Tου Μάριου Μιχαηλίδη
Η συζήτηση για το «Προσφυγικό» μετά το βράδυ της 13ης Νοεμβρίου, παίρνει νέο περιεχόμενο. Όχι «αντανακλαστικά», με την ταύτιση κάθε μετανάστη με τους κομάντος του τζιχάντ, οι οποίοι δολοφόνησαν δεκάδες ανυποψίαστων Παριζιάνων. Ούτε, όμως, παρακάμπτεται τέτοιο γεγονός για να επανέλθουμε στις συνηθισμένες συζητήσεις. Ζούμε σε μια ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ στην Ευρώπη. Στη διεξαγωγή ΑΣΥΜΜΕΤΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ μέσα σε μεγάλα αστικά της κέντρα.
Η επίθεση των τζιχαντιστών στο Παρίσι, κρινόμενη από το πού, εναντίον ποιων και με ποιον τρόπο υλοποιήθηκε, δείχνει, κατ΄ αρχήν το βαθμό επιθετικότητας της Ισλαμοφασιστικής συμμορίας του ISIS, αλλά και, πιθανά, τα αδιέξοδά της. Από την έναρξη της εμπλοκής της Ρωσίας στον πόλεμο της Συρίας, έχει περιοριστεί η μαχητική δυναμική του. Η προοπτική της βίαιης αναδιάταξης στη Μέση Ανατολή έχει παρεμποδιστεί. Στη βάση, λοιπόν, της διαφαινόμενης στρατηγικής αποτυχίας, εύκολα επιλέγεται η λύση της απελπισίας: η «εξαγωγή» μαχητών και η μετατροπή των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης σε πεδία μαχών, ορθότερα, σε πεδία μαζικού σφαγιασμού ανυποψίαστων πολιτών.
