Μισθοφόροι του Τάγματος Αζόφ οι νεοναζί χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ

Στο φως της δημοσιότητας η διασύνδεση των εγκληματιών με την ουκρανική στρατιωτική ομάδα

Του Βασίλη Γαλούπη

Το να εντάσσουμε τους Bad Blue Boys της Ντιναμό Ζάγκρεμπ στη γενική κατηγορία των χούλιγκαν είναι υπερβολικά απλοϊκό όσο κι επικίνδυνο. Υποβαθμίζει ξεκάθαρα τόσο το επίπεδο οργάνωσής τους όσο και το γεγονός ότι η εγκληματική βία τους είναι κυρίως πολιτική.

Σπάνια οι ομάδες των χούλιγκαν είναι ιδεολογικά τόσο ομοιογενείς όπως είναι οι BBB. Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Σερβία το 1990 μετατράπηκαν σε στρατιωτική μονάδα, όπως έχει γράψει ο βρετανικός «The Guardian».

Στις 27 Φεβρουαρίου 2022, αμέσως μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τα κροατικά ΜΜΕ επιβεβαίωσαν ότι μια πρώτη ομάδα Κροατών εθελοντών αναχώρησε από το Σπλιτ, το Ζαντάρ και το Οσιγιεκ για το Κίεβο και το Χάρκοβο. «Ανάμεσα στους δεκάδες μισθοφόρους ήταν και χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, των Bad Blue Boys» έγραφαν.

Ο Ντένις Σέλερ, ο πρώην ηγέτης των Bad Blue Boys, ο οποίος πολέμησε στην Ουκρανία για έξι χρόνια στο Τάγμα Αζόφ, προσκαλούσε τον Φεβρουάριο 2022 βετεράνους με στρατιωτική εμπειρία να πάνε στην Ουκρανία. «Η υπηρεσία διαρκεί μέχρι το τέλος της σύγκρουσης. Για όλες τις πληροφορίες, επικοινωνήστε με τις πρεσβείες της Ουκρανίας στην Ευρώπη. Εγώ θα ηγηθώ του γκρουπ που θα πάει στον πόλεμο» έλεγε ο Σέλερ.

Την ιστορία τη γράφουμε εμείς και στο τέλος χάνουν οι ναζί!

Της Αργυρώ Γιαννουδάκη

O αθλητισμός έχει τη δική του ιστορία κατά του φασισμού, με νίκες ή πράξεις αντίστασης άκρως επιδραστικές και πάντα ειρηνικές. Χθες, ο Κώστας Γαλανόπουλος, προέβη σε μία κίνηση με υψηλό συμβολισμό, ανάλογη με αυτή των Τζον Κάρλος και Τόμι Σμιθ. 

Ο Τζέσι Όουενς στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 αρκέστηκε στο να πάρει 4 χρυσά μετάλλια για να καταρρίψει κάθε αφήγημα περί ανωτερότητας της Άρειας φυλής. Στις 6 Αυγούστου το 1942, στο ιστορικό ποδοσφαιρικό «Ματς του θανάτου» οι ναζί ηττήθηκαν από την ομάδα που αποτελούσαν οι κρατουμένοι, ποδοσφαιριστές της Ντιναμό Κιέβου και της Λοκομοτίφ, τους οποίους εκτέλεσαν αμέσως μετά, αλλά έγιναν σύμβολα αντίστασης. Στις 21 Aπριλίου 1963, ο Γρηγόρης Λαμπράκης ηγήθηκε στην πρώτη Mαραθώνια Πορεία Eιρήνης, δολοφονήθηκε ένα μήνα μετά, αλλά παραμένει έως σήμερα μία από τις εμβληματικότερες μορφές κατά του φασισμού. Ακολούθησαν πριν από λίγα χρόνια οι αντιδράσεις των μαύρων αθλητών με αφορμή το Black Lives Matter, όμως η χθεσινή κίνηση του Κώστα Γαλανόπουλου μας ταξίδεψε στις 16 Οκτωβρίου του 1968, στο Μεξικό. 

Τότε που οι δύο Αφροαμερικανοί σπριντερ,  κατέκτησαν το χρυσό και χάλκινο ολυμπιακό μετάλλιο, αντίστοιχα στο αγώνισμα των 200 μέτρων. Λίγους μήνες μετά τη δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ οι δύο αθλητές θέλουν να εκφράσουν την συμπαράσταση τους στην καταπιεσμένη κοινότητα των μαύρων, των οποίων τα δικαιώματα καταπατούνται καθημερινά και να «φωνάξουν» τόσο δυνατά ώστε να ακουστούν σε όλον τον κόσμο, που έχει στραμμένο το βλέμμα του στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός.

Γαλανόπουλος: Η υψωμένη μας γροθιά θα σας αγγίζει πάντα

«Ανεξαρτησία σημαίνει να είσαι στο στόμα του λύκου και να του λες “άντε γ@μήσου”» Φιντέλ Κάστρο

Σε μια κίνηση σαν μαύρος πάνθηρας στο βάθρο των ολυμπιακών αγώνων που σηκώνει τη γροθιά του φορώντας το μαύρο γάντι για να διαμαρτυρηθεί για το ρατσισμό, σαν Ερίκ Καντονά, που κλωτσά το φασισμό μέσα στο γήπεδο, σήκωσε τη γροθιά του ο Κώστας Γαλανόπουλος, ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ, κρατώντας το μαύρο περιβραχιόνιο κι ας μην το αντιλαμβάνεται κι ας λέει πως δεν ήθελε να προκαλέσει τους Κροάτες, κι ας συμπληρώνει πως ήταν το λιγότερο που μπορούσε να κάνει, κι ας είναι έτσι, δεν παύει όμως να είναι σπουδαίο. Είναι εκείνες οι μικρές- τεράστιες κινήσεις που γίνονται αυθόρμητα, που γίνονται δίχως σκέψη, είναι εκείνες οι αλληλέγγυες στιγμές που κάνεις χωρίς να καταλάβεις το μέγεθος τους, χωρίς καν να προλάβεις να πεις τι έκανα, πώς το έκανα, πού το έκανα, είναι εκείνα τα αποτυπώματα στη ζωή που είσαι πιο περήφανος απ' όλα, που κάνει το πέρασμά σου να έχει μια κάποια αξία, είναι εκείνες οι στιγμές που λες "Στη ζωή, σήκωσα μια μέρα τη γροθιά μου ψηλά στους φασίστες". Όχι, δεν είναι λίγο. Είναι τεράστιο.

Νέα Φιλαδέλφεια / Αντιμικρασιατικά στερεότυπα που επιβιώνουν και εμπνέουν εγκληματικά δίκτυα

Του Βλάση Αγτζίδη 

Η επίθεση των Κροατών Νεοναζί Bad Blue Boys και των Ελλήνων συνεργατών τους από μια θύρα του Παναθηναϊκού και η δολοφονία του Μιχάλη Κατσουρή, έφερε και πάλι την ελληνική κοινωνία μπρος στο πρόβλημα της χουλιγκανικής βίας.

Το συγκεκριμένο θλιβερό γεγονός έχει μια ιδιαιτερότητα. Εκτός από το πολιτικό πρόσημο των δραστών που ανήκουν στον νεοναζιστικό χώρο, ανακαλεί συμβολικά και τη δική μας εσωτερική τραγωδία, τις διαιρέσεις καθώς και το 1922…

Ο προσφιλής χαρακτηρισμός των οπαδών της ΑΕΚ από τις αντίπαλες αθηναϊκες ομάδες είναι ο υποτιμητικός «χανουμάκια», εφόσον η ΑΕΚ (Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως) θεωρείται η συμβολική ποδοσφαιρική έκφραση των προσφύγων του 1922, παρότι υπάρχουν και άλλες ομάδες των προσφύγων του ”22 (Πανιώνιος, Απόλλων Σμύρνης).

Ακριβώς στο σημείο αυτό οι συγκεκριμένοι χούλιγκαν του Παναθηναϊκου «μετακένωσαν» το συγκεκριμένο στερεότυπο και στους φίλους τους Νεοναζί Κροάτες. Και ακριβώς για αυτό ο πρώην επικεφαλής των Bad Blue Boys, Ντένις Σέλερ, σκληροπυρηνικός, που έχει πολεμήσει και στην Ουκρανία με το τάγμα Αζόφ, αποκαλεί τους οπαδούς της ΑΕΚ «Τούρκους πρόσφυγες» σε μια ανακοίνωση.

Ο Σέλερ με μια φρικτή ανάρτηση στέλνει ένα «μήνυμα προς όλα τα media των Orjuna (Οργανισμός Γιουγκοσλάβων Εθνικιστών), τους αυτοαποκαλούμενους αντίφα, σταλινικούς και λάτρεις των γκούλαγκ»:

«Για τους Τούρκους πρόσφυγες (εννοεί τους φίλους της ΑΕΚ) στην Ελλάδα και τους βρικόλακες Ρώσους, τους λέμε ότι έχουμε καλά κρεμμύδια, ντομάτες, πιπεριές, πάπρικα και πατάτες σε αφθονία, για ένα καλό γκούλας. Χρειαζόμαστε μόνο το κρέας».

Το παζλ μιας δολοφονίας με την αρωγή του κράτους | Ηχητικό

Tα τραγικά γεγονότα της Νέας Φιλαδέλφειας στις 7 Αυγούστου δεν ήταν απλώς κάποια επεισόδια ακραίας οπαδικής βίας. Η είσοδος των νεοναζί Κροατών χούλιγκανς στην Ελλάδα, το ανενόχλητο ταξίδι τους μέχρι την Αθήνα, η δολοφονία του Μιχάλη Κατσουρή, δεν θα μπορούσαν να συμβούν χωρίς την ενεργητική κάλυψη που ξεκάθαρα τους παρείχε ο κρατικός μηχανισμός και η φυσική και πολιτική ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας. Αποτελούν ένα μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο που η κυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί και να κουκουλώσει. Στο ηχητικό που ακολουθεί, παρουσιάζονται βήμα βήμα οι ενέργειες και οι σκόπιμες παραλείψεις που οδήγησαν στη δολοφονία και επιχειρούνται ορισμένες ερμηνείες και συμπεράσματα.

Μίλα ο Γιώργος Παπαϊωάννου από τη συντακτική επιτροπή της εφημερίδας Δρόμος

Συμβαίνουν κι αυτά... εν Αθήναις

Σελίδα που ανήκει στους Propartia δηλώνει την στήριξη της σε Κροάτες και Ουκρανούς Ναζί.

Τίποτα το περίεργο εδώ πέρα.

Ο Μιχάλης έφυγε... Κι όμως γνώριζαν!!!

Σχόλιο του Γιώργου Τασιόπουλου

-Ο Μιχάλης έφυγε γιατί δεν κατέστη δυνατόν να σταλεί γραπτό προειδοποιητικό μήνυμα 112, να εκκενωθεί η Νέα Φιλαδέλφεια

- Αλλά ο πρωθυπουργός ή κάποιοι υπουργοί θα εμφανιστούν μετά από συσκέψεις πενθούντες και αξύριστοι

- Θα ακολουθήσουν απειλές για παραδειγματικές τιμωρίες (ήδη την πλήρωσαν κάποιοι χαμηλόβαθμοι τροχονόμοι)

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΘΑ ΤΑ αναλάβουν οι καλοί μας δημοσιογράφοι!!!

Εμείς θα επιστρέψουμε στο ΚΙΝΗΜΑ της ΠΕΤΣΕΤΑΣ, που περισσότερο ευαισθητοποίησε τους αδειούχους που λόγω ένδειας δεν πήγαν διακοπές, και είχαν το χρόνο να παρακολουθήσουν τη καταιγιστική, συνεχή ενημέρωση των δελτίων ειδήσεων.

Ανενόχλητο το κονβόι των ναζί κροατών στην εθνική οδό με κατεύθυνση την Νέα Φιλαδέλφεια...

Δεν ήταν εργάτες, ήταν ναζί. Και τους άφησαν!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η UEFA είχε απαγορεύσει την μετακίνηση οπαδών. Αλλά οι νεοναζί δολοφόνοι χούλιγκαν της Δυναμό Ζάγκρεμπ μπήκαν στην Ελλάδα, διέσχισαν τη χώρα, πορεύτηκαν στην Εθνική Οδό, μετακινήθηκαν με το τρένο, έκαναν φασιστική πορεία, τραμπούκισαν, βανδάλισαν, λεηλάτησαν, και δολοφόνησαν!

 

– Τι από όλα αυτά απέτρεψε, εμπόδισε, η Αστυνομία του Μητσοτάκη;

 

– Πώς τα χιτλερικά χουλιγκανικά αποβράσματα κατόρθωσαν να φτάσουν από την Κροατία ως την Νέα Φιλαδέλφεια και μάλιστα κουβαλώντας δολοφονικό εξοπλισμό, κάτω από τη μύτη κυριολεκτικά των “αποτελεσματικών” και “άριστων” δυνάμεων καταστολής μιας κυβέρνσης που όταν πρόκειται να χτυπήσει εργάτες, μετανάστες, φοιτητές, μαθητές, πυροσβέστες, καθηγητές, γιατρούς, νοσηλευητές, απεργούς, διαδηλωτές, κατοίκους που διεκδικούν τον τόπο τους, δεν της ξεφεύγει τίποτα;

 

–  Πώς γίνεται να έχουν φτιάξει μια Αστυνομία πανταχού παρούσα ακόμα κι όταν εισβάλλει στα σπίτια των ανθρώπων όταν τα κατάσχουν τα κοράκια, αλλά εδώ να αφήνεται ανενόχλητη μια ολόκληρη “στρατιά” δολοφόνων να διασχίζει τη χώρα (!) και μάλιστα σε μια χώρα με μια κυβέρνηση που αντί για πυροσβέστες και δασκάλους αυτή προσλαμβάνει μπάτσους για τα Πανεπιστήμια και κάθε χρήση;