Υπόθεση Τριαντόπουλου: Η καταδολίευση μιας δημοκρατικής ιδέας

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Η υπαγωγή του πολιτικού προσωπικού στη Δικαιοσύνη αποτέλεσε ουσιώδες μέρος μιας συνολικής πρότασης για τη μεταβολή πολιτείας που είχα επεξεργασθεί από τη δεκαετία του 1980 και αποβλέπει στη μετάβαση από την εκλόγιμη μοναρχία στην έστω κατά προσομοίωση αντιπροσώπευση. Στο πλαίσιο της πρότασης αυτής εμπεριείχετο και η πρακτική κατάργηση των εξεταστικών/ανακριτικών και άλλων επιτροπών που αποβλέπουν στην μη υπαγωγή του πολιτικού προσωπικού στη Δικαιοσύνη.

Σε μεταβατικό στάδιο η πρότασή μου προέκρινε την παραίτηση της Βουλής από τη δικαστική της αρμοδιότητα που παραβιάζει καταφανώς τις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος – τη νομική ισότητα όλων των πολιτών ενώπιον της Δικαιοσύνης και τη διάκριση των εξουσιών – και τη διαβίβαση της δικογραφίας κατ’ ευθείαν στη δικαστική αρχή, προκειμένου να ασχοληθεί με την όποια παραβατικότητα των φορέων της πολιτικής.

Πρότεινα δηλαδή όταν ο φάκελος του ανακριτή έφθανε στη Βουλή να παραπέμπεται κατ’ ευθείαν στο αρμόδιο δικαστήριο για την εκδίκαση της υπόθεσης. Κάποιοι υποκρινόμενοι ότι υπεραμύνονται του Συντάγματος της εκλόγιμης μοναρχίας παρακάμπτουν το γεγονός ότι η κομματοκρατία παραβιάζει συλλήβδην όλες στις διατάξεις του.

Από τότε πέρασαν πολλές δεκαετίες, επανέφερα πολλές φορές τη πρόταση δημοσίως, ουδείς όμως εκ των πολιτικών ή των συνταγματολόγων την υιοθέτησε. Και κανείς δεν την εισηγήθηκε κατά τις αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις του Συντάγματος. Μάλιστα όσο η διαφθορά και η διαπλοκή γιγαντώνονταν στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, τόσο οι παρακοιμώμενοι της εξουσίας συνταγματολόγοι συνέδραμαν την πολιτική τάξη να θωρακίσει έτι περαιτέρω την ασυλία της.

Γ. Κοντογιώργης, Το υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας και το ζήτημα της ερμηνείας

 

Ομιλία του Ομ. Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Το υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας και το ζήτημα της ερμηνείας», η οποία πραγματοποιήθηκε στις 18.05.2024 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, στο πλαίσιο του συνεδρίου «Το υπαρξιακό πρόβλημα του χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα», το οποίο διοργανώθηκε από την εφημερίδα δρόμος της Αριστεράς, αλλά τη διεύθυνση και την ευθύνη για τη θεματολογία, την άρθρωσή του και τη διεξαγωγή του φέρει μια επιτροπή που αποτελείται από επιστήμονες, πανεπιστημιακούς, πολιτικούς, διανοούμενους, ακτιβιστές που θεωρούν σημαντικό έργο την προσπάθεια ανάδειξης αυτού του ζητήματος και της τεκμηρίωσής του.

Γ. Κοντογιώργης, Η απάντηση του ελληνικού κόσμου στο ερώτημα πού πηγαίνει ο κόσμος τον 21ο αιώνα

Γ. Κοντογιώργης: Η σημασία της Σύναξης στου Μαγεμένου, στην πορεία προς την Εθνική Παλιγγενεσία

Ομιλία του Ομ. Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, με θέμα «Η σημασία της Σύναξης στου Μαγεμένου, στην πορεία προς την Εθνική Παλιγγενεσία», η οποία πραγματοποιήθηκε στις 15.7.2023, στο Λιμάνι Νικιάνας, στο πλαίσιο διημερίδας εκδηλώσεων Μνήμης και Τιμής, προς τιμήν της 1ης Συγκέντρωσης των Ελλήνων Οπλαρχηγών της Ελληνικής Επανάστασης τον Ιούλιο του 1807 υπό την οργάνωση και καθοδήγηση του Ιωάννη Καποδίστρια στη θέση «Μαγεμένου» στην Νικιάνα, εκεί όπου δόθηκε ο 1ος όρκος της Παλιγγενεσίας. 

Κοντογιώργης Γ. - H ιδεολογία της υποτέλειας και η ανάγκη της ιστορίας μας.

 

Ο καθηγητής κ.Γιώργος Κοντογιώργης μιλά για την Ελλάδα μετά από τις εκλογές. Οχι με τη ξύλινη κομματική γλώσσα που ακούμε στις καθημερινές αναλύσεις από τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης. Η οπτική γωνία με την οποία ο κ.Κοντογιώργης προσεγγίζει όλα τα θέματα δεν έχει καμία σχέση με τα τετριμμένα.

Γ. Κοντογιώργης, Το φαινόμενο της «Ακροδεξιάς» στην Ευρώπη και το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα

Πουθενά στήν Δύση καί στόν κόσμο δέν παράγεται σήμερα μία, ἔστω, νέα ἰδέα

Ἐν ὄψει τοῦ ἀρρήτου παραδόξου πού παρουσίασε στόν ἑλληνικό λαό τό ἀποτέλεσμα τῶν τελευταίων βουλευτικῶν ἐκλογῶν –τοῦ παραδόξου χαρακτῆρα τοῦ γεγονότος ἔτι περαιτέρω πολλαπλασιαζομένου ἀπό τήν ἐκ τοῦ ἰδίου τοῦ λαοῦ προέλευση τῶν ἀνεξήγητων ἀποτελεσμάτων–, πολλοί ἀνατρέχουμε στίς αἰτίες καί τούς παράγοντες διαμορφώσεως τῶν συλλογικῶν ἀποφάσεων. Ἕνας ἀπό τούς πλέον προβεβλημένους στήν ἐποχή μας εἶναι αὐτός τῶν περιβόητων «διανοουμένων»: ἐκεῖνοι εἶναι πού, ἐφοδιασμένοι μέ τίς γνώσεις τους, μέ τά «φῶτα τῆς ἐπιστήμης», θά παρέμβουν στίς κρίσιμες στιγμές προκειμένου νά καθοδηγήσουν τόν λαό. Ἤ καί νά προστρέξουν τῶν ἐξελίξεων, νά ἡγηθοῦν τῆς διαμαρτυρίας. Ἀπό κοντά τους οἱ «καλλιτέχνες» εἶναι ἐκεῖνοι πού μέ τήν ἔμπνευσή τους θεωροῦνται σήμερα ὡς ἑρμηνευτές αὐθεντικοί τῆς ἐθνικῆς ζωῆς μας, πρῶτοι ἐκφραστές τῆς ἀγανάκτησης. Αὐτούς τούς δύο πόλους τῆς σύγχρονης πνευματικῆς ζωῆς, ἔτσι, ἀναζητήσαμε στήν ἑπόμενη ἡμέρα τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων: «Ὑπάρχουν»; Καί, ἄν ναί, τί πιστεύουν; Ὁ ὁμ. Καθηγητής τῆς Παντείου κ. Γεώργιος Κοντογιώργης ἀναδιατύπωσε «ἐπί τό ὀρθότερον» τήν ἐρώτηση ὡς ἑξῆς: «Γιατί δέν ὑπάρχει γενιά Ἑλλήνων διανοουμένων καί καλλιτεχνῶν μέ προοδευτική σήμανση σήμερα;». 

Εξηγεί, ἔτσι, στήν «ΕτΚ» τό κενό τῆς διανόησης ὄχι μόνο στήν «ἑτερόφωτη» Ἑλλάδα ἀλλά καί στήν «φωτοφόρα» Δύση, ἕνα κενό πού ἐπιδεινώνει δραματικά τό ἀδιέξοδο τοῦ συγχρόνου πολιτικοῦ συστήματος, τό ὁποῖο ὁ ἴδιος ἔχει χαρακτηρίσει ὡς «αἱρετή μοναρχία». Τό δυσοίωνο εἶναι ὅτι ὁ κ. Κοντογιώργης ἐπιβεβαιώνεται στίς προβλέψεις του –τόν ἐπαληθεύουν τά οἱονεί μοναρχικά ποσοστά τῶν ἐκλογῶν…

Του Γιώργου Κοντογιώργη,
Ἡ ἰδεολογική ἐπιδρομή τῆς διανόησης

1 Θά φανεῖ παράδοξος ὁ ἰσχυρισμός ὅτι δέν ὑπάρχει οὔτε ψῆγμα ἑλληνικῆς διανόησης σήμερα πού νά ἔχει νά πεῖ κάτι γιά ὅ,τι συμβαίνει στήν Ἑλλάδα καί στόν κόσμο. Γιά νά εἶμαι ἀκριβής, τέτοια γενιά διανοουμένων δέν ὑπῆρξε ποτέ στήν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον τῆς μεταπολίτευσης [1].

Κατά τήν πρώτη περίοδο τῆς μεταπολίτευσης, ἔκαμε τήν ἐμφάνισή της στήν Ἑλλάδα μία πνευματική τάξη ἡ ὁποία ἀναλώθηκε στήν ἑρμηνεία τοῦ ἑλληνικοῦ φαινομένου. Πυρῆνας τοῦ ἐπιχειρήματός της ἦταν ὅτι ἡ ἑλλαδική κοινωνία ἀνῆκε ὡς κοινωνία στήν οἱονεί τριτοκοσμική «περιφέρεια» τοῦ «κέντρου τῆς πρωτοπορίας», καί ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου τό ἑλλαδικό κράτος δέν μπόρεσε νά ἐκσυγχρονισθεῖ καί νά προσομοιάσει στό εὐρωπαϊκό του «πρότυπο». 

Ο λαός εταίρος, μέρος της πολιτείας ή ο λαός στην ιδιωτεία με την ψήφο του

Του Γεώργιου Κοντογιώργη

Μπήκαν μπροστά τα κομματόσκυλα για να βρωμίσουν τον ελεύθερο λόγο παραφράζοντας τον και  εμφανίζοντάς τον ως ιδιοτελή καθώς πλησιάζουν οι εκλογές. Τρομάζουν με τη σκέψη ότι μπορεί να ανοίξουν τα μάτια τους οι πολίτες και να πάψουν να συμπεριφέρονται ως πελάτες, εργοδότες της μοναρχευόμενης κομματοκρατίας...

 Μαντρώστε τη σκέψη του λαού, είναι ο μόνος τρόπος για να επιπλέουν στα λύματα του κομματικού καταγωγίου δαπάναις της χώρας....

Το πρόβλημα ωστόσο είναι ότι για να εξαπατήσουν, να χειραγωγήσουν τον πολίτη παραποιούν, ψεύδονται και διαπράτουν απάτη αποδίδοντας μου απόψεις που δεν είπα. Εξήγησα ότι καθένας είναι ελεύθερος να ψηφίσει ή να μην ψηφίσει, δικό του θέμα. Διευκρίνισα όμως ότι πρέπει να γνωρίζει ποια είναι η σημασία της ψήφου -είτε ψηφίσουν είτε όχι- στο πολιτικό σύστημα της έκφυλης απολύτως ολιγαρχικής μοναρχίας. Διευκρίνισα όταν ερωτήθηκα ότι εγώ δεν ψηφίζω διότι δεν συμμετέχω σε ένα σύστημα που δεν αναγνωρίζω διότι δεν μου επιτρέπει να συμμετέχω στις αποφάσεις του για τις τύχες μου..

 Δεν είναι νοητό να διδάσκω τη δημοκρατία και να επικροτώ την απάτη της απόλυτης μοναρχίας. Και μάλιστα μιας μοναρχίας που συστηματικά χρεώνεται με την καταστροφή και την υποτέλεια της ελληνικής κοινωνίας. Τα εντεταλμένα κομματόσκυλα που αναζητούν ρόλους για να μην παραμένουν στα αζήτητα της δημοσιότητας και της εξουσίας, ξέρουν ότι για να τον αποκτήσουν πρέπει ο λαός να λειτουργεί ως αγέλη προβάτων, να μην σκέπτεται αλλά να χειροκροτεί και να ψηφίζει με φαλκιδεμένη ψήφο. Γιατί αν βγει από το μαντρί της α-σκεψίας θα τους ρίξει στον καιάδα της αφάνειας. Όλα αυτά α σουραύλια της κομματοκρατίας που θέλουν την κοινωνία αγέλη προβάτων που θα υπακούει άκριτα στην εξουσία της αποκρύπτουν ότι λειτουργούν ως κοινοί απατεώνες αποκαλώντας την απόλυτη μοναρχία ως δημοκρατία. 

Παγκόσμιοι Συσχετισμοί- Κρίσεις - Αιτιολογία και που οδεύει ο Κόσμος μας

Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Γιώργος Κοντογιώργης, ο εμβληματικός πρώην Πρύτανης για το Πάντειο Πανεπιστήμιο με την καθοριστική συμβολή του στην πλήρη μετεξέλιξη του σε πλήρες Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, σε μια συνέντευξη στην εκπομπή «Αντιθέσεις» που θα προκαλέσει αίσθηση.

Ο Γ. Κοντογιώργης για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί Κούρδων “τρομοκρατών”

Μόλις πριν από λίγο ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, καταδικάζοντας τα 25 εκατομμύρια Κούρδων -το μεγαλύτερο έθνος υπό κατοχή-, που αγωνίζονται για την ελευθερία τους, ως τρομοκράτες, καταδίκασε την ελληνική επανάσταση.

Μίλησε όπως ο Μέτερνιχ, όχι όπως ο Καποδίστριας. Μην διερωτάστε ποια είναι τα αναγνώσματα που επιλέγει η πολιτική τάξη της χώρας ή ποιοι τους διδάσκουν γεωπολιτική. Το πνεύμα “Σημίτη” δεσπόζει στη χώρα διακομματικά…

Γ. Κοντογιώργης: «Αποτροπή σημαίνει 12 ν.μ. Αιγιαλίτιδα Ζώνη παντού, τώρα»

Ο Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη, υποστήριξε ότι όλοι οι δρώντες μεγάλης ισχύος, πατώντας στην έλλειψη συνεκτικής εθνικής στρατηγικής βάθους, επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα κλίμα, με το δίλημμα «αν θέλετε να αγοράσετε χρόνο ηρεμίας με την αναθεωρητική Τουρκία, τότε πρέπει να προσέλθετε σε διαπραγματεύσεις, που θα περιλαμβάνουν και παραχωρήσεις».

Δυστυχώς, όπως λέει, το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν αντιλαμβάνεται ότι αν δεν υπάρχει στρατηγική αποτροπής όχι μόνο στις δηλώσεις και τον στρατιωτικό εξοπλισμό, αλλά και βούλησης για άσκηση αποτροπής με ενέργειες όπως η άμεση επέκταση παντού της Αιγιαλίτιδας ζώνης σου στα 12 ν.μ., πολύ γρήγορα δεν θα «φινλανδοποιηθείς» απλά, αλλά θα μετατρέψεις όλο το Αιγαίο σε Ίμια και θα χάσεις και το γεωπολιτικό βάθος που προσδίδει στον Ελληνισμό, η Κύπρος.

Η Τουρκία σε απειλεί με πόλεμο αν πας στα 12 ν.μ. και την ίδια ώρα όχι απλά παραβιάζει τα 6 ναυτικά σου μίλια, αλλά κάνει υπερπτήσεις πάνω από νησιά και ηπειρωτικό έδαφος. Ας πας λοιπόν στα 12 ν.μ. που είναι δικαίωμα σου από το Δίκαιο της Θάλασσας, ας ανακηρύξεις ΑΟΖ κι ας καλέσεις όποιον νομίζει ότι θίγεται με την ΑΟΖ σου σε διαπραγμάτευση και μόνο για αυτό.

Γ.Κοντογιώργης: Η σύγκρουση εκλεγμένων «μοναρχών» και η Παγκόσμια αναμέτρηση με επίδικο την Ουκρανία

Το μεγαλύτερο ψέμα που ακούσαμε για το 1821

Του Βαγγέλη Γεωργίου

Με την αλλαγή της χρονιάς, η αρθρογραφία και οι δημόσιες παρεμβάσεις σχετικά με την επέτειο των 200 ετών από την επανάσταση άρχισαν να πολλαπλασιάζονται. Θυμήθηκα μια εκπομπή επετειακή για τα 190 χρόνια από την Επανάσταση, η οποία προβλήθηκε το 2011. Γιατί όμως την θυμήθηκα; Μιλώντας με τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών Γιώργο Κοντογιώργη σκέφτηκα να τον "τσιγκλήσω" φέρνοντας και στη δική του μνήμη εκείνη την εκπομπή και τα περίεργα που ακούστηκαν. Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, άλλωστε, με ολόφρεσκο εντυπωσιακό συγγραφικό του εγχείρημα βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Σε εκείνη την εκπομπή λοιπόν, δύο Έλληνες ακαδημαϊκοί είπαν στο γυαλί -με ειρωνεία- ότι οι υπόδουλοι στους Οθωμανούς Έλληνες λειτουργούσαν ληστρικά, για παράδειγμα ήταν μόνο για να συλλέγουν φόρους. Οπότε, σύμφωνα με αυτούς, το νεοελληνικό κράτος ορθώς αντέγραψε δυτικά πρότυπα καθώς οι Έλληνες δεν είχαν τίποτα από το παρελθόν τους που να αξίζει. Αυτό όμως, για τον Κοντογιώργη, δεν είναι τίποτα άλλο παρά "αλχημείες"!

Γιατί μεγάλο μέρος της ελληνικής διανόησης να κάνει κάτι τέτοιο, αναρωτιέται κανείς; Αυτό συνέβη διότι το ελλαδικό απολυταρχικό κράτος που επιβλήθηκε μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, έπρεπε να νομιμοποιηθεί στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας, όπως εξηγεί ο Κοντογιώργης. Για να το κάνει αυτό έπρεπε να απαξιώσει το δημοκρατικό της κεκτημένο!

Μία δημοκρατική Πολιτεία δεν παράγει ολιγαρχικές πολιτικές

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Η σύγχυση ανάμεσα στη φάση της μεγάλης κοσμοσυστημικής κλίμακας που κατέκτησε η ανθρωπότητα και στο πρώιμο ανθρωποκεντρικό στάδιο που βιώνει, είναι ευρέως υπόλογη της άρνησης της νεοτερικής διανόησης να προσέλθει σε μια επανεκτίμηση των εννοιών που ορίζουν τα φαινόμενα. Η επιμονή της να θεωρεί ότι η φάση που διανύει η ανθρωπότητα σήμερα είναι η πλέον ολοκληρωμένη και τελειωτική, συνάδει με την ιδεολογική της επιλογή ότι οι λύσεις οφείλουν να αναζητηθούν στο πλαίσιο του παρόντος συστήματος.

Προφανώς, όμως, συγχέει την καθόλα εξαιρετική ως προς τις επιπτώσεις της οικοδόμηση του ανθρωποκεντρισμού στο επίπεδο της μεγάλης κοσμοσυστημικής κλίμακας (του κράτους έθνους), με το ανθρωποκεντρικό στάδιο που διανύει. Οι επισημάνσεις αυτές διευκρινίζουν, σε τελική ανάλυση, το ερώτημα εάν η Αριστερά είναι έτοιμη να ανασυνδεθεί με το μέλλον και να επανέλθει σε τροχιά προόδου. Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι.

Στον ίδιο ακριβώς βαθμό που και το σύνολο της νεοτερικότητας αδυνατεί να συλλάβει, ή μάλλον αρνείται να αποδεχθεί, τις πραγματικότητες που αποτυπώνουν τη δυναμική τους στις ημέρες μας και την φύση των εξελίξεων που σημειώνονται στον κοσμοσυστημικό χώρο. Διότι, ακόμη και αν αποδεχθούμε την αδυναμία της να συλλάβει τις εξελίξεις, δεν γίνεται η Αριστερά να μην αντιλαμβάνεται το αυτονόητο: η προσέγγιση του μέλλοντος ενός νέου ανθρώπου (λ.χ. ενός εφήβου) δεν δύναται να γίνει υπό το πρίσμα της ηλικίας του, χωρίς να συνεκτιμηθούν τα επόμενα στάδια της βιολογικής του εξέλιξης.

Αριστερά: μεταξύ διαμαρτυρίας και καθεστωτισμού

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Το ζήτημα της Αριστεράς συνδέθηκε ιστορικά με μια εκδοχή της προόδου η οποία προέκρινε την επιτάχυνση της ενσωμάτωσης των σε ανθρωποκεντρική υστέρηση κοινωνικών στρωμάτων (ιδίως των δυνάμεων της εργασίας) ή και κοινωνιών (όπως η ρωσική) στη νέα εποχή. Σε θεωρητικό επίπεδο, το πρόταγμα της Αριστεράς, το πρόταγμα του σοσιαλισμού, αξιολογήθηκε ως μέτρο, και μάλιστα ως η αρχετυπική εκδοχή της μετάβασης της ανθρωπότητας σε μια μετακαπιταλιστική φάση, που άγγιζε ουσιαστικά το ιδεώδες της ανθρώπινης κατάστασης.

Η Αριστερά, έως σήμερα, δεν έπαψε να προβάλλει τον ιστορικό της προορισμό ως την ειμαρμένη που προόρισται να φέρει την ανθρωπότητα στη μετακαπιταλιστική εποχή και όχι ως εναλλακτικό δρόμο για τη μετάβαση από τη δεσποτεία στον πρώιμο ανθρωποκεντρισμό. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια κρίσιμη παράμετρο για την κατανόηση της Αριστεράς στις ημέρες μας, η οποία επιπλέον αναδεικνύει το έλλειμμα γνωσιολογίας και προτάγματος που τη διατρέχει.

Η Αριστερά της κρίσης, τα αριστερά κόμματα των χωρών της νότιας Ευρώπης, αποτελεί από την άποψη αυτή το εργαστήρι που επιμαρτυρεί την αντινομία, η οποία συνοδεύει την πολιτική πράξη της Αριστεράς σε όλη τη διάρκεια της νεοτερικότητας. Θα έλεγα, με μεγαλύτερη ακρίβεια, την αδυναμία του κόσμου της να ανασυνδεθεί με την πρόοδο. Η εμπειρία της ελληνικής Αριστεράς είναι εξόχως αποδεικτική της πολιτικής πράξης της Αριστεράς στη νότια Ευρώπη, θα λέγαμε μάλιστα της δυτικής Αριστεράς στο σύνολό της.

Εθνολαϊκισμός: Η ιδεολογική ρομφαία της ολιγαρχίας

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Είναι κοινός τόπος πλέον πως οι παραδοσιακές ιδεολογίες έχουν εκπληρώσει τον προορισμό τους και έχουν περιέλθει στα αζήτητα της ιστορίας. Αυτό έχει ως συνέπεια τα κόμματα να έχουν μεταβληθεί άρδην σε "ιδιωτικές εταιρίες", ή για να είμαι πιο επιεικής σε εταιρίες ιδιοποίησης του δημοσίου χώρου.

Ειδικότερα στην Ελλάδα, από την πρώτη στιγμή της Βαυαροκρατίας το κομματικό σύστημα από φορέας διαμεσολάβησης συμφερόντων και τροφοδότης με πολιτικό προσωπικό της εξουσίας μεταβλήθηκε σε πολιτικό σύστημα. Ίππευσε στο πολιτικό σύστημα, το ιδιοποιήθηκε και δι’ αυτού λειτούργησε ως επικαρπωτής του κράτους και δυνάστης της κοινωνίας. Γι’ αυτό και έχω ορίσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα ως δυναστική κομματοκρατία.

Σε ό,τι αφορά στο "λαϊκισμό" και στις νεότερες χρήσεις του, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για να μην γίνουμε παίγνιο στα χέρια των ιδεολόγων της ολιγαρχίας. Άλλοτε, η έννοια του λαϊκισμού όριζε την συμπεριφορά εκείνου του πολιτικού προσωπικού που επιδίωκε την εξαπάτηση του λαού, την καταδολίευση των συμφερόντων του, με σκοπό να αποσπάσει την εμπιστοσύνη του και να ηγεμονεύσει.

Από το έθνος του κράτους στο έθνος της κοινωνίας

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Το ελληνικό πρόβλημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το "διεθνές", πλην όμως διαθέτει τη δική του ιδιαιτερότητα και δυναμική που μας επιτρέπει να το ορίσουμε ως παρέκκλιση. Αποδίδω την αιτία της ελληνικής κακοδαιμονίας στις δυσμορφίες που προκαλεί η αναντιστοιχία του πολιτικού συστήματος/κράτους προς την ανθρωποκεντρική ιδιοσυστασία της ελληνικής κοινωνίας. Το πολιτικό αυτό σύστημα οδήγησε το κράτος και τους νομείς του να λειτουργούν ως λυμεωνικά παράσιτα επί του Ελληνισμού, να απομυζούν και να καταστρέφουν το έθνος.

Δεν ανέμενα την τωρινή κρίση για να προβώ στη διαπίστωση αυτή. Δεκαετίες επισημαίνω το γεγονός, και ουσιαστικά ανήγγειλα πριν από τη δεκαετία του 1990 την, σε συντεταγμένες βάσεις, επιχειρούμενη λεηλασία της ελληνικής χώρας και την επερχόμενη νέα συντριπτική συρρίκνωση του Ελληνισμού. Στο πλαίσιο αυτό, αρκούσε μια μικρή έστω διεθνής αναταραχή για να εκθέσει την Ελλάδα και να της προκαλέσει μια ανήκεστη βλάβη.

Η ίδια γνωσιολογική αφετηρία με οδήγησε να επισημάνω την κατεύθυνση της λεγόμενης διεθνούς εξέλιξης και τις επιπτώσεις της. Καιρό πριν την εκδήλωση της κρίσης του 2008, που οδήγησε στο κλείσιμο της τράπεζας Lehman Brothers, είχα αναδείξει το γεγονός της επελθούσης ανατροπής στην ισορροπία μεταξύ κοινωνίας, κράτους και οικονομίας, την αιτιολογία της και τις επερχόμενες επιπτώσεις.

Πως οι κοινωνίες κατέληξαν όμηροι των Αγορών – Η ιδιοποίηση του κράτους - slpress.gr

Πως οι κοινωνίες κατέληξαν όμηροι των Αγορών – Η ιδιοποίηση του κράτους - slpress.gr: Η παγοσμιοποίηση επί της ουσίας είναι η ιδιοποίηση του κράτους από το κεφάλαιο. Μέσω αυτού κατέστησε τις κοινωνίες ομήρους των λεγόμενων Αγορών.

Καταλύτης αναβάθμισης των κοινωνιών η πανδημία

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Η πανδημία έχει άμεσες επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, αλλά προκαλεί δευτερογενώς και μια τεράστια οικονομική καταστροφή. Ακόμα και εάν τα μέτρα περιορισμού ισχύσουν μέχρι το τέλος Ιουνίου και όχι παραπέρα, υπολογίζεται ότι η ύφεση στη Δύση θα ξεπεράσει το 10-15%. Αυτό σημαίνει κλείσιμο επιχειρήσεων, εκτόξευση της ανεργίας και ανέχεια.

Αν το δούμε προοπτικά, θα διαπιστώσουμε ότι ναι μεν τώρα συντρέχουν οι προϋποθέσεις της συσπείρωσης μπροστά στον φόβο και τον κίνδυνο, αλλά μόλις αρχίσει η υπέρβαση της πανδημίας θα εκδηλωθούν κοινωνικές αμφισβητήσεις. Συνάμα θα εκδηλωθούν κινήσεις αποσταθεροποίησης, διότι οι κοινωνίες θα έχουν υποστεί βαριά πλήγματα. Στη μετά πανδημία εποχή οι πολιτικές ηγεσίες θα έρθουν αντιμέτωπες με τις κοινωνίες.

Η πανδημία θέτει ζητήματα σε τρία επίπεδα:

Το πρώτο έγκειται στο ότι ο εγκλεισμός, θα προκαλέσει ένα αναγκαστικό βίαιο άλμα προς τα εμπρός. Πρώτα-πρώτα της τεχνολογίας. Θα σπεύσει να καλύψει το κενό της επικοινωνίας που είναι αναγκαίο για τη διεθνή των αγορών, για το χρηματοπιστωτικό ζήτημα, για τη λειτουργία του κράτους και των θεσμών και την επικοινωνία των πολιτών. Επομένως θα έχουμε μία αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας της επικοινωνίας και συγχρόνως εφαρμογές της σε όλα τα επίπεδα, από την οικονομία, την πολιτική, την κοινωνία μέχρι το εκπαιδευτικό σύστημα.

Το δεύτερο είναι ότι θα έχουμε εξ ανάγκης μία ραγδαία προσαρμογή των θεσμών. Πόσες φορές μας λέγανε ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν στην τεχνολογική προσαρμογή του κράτους; Και πόσο γρήγορα απέδειξαν ότι μπορούν να οδηγούν σε λύσεις, οι οποίες θα διευκολύνουν τον πολίτη να συναλλάσσεται με το κράτος από το σπίτι του; Που σημαίνει ότι αδιαφορούσαν.

Πολλές καταγγελίες για λογοκρισία από το f/b

Πληθαίνουν οι καταγγελίες ότι πολλές από τις αναρτήσεις συνδρομητών του f/b, καταργούνται από την ομάδα που το διαχειρίζεται, επειδή δήθεν παραβιάζουν τους όρους που θέτει η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά την περίπτωση του καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη, αλλά όχι μόνο. Ατελείωτες οι καταγγελίες του Γερομοριά (http://geromorias.blogspot.com/) για πανδημία λογοκρισίας στο λογαριασμό του στο f/b.