Η αγωνία πειραματόζωου πριν από το εργαστήριο: Επαναπροσεγγίζονται αλλά τους θέλουν απέναντι, όχι μαζί τους

Σκίτσο Κυριάκου Παναγιώτου Γκούμα  

Του Κώστα Βενιζέλου 

Θα είχε πλάκα εάν δεν αφορούσαν το μέλλον της Κύπρου. Θα είχε πλάκα εάν οι συζητήσεις στη δημόσια σφαίρα αφορούσαν μόνο καβγαδάκια πολιτικού και κομματικού ανταγωνισμού, που ενίοτε παραπέμπουν σε «παιδική χαρά». Στην ατζέντα, η διχοτόμηση της ΑΟΖ, η διχοτόμηση της Κύπρου, τα δύο κράτη, η ξεπερασμένη διζωνική, που πλασάρεται σε πειραματόζωα που θα πρέπει να μάθουν να ζουν σε ρατσιστικό, αντιδημοκρατικό μοντέλο. Σε σχέση με τα… εργαστήρια, προφανώς και φαίνεται πως μας πήραν χαμπάρι. Κατάλαβαν πως τα τραβάει ο οργανισμός μας, εξ ου και δοκιμάστηκε και το πείραμα του κουρέματος καταθέσεων για να… σωθούν οι τράπεζες.

Στην πρώτη περίπτωση, η διαιώνιση του εθνικισμού, του διαχωρισμού, της ήττας έγινε σημαία. Στη δεύτερη, δεν υπήρξε αντίδραση. Το πειραματόζωο δεν αντέδρασε καθόλου, αποδέχθηκε τη… μοίρα του. Αφέθηκε σε καρναβαλίστικες φιέστες της γενικότερης αφασίας.

Η τακτική της «λελογισμένης σιωπής» οδήγησαν Ερντογάν στην Κρήτη

Σκίτσο Κυριάκου Παναγιώτου Γκούμα

Του Κώστα Βενιζέλου

Η Αθήνα, μοιάζει– με ποδοσφαιρικούς όρους- με την ομάδα που τρέχει να «σώσει» το παιχνίδι μετά που έμεινε πίσω στο σκορ. Παρακολουθούσε από απόσταση όσα προδιαγράφονταν καθώς δεν ήθελε… ανάμιξη όταν οι Τούρκοι έκαναν… κέντημα προκλητικών παραβιάσεων στην κυπριακή ΑΟΖ. Πρόκειται για μια τακτική, που παραπέμπει σε μια πολιτική ανορθογραφία, χωρίς σχεδιασμό, αξιολόγηση βάθους και όραμα. Είναι ως να μην έχουν μάθει ποτέ τους Τούρκους. Είναι η αθηναϊκή εκδοχή της «ρεάλ πολιτίκ» του μπλοκ Μητσοτάκη- Σημίτη, που επεκτείνεται σε διάφορους πολιτικούς χώρους.

Όσοι πολιτικοί βγήκαν στους δρόμους για το σκοπιανό, κατάπιαν τη γλώσσα τους όσο οι Τούρκοι αλώνιζαν και συνεχίζουν να πράττουν τούτο στην κυπριακή ΑΟΖ. Η τακτική της «λελογισμένης σιωπής» έναντι της τουρκικής επιθετικότητας, έσπασε με την παράνομη συμφωνία της κατοχικής δύναμης με το καθεστώς της Τρίπολης. Και η απάντηση σε αυτές τις προκλητικές κινήσεις από πλευράς της Αθήνας, είναι μια μεγάλη διπλωματική εκστρατεία. Στόχος προφανώς να δημιουργηθούν συμμαχίες και μοχλοί πίεσης προς την Τουρκία. Είναι ένα πεδίο στο οποίο μπορεί να έχει ρόλο και αποτέλεσμα η Αθήνα και είναι σαφές πως καταβάλλονται πολλές προσπάθειες. Αυτό τους πιστώνεται.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεωρεί πως με το να υποβαθμίζει τις τουρκικές προκλήσεις θα τις… εξαφανίσει

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Κώστα Βενιζέλου

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαρχής έδειξε πως δεν θα ασχοληθεί ιδιαίτερα με το Κυπριακό. Έχει «άλλες προτεραιότητες», όπως έχει πολλές φορές αφεθεί να εννοηθεί από της ανάληψης της εξουσίας από τον ίδιον και εντεύθεν.

Υπενθυμίζεται συναφώς ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο πρώτο του ταξίδι στην Κύπρο προτίμησε να μιλήσει για τον ΕΝΦΙΑ παρά να επικεντρωθεί στο εθνικό θέμα. Σαφώς και επέλεξε ακροατήριο, κι αυτό ήταν η κοινή γνώμη στην Ελλάδα και με ατζέντα που θα μετρήσει στο κομματικό χρηματιστήριο.

Την περασμένη Τρίτη πραγματοποιήθηκε στο μέγαρο Μαξίμου, στην Αθήνα, συνάντηση των Μητσοτάκη και Αναστασιάδη. Συμφώνησαν σε κοινούς χειρισμούς προς αντιμετώπιση των παράνομων τουρκικών ενεργειών. Διατύπωσαν, επίσης, την κοινή θέση ότι η Τουρκία πρέπει να τερματίσει αυτές τις ενέργειες και να συμβάλει στη δημιουργία του κατάλληλου κλίματος για συνομιλίες.

Οι κατοχικές δυνάμεις σε επιθετική διάταξη, αλλά οι πλείστοι πολίτες ζουν στον κόσμο τους

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του δρα Αυγουστίνου (Ντίνου) Αυγουστή*

Αν κατά τύχη βρεθείς σε μια παρέα στην Κύπρο κάθε ηλικίας και αρχίσεις να μιλάς για το Κυπριακό και τα άλλα εθνικά προβλήματα και τα όσα ζούμε μετά την τουρκική εισβολή του 1974, κινδυνεύεις να θεωρηθείς περιθωριακός, παρανοϊκός, «κολλημένος», γραφικός, μην σας πω ακόμα και εξωγήινος (όχι πως στην Ελλάδα είναι καλύτερα τα πράγματα). Το έζησα αυτό πολλές φορές, το βλέπω να συμβαίνει και τώρα.

Αποτελεί, δίχως άλλο, παγκόσμια πρωτοτυπία, ένας τόπος να στενάζει κάτω από τη μπότα ενός άρπαγα και απολίτιστου εισβολέα (τώρα κάτι σας είπα), και οι πολίτες του να μη αντιλαμβάνονται το δράμα της πατρίδας τους. Εισβολέας και κατακτητής της γης μας ασφαλώς είναι η Τουρκία και όχι (εκτός λιγοστών εξαιρέσεων φυσικά), οι Τούρκοι Κύπριοι (εξισλαμισθέντες Έλληνες για να μην ξεχνιόμαστε), οι πλείστοι των οποίων εγκατέλειψαν τα κατεχόμενα μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και αντικαταστάθηκαν από κουβαλητούς εξ Ανατολίας. Τα επίσημα στοιχεία λένε ότι ο πληθυσμός των κατεχομένων αποτελείται κατά 70%, τουλάχιστον, από εποίκους!

Η Τουρκία εισέβαλε με πολεμικά πλοία στο τεμάχιο 4 της κυπριακής ΑΟΖ, αλλά δεν αντέδρασε κανείς

Του Κώστα Βενιζέλου

Η Τουρκία από τη ρητορική περνά στις πράξεις και επιχειρεί να επιβάλλει τετελεσμένα στην κυπριακή ΑΟΖ. Η χθεσινή είσοδος του τουρκικού ερευνητικού σκάφους, «Μπαρμπαρός», στο θαλασσοτεμάχιο 4, της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνοδευόμενο από τέσσερα πολεμικά πλοία, στέλνει μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες, κυρίως όμως προς τη Λευκωσία.

Το γεγονός ότι τα τουρκικά σκάφη, ερευνητικό και πολεμικά, αναχώρησε από το τεμάχιο 4 δεν σημαίνει τίποτε επί της ουσίας καθώς είναι προφανές πως θα επανέλθει.

• Όταν ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωνε πρόσφατα ότι «οι Αμερικανοί έχουν μια στάση“μην μπείτε μόνο εκεί ( τεμάχιο 10) και από ‘κει και πέρα να κάνετε οτιδήποτε”», φαίνεται να είχε δίκαιο. 

Οι Τούρκοι προφανώς και δεν θα παρενοχλήσουν την Exxon Mobil, ενδεχομένως ούτε και άλλων εταιρειών τις έρευνες, όπως της Total. Θα προβαίνει σε ενέργειες που ενοχλούν την Κυπριακή Δημοκρατία και ευθέως αμφισβητούν την κυριαρχία τους.

Οι οιωνοί δεν είναι καλοί για την Ελλάδα και την Κύπρο: Ποιός τολμά να εμπιστευθεί τον Ερντογάν

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Παρά το γεγονός ότι ο πραγματικός συνομιλητής του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας για το Κυπριακό, βρίσκεται στην Άγκυρα και όχι στα κατεχόμενα, ο κ. Νίκος Αναστασιάδης δείχνει να επιμένει για την ανάγκη μίας νέας προσπάθειας για επίλυση του προβλήματος της Κύπρου. Και μαζί του επιδιώκει να σύρει και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αλέξη Τσίπρα…
Είναι μία απόφαση που δεν θα τον οδηγήσει πουθενά και στο τέλος θα «τρώει» ξύλο από τους ξένους που θα του λένε ότι δήθεν έδωσε πάλι υποσχέσεις και δεν τις τήρησε (ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, είναι ο μόνος που τις τηρεί)…
Αυτό δεν έλεγε ο κ. Έιντεν, πριν ακόμα εγκαταλείψει το σκάφος και κατέλθει υποψήφιος στις εκλογές της πατρίδας του; Δεν υποστήριζε ότι έφταιγε ο κ. Αναστασιάδης για το φιάσκο του Κραν Μοντανά; Και βεβαίως δεν φέρει ευθύνη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ή αν θέλετε ευθύνεται λιγότερο απ’ όλους, αλλά ποια είναι η εντύπωση των ξένων είναι που μετρά. Και έχουμε να κάνουμε με περίεργους διπλωμάτες, οι οποίοι άλλα βλέπουν, άλλα καταλαβαίνουν, και άλλα κάνουν στο τέλος…

Ενώ ο Ερντογάν ετοιμάζεται για πόλεμο, οι πολιτικοί μας παίζουν με το …τόπι τους

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η χθεσινή, ήταν η χειρότερη ημέρα για τις σχέσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας από το 1996, όταν γκριζαρίστηκαν τα Ίμια, αφού με υπαιτιότητα του κ. Ταγίπ Ερντογάν, οι δύο χώρες θα μπορούσαν να φτάσουν σε πολεμική σύρραξη.
Και μην λέτε πως αυτά τα πράγματα δεν γίνονται στην Ευρώπη του 21^ου αιώνα, διότι έχουμε να κάνουμε με ένα απρόβλεπτο και επικίνδυνο ηγέτη, που μπορεί να ανάψει φωτιά στο δευτερόλεπτο.
Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας είναι πολύ πιεσμένος εσχάτως λόγω της αποτυχίας των ενόπλων δυνάμεων της χώρας του να επιβληθούν στο Αφρίν. Τρεις και πλέον εβδομάδες πολέμου και οι Κούρδοι μαχητές καλά κρατούν. Οι τουρκικές απώλειες είναι μεγάλες και οι άνθρωποι του Ιμάμη Γκιουλέν στην Ουάσιγκτον ομιλούν για 300 νεκρούς. Εάν η πληροφορία είναι αληθινή, τότε πολλά εξηγούνται. Προφανώς ο Ερντογάν προσπαθεί να ξεσπάσει και να εκτονωθεί επί των …αδυνάτων, στο Αιγαίο και την Κυπριακό.

Τα “δώρα” του Ερντογάν στην Αθήνα: Το Αιγαίο, η Θράκη και η Κύπρος είναι …”τουρκικά”!

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Έρχεται, λοιπόν, ο Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα και μέχρι να φύγει, οι πάντες, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό της χώρας και τους υπουργούς του, προσεύχονται να μην γίνει η …στραβή!

Και όταν λέμε «στραβή», εννοούμε όλα. Ας πούμε κάποια παραδείγματα:

• Να μην μιλήσει για τη συνθήκη της Λωζάννης, και την «στρατικοποίηση» των νησιών…
• Να μην αναφέρει ότι η βάρβαρη τουρκική εισβολή ήταν μία «ειρηνευτική επιχείρηση» στο νησί!
• Να μην απειλήσει την Ελλάδα για την απόφαση να καθορίσει την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη (ΑΟΖ) με την Αίγυπτο και την Κύπρο.
• Να μην απειλήσει ούτε την Κυπριακή Δημοκρατία για την απόφαση της να αναζητήσει φυσικούς πόρους στην ΑΟΖ της, όπως έχει κάθε δικαίωμα.
• Να μην πάει στη Θράκη για να μιλήσει για την «τουρκική μειονότητα» και τη …λύτρωση της.

Όλα τα παραπάνω ακούγονται -αλλά και είναι- εκρηκτικά. Και όταν έχουμε να κάνουμε με ένα ηγέτη, ο οποίος συχνά-πυκνά παθαίνει ψυχασθενική παράκρουση, πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά προσεκτικός.

ΑΚΕΛ και εκλογές στη Κύπρο

Σκίτσο του Κυριάκου Γκούμα

Περιμένετε δίκαιη λύση με τη διζωνική ομοσπονδία; Μα δεν αρκεί ότι την θέλει η Τουρκία;

Του Χρήστου Ιακώβου

Ουδείς πλέον αμφιβάλλει σήμερα ότι το Κυπριακό απέχει πολύ από το να ευρίσκεται πλησίον των στόχων και των παραστάσεων της λύσεως όπως η ελληνική πλευρά τους διεμόρφωσε αμέσως μετά την εισβολή. Ελάχιστοι, όμως, αμφιβάλλουν ότι οι προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος διολισθαίνουν βαθμιαία και σταθερά προς τις τουρκικές θέσεις. 

Οι διεθνείς πιέσεις, ιδιαίτερα οι αμερικανικές, που δέχεται η τουρκική πλευρά είναι οριοθετημένες, γεγονός που της επιτρέπει να θέτει μαξιμαλιστικές απαιτήσεις χωρίς σοβαρό κόστος. Ήδη η Τουρκία παρουσιάζει επικοινωνιακά το γεγονός των συνομιλιών ως την τελευταία ευκαιρία και θεωρεί ότι από εδώ και πέρα θα πρέπει η ελληνική πλευρά να αποδείξει ότι θέλει λύση. Στα 43 χρόνια που έχουν περάσει από την εισβολή, η ελληνική πλευρά έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια υποχωρήσεων. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε αδιέξοδο με την πλάτη στον τοίχο. Από τη μια θα πρέπει να δείξει τη μεγίστη ευελιξία, προκειμένου να μη δώσει προσχήματα στο διεθνή παράγοντα για να επαναλάβει την πρακτική του 2004 που της καταλόγησε την ευθύνη για την απόρριψη του σχεδίου λύσης  του ΟΗΕ.