.png)
Όταν έσκασαν οι πρώτες καταγγελίες για τον διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρη Λιγνάδη, κυβέρνηση και Μ.Μ.Ε. έκαναν λόγο για fake news. Όταν οι καταγγελίες αυξάνονταν με ταχύτατο ρυθμό, ο Λιγνάδης αναγκάστηκε να παραιτηθεί Στη συνέχεια η υπουργός πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη κάνει λόγο πως την ξεγέλασε ο Λιγνάδης γιατί ήταν ηθοποιόςΟ Λιγνάδης συλλαμβάνεται αλλά δε θα δικαστεί για όλες τις υποθέσεις που έχουν καταγγελθεί εναντίον του γιατί έχουν ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΙ. Οι αρχές και η αστυνομία μετά τη σύλληψη του καθυστερούν να ψάξουν το σπίτι του και τον υπολογιστή του. Μ.Μ.Ε., παρουσιαστές και άνθρωποι του θεάματος αρχίζουν το άγριο ξέπλυμα ( Ρουβάς, Μαρκουλάκης, Χειλάκης, Μπάρμπα, Καρύδη, Δρούτσα...) Όσοι υποστηρίζουν τον Λιγνάδη δημόσια, από την ανεργία έρχονται ξαφνικά στο προσκήνιο είτε με τραγούδια είτε σε κέντρα είτε μέσα από εκπομπές
Του Δημοσθένη Γκαβέα
Η ηγετική φυσιογνωμία των Ευρωπαίων Πρασίνων και πρωτεργάτης του Μάη του ΄68, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ ή «κόκκινος Ντάνι», ο οποίος τον Φεβρουάριο του 2012 αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρέπει να ένιωσε πολύ άβολα όταν ένα χρόνο αργότερα, το 2013 πήγε στη Στουτγάρδη για να παραλάβει το βραβείο Theodor Heuss Prize.
Έξω από το κτίριο όπου θα γινόταν η απονομή, διαδήλωναν ομάδες για την προστασία των παιδιών κατηγορώντας τον για παιδεραστία. Ο βασικός ομιλητής, ο Andreas Vosskuhle – πρόεδρος του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου αρνήθηκε να συμμετάσχει και το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλοι ομιλητές.
Η αιτία ήταν το αυτοβιογραφικό βιβλίο που είχε γράψει ο Κον Μπεντίτ το 1975 με τίτλο «Το Μεγάλο Παζάρι» (Der grosse Basar), στο οποίο περιγράφει ερωτικές συνευρέσεις με παιδιά πέντε ετών την εποχή που ήταν δάσκαλος σε ένα αντι-αυταρχικό νηπιαγωγείο στη Φραγκφούρτη.
«Μερικά παιδιά άνοιγαν το φερμουάρ μου και άρχιζαν να με χαϊδεύουν. Αντιδρούσα διαφορετικά, ανάλογα με την περίπτωση (…) Αλλά αν επέμεναν, τα χάιδευα».
