Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά.

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά. Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά αναλύει τον διωγμό, την εγκατάλειψη, και τι σημαίνει για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

«Oι Χριστιανοί και η θεότητα της Αγοράς»

«Οι Χριστιανοί ενώπιον της καινοφανούς θεότητας των αγορών και τις αξίες / αξιώσεις της».

Με αυτό το θέμα η «Χριστιανική», σε συνεργασία με τη Μητρόπολη Περιστερίου, οργανώνει Ημερίδα, 

την Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2025, στις 6:00 μ.μ. 

Η Ημερίδα θα γίνει στο Αμφιθέατρο του Επισκοπείου της Ι. Μ. Περιστερίου, Χαλκοκονδύλη 29 και Εθνικής Αντιστάσεως (πρόσβαση από τη στάση μετρό Άγιος Αντώνιος – με το λεωφορείο 823 Αγ. Αντώνιος-Αγ. Βασίλειος, στάση της οδού Αγαθηνού).

Ομιλητές ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, ο Κώστας Καμαριάρης και π. Ευάγγελος Παπανικολάου.

Η Ημερίδα στοχεύει να απομυθοποιήσει την κυριότερη θεότητα του σήμερα, την ελεύθερη αγορά, την αγορά παραδομένη, με άλλα λόγια, στο τραπεζικό-τοκογλυφικό κεφάλαιο. Θυμίζουμε ότι ο τόκος και τα κέρδη του είναι με έμφαση κατακριτέα από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας.

π. Νικόλαος Λουδοβίκος για τους εμβολιασμούς: «Η μεταφυσικοποίηση του εμβολίου είναι μια μορφή κοινωνικής παράνοιας» (video)

Απόσπασμα από το 3o Ψηφιακό Αρχονταρίκι με τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο με θέμα: «Η Παναγία κι εμείς». Όλη την συζήτηση μπορείτε να την ακούσετε εδώ: https://youtu.be/MUIV2x0eboU

Μεταξύ άλλων ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος λέει χαρακτηριστικά: «Αυτό το πράγμα να φτάνει [το εμβόλιο] να γίνεται μια τεράστια μεταφυσική και να λέμε ότι αυτό το πράγμα είναι αποτέλεσμα σκοτεινών δυνάμεων που θέλουν να εξαφανίσουν τα 4/5 της ανθρωπότητας […] αυτά όλα είναι νοσηρά. Συγχωρείστε με αλλά είναι ευκαιρία να τα πω. Ο άνθρωπος πορεύεται με μια απλή πίστη. Ο Άγιος Δαμασκηνός λέει ‘πίστη άπαντα τα εν τω βίω συνίστανται’. Παίρνεις ένα αεροπλάνο για να πας στην Αθήνα, ή από την Αθήνα για να ρθεις στην Θεσσαλονίκη, γιατί πιστεύεις ότι το αεροπλάνο θα πάει στην Αθήνα! Ναι ή όχι; Παντρεύεσαι μια γυναίκα διότι θεωρείς ότι αυτό που βλέπεις εκείνη τη στιγμή είναι ικανό να σου διασφαλίσει μια λογική κοινωνία μαζί της για τα επόμενα χρόνια. Αποδέχεσαι ένα παιδί, παρ’ όλο που δεν ξέρεις τίποτε γι’ αυτό –έτσι δεν είναι;– επειδή θεωρείς ότι αυτό το παιδί μπορεί να ολοκληρωθεί πραγματικά όμορφα η ζωή του [ ] Λοιπόν, άπαντα τα εν τω βίω εν τη πίστη συνίστανται».

Θαν. Παπαθανασίου: Η δυσκολία να είσαι Χριστιανός

«Γιατί να' ναι δύσκολο να είσαι Χριστιανός;  Για μια σειρά λόγων και πάνω απ΄όλα επειδή είναι βαρύ ρήμα το «είμαι». 

Το «καναρίνι στο ορυχείο» ή η τύχη των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή

Του Σωτήρη Ρούσσου  

Μια κατεστημένη άποψη θέλει τη Μέση Ανατολή μια απέραντη ομοιογενή θάλασσα του Ισλάμ, με πανομοιότυπη κοινωνική οργάνωση, ιεραρχίες και σχέσεις. Αυτή η άποψη, αν και βολεύει όσους επιθυμούν να προωθήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να υψώσουν πολιτιστικά συρματοπλέγματα, απέχει από την πραγματικότητα. Η Μέση Ανατολή ήταν μέχρι πριν δύο δεκαετίες ένα εξαιρετικό μωσαϊκό από εθνότητες και θρησκείες.

Δεν έλειψαν βέβαια και στη Μέση Ανατολή οι εθνοκαθάρσεις και οι διωγμοί. Η γενοκτονία των Αρμενίων και των Χριστιανών (Ποντίων, Ασσυρίων) από τους Νεότουρκους και την κεμαλική Τουρκία, όπως και η έξοδος χιλιάδων Χριστιανών από την ιστορική Παλαιστίνη και το Λίβανο, αποτέλεσαν ισχυρά πλήγματα στο θρησκευτικό πλουραλισμό και την ιστορική φυσιογνωμία της Μέσης Ανατολής. Σε αυτά προστέθηκε η δημογραφική κάμψη και η μετανάστευση των χριστιανικών πληθυσμών, σε αντίθεση με τον αλματώδη ρυθμό πληθυσμιακής ανάπτυξης του μουσουλμανικού στοιχείου. Οι λόγοι για αυτήν την κάμψη πρέπει να αναζητηθούν στο μικροαστικό και αστικό χαρακτήρα των χριστιανικών κοινοτήτων που ακολουθούσε νεωτερικά οικογενειακά πρότυπα (γονείς και δύο παιδιά), καθώς και στις ιδιαίτερες μορφωτικές, πολιτιστικές και κοινωνικές σχέσεις που διατηρούσαν οι κοινότητες αυτές με την Ευρώπη και την Αμερική. Ας σημειώσουμε ότι το 1914 στην περιοχή που περιλαμβάνει σήμερα τη Συρία, το Λίβανο, Ισραήλ/Παλαιστίνη και την Ιορδανία, το 26,4% του πληθυσμού ήταν Χριστιανοί, ενώ το 2015 μόλις το 8%. Είχε πέσει δηλαδή στο ποσοστό των Χριστιανών πριν από πέντε αιώνες.

Σε σένα μιλάω που φοβάσαι

Της Δέσποινας Κουτσούμπα

Δες αυτή τη φωτογραφία. Δεν είναι και τόσο παλιά.

Το 2011 στην πλατεία Ταχρίρ τραβήχτηκε: χριστιανοί προστατεύουν μουσουλμάνους που προσεύχονται. Κοίτα την καλά και θυμήσου: δεν έχει περάσει και τόσος πολύς καιρός από τότε.

Σε έχουν πείσει ότι οι θρησκείες πολεμάνε μεταξύ τους. Και φοβάσαι. Κοίτα πάνω και σκέψου την πλατεία Ταχρίρ. Το δίκιο του αγώνα. Δεν πολεμάνε οι θρησκείες. Αυτοί που πολεμάνε, πολεμάνε εναντίον αυτών των χριστιανών κι αυτών των μουσουλμάνων που βλέπεις στη φωτογραφία. Τους πολεμάνε γιατί ζήτησαν να ζουν όπως θέλουν κι όπως τους αξίζει. Εσένα κι εμένα πολεμάνε.

Σε σένα μιλάω που φοβάσαι. Κι εγώ σαν κι εσένα φοβάμαι. Δεν ξέρω λεπτομέρειες για το ποιος πολεμάει ποιον στη Συρία, μπερδεύω τα ονόματα των πόλεων της Ουκρανίας, δεν ξέρω να σου δείξω στο χάρτη το Κομπάνι. Νιώθω, όμως, ότι μας τριγυρίζει ο πόλεμος.

Η σταύρωση των χριστιανών

Ανελέητο κυνηγητό στο ιστορικό λίκνο του χριστιανισμού από ισλαμιστές και αυταρχικά καθεστώτα

Οι αρχαιότερες χριστιανικές κοινότητες στον κόσμο, αυτές της Μέσης Ανατολής, εξαφανίζονται από τη γη όπου ο ίδιος ο χριστιανισμός γεννήθηκε. Το Ισλαμικό Κράτος πραγματοποιεί με φρικαλεότητες τις σύγχρονες διώξεις των χριστιανών, και όχι μόνο, αφού πιστοί και άλλων θρησκειών «μαρτυρούν» στα χέρια των μαχητών του ΙΚ, άλλων ένοπλων ομάδων, όπως και αυταρχικών καθεστώτων.

Αν και πάμπολλοι μουσουλμάνοι δολοφονούνται ή εκδιώκονται κακήν – κακώς από τα σπίτια τους, οι τζιχαντιστές του ΙΚ δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο στις επιθέσεις σε χριστιανικές κοινότητες, τις οποίες φροντίζουν να διαλαλούν και να επιδεικνύουν. Το ΙΚ συνηθίζει πια να αποκαλεί όλους τους χριστιανούς «σταυροφόρους», στο πλαίσιο ενός ιερού πολέμου που ισχυρίζεται ότι δίνει στο όνομα του Ισλάμ.

Τασόγλου Μανόλης: Χριστιανισμός και Αριστερά

Nικολάι Μπερντιάεβ (1874-1948), Ρώσος Ορθόδοξος θρησκειοφιλόσοφος

Ο αστός είναι ειδωλολάτρης, ζει δούλος του ορατού [...]. Ο αστός ήταν που πάνω στον Γολγοθά σταύρωσε το Χριστό. Αυτός ήταν που πάνω στο Γολγοθά χώρισε τον κόσμο από το Χριστό, το χρήμα από τους φτωχούς [...]. Οι αστοί δεν παραδέχονται το μυστήριο του Γολγοθά, αρνούνται το Σταυρό, γι' αυτό και η αστική αντίληψη της ζωής δεν έχει τίποτα κοινό με το τραγικό νόημά της. Όποιος ζει την τραγωδία δεν είναι αστός, καιστις αληθινά τραγικές ώρες της ζωής του παύει κάθε αστός να είναι αστός [...].

Χριστιανοί και πολιτική

(οι λαθροχειρίες των υποκριτών)

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Για πολλούς θρησκευόμενους,  οι  πολιτικοί αγώνες, οι κοινωνικές διαμαρτυρίες, η συμμετοχή, ο ξεσηκωμός ενάντια στην καταπίεση και την αδικία και ένα σωρό άλλα (αγωνιστικά) πράγματα, θεωρούνται μη συμβατά με τα χριστιανικά  πιστεύω. Ο Χριστιανός, λένε, πρέπει να είναι ήσυχος, να μην ανακατεύεται  με την πολιτική, να υπομένει και να υπηρετεί τους εντεταλμένους κυβερνήτες του, άκριτα.

 Δυστυχώς, τέτοιες στάσεις έχουν γίνει κυρίαρχες στους χριστιανικούς κύκλους από πολύ παλιά, διότι από πολύ παλιά, η υποκρισία και η πλάνη είναι προτιμητέες από το σύστημα, σε αντίθεση με την ειλικρίνεια και την ευθύτητα. Μιλάμε δηλαδή για την μεγαλύτερη στρέβλωση, που είναι έξω και από την Ορθόδοξη παράδοσή μας και έξω από την διδασκαλία του Κυρίου μας.

Ας προσέξουμε τι έλεγε το 1994 σε συνέντευξή του, ο Άγγλος βυζαντινολόγος Steven Runciman (1903-2000), στις δημοσιογράφους Χρύσα Αράπογλου και Λαμπρινή Θωμά για λογαριασμό της ΕΤ3, όταν του ζήτησαν να σχολιάσει το γεγονός ότι αρκετοί άγιοι στο Βυζάντιο ανακατεύτηκαν στην πολιτική. «Όλοι όσοι θέλουν να επηρεάσουν άλλους ανθρώπους ασκούν πολιτική και είναι πολιτικοί. Πολιτική σημαίνει να προσπαθείς να οργανώσεις την πόλιν με ένα νέο τρόπο σκέψης. Οι Άγιοι είναι πολιτικοί. Ποτέ δεν πίστεψα ότι μπορείς να διαχωρίσεις την πίστη προς τους αγίους από τη διανόηση». Με την δική μας παρατήρηση ότι μπορεί οι Άγιοι να είναι πολιτικοί, όμως προσοχή, γιατί οι πολιτικοί δεν είναι Άγιοι!

«άθεοι» και αντίθεοι….

Του παπα - Ηλία Υφαντή

Άκουσα πριν λίγες μέρες, με αφορμή τη γιορτή των Θεοφανείων, τους μνημονιακούς πολιτικούς να χαρακτηρίζουν τους αριστερούς συλλήβδην άθεους. Και, έσπευσα στο γνωστό μου ερημίτη, όπου εξέθεσα την περίπτωση και ζήτησα τη συμβουλή του:
«Εγώ, μου είπε, αμφιβάλλω, αν υπάρχουν πραγματικά άθεοι. Ιδιαίτερα στις μέρες μας η αθεΐα αποτελεί ένα είδος μόδας, που χαρακτηρίζει κάποιους κουλτουριάρηδες, οι οποίοι, αγνοώντας την ουσία του χριστιανισμού, βλέπουν σ’ αυτόν ένα συνονθύλευμα αφελών προλήψεων και δεισιδαιμονιών. Κι όσο για την αριστερά; Η σχεδόν 80χρονη πείρα μου με έχει πείσει ότι στη συντριπτική πλειονότητα των οπαδών της δεν υφίσταται θέμα αθεΐας. Χαρακτηριστικό στην προκειμένη περίπτωση είναι το παράδειγμα του πατριάρχη της Αριστεράς Χαρίλαου Φλωράκη. Ο οποίος στη δύση του βίου του επισκέφτηκε το Άγιο Όρος και στη συνέχεια κάλεσε αγιορείτη πνευματικό στο «Σπίτι του Λαού» στον Περισσό και εξομολογήθηκε!…

Ο αθεϊσμός της αριστεράς, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η άρνηση της θρησκείας στην οποιαδήποτε κάλπικη μορφή της. Είναι συνέπεια της ασυνέπειας λόγων και πράξεων κάποιων, λεγόμενων, χριστιανών. Ιδιαίτερα εκείνων που διαχρονικά συντάσσονται με τη βαρβαρότητα της αδικίας. Άλλωστε παρατηρούμε ότι στον κόσμο της αριστεράς συναντά κανείς μια εντιμότητα, που είναι άγνωστη στον κόσμο της μνημονιακής δεξιάς. Με βασικό χαρακτηριστικό τους αγώνες των αριστερών για την επικράτηση της δικαιοσύνης. Σε διαμετρική αντίθεση με τους οπαδούς της μνημονιακής δεξιάς, της οποίας η αδικία βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με το Ευαγγέλιο. Ιδιαίτερα μάλιστα η περίπτωση του τοκογλυφικού καθεστώτος αποτελεί ενσάρκωση της θρησκείας του σατανισμού, στην οποία, δυστυχώς, μας υποδούλωσαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις. Για να επαληθεύονται έτσι τα λόγια του Χριστού, ο οποίος τονίζει ότι «άξιοι για τη βασιλεία του Θεού δεν είναι αυτοί, που φωνάζουν, κύριε, κύριε, αλλά αυτοί, που κάνουν το θέλημα του ουράνιου πατέρα» !( Ματθαίου: 7,21). Γεγονός που σημαίνει ότι ο κόσμος της αριστεράς βρίσκεται πολύ πλησιέστερα προς την αληθινή και ζωντανή πίστη. Όπως αυτή, που συναντάμε στη ζωή των αγίων, που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.

Ο παγκόσμιος πόλεμος κατά των Χριστιανών και η ευθύνη της Δύσης

[Προς το παρόν, την εφησυχασμένη και μάλλον απροετοίμαστη Δύση καλούν σε αφύπνιση οι αρχέγονοι Χριστιανικοί πληθυσμοί της Μέσης Ανατολής, όχι μόνον  με διαβήματα, αλλά και με μαρτύριο, ανάλογο των Ρωμαϊκών χρόνων. Και όπως τότε, έτσι και τώρα, αίμα Χριστιανικό, αίμα αγίων και μαρτύρων, αφανών για τα ΜΜΕ, θα θεμελιώσει έναν καλύτερο κόσμο, που τελικά θα επικρατήσει. Το ερώτημα είναι, τι ευθύνη αναλαμβάνουμε εμείς και ποια είναι η δική μας συμβολή σ΄ αυτήν την προοπτική.  
"Οι αρχέγονοι Χριστιανικοί πληθυσμοί της Μέσης Ανατολής καλούν σε Aφύπνιση" του Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, από το ένθετο της Δημοκρατίας για την Ορθοδοξία / ΑΜΕΝ. GR - ΠΥΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ, 27 Σεπτεμβρίου 2014]

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Φανταστείτε τους πολεμικούς ανταποκριτές του 1944 να καλύπτουν την μάχη των Αρδεννών, που ήταν η τελευταία επιχείρηση αναχαίτισης των Συμμάχων από τον Άξονα, και να μην εξηγούν ότι ήταν σημείο καμπής για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με αυτή την παρομοίωση ξεκινάει το αφιέρωμα του βρετανικού Spectator (John L. Allen, 5 Οκτωβρίου 2013) στον διωγμό των Χριστιανών που συντελείται στις μέρες μας.

Ελληνική σημαία…

Του Βάσου Φτωχόπουλου

Σημαία μου ελληνική
με τον σταυρό στη μέση,
όποιος να πει να κατεβείς
το χέρι του να πέσει.

Το πιο πάνω το τραγουδούσαν τα παιδιά στο Καστελλόριζο και σε άλλα νησιά των Δωδεκανήσων, όταν τότε κάποιες φωνές επέμεναν πως τα Δωδεκάνησα έπρεπε να παραμείνουν στην Ιταλία και κάποιοι έλεγαν να μοιραστούν με την Τουρκία. Κανείς δεν πίστευε πως θα παραστεί ανάγκη να το τραγουδήσουμε ξανά. Κι όμως, τώρα ακούγονται φωνές για αλλαγή της σημαίας μας. Οι Ευρωπαίοι, μέσα στα πλαίσια της θρησκευτικής ανεκτικότητας και του πολυθρησκευτικού και πολυπολιτισμικού κράτους, θέλουν τα κράτη που στις σημαίες τους έχουν τον σταυρό ως σύμβολο του Χριστιανισμού να τον αφαιρέσουν, για να μη νιώθουν άσχημα οι αλλόθρησκοι. Το ΠΑΣΟΚ πρωτοστάτησε στην αφαίρεση του σταυρού από τη σημαία μας, μάλιστα δειλά δειλά έχει εφαρμοστεί αυτή η επιθυμία των Ευρωπαίων.

Παπάς ρωτάει το μωρό αν θέλει να βαπτιστεί!!!

Θέλεις βρε να βαφτιστείς ή μήπως προτιμάς να πάς να παίξεις με τα άλλα παιδάκια;

Μανώλης Ναυπλιώτης: Μια αφηγηματική «περίπτωση» παντώς καιρού

Του Γιώργου Κουτσοδιάκου

«Σε παρακαλώ, Δέσποτα, να επιτρέψεις να διαβαστεί αυτό το γραπτό μου: Είμαι ο Ναυπλιώτης Εμμανουήλ  του Νικολάου και της Αικατερίνης. Γεννήθηκα τη 10η Αυγούστου 1924, ημέρα Σάββατο και ώρα 11 το πρωί στον ηρωικό Βύρωνα, στην οδό της Αγίας Σοφίας 7, από προσφυγική οικογένεια [...]. Φυλακίστηκα, εξορίστηκα στην έρημο της αφρικανικής Ελ-Ντάμπα, κακοποιήθηκα σε μπουντρούμια και αποφάσισα να γίνω χριστιανοκομμουνιστής. Ναι! Διάλεξα το πιο λογικό. Να κάνω, όσο μπορώ, το καλό γύρω μου σαν πιστός Χριστιανός, αλλά να αγωνίζομαι και να υπερασπίζομαι τους φτωχούς και την πατρίδα σαν κομμουνιστής διεθνιστής φίλος όλων των λαών [...]. Ευχαριστώ όλους τους συγγενείς, φίλους, γείτονες για όλα. Όχι κλάματα γιατί δεν είμαι για κλάματα. Εγώ σας λυπάμαι που μένετε παλεύοντας να ζήσετε τη δύσκολη ζωή του πλανήτη μας, λόγω της αθεόφοβης αχορταγιάς των ιμπεριαλιστών υπερπλουσίων.  Όχι μαυροφορέματα και στενοχώριες. Εδώ κοντά σας είμαι κι αν θα μου επιτραπεί θα σας βοηθώ. Το σιδερένιο κομμάτι της νάρκης που βρίσκεται στον πνεύμονά μου, μετά τρία χρόνια που θα γίνει η εκταφή μου, κρεμάστε το με τα μετάλλια του ΕΑΜ, Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού. Κουράγιο... Σας φιλώ, Μανώλης» [1]

Εθελουδουλία;

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός

Εθελοδουλία είναι το να γίνεις δούλος με τη θέλησή σου! Υπάρχει βολικότερο πράγμα; Ξεφορτώνεσαι ένα βαρύ φορτίο – την ελευθερία σου – και ησυχάζεις! Τέρμα πια το βάσανο του στοχασμού, τέρμα τα διλήμματα και, φυσικά, τέρμα η ευθύνη για τις αποφάσεις που θα πάρεις. Για όλα θα αποφασίζει πια ο αφέντης, θα σου ανακοινώσει την απόφασή του, και συ απλώς θα την εκτελείς…

Μπορεί αυτό να ταιριάζει σε πολλούς. Για τους Χριστιανούς, όμως, θα πρέπει να ‘ναι κάτι ανατριχιαστικό, βλασφημία κατά του Θεού τους! Είναι έμπρακτη άρνηση του βασικού πιστεύω του Χριστιανισμού, ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού, και άρα με βασικό χαρακτηριστικό του την ελευθερία! Ολόκληρος ο Χριστιανισμός είναι υπόθεση προσωπικής ευθύνης, σε βαθμό μαρτυρίου αν χρειαστεί! Και όμως, κατά την προεκλογική περίοδο το ανατριχιαστικό φαινόμενο ανθεί, με την αποφασιστική φροντίδα ορισμένων κληρικών, οι οποίοι από το μικρόφωνο της εκκλησίας τους υποδεικνύουν στο εκκλησίασμα τον εκλεκτό τους, τον επαινούν, τον προβάλλουν ως άνθρωπο πιστό…  Αλλά, πιστό σε τι και σε ποιον; Οι εν λόγω κληρικοί, παρά τα αδάπανα κηρύγματά τους για αξίες αιώνιες, αποκαλύπτονται τώρα (την κορυφαία ώρα που η διαπλοκή αναμετριέται με τη δημοκρατία) ως θλιβεροί κομματάρχες πολιτικών που στηρίζουν  τα μνημόνια, που καταργούν την αργία της Κυριακής, που υπηρετούν την εκδικητική εκδοχή του Προτεσταντισμού μέσω των εντολών της Μέρκελ. Κατά τα άλλα, όμως, δηλώνουν… Χριστιανοί Ορθόδοξοι! Όσοι επιμένουν να κρατούν τα μάτια ανοιχτά, και να μην τα κλείνουν με τα νανουρίσματα της εθελοδουλίας, βλέπουν πόσο Φαρισαϊκή είναι η ρητορική τους, πόσο προπέτασμα καπνού τα ψεύτικα τα λόγια τους τα μεγάλα για την αξία του ανθρώπου, πόσο ανούσια τα φοβικά εθνικιστικά κηρύγματά τους.

Η Ορθοδοξία ως στάδιο τουρκοποίησης

Του Βάσου Φτωχόπουλου

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα

Το έχω ξαναγράψει και το επαναλαμβάνω: Mπορει κάποιος να είναι OPΘOΔOΞOΣ και να μην είναι EΛΛHNAΣ, αλλά είναι πολύ δύσκολο να είναι κάποιος Έλληνας χωρίς να είναι Ορθόδοξος. Aς τελειώνουμε, λοιπόν, με τις θεωρίες που θέλουν την Ελλάδα και την Κύπρο κοσμικά κράτη, όπου όποιος έχει κι ένα διαβατήριο ταυτοχρόνως γίνεται και Έλληνας. Aς τελειώνουμε και με τις θεωρίες που θέλουν τον διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας, για να μπορούν πιο εύκολα να λεηλατούν το πολιτισμικό και υπαρξιακό μας πρόσωπο. Έλληνες δεν μπορούν να είναι οι αλλοδαποί οι οποίοι για ποικίλους λόγους κατα- φέρνουν να αποκτήσουν ελληνικά διαβατήρια και ως εκ τούτου μπορούν πια, ως πολίτες, να φέρνουν ένσταση εάν οι φαντάροι μας, οι βουλευτές μας ή και τα παιδιά μας στα σχολεία ορκίζονται ενώπιον της Αγίας Τριάδας. Δεν αποδεχόμαστε τον πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό χαρακτήρα της πολιτείας μας. O κάθε πολίτης δικαιούται να προσκυνά ακόμη και τον διάβολο, όμως, ως σύνολο, το ελληνικό έθνος και οι πολιτείες του είναι πολιτείες OPΘOΔOΞEΣ και ως τέτοιες πρέπει να τις διαφυλάξουμε. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού για να ικανοποιείται η πολτοποιητική μηχανή του καπιταλισμού που θέλει τους ανθρώ- πους ομοιόμορφα νούμερα χωρίς ταυτότητα, χωρίς πρόσωπο, χωρίς αντιστάσεις.

Ο Χρήστος Γιανναράς συναντά τους νέους της Ι.Μ Δημητριάδος

Τον Iανουάριο του 2014 ο κ. Χρήστος Γιανναράς συζήτησε με τους νέους της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος.

Χριστιανική ριζοσπαστικότητα και Αριστερά

Του Ανδρέα Χ. Αργυρόπουλου*

«Εμείς βλέπουμε ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματός μας και η συμβολή του Κλήρου που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη»
Άρης Βελουχιώτης
«Η δική μας επανάσταση σφύζει από χριστιανικά ιδεώδη… η Επανάσταση και ο Χριστιανισμός δεν είναι δύο πράγματα αντίθετα»
Ντανιέλ Ορτέγκα 

Ποιος θα περίμενε μια καρναβαλική εκδήλωση να επαναφέρει τον προβληματισμό για τη σχέση της Αριστεράς με τη θρησκεία; Κείμενα, σχόλια, παρεμβάσεις δημοσιεύθηκαν στο Διαδίκτυο, άλλοτε συνεισφέροντας σε έναν ουσιαστικό διάλογο και άλλοτε προκαλώντας θλίψη, αφού επιβεβαίωναν για ακόμη μια φορά ότι η πατρίδα μας είναι ο τόπος των «παράλληλων μονολόγων». Εντύπωση μας προκάλεσε ο δογματισμός ορισμένων αριστερών, υπερασπιστών «της μαχόμενης αθεΐας και του αντικληρικαλισμού», η επιθετικότητά τους σε ό,τι θυμίζει «θρησκεία». Πιστεύαμε ότι οι εποχές των γενικεύσεων, του «άσπρου-μαύρου», των διαχωριστικών γραμμών και της «ιδεολογικής καθαρότητας» είχαν παρέλθει προ πολλού. 

Σοκ! Άθεος ο Τσίπρας!

Ανάρτηση από: http://olympia.gr