Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη
Η δολοφονία της Ντάριας Ντούγκινα (1992), κόρης του Αλεξάντρ Ντούγκιν, γνωστού θεωρητικού της Ευρασιανικής προοπτικής της Ρωσίας, όπως ήταν φυσικό, ήταν μία πρώτης μεγέθους έκπληξη όχι μόνο για εκείνους που παρακολουθούν από κοντά τις πολιτικές εξελίξεις στην αχανή αυτή χώρα, μα και για εκείνους που πιστεύουν πως όλα βαίνουν καλώς στην ανατολική αυτή δεσποτεία.
Με σπουδές στη Φιλοσοφία και διδακτορικό στον Νεοπλατωνισμό στη Γαλλία, η Ντάρια Ντούγκινα από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο κίνημα του «Ρωσικού κόσμου», μία επινόηση του πατέρα της και ένα από βασικά προπαγανδιστικά εργαλεία του Κρεμλίνου τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Συμμετείχε ενεργά είτε στις δυναμικές εκδηλώσεις των Ρώσων εθνικιστών, είτε με διαλέξεις, άρθρα στην ακραία συντηρητική εφημερίδα «Τσάργκραντ» («Βασιλεύουσα»), εμφανίσεις σε προπαγανδιστικές εκπομπές του Russia1 (Βλ. Σολοβιόφ). Με την πάροδο του χρόνου, απέκτησε δικό της κανάλι στο Youtube, όπου διέδιδε τις ιδεολογικές προσταγές του πατέρα της και, γενικά, πολλοί τη θεωρούσαν ανερχόμενο αστέρι της ακραίας συντηρητικής παράταξης ή του «κόμματος του πολέμου», όπου μετονομάστηκε μετά την 24η Φεβρουαρίου 2022.
Σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών προσκείμενων στον Αλεξάντρ Ντούγκιν, ο ίδιος τελευταία στιγμή, μετά από κάποια εκδήλωση, αποφάσισε να επιστρέψει σπίτι του με ένα άλλο αυτοκίνητο, απόφαση μοιραία για την κόρη του, η οποία αφού οδήγησε λίγα λεπτά ανατινάχθηκε καθ’ οδόν.
