Βάρβαροι: Είναι το πρόβλημα. Οχι η λύσις

Της Λιάνας Κανέλλη

...Τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους. Και τώρα, όπως λέει ο μεγάλος Αλεξανδρινός (σ' αυτόν το στίχο, που ας σημειωθεί, δεν έχει ερωτηματικό αλλά τελεία, πριν από τον καταληκτικό στίχο όπου και θα πει ότι «ήταν μια κάποια λύσις»), είναι προφανές ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για τη μέρα που θα κηρυχτεί λήξη της πανδημίας. Ακόμα κι εδώ θέλει προσοχή, γιατί η πανδημία του κορονοϊού μπορεί να λήξει, αλλά όχι η επιδημία όπως συμβαίνει με τέτοιου είδους λοιμώξεις.

Στη μακροχρόνια καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης και... καψίματος του κεφαλαίου, η πανδημία έφερε στον αφρό τους συστημικούς βαρβάρους, με έναν τρόπο δυσώδη και άθλιο σαν τις θανατηφόρες αναθυμιάσεις από άτσαλη εκκένωση βόθρου. Ηταν το τέλειο άλλοθι, και αφορμή και αιτία και σημαίνον και σημαινόμενο για να καταπατηθούν αιωνόβια δικαιώματα, κατακτήσεις λαϊκών κινημάτων, επιστημονικά επιτεύγματα εξανθρωπισμού και βελτίωσης της ανθρώπινης εργασίας, αλλά και ιδεολογικές μάχες κερδισμένες στην πράξη. Αυτές οι τελευταίες που δόθηκαν πάνω από έναν αιώνα τώρα, για να μην είναι η εργασία δικαίωμα, αλλά εργαλείο και μέθοδος βίας ικανής να μετατρέψει τον άνθρωπο σε δούλο, κτήνος ή και απλώς res - αντικείμενο.

«Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» στην εποχή του Κοροναϊού

Του Ηλία Παπαναστασίου

H επιδημία του κοροναϊού μοιάζει πλέον σαν ένα τσουνάμι σαρωτικών αλλαγών στο παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα αυτό δηλαδή της παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας.
Ένα τσουνάμι απρόσμενο μέχρι πριν δυο-τρεις μήνες και μια οικονομία που είχε ήδη εισέλθει σε φάση επιβίωσης μετά την οικονομική κρίση των 2008-2009.
Οι προοπτικές για την κρισιακή ή μετά-κρίση περίοδο είναι αμφιλεγόμενες και μια περιγραφή της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης του καπιταλιστικού συστήματος είναι αναγκαία. Η κρίση της πανδημίας του Κοροναϊού αποκάλυψε όλη την σαθρότητα της χρηματιστικοποίησης του καπιταλισμού δηλαδή του «Καπιταλισμού με κέρδος αλλά χωρίς... παραγωγή».

1. Η κρίση του 2008-2009

Η μεγάλη έκρηξη της φούσκας των χρηματοπιστωτικών αγορών το 2008 με αφορμή – αλλά όχι αιτιολογία– την κατάρρευση της Lehman Brothers στην Αμερική αποτέλεσε το τέλος της περιόδου ευφορίας που άρχισε με την περίοδο μετά το 1990.

Η περίοδος της δεκαετίας του 1990 – τέλος δεκαετίας 2000 σηματοδοτεί την ασύστολη παραγωγή κέρδους μέσω των χρηματιστηριακών συναλλαγών με ταυτόχρονη ουσιαστική πτώση της παραγωγικότητας και παραγωγικής ικανότητας, με μεταφορά μεγάλων μεταποιητικών μονάδων στις αναπτυσσόμενες χώρες και ταυτόχρονη άνοδο του τομέα των Υπηρεσιών σε τεράστιο βαθμό με αποτέλεσμα μια ποιοτική μετάλλαξη του καπιταλισμού και της συνεπακόλουθης κοινωνικής και ταξικής δομής των δυτικών αστικών κοινωνιών.

Είναι η εποχή που ανεβαίνουν οι ιδεοληψίες των New economics στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.

Καβάφης - Περιμένοντας τους βαρβάρους

Μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Λέζεκ Κολακόφσκι "Βαρβαρότητα και πολιτισμική παγκοσμιότητα" ο συγγραφέας Θεόδωρος Ζιάκας μίλησε στο βιβλιοπωλείο άΠΕΙΡΟΣ χΩΡΑ στα Βριλήσσια τον Μάρτιο του 2019 με θέμα: Μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας.

Τα χωριά που κάψαν οι Γερμανοί με τους ντόπιους συνεργάτες τους

1170 ήταν τα χωριά που έκαψαν σε όλη την επικράτεια, όπως φαίνονται στον παρακάνω χάρτη, με τις κόκκινες κουκκίδες.

Αν σας φαίνονται πολλά, να πούμε ότι ο χάρτης έχει ελλείψεις. 

Για αυτό εξακολουθεί και συμπληρώνεται. Ο λόγος; 

Την περίοδο μετά την απελευθέρωση, τη χώρα κυβέρνησαν αυτοί που στηρίχθηκαν στους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών.

Κάθε πράξη αντίστασης, κάθε θυσία, ήταν...διαβατήριο για να μπει κάποιος στ περιθώριο, στην εξορία, στην εκτέλεση…

- Οι Γερμανοί εφάρμοσαν ένα προμελετημένο σχέδιο προκειμένου να κάμψουν το ηθικό του ελληνικού πληθυσμού (κάτι που βέβαια δεν κατάφεραν): την θεωρία των αντιποίνων, με βάση την οποία για κάθε απώλεια δικών τους σε μια μάχη ή σε ενέδρα των ανταρτών πυρπολούσαν τα πλησιέστερα χωριά.

Η ελεημοσύνη απάντηση στην βαρβαρότητα

Σκέψεις για το «κοινωνικό» σποτάκι της κυβέρνησης
Του Τάσου Βαρούνη

Το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης είναι η απάντηση στη βαρβαρότητα. Αυτό μας πληροφορεί το νέο σποτάκι της κυβέρνησης. Και μόνο η κατ’ αντιπαράσταση χρήση των λέξεων φαντάζει γελοία και εξωπραγματική. Όχι βέβαια γιατί θα προτιμούσαμε το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Ούτε γιατί γενικώς και αορίστως θα υποτιμούσαμε τα «ψίχουλα». Μα ας έβαζαν τουλάχιστον «ένα ελάχιστο μέτρο», «μια μικρή βοήθεια», κάτι τέλος πάντων που, στο βαθμό που θα ίσχυε, θα ήταν πιο σεμνό και συμβατό. Όχι. «Απάντηση!». Πρέπει κάποιος να είναι πολύ θολωμένος για να εκτιμήσει ότι η συνεχιζόμενη καταστροφή μπορεί να αντιμετωπιστεί έτσι. Στην πραγματικότητα το ζήτημα είναι πιο σοβαρό. Η βαρβαρότητα καταγράφεται με όρους ευρώ, όταν η χώρα και η κοινωνία διαλύονται με τέτοιο πολυεπίπεδο τρόπο. Το κάδρο της καταστροφής περιορίζεται, μαζί και οι προσδοκίες ανάταξης. Αφήνουμε κατά μέρος το γεγονός ότι κατά την αριστερή κυβέρνηση η βαρβαρότητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με κάποιου είδους πολιτική. Και ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να αναμένουν αυτήν την πολιτική από κάποιον ικανό. Η κοινωνία σε ρόλο επαίτη, ακόμα κι αν αυτός παίρνει τη μορφή του ψηφοφόρου. Καμιά συμμετοχή, κανένας ρόλος, προφανώς κανένας αγώνας.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

Πώς να αποκτήσει επαναστατική συνείδηση ο σύγχρονος προλετάριος; Και πώς να επαναστατήσει;

Του Ευτύχη Μπιτσάκη 

Σε προηγούμενο σημείωμα (Προσφυγικό: Πάλι λάθος ο Μαρξ;) επισήμανα την αισχρή στάση των κυβερνήσεων των «ανεπτυγμένων» καπιταλιστικών χωρών της Ευρώπης απέναντι στις στρατιές των προσφύγων, θυμάτων των πολέμων της Νέας Τάξης, στο Αφγανιστάν, στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική. Ορισμένες από τις κυβερνήσεις αυτές μετέχουν άμεσα ή έμμεσα σ’ αυτούς τους πολέμους. Εντούτοις, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αρκέστηκαν στο ρόλο του θλιμμένου παρατηρητή της τραγωδίας, χωρίς ποτέ να θίξουν τις αιτίες που αναγκάζουν τους πρόσφυγες να εγκαταλείψουν εστίες και πατρίδα και να ριχτούν στους δρόμους προς την άγνωστη Γη της Επαγγελίας. Αλλά δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις. Και οι λαοί, στο μεγάλο ποσοστό τους, παρέμειναν απαθείς ή θεώρησαν εχθρούς τους ικέτες.

Βαρβαρότητα...

Ανάρτηση από: http://sinthimatapantou.blogspot.gr