Θα συνεχιστεί η «πράσινη ανάπτυξη» ;

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Όλοι γνωρίζουμε ότι η σημερινή κυβέρνηση, τα τελευταία 6 χρόνια, είχε παγώσει την διαδικασία ερευνών, γεωτρήσεων και εκμετάλλευσης των όποιων κοιτασμάτων στα χωρικά μας ύδατα. Ήταν απόλυτα ταγμένη στην «πράσινη ανάπτυξη». Ο κ. Δένδιας, το 2021, ήταν ξεκάθαρος: «η Ελλάδα δεν πρόκειται να αρχίσει να σκάβει τον βυθό της Μεσογείου», όπως και «το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος, δεν σκοπεύουμε να τον μετατρέψουμε σε κόλπο του Μεξικού».

Παράλληλα, ως «καλά παιδιά», σπεύδοντας να αποδείξουμε πόσο ευπροσάρμοστοι είμαστε, αυτοδεσμευτήκαμε στην απολιγνιτοποίηση πριν ακόμα το 2028, παρόλο που θα μπορούσαμε να ζητήσουμε παράταση και να συνεχίσουμε την παραγωγή ενέργειας με ένα δικό μας εθνικό προϊόν, που θα μας κόστιζε πολύ λιγότερο. Μας έλεγαν ότι ρυπαίνει. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, όταν τον πουλάς στα Σκόπια, δεν ρυπαίνει; Όμως είμαστε γαλαντόμοι! Δεν θέλουμε να κακοκαρδίζονται οι «φίλοι» μας κι ας είναι αυτοί που, όπως παραδέχτηκαν, μας επέβαλαν τιμωρητικά βαριά μνημόνια και μεις δουλικά τα αποδεχτήκαμε!

Και τώρα; Όλα αυτά αλλάζουν. Μόλις ο «θείος» Τραμπ είπε το «drill, baby, drill» (τρυπάνι, μωρό μου, τρυπάνι), οι κυβερνητικές πιρουέτες κάναν την εμφάνισή τους. Όπως συνέβη και με τα φύλα, που από τα 72 ξαναγίνανε, για τον κ. Μητσοτάκη, 2.

Αντί για αυτοκριτική, για τον χαμένο χρόνο, έχουμε κυβερνητικά «αυτοσυγχαρητήρια» για την νέα ενεργειακή πολιτική, παρόλο που τα δεδομένα ήταν γνωστά σε όλους! Όσες ΑΠΕ και να βάλουμε, για πολλές δεκαετίες ακόμα, θα χρειαζόμαστε υδρογονάνθρακες για να έχουμε ενεργειακή επάρκεια.

Οι ΑΠΕ δεν έχουν σταθερή ροή και δεν παράγουν ενέργεια  όταν την χρειαζόμαστε, τόσο απλά!. Σύμφωνα με τον Μιχάλη Μαθιουλάκη (Αναλυτής Ενεργειακής Στρατηγικής) το 45% του ηλεκτρισμού της Ευρώπης είναι από ΑΠΕ. Μόνο του ηλεκτρισμού. Όμως ο ηλεκτρισμός είναι περίπου το 25% του συνόλου της ενέργειας που καταναλώνουμε. Καταλαβαίνουμε ότι ο στόχος καθαρής ενέργειας από αιολικά και φωτοβολταϊκά για το σύνολο των ενεργειακών αναγκών μέχρι το 2050, είναι ανέφικτος, επειδή το πρόβλημα είναι η αποθήκευση. Για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό, με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, οι μπαταρίες που διαθέτουμε, μπορούν να αποθηκεύσουν μόνο το 10 – 15% της ενέργειας ενός βαρελιού πετρελαίου. Φυσικά μιλάμε για τον ίδιο όγκο και το ίδιο βάρος αντίστοιχης αποθήκευσης ηλεκτρισμού από ΑΠΕ.

Καταστρέφουν αγρότες - κτηνοτρόφους για χάρη των φωτοβολταϊκών με 13 μέρες διατροφικά αποθέματα!

Σκάει η φούσκα των ΑΠΕ: Το τέλος των «μικρών» παραγωγών (3ο μέρος)

Του Στέφανου Πράσσου

Συνοψίζοντας:

Όπως είδαμε^[1] κανείς πλέον από τους παράγοντες της αγοράς,^[2] τους φορείς των ΑΠΕ,^[3] και τους διαχειριστές των δικτύων,^[4] δεν αμφισβητούν τη φούσκα των ΑΠΕ. Ακόμα και ο ΥΠΕΝ Θ. Σκυλακάκης έμμεσα επιβεβαιώνει την ύπαρξή της. ^5]

Αυτό, όπως ήταν φυσικό, το αντιλήφθησαν πρώτοι απ` όλους οι τραπεζίτες οι οποίοι αφού όλα αυτά τα χρόνια προσπαθούσαν να μας αποδείξουν πόσο «πράσινοι» είναι, πόσο «αγαπούν το Περιβάλλον» και κυρίως τις ΑΠΕ τις οποίες χρηματοδοτούσαν αφειδώς, τώρα σφίγγουν τις «στρόφιγγες» των χρηματοδοτήσεων και θεωρούν «επισφαλείς» τις επενδύσεις σε έργα ΑΠΕ. «Ζητούν πρόσθετες εγγυήσεις και μεγαλύτερη συμμετοχή ίδιων κεφαλαίων από τον επενδυτή»…. «οι τράπεζες έχουν λάβει τα αρνητικά σινιάλα σε αντίθεση με μερίδα του επενδυτικού κοινού που συμπεριφέρεται σαν να πιστεύει ότι το party έχει ακόμη δρόμο». ^[6]  

Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στο γεγονός ότι η χρηματοδότηση της αγοράς ενέργειας μετατρέπεται σε «παιχνίδι για λίγους». Οι εταιρείες που πληρούν τα αυστηρά κριτήρια των τραπεζών είναι σημαντικά περιορισμένες σε σχέση με το παρελθόν, ενώ παράλληλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα προτιμούν «παίκτες» με διευρυμένο χαρτοφυλάκιο. ^[7]

Η «φούσκα» των ΑΠΕ σκάει! Ποιος θα πληρώσει τα «σπασμένα»; (2ο μέρος)

Του Στέφανου Πράσσου

Τώρα, όπως είδαμε στο προηγούμενο, οι διαχειριστές των δικτύων αλλά ακόμα και οι ίδιοι οι «επενδυτές» ΑΠΕ, εκτιμούν πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να σκάσει αυτή η τεράστια «φούσκα». Κάποιοι «παράγοντες της αγοράς» μάλιστα, δηλώνουν πως «όσο νωρίτερα σπάσει η φούσκα των ΑΠΕ τόσο καλύτερα».

Συμπερασματικά:

Η Ελλάδα χωρίς δίκτυα και εξαγωγές βρίσκεται 2^η στον κόσμο στη  διείσδυση των Φωτοβολταϊκών και 7^η στον κόσμο στην αξιοποίηση ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα.

Αν υλοποιηθούν όλα τα έργα ΑΠΕ που βρίσκονται σε εξέλιξη σήμερα, το 2030 θα έχουμε πάνω από 72 GW εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ ενώ το ΕΣΕΚ προβλέπει 50,4 GW το 2050!

Η «φούσκα» των ΑΠΕ σκάει! Ποιος θα πληρώσει τα «σπασμένα»;

Του Στέφανου Πράσσου

Ήταν πολλοί, κυρίως γνώστες του ηλεκτρικού συστήματος της Χώρας μας, που είχαν προειδοποιήσει, εδώ και χρόνια, ότι η ανεξέλεγκτη, απεριόριστη, τερατώδη εγκατάσταση ΑΠΕ (κυρίως αιολικά, φωτοβολταϊκά και μικρά υδροηλεκτρικά) δημιουργούν μια τεράστια «φούσκα» που κάποια στιγμή θα «σπάσει» όπως κάποια στιγμή σπάνε όλες οι φούσκες. 

Γιατί είναι φούσκα;

Επειδή έχουν εγκατασταθεί πάρα πολλές μεταβλητές ΑΠΕ (αιολικά, Φωτοβολταϊκά) και η κατανάλωση στη Χώρα μας είναι πολύ χαμηλή, δημιουργούνται συνθήκες μερικού και γενικού «μπλακ άουτ» ιδιαίτερα τις ώρες που υπάρχει μεγάλη διείσδυση των ΑΠΕ. Επειδή οι ΑΠΕ είναι ασταθείς και στοχαστικές για να λειτουργήσει με ασφάλεια το ηλεκτρικό δίκτυο χρειάζεται ταυτόχρονα να υπάρχουν σταθερές μονάδες βάσης (μονάδες ορυκτών καυσίμων ή μεγάλα υδροηλεκτρικά) που θα εξισορροπούν το δίκτυο και θα δίνουν πραγματικό ρεύμα όταν οι ΑΠΕ «στερεύουν» λόγω καιρικών συνθηκών. Όμως όταν οι ΑΠΕ «καταλαμβάνουν» όλο το δίκτυο δεν μένει χώρος για τις σταθερές μονάδες και το «ηλεκτρικό σύστημα» κινδυνεύει με κατάρρευση. ^[1]

Για να αντιμετωπίσουν αυτό το τεράστιο πρόβλημα αποφάσισαν να κάνουν μεγάλες περικοπές στην παραγωγή ρεύματος των ΑΠΕ. Μέσα στο 2023 η Κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει οριζόντιες περικοπές της τάξης του 5% αλλά σύντομα κατάλαβε ότι αυτό είναι ανεπαρκές και με πρόσφατο νόμο δίνει το δικαίωμα στους διαχειριστές των δικτύων να κάνουν όσες περικοπές χρειαστούν για να μην καταρρεύσει το «σύστημα». Οι διαχειριστές υπολογίζουν ότι αυτές οι περικοπές θα ξεπεράσουν το 50% ίσως και το 70% της παραγωγής των ΑΠΕ!

Περάστε κόσμε! Αυτό το όχι απλά άχρηστο, αλλά εντελώς επικίνδυνο ρεύμα, ποιος θα το πάρει; Πληρώνουμε όσο-όσο!

Υποτίθεται πως το Σύνταγμα προστατεύει το περιβάλλον, αλλά τα τελευταία χρόνια κυβέρνηση και Δυκεωσίνι έχουν κάνει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο, οπότε το περιβάλλον μπορεί να γίνει τσιμέντο και γυαλί, όπως δείχνει ο Γεωπληροφοριακός "χάρτης της φρίκης" της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Να μην ξεχνούμε πως πρώτος που μοίρασε σαν φέιγ βολάν άδειες για "Α"ΠΕ ήταν ο καθηγητής του ΕΜΠ Κάπρος, ο ίδιος που έχει σχεδιάσει την αγορά ηλεκτρισμού σε τρόπο που να γδέρνει τους καταναλωτές, οπότε για τις υπηρεσίες του έγινε υπουργός στην υπηρεσιακή κυβέρνηση.

Πριν 3 εβδομάδες η αστυνομία έδειρε τους κατοίκους της Καλαμιάς Κοζάνης που διαμαρτύρονταν ενάντια στην κατασκευή φωτοβολταϊκών στον άμεσο χώρο του χωριού, ακόμα και σ' απόσταση 3 μέτρων απ' τα σπίτια. Η κυβέρνηση φρόντισε για ακόμα μια φορά να προστατεύσει "το δίκιο του επενδυτή", όπως το είχε κάνει νωρίτερα στην Τήνο, στ' Άγραφα κι οπουδήποτε αλλού οι κάτοικοι δεν δέχονται άκριτα την κατάμαυρη, δήθεν "πράσινη" ανάπτυξη, δηλαδή τη μετατροπή της χώρας σ' ένα απέραντο βιομηχανικό οικόπεδο.

Είναι πλέον απολύτως βέβαιο πως η χώρα μετατρέπεται με ταχείς ρυθμούς στη "Δανία του Νότου", ακριβώς όπως μας είχε υποσχεθεί ο απατεώνας που το 2010 μας έχωσε στο ΔΝΤ. Όπως έχω γράψει εδώ και χρόνια, η Δανία του βορρά έχει γεμίσει παντού ανεμογ@@ήτριες, όταν φυσάει παράγει ρεύμα πολύ περισσότερο απ' τις ανάγκες της, αλλά είναι ένα λιλιπούτειο κράτος ανάμεσα στους βιομηχανικούς γίγαντες Γερμανία-Νορβηγία-Σουηδία και ξεφορτώνει εκεί το τυχαίο αιολικό ρεύμα, με την ευκολία που της δίνουν οι μεγάλες δυναμικότητας καλωδιακές διασυνδέσεις της με τις χώρες αυτές. Παίρνει αξιόπιστο ηλεκτρικό ρεύμα από Νορβηγία-Σουηδία, που έχουν πάρα πολλά υδροηλεκτρικά, αλλά και πυρηνικά και βολεύεται κι η ίδια. Η διαφορά; Η Δανία κατασκευάζει και εξάγει ανεμογ@@ήτριες σε χώρες με ξεπουλημένους ή μη πολιτικούς.

Η «Πράσινη» Ανάπτυξη έφερε «Πράσινη Ακρίβεια», «Πράσινη Πείνα», «Πράσινη Παγωνιά», «Πράσινη Φτώχεια»!

Του Χρήστου Ι. Κολοβού

Πάνω κι απ’ τα 500, στα 508,44€/MWh πέταξε η μέγιστη τιμή στο Χρηματιστήριο Ενέργειας για τις 21/12/2021, στα 542,50€/MWh για τις 22/12, με τις «ευλογίες»

τόσο της κυβέρνησης όσο και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Στα 342,35€/MWh η μέση τιμή ημέρας στις 21/12, η τιμή στην οποία αγοράζουν οι πάροχοι για να πουλήσουν στη λιανική αγορά. Και στο εντελώς εξωφρενικό 415,94€/MWh για τις 22/12! 21,5% αύξηση σε μια μέρα! Από ρεκόρ σε ρεκόρ πετά η τιμή του φυσικού αερίου, έχοντας αυξηθεί πέντε φορές απ’ τα υψηλά επίπεδα του 2019. Πόσο θα φτάσουν στον τελικό καταναλωτή οι τιμές ρεύματος και φυσικού αερίου; Ήδη αυξάνονται οι τιμές των λιπασμάτων. Τι θα συμβεί, μετά τις γιορτές, στις τιμές των τροφίμων, των φαρμάκων κι όλων των προϊόντων; Τι θα συμβεί στους λογαριασμούς θέρμανσης, μια που οι πολιτικοί υπερφορολόγησαν το πετρέλαιο θέρμανσης, προκειμένου να στρέψουν τους πολίτες στο φυσικό αέριο; Η δήθεν «Πράσινη» και στην πράξη κατάμαυρη «μετάβαση» φέρνει ένα σαρωτικό κύμα «Πράσινης Φτώχειας».

Στη Γαλλία έκλεισαν την προηγούμενη εβδομάδα δυο πυρηνικά κι αμέσως η τιμή του ηλεκτρισμού πέταξε πάνω απ’ τα 600€/MWh. Η μετοχή της ιδιοκτήτριας EDF έχασε σχεδόν 13% σε μια ημέρα, καθώς η Γαλλία εξάγει ρεύμα στις γύρω χώρες. Αν έρθει και μια παγωνιά, που θα ακινητοποιήσει τα αιολικά, η Ευρώπη θα ζήσει την τέλεια ενεργειακή καταστροφή, στο όνομα της δήθεν «Πράσινης» μετάβασης.

Οι καταναλωτές καλούμαστε να πληρώσουμε το μάρμαρο της εντελώς αποτυχημένης ενεργειακής πολιτικής και κανείς «αρμόδιος» δεν αισθάνεται την ανάγκη να παραιτηθεί και να πάει σπίτι του. Κι όμως η αιτία της κρίσης είναι περισσότερο από εμφανής, την είπε τον Οκτώβριο κι ο Πούτιν στους Ευρωπαίους: «οι υψηλές τιμές φυσικού αερίου οφείλονται στην έλλειψη ενέργειας, καθώς τα αιολικά δεν δούλεψαν το καλοκαίρι και οι Ευρωπαίοι δεν αποθήκευσαν αρκετό αέριο». Πράγματι, για πολλούς μήνες μέσα στο 2021 οι ταχύτητες των ανέμων ήταν χαμηλές κι απ’ αυτό το λόγο οι πολύ μεγάλες εταιρείες Ørsted και RWE πρόσφατα ανακοίνωσαν μειωμένη κερδοφορία. «Δημόσιο όλεθρο» είχα χαρακτηρίσει τα αιολικά με άρθρο μου για το 2ο 15νθήμερο του Ιουνίου.

Ο «άσχημος» θάνατος των φωτοβολταϊκών

Του Τάσου Σαραντή

Καθώς μια τεράστια ποσότητα ηλιακών πάνελ που χρησιμοποιούνται στην υφήλιο πλησιάζουν στην «ημερομηνία λήξης» τους, επείγει η εύρεση μιας λύσης για την αποτελεσματική ανακύκλωσή τους αφού αποτελούν πολύ επιβλαβή για το περιβάλλον απορρίμματα.

Τα ηλιακά πάνελ αποτελούν μια ολοένα και πιο σημαντική πηγή ανανεώσιμης ενέργειας, αλλά είναι επίσης πολύπλοκα κομμάτια τεχνολογίας που γίνονται μεγάλα, ογκώδη, τοξικά ηλεκτρονικά απορρίμματα στο τέλος της ζωής τους. Και αυτή τη στιγμή, στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη δεν υπάρχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης για το ζήτημα, εκτός των νεκροταφείων φωτοβολταϊκών.
Ενα τέτοιο σχέδιο είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί σύντομα, καθώς πλησιάζει ο κορεσμός των ηλιακών ηλεκτρονικών αποβλήτων.

Μέχρι το 2050, ο Διεθνής Οργανισμός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας προβλέπει ότι έως και 78 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι ηλιακών συλλεκτών θα έχουν φτάσει στο τέλος της ζωής τους και ότι ο κόσμος θα παράγει περίπου 6 εκατομμύρια μετρικούς τόνους νέων ηλιακών ηλεκτρονικών αποβλήτων ετησίως. Ενώ ο τελευταίος αριθμός είναι ένα μικρό κλάσμα του συνόλου των ηλεκτρονικών αποβλήτων που παράγει η ανθρωπότητα κάθε χρόνο, οι τυπικές μέθοδοι ανακύκλωσης ηλεκτρονικών δεν αρκούν για τους ηλιακούς συλλέκτες.

Τα πολλά αιολικά και φ/β αυξάνουν (πολύ) το κόστος του συστήματος. (Τα λίγα, το αυξάνουν λιγότερο). Φάτε μάτια ψάρια...

https://globalchange.mit.edu/publication/17323

https://www.utilitydive.com/news/too-much-wind-and-solar-raises-power-system-costs-deep-decarbonization-req/568080/

Τα άρθρα αυτά δεν αφορούν εμάς ή καν την "Ευρώπη". Λένε ότι "εάν πρέπει να πάμε σε ηλεκτροπαραγωγή χωρίς άνθρακα (δηλαδή όχι από κάρβουνο ή από φυσικό αέριο), αυτό είναι εφικτό μόνο με πυρηνικά.  Και αυτό επειδή τα τα πολλά αιολικά και φωτοβολταϊκά απλά "ανεβάζουν το κόστος", ενώ τα τα πυρηνικά ηλεκτροδοτούν.

Όσοι από εσάς δεν θέλετε αιολικά επειδή σας χαλάνε την θέα ή την διάθεση, πέφτετε στην (στημένη) παγίδα να αναρωτιέστε αν προτιμάτε τα αιολικά ή τα πυρηνικά. Το δίλημμα είναι πλαστό, είναι σαν να αναρωτιέστε αν προτιμάτε βοτσαλάκια, ή μακαρονάδα. Τα αιολικά δεν ηλεκτροδοτούν. Τα βοτσαλάκια δεν τρώγονται.

Πουερτογιάνο: Η φωτοβολταϊκή φενάκη

Πουερτογιάνο: Εκεί όπου καλλιεργούνται φωτοβολταϊκά.

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Κάπου στη μέση της διαδρομής Μαδρίτη-Σεβίλλη, εκεί στην περιοχή Λα Μάντσα της Καστίλλης, όπου ο "ευφάνταστος ευπατρίδης Δον Κιχώτης" τα είχε βάλει με τους ανεμόμυλους, υπάρχει μια πόλη στο μέγεθος της Λαμίας, το Πουερτογιάνο. Οι ισπανοί την αποκαλούν "η πόλη των δυο ψεμάτων (el pueblo de las dos mentiras)", μιας και ούτε λιμάνι (puerto) είναι ούτε επίπεδη (llano). Για πολλά χρόνια, αυτή η πόλη ζούσε από το κάρβουνο και χάρη σ' αυτό είχε αναδειχτεί σε οικονομικό κέντρο της επαρχίας. Κάποτε, όμως, το κάρβουνο σώθηκε, απόμεινε μόνο ένα ορυχείο και η πόλη άρχισε να βυθίζεται στην φτώχεια και η ανεργία άρχισε να φουντώνει.