Της Ιωάννας Κούρτοβικ, Δικηγόρος, συνήγορος υπεράσπισης του Δημ. Κουφοντίνα
-αναδημοσίευση με την άδειά της από το dikastiko.gr
“Αληθή
κενά του ποινικού δικαίου προς θεμελίωσιν ή επαύξησιν του αξιοποίνου δεν
υπάρχουν…” (Ν.Χωραφάς)
“Η
υπέρβαση του γλωσσικού νοήματος του ποινικού κανόνα προς θεμελίωση ή
επαύξηση του αξιοποίνου είναι απαράδεκτη και γιατί θα άφηνε δίοδο στην
ενδεχόμενη δικαστική αυθαιρεσία” (Ν.Ανδρουλάκης)
Σύμφωνα
με την πρόσφατη πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών Λαμίας, για την
υφ’ όρον απόλυση του κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα,
επιβάλλεται από το νόμο και το Σύνταγμα στην περίπτωσή του η
εφαρμογή της διάταξης του νέου άρθρου 105Β του Ποινικού
Κώδικα, που ορίζει ως ελάχιστο όριο για την υφ’ όρον
απόλυση του καταδικασμένου σε πλείονες της μίας ισόβιες ποινές, τα 25
χρόνια πραγματικής έκτισης αντί της διάταξης του – έως την
1/7/19- προϊσχύσαντος Ποινικού Κώδικα, με την οποία το όριο
αυτό ορίζεται στα 19 χρόνια. Έτσι ο συγκεκριμένος
κρατούμενος δεν μπορεί να καταθέσει σχετική αίτηση πριν το 2027!
Για την θεμελίωση της πρότασης αυτής που εισάγει καινά δαιμόνια στην θεωρία του δίκαιου, καθώς προσκρούει στην απαγόρευση της αναδρομικής εφαρμογής του νόμου, η εισαγγελική πρόταση επικαλείται την ύπαρξη «νομοθετικού κενού», στην νομοθεσία των τελευταίων πολλών δεκαετιών, ως προς την υφ’ όρον απόλυση των πολυισοβιτών κρατουμένων, το οποίο «κενό», κατά την ερμηνεία αυτή, καλύφθηκε με την ειδικότερη διάταξη του νέου ΠΚ, και ως εκ τούτου – κατά την πρόταση- δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της προηγούμενης ευμενέστερης διάταξης, αφού αυτή δεν διέκρινε μεταξύ μίας και πολλών ισοβίων ποινών.


