρόλαβα να πλησιάσω και εξαφανίστηκε, πήγε στους άλλους που δεν τον ήξεραν. 
Ξέρω ότι στο σχολείο, στη γειτονιά, στο φροντιστήριο, ιδιαίτερα στις λαϊκές γειτονιές, σας παρουσιάζουν τις αστυνομικές σχολές σαν πανάκεια. Το κράτος για να δελεάσει και να προσελκύσει κόσμο, έχει τις σχολές χωρίς έξοδα διαμονής, τροφής και βιβλίων για την οικογένεια, με αμοιβή ακόμη και για τη διάρκεια των «σπουδών». Από την άλλη προβάλλουν την πάταξη του εγκλήματος σαν αντικείμενο δουλειάς, γιατί ποντάρουν στην ευαισθησία σου. Προσπαθούν να διαμορφώσουν, από την ηλικία των 15-16 χρόνων, παιδιά που θα έχουν «όνειρο» να γίνουν αστυνομικοί. 

Ζήτω οι Πανελλήνιες εξετάσεις μας και ζήτω οι τράπεζες θεμάτων και ζήτω οι τράπεζες γενικώς!

Του Αντώνη Αντωνάκου

Πτυχία. Τι'ναι τα πτυχία?

Παραφορά του επιτυχία?

του ευτυχία?

σύντμηση του πτυελοδοχεία?

Πανεπιστήμιο Αθηνών κρεματόριο του πνεύματος!

εφτά χρόνια να κατεβώ τριανταεφτά σκαλιά.

Τι κάθεστε εκεί μέσα αριβίστες πασοκάκια

φιλόσοφοι του μεσονυκτίου

κυρίες με διπλά επίθετα?

Κι έχετε και τον Ηράκλειτο

στα ράφια σας

να σας κοιτάει!

Γ. Π

Την ώρα που ένας δεκαοχτάχρονος μαθητής στα Γιαννιτσά, βουτούσε στο κενό, ίσως πεθαίνοντας από αηδία ή από υπέρμετρο ζήλο για αληθινή ζωή, οι ορδές των υποψηφίων έσπαγαν τα μολύβια τους, συμφωνώντας με κοπιώδη επιχειρήματα, με ένα μουχλιασμένο κείμενο του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, που γράφτηκε μισόν αιώνα πριν.

Βία είναι οι πανελλήνιες και όλη η γαμημένη σας παιδεία

Πανελλήνιες 2014 - Θέμα Μαθηματικών

Έστω οτι παραγγέλνεις 3 πιτόγυρα (με απ” όλα) απ τον ντελιβερά της γειτονιάς σου. Στην πορεία όμως καταλαβαίνεις οτι ξέμεινες απο τσιγάρα και λες «δεν πετιέμαι μέχρι το περίπτερο;» Και επειδή πεινάς σαν πούστης, περνάς και από το γυράδικο να πάρεις την παραγγελία, αντί να περιμένεις να στη φέρουν. Η πείνα σου είναι τέτοια, που την πρώτη μπουκιά (αυτή που έχει όλο το τζατζίκι που κάθεται στην κορφή) την τρως μέσα στο γυράδικο, ενώ το υπόλοιπο πιτόγυρο το τρως στον δρόμο και κρατάς τα άλλα δύο για να τα φας στο σπίτι.

Ερώτημα 1ον: Θα πληρώσεις ΦΠΑ για ντελίβερυ ή για κατανάλωση εντός του καταστήματος;
 

Ερώτημα 2ον: Το τζατζίκι θα χρεωθεί με διαφορετικό ΦΠΑ από τη στιγμή που το κατανάλωσες εντός του καταστήματος;