Τοπική Ανάπτυξη με Αυτοδιαχείριση : το μοντέλο της Mondragon Corporation

Tης Χριστίνας Μπαρμπαρούση

Όταν οι τοπικές και περιφερειακές οικονομίες αποφασίζουν να κάνουν χρήση της δυνατότητάς τους να διαχειρίζονται μόνες τους την ανάπτυξή τους, τότε ανάμεσα στην Αγορά και το Κράτος αναπτύσσεται ένας τρίτος εταίρος, ο τομέας της Κοινωνικής Οικονομίας· είναι γνωστός και ως «Τρίτος Τομέας της Οικονομίας» ή «Τρίτο Σύστημα» ή «Μη Κερδοσκοπικός Τομέας της Οικονομίας» ή «Τομέας της Αλληλέγγυας Οικονομίας».

Σε αυτόν αποδίδονται οι προσδιορισμοί της εναλλακτικής, της δίκαιης, της θεμιτής, της ηθικής, της ανταλλακτικής και της λαϊκής οικονομίας της αυτοδιαχείρισης.

Φιλοσοφία της εταιρίας

Ένας τέτοιος εκπρόσωπος ως κοινωνικός επιχειρηματίας μεταξύ του κεφαλαίου και του χώρου είναι η Mondragon Corporation στην περιοχή των Βάσκων στη βορειανατολική Ισπανία. Κεντρική φιλοσοφία της Mondragon είναι πως ό,τι δεν αναδιαρθρώνεται, ανατρέπεται. Οι Βάσκοι συνεταιριστές δημιούργησαν ένα σύστημα άμεσης δημοκρατίας και αυτοδιαχειριζόμενης τοπικής οικονομίας, όπου δεν υπάρχουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι, προνομιούχοι και μη προνομιούχοι. Αξιοποίησαν το εδαφικό κεφάλαιο της περιοχής τους (φυσικούς πόρους, εργατικό δυναμικό, παραγωγικούς συντελεστές), τις δεξιότητές τους (μηχανισμός ευαισθητοποίησης και έξυπνης εξειδίκευσης) και ανέπτυξαν σε υψηλό επίπεδο την κοινωνία τους, όπου μέχρι πρόσφατα βρισκόταν σε υστέρηση.

Υπάρχει και αυτή η Ελλάδα: Η αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα αγροτών που σπέρνει τον σπόρο της συνεργατικότητας

Η εκπομπή «Αντιδραστήριο» της ΕΡΤ3,  καταγράφει πώς μία αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα αγροτών σε χωριά των Γρεβενών απορρίπτει τη μονοκαλλιέργεια και στοχεύει στην αυτάρκεια έχοντας γίνει από τους μεγαλύτερους παραγωγούς του νομού και σπέρνοντας τον σπόρο της συνεργατικότητας και εναλλακτικών τρόπων παραγωγής σε ολοένα και περισσότερους αγρότες. 

Η εκπομπή παρακολουθεί προσπάθειες για απευθείας διάθεση των προϊόντων από τον παραγωγό στον καταναλωτή καθώς και συνεργατικά και αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα που προκύπτουν από αυτές τις προσπάθειες.

Το ελληνικό εργοστάσιο που αντιστέκεται χωρίς αφεντικά παράγοντας οικολογικά σαπούνια

Η Ιστορία της ΒΙΟ.ΜΕ είναι μια αχτίδα φωτός στον χωρίς τέλος χειμώνα που διανύει η Ελλάδα. Ο ιδιοκτήτης έβαλε λουκέτο σ’ αυτό το εργοστάσιο οικοδομικών υλικών, αλλά οι εργαζόμενοι πήραν την απόφαση να το καταλάβουν και να ξεκινήσουν μια αυτοδιαχειριζόμενη οικολογική παραγωγή χάρη στην τεράστια υποστήριξη του κόσμου.

Στα βόρεια της Θεσσαλονίκης, ένα απέραντος εμπορικός χώρος αντικαθιστά βαθμιαία αυτό που, πριν λίγο καιρό, ήταν μια βιομηχανική περιοχή. Εν μέσω αυτού του καταναλωτικού ωκεανού, κρυμμένο πίσω από μια λεωφόρο με ψηλά δέντρα, ένα σκονισμένο εργοστάσιο θυμίζει πως δεν πάει πολύς καιρός που εδώ συναντούσες εργάτες με φόρμες εργασίας αντί για πελάτες που σπρώχνουν καροτσάκια. Το μέρος μοιάζει εγκαταλελειμμένο, όλες οι είσοδοι σφραγισμένες και ένα μοναδικό αυτοκίνητο είναι παρκαρισμένο στον τεράστιο χώρο στάθμευσης. Να όμως, που από ένα κτίριο, πίσω από ένα τοίχο παλιάς λαμαρίνας, φτάνουν πότε-πότε υπόκωφοι θόρυβοι σπάζοντας τη σιωπή.

Νίκη για τους εργάτες και τις εργάτριες του κατηλειμμένου εργοστασίου Fralib στη Γαλλία

Μετά από τριάμιση χρόνια αγώνα, οι εργάτες/τριες του εργοστασίου Fralib, κοντά στη Μασσαλία της Γαλλίας, πέτυχαν μια συμφωνία-θρίαμβο με το πρώην αφεντικό τους, την πολυεθνική Unilever. Οι εργάτες θα κρατήσουν το εργοστάσιο και θα το λειτουργήσουν μόνοι/ες τους, υπό καθεστώς αυτοδιαχείρισης, ενώ η Unilever θα τους καταβάλει 20 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει αποζημίωση των εργατών για την περίοδο της ανεργίας, την αξία των μηχανημάτων και της εγκατάστασης όσο και επιπλέον κεφάλαιο εκκίνησης και επένδυσης του νέου εργατικού συνεταιρισμού!

Τίνος είναι η ΒΙΟΜΕ!

«Λύκος στο Μαντρί»

Την επιστροφή της στο αυτοδιαχειριζόμενο πλέον εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ επιδιώκει η εργοδοσία που οδήγησε σε κατάρρευση την εταιρεία. Η διορισμένη σύνδικος της πτωχευμένης μητρικής Φίλκεραμ Α. Σεμερτζίδου με αίτηση στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ζητάει τον ορισμό προσωρινής διοίκησης με τη συμμετοχή της Χριστίνα Φιλίππου, της πρώην ιδιοκτήτριας.

Η Χριστίνα Φιλίππου, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι έχει καταδικαστεί πρωτόδικα 23 και 123 μήνες αντίστοιχα με δύο δικαστικές αποφάσεις, σε φυλάκιση λόγω χρεών προς τους εργαζόμενους (δεδουλευμένα ετών).

Η επιδίωξη της εργοδοσίας, που πτώχευσε την επιχείρηση, θέτει σε κίνδυνο το εγχείρημα των εργαζομένων για ένα αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο. Υπενθυμίζεται πως η εταιρεία ΒΙΟΜΕ εγκαταλείφθηκε μετά την πτώχευση της μητρικής «Φίλκεραμ Τζόνσον». Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, που βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας κατάφεραν μέσω ασφαλιστικών μέτρων να πάρουν τα μηχανήματα.

Η ΒΙΟΜΕ ανοίγει το δρόμο για την αυτοδιαχείριση...

Σύντομο ντοκιμαντέρ για την μέχρι τώρα πορεία της ΒΙΟ.ΜΕ

Προωθούμε τη λίστα με τα προϊόντα οικιακής χρήσης από την αυτοδιαχειριζόμενη ΒΙΟΜΕ!

Καθαρίζουμε με Αλληλεγγύη.

Προωθούμε τη λίστα με τα προϊόντα οικιακής χρήσης από την αυτοδιαχειριζόμενη ΒΙΟΜΕ.

Οι ενεργή συμμετοχή των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης, των συλλογικοτήτων και των συνελεύσεων γειτονιάς είναι ο βασικός κορμός προώθησης των προϊόντων.

Το εγχείρημα χρειάζεται την άμεση και συνολική υποστήριξή μας.

Ο αγώνας των εργαζομένων της ΒιοΜε είναι αγώνας όλων μας.

Αλληλεγγύη για Όλους

Tηλ: 210 - 38.01.921

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Xαιρετίσματα στις υπουργάρες

Στο «περιθώριο» βρίσκονται, ολοένα και περισσότερο, μέρα με τη μέρα, οι εργαζόμενοι του πτωχευμένου και… παρατημένου εργοστασίου «Βιομηχανική Μεταλλευτική», καθώς η αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας – γενικώς και όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη – δεν έχει προς το παρόν δώσει λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν.

Η συγκεκριμένη εταιρεία ιδρύθηκε το 1982 ως θυγατρική της πρώτης και μεγαλύτερης βιομηχανίας κεραμικών πλακιδίων στην Ελλάδα, της ΦΙΛΚΕΡΑΜ JOHNSON, ωστόσο, όπως είναι γνωστό, τον Ιούλιο του 2011 εγκαταλείφθηκε από την εταιρεία, καθώς πτώχευσε «βουτηγμένη» στα χρέη της, που «αγγίζουν» περίπου τα 4 εκατομμύρια ευρώ.
Τότε οι περίπου 38 εργαζόμενοι αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα «χέρια» τους, καθώς εισέβαλαν στον εργοστάσιο προκειμένου να διαφυλάξουν την περιουσία του εργοστασίου, την οποία σίγουρα κάποια στιγμή θα «σκότωνε» η εταιρεία, για να καλύψει μέρος των χρεών της. Έτσι, αποφάσισαν να επαναλειτουργήσουν το εργοστάσιο τον Φεβρουάριο του 2013, αλλά εδώ και 10 μήνες η κατάσταση βρίσκεται σε «τεντωμένο σχοινί».

Ο αγώνας της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής έρχεται από το μέλλον (video)

Ολόκληρη η εκδήλωση με τη Naomi Klein στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ 

στο video που ακολουθεί

Σύντομος χαιρετισμός στην εκδήλωση με τη Ναόμι Κλάιν στο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ.
Σε ένα μήνα από σήμερα η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και στήριξης των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, θα κλείσει ένα χρόνο ζωής. Μέσα σε αυτόν τον ένα χρόνο είδαμε πολλά: Είδαμε πως η ιδέα της επαναλειτουργίας του εργοστασίου στα χέρια των εργατών, από ιδέα έγινε πράξη, είδαμε πως αγκαλιάστηκε από χιλιάδες ανθρώπους, εργαζόμενους και ανέργους με εκδηλώσεις και πράξεις αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα.

Αγωνιζόμαστε να κάνουμε πράξη ότι εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε χωρίς τα αφεντικά!

ΒΙΟ.ΜΕ : Αγωνιζόμαστε να αποδείξουμε πως αν δε μπορούν αυτοί, εμείς μπορούμε χωρίς αυτούς και θα το καταφέρουμε!

                ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ - ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Βιομηχανική μεταλλευτική (video)

Το πρώτο πείραμα εργοστασιακής αυτοδιαχείρισης στην Ελλάδα του μνημονίου

Από τη συνέλευση του Άρδην Θεσσαλονίκης δημοσιεύτηκε στη Ρήξη φ. 91

Πριν από τέσσερα χρόνια, η Φίλκεραμ Τζόνσον όδευε, όπως και εκατοντάδες άλλες εργοστασιακές επιχειρήσεις της συμπρωτεύουσας[1] για λουκέτο.

Η Φιλκεράμ είχε ιδρυθεί το 1962, και μέχρι πριν από μία δεκαετία ήταν εταιρεία που πρωταγωνιστούσε[2] στους κλάδους των κεραμικών πλακιδίων, απασχολούσε περίπου 500 εργαζόμενους, αποτελούσε μια από τις μεγαλύτερες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, και εξήγαγε τα προϊόντα της σε πολλές από τις χώρες της. Ωστόσο, από το 2008 μπήκε σε σφοδρή κρίση –για την οποία τα δημοσιεύματα στον τύπο ισχυρίζονται ότι φταίει το ταυτόχρονο ξέσπασμα της κρίσης στην οικοδομή, και η κάμψη των κατασκευαστικών δραστηριοτήτων, αλλά και η κακοδιαχείριση των επιγόνων του ιδρυτή της εταιρείας, οι οποίοι δεν επιδείκνυαν –όπως είθισται στους γόνους της ελληνικής αστικής τάξης– τον ίδιο επιχειρηματικό ζήλο με την προηγούμενη γενιά.

Όταν η εκφυλισμένη «Αριστερά» ανακάλυψε την Αυτοδιαχείριση...

Μια οφειλόμενη απάντηση στην ηγεσία του ΕΕΚ

Στις  17-2-2013, το Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας, με αφορμή την ανάληψη του ελέγχου του εργοστασίου από τους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ., έβγαλε ανακοίνωση (Ως πότε η «επαναστατική» κοροϊδία της ξεκομμένης «αυτοδιαχείρισης» και «αμεσοδημοκρατίας», σε βάρος και εργαζομένων;) με συγκεκριμένες προτάσεις για την πολιτικοποίηση του αγώνα των εργαζομένων του εργοστασίου, που θα εξασφάλιζε τη πραγματική βιωσιμότητα του εγχειρήματος και μάλιστα σε συνδυασμό με τις ευρύτερες ανάγκες της υπολοιπης τοπικής κοινωνίας και θα συνέδεε τον αγώνα τον εργαζομένων με τον αγώνα όλων των λαϊκών στρωμάτων της χώρας που εξαθλιώνονται μέσα στα πλαίσια της οικονομικης κατοχής που εφαρμόζει η διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία μέσω των μηχανισμών της στον Ευρωπαϊκό χώρο: ΕΕ/ΟΝΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ κλπ…

Προτείναμε τη δημιουργία συνελεύσεων σε χώρους εργασίας και τοπικές/δημοτικές συνελεύσεις με άμεσο στόχο την ΕΞΟΔΟ από την ΕΕ/ΟΝΕ για την οικονομική αυτοδυναμία η οποία αποτελεί προϋπόθεση για κάθε είδους μακροπρόθεσμης συστημικής αλλαγής, αλλά και τη μοναδική λύση για την ακύρωση όλων των συμβάσεων με τη Τρόικα που επιβάλλουν συνθήκες μεσαίωνα / ομηρίας για τους εργαζομένους και έχουν φτάσει ήδη η δημόσια περιουσία να ξεπουλιέται όσο-όσο σε εμίρηδες και σεΐχηδες.

Η ΒΙΟ.ΜΕ επαναλειτουργεί στα χέρια των εργατών (video)

Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής ανοίγει και οι εργαζόμενοι όντας 19 μήνες απλήρωτοι και ουσιαστικά άνεργοι θα ξαναεργαστούν. Όχι, δεν ήρθε κανένας εμίρης από το Κατάρ στην Θεσσαλονίκη να επενδύσει, ούτε φυσικά η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ερήμωσης της βιομηχανικής ζώνης στην πόλη μας.  Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής εγκαταλελειμμένο από την εργοδοσία του από τον Μάιο του 2011 ανοίγει με πρωτοβουλία των εργαζομένων και υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Να σημειωθεί ότι η Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟ.ΜΕ.) θυγατρική της ΦΙΛΚΕΡΑΜ παράγει χημικά προϊόντα –οικοδομικά υλικά για τον κατασκευαστικό κλάδο και σύμφωνα με τους εργαζόμενους αλλά και με στοιχεία οικονομικών περιοδικών μέχρι να εγκαταλειφθεί ήταν μια κερδοφόρα επιχείρηση. Η εργοδοσία οδήγησε σε πτώχευση την μητρική εταιρεία απολύοντας τους εργαζόμενους της ενώ στην θυγατρική εταιρεία Βιομηχανική Μεταλλευτική κήρυξε σταδιακά στάση πληρωμών αφήνοντάς το εργοστάσιο και τους εργαζόμενους στην τύχη τους.