Εκπρόσωπος της χώρας στο ΔΝΤ ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στη χώρα

Του Γιώργου Π. Παυλόπουλου

Η κυβέρνηση όρισε αντιπρόσωπο της χώρας στο ΔΝΤ τον οικονομολόγο Μιχάλη Μασουράκη. Από μια άποψη, πρόκειται για επιστροφή στις ρίζες, διότι στο ΔΝΤ εργάσθηκε ο Μιχάλης Μασουράκης και την περίοδο 1983-86, αν και οι κακές γλώσσες λένε ότι “στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ από εκεί”. Είναι μια επιλογή που αντανακλά τις περιστρεφόμενες πόρτες μεταξύ οικονομολόγων διεθνών οργανισμών και επιχειρηματικών ελίτ, αλλά και μια ανταμοιβή για έναν από τους συνεπείς υποστηρικτές της νεοφιλελεύθερης λογικής στην χώρα. Μια αναδρομή στην πορεία του είναι χαρακτηριστική.

Απόφοιτος του Οικονομικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1975, με μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, μετά από τριετή θητεία στο ΔΝΤ επιστρέφει στην Ελλάδα το 1987, ως μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Οικονομικών, στο οποίο συμμετέχει μέχρι το 1996. Είναι μια εποχή όπου κυριαρχεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά ήδη από το 1985 διαφαίνεται η όλο και πιο δεξιά μετατόπιση του. Στο υπουργείο Οικονομικών ο Ανδρέας Παπανδρέου θέλει να σηματοδοτήσει μια αλλαγή προσώπου (Ρουμελιώτης αντί Σημίτη), αλλά χωρίς να θιγεί η δεξιά στροφή. Είναι η ώρα να στελεχωθεί το υπουργείο Οικονομικών με “εμπειρογνώμονες” πιο συντηρητικής κατεύθυνσης και ο Μασουράκης ταιριάζει τέλεια σε αυτή την συγκυρία. Φυσικά η δεκαετία του ‘80 είναι ακόμα εποχή μεταπολίτευσης, οπότε μια μετατόπιση στη γνωστή σχολή των “οικονομικών της προσαρμογής”, δηλαδή της αλλαγής απόψεων ανάλογα με τον εργοδότη, είναι ένα αναγκαίο κακό που θα γίνει αργότερα δημόσια αρετή.

Πλαστικές σακούλες - Μύθοι και αλήθειες από οικονομικής πλευράς

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Α) Η νεοφιλελέ εκδοχή είναι ότι η Αγορά καθορίζει τι είναι χρήσιμο και το κράτος παρεμβαίνει στην λογική "πληρώνει όποιος λερώνει".
 Β) Ο νόμος της κυβέρνησης αφορά υποχρεωτική προσαρμογή στην Οδηγία EE 2015/720, 29.4.2015. Η Ε.Ε φροντίζει ενίοτε το περιβάλλον, αλλά προσέχει τις επιχειρήσεις ιδιαίτερα των Βορείων χωρών. Οπότε η οδηγία της Ε.Ε δεν βάζει τέλος-φόρο και στις χάρτινες σακούλες που παράγονται από κόψιμο δέντρων γιατί αφορά δικές τους βιομηχανίες. Επίσης οι ίδια η Ε.Ε επιβάλλει μέσω μνημονίων μέτρα τα οποία διευκολύνουν συνολικά τις εταιρίες και σε βάρος του περιβάλλοντος. 
Γ) Ο νεοφιλελευθερισμός ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τα κόστη. Το μέτρο της κυβέρνησης επιβάλλει ένα φόρο στο πολίτη, και απαλλάσσει τις εταιρείες από τα κόστη για τις πλαστικές σακούλες που πλήρωναν μέχρι σήμερα. Τα χρήματα από τον Φόρο πάνε στην Εταιρία Ανακύκλωσης (είναι Α.Ε) η οποία διοχετεύει τα χρήματα για περιβαντολογικά έργα που βοηθούν τις επιχειρήσεις να μειώνουν το σχετικό κόστος, μεγάλο δε μέρος πηγαίνει στα ΣΔΙΤ και στις εταιρίες διαχείρισης απορριμάτων ιδιωτικών εταιριών.

Μάριος Λώλος: Ο Γκέμπελς θα έκανε… διατριβή με τα σημερινά ΜΜΕ

«Η εργοδοσία και το κράτος έχουν …αγκαλιάσει τους φωτορεπόρτερ και έχουν κατοχυρώσει τον ρόλο τους με τα γκλομπ στις πλάτες τους», μας λέει ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας Μάριος Λώλος ο οποίος, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, έχει πέσει ο ίδιος θύμα δολοφονικής επίθεσης από τα ΜΑΤ, τον Απρίλιο του 2012, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του.

Συνέντευξη στο Γιώργο Παυλόπουλο

Έχεις πολύ μεγάλη εμπειρία στον χώρο των μίντια και μάλιστα στο μάχιμο ρεπορτάζ. Πιστεύεις ότι ζούμε την εποχή των τεράτων και της κυριαρχίας των «fake news» στην πληροφόρηση;

Κανονικότατα. Ο Γκέμπελς θα έκανε μεταπτυχιακό με βάση τα όσα συμβαίνουν και ζούμε σήμερα στον χώρο. Τα συστημικά μίντια είναι fake για πολλούς λόγους. Να σας φέρω ένα μόνο παράδειγμα, που αφορά τα «νέα» μέσα: Ένας δημοσιογράφος που εργάζεται στη γαλέρα ενός site και είναι υποχρεωμένος να ανεβάζει συγκεκριμένο αριθμό ειδήσεων στη βάρδιά του, δεν προλαβαίνει να τις διασταυρώνει και απλώς κάνει τη γνωστή διαδικασία του copy-paste. Και σαν να μην έφτανε αυτό, όλα αυτά τα παιδιά παραμένουν εκτός ΕΣΗΕΑ και άλλων ενώσεων.