Μόνο το ΚΚΕ μου δίνει μια αίσθηση πολιτικής σοβαρότητας – Δήλωση-έκπληξη εκλογικής στήριξης από το Δ. Μπελαντή

Αντικειμενικά τώρα δεν παίζεται ο σοσιαλισμός και πώς θα είναι. Τώρα παίζεται μια τακτική άμυνα του κινήματος. Μια τακτική άμυνας που θα έχει ένα ελάχιστο εργατικό και λαϊκό έρεισμα. Στις συγκεκριμένες εκλογές -και όχι διαχρονικά- μόνο το ΚΚΕ μου δίνει μια αίσθηση σχετικής πολιτικής σοβαρότητας.

Πολύ λίγες φορές μια δήλωση στήριξης έχει τόσο λίγη στήριξη -με χαρακτηριστικές φράσεις, όπως “λυπάμαι που θα το γράψω”. Κι ίσως να μην είναι τυχαίο πως αυτή γίνεται δημόσια, αλλά όχι -ή όχι ακόμα τουλάχιστον- από το Ριζοσπάστη ή άλλο επίσημο κομματικό μέσο. Ο λόγος για το Δ. Μπελαντή, με τον οποίο είναι σαφές πως τον χωρίζουν μεγάλες πολιτικές διαφορές με το ΚΚΕ, τόσο σε ιστορικά ζητήματα -όπως αποδεικνύει πχ μια απλή ανάγνωση του βιβλίου του ο Στάλιν στην Κολιμά– και τη γενική θεωρητική αντίληψη για το σοσιαλισμό, όσο και σε τακτικά πολιτικά ζητήματα στην τρέχουσα συγκυρία, όπως έδειξαν οι κατά καιρούς παρεμβάσεις του Μπελαντή, που ήταν μέχρι πρότινος μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια πέρασε από τη ΛΑΕ. Έχει όμως μια αξία πως ακόμα και άτομα “υπεράνω υποψίας” για κάθε είδους πολιτική σύγκλιση με το Κόμμα, του αναγνωρίζουν μια συνέπεια, μια σχετική σοβαρότητα και αποφασίζουν να το στηρίξουν στις επερχόμενες εκλογικές μάχες -ακόμα κι αν αυτή η στάση δεν κρατήσει στο χρόνο. Για όλα τα υπόλοιπα, ο καθένας μπορεί -εκατέρωθεν- να διατηρεί τις επιφυλάξεις του. Ακολουθεί το κείμενο με το οποίο ο Μπελαντής γνωστοποιεί τη στάση του, στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook.

Αφίσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η αριστερά αυτής της λογικής πρέπει να ηττηθεί

Η αριστερά αυτής της λογικής αυτής της αφίσας είναι που πρέπει να ηττηθεί οριστικά. Που βλέπει πάντα στην υπόλοιπη αριστερά το μεγαλύτερο εχθρό της. Όχι το σύστημα, Όχι τους υπηρέτες του, Όχι το φασισμό αλλά όσους επιμένουν να αγωνίζονται. Ας το ξανασκεφτούν 2 φορές όσοι συνεχίζουν να τους στηρίζουν", γράφει σύντροφος, πολύ ορθά.

Η παραπάνω αφίσα που στοχεύει στο ΚΚΕ και στην ΛΑΕ πρώτα και κύρια κάνει το λάθος να θέτει ως στόχο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΝΑΡ το κοινό των δύο κομμάτων, τη περίοδο που η Αριστερά βιώνει μία ήττα που θα αποτυπωθεί και στις προσεχείς εκλογές. Αντί δηλαδή οι σύντροφοι του ΝΑΡ να κοιτάξουν να συγκινήσουν το κοινό που αποστρέφεται την αριστερά, στην λογική να βοηθήσω το "μαγαζί" μου προσπαθεί μόνο να πάρει κοινό από την υπάρχουσα αριστερά.

Η κυβέρνηση θέλει να εξαφανίσει το τσίπουρο και να ενισχύσει το ουίσκι

Ανακοίνωση Λαϊκής Ενότητας Λάρισας

Η κυβέρνηση δια του κ. Απόστολου στον Τύρναβο αντί να ταχθεί με τους μικρούς παράγωγους και τα συμφέροντα τους, ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να διαχειριστεί και να εξυπηρετήσει όλες τις επιθυμίες των ισχυρών ευρωπαϊκών λόμπι, του ΟΟΣΑ και των μεγάλων καπιταλιστικών εταιρειών εμφιαλώσεως.

Ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης εξυπηρετεί την προσπάθεια της Κομισιόν να πετύχει πλήγμα στην ελληνική παραγωγή τσίπουρου προς όφελος των ξένων εταιρειών παραγωγής αλκοολούχων ποτών, αλλά και την προσπάθεια του ΟΟΣΑ που παγίως επιχειρεί να εξαφανίσει κάθε μικρή παράγωγη ή επιχειρηματική δραστηριότητα προς όφελός της “αγοράς” και τελικά των μεγάλων μονοπωλίων.

Η κυβέρνηση λειτουργεί ως εντολοδόχος της τρόικα και του ΟΟΣΑ που επιβάλλουν τις επιθυμίες ξένων λόμπι επιφέροντας διαδοχικά πλήγματα στην εγχώρια αγροτική παράγωγη, με κορυφαία εξ αυτήν την Ζάχαρη, το ελαιόλαδο, την φέτα, το φρέσκο Γάλα, την κτηνοτροφία, το Κρασί και τώρα το Τσίπουρο! Στρώνοντας το δρόμο για τις εγχώριες μεγάλες εταιρίες εμφιαλώσεως, ώστε να βγάλουν τους μικρούς παράγωγους παραγωγούς από την μέση και να συγκεντρώσουν τον πλούτο και την παραγωγή στα χέρια τους.

Η λαϊκή ενότητα προϋπόθεση της Εθνικής κυριαρχίας έναντι στη Νέα Διεθνή Τάξη – Μια απάντηση στις απόψεις τύπου Θεοδωρίδη

Ασχοληθήκαμε σε αυτό το κείμενο με το γνωστό άρθρο του Νάσου Θεοδωρίδη (ο οποίος αφού πέρασε από τον ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε στη… ΛΑΕ) που αναφέρει τη νίκη και αντίσταση του ελληνικού λαού κατά την ιταλική εισβολή ως «μύθο», ένα κείμενο το οποίο αναπαράγεται στην «Αυγή». Και αυτό γιατί είναι χρήσιμο να εξάγουμε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα και να αντιληφθούμε πώς ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) λειτουργεί ώστε να διαβρώνει τον πολιτισμικό χαρακτήρα του λαού. Ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι η διαστρέβλωση της ιστορικής μνήμης των Ελλήνων, αυτή τη φορά από «αριστερή» μεριά, όπως αντίστοιχα με «αριστερή» κυβέρνηση επετεύχθη η πλήρης οικονομική κατοχή.

Το άρθρο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ανιστόρητο σύνολο συμπερασμάτων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα των επιδιώξεων των υπερεθνικών χασάπηδων, που προωθούν την απάθεια, την αποχαύνωση των μαζών απέναντι στην απώλεια της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας των λαών. Είναι πολύ σημαντικό να αντιληφθούμε ότι μέσα από παρόμοια κείμενα που παρουσιάζονται πολλές φορές ως «προσωπικές απόψεις», τα «επιχειρήματα» και ο λόγος που χρησιμοποιείται είναι ουσιαστικά ο λόγος της Υ/Ε και των μηχανισμών της, ο οποίος ανακυκλώνεται από τους κατά τόπους πεμπτοφαλλαγγίτες.

Το κεντρικό μήνυμα του κειμένου στην «Αυγή» είναι το εξής:

Σοκ και δέος ή αλλιώς ΣΕΚ και ΔΕΑ

Του Χριστόφορου Τριαντάφυλλου

Σοκ και Δέος ή αλλιώς ΣΕΚ και ΔΕΑ
Η μία από τις τάξεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η άλλη από την ΛΑ.Ε.(πριν ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ).

Πρόσφατα είχα κάνει μία πρώτη προσπάθεια να αποκωδικοποιήσω τον ρόλο που παίζει στην πραγματικότητα το ΣΕΚ με αυτό το άρθρο https://www.facebook.com/photo.php?fbid=883150675109811&set=a.101894903235396.3682.100002446597734&type=3&theater και αυτό θα προσπαθήσω να επιχειρήσω για άλλη μία φορά με την προσθήκη όμως του έτερον ήμισυ της οργάνωσης,την ΔΕΑ που στην ουσία είναι ακριβώς το ίδιο.Η ΔΕΑ αποτελεί διάσπαση του ΣΕΚ και τυχαίνει να έχει ακριβώς τις ίδιες απόψεις σε Ουκρανία και Συρία. Στήριξη του Μαιντάν στην αρχή και εν'συνεχεία ενδοιμπεριαλιστικός πόλεμος για την Ουκρανία και στήριξη της μισθοφορικής "εξέγερσης" στην Συρία και στήριξη των "ανταρτών" μισθοφόρων στην συνέχεια.

Ο κύριος Σωτήρης ανήκει στην ΛΑΕ… έχει την χαρά και την τιμή να είναι υπάλληλος του κύριου Μαρινάκη

Του Χριστόφορου Τριαντάφυλλου

Εμείς οι Αριστεροί γενικά έχουμε τοποθετήσεις για διάφορα ζητήματα κρατώντας ίσες αποστάσεις (βλέπε Συρία) εκτός άμα είναι να πάρουμε θέση ανάμεσα σε κάποια επιχειρηματική κόντρα οπου εκεί διαλέγουμε άμεσα πλευρά.

Λοιπόν για να το κάνουμε πιο ξεκάθαρο το τι συμβαίνει.

Ο κύριος στην φωτογραφία είναι ο Παναγιώτης Σωτήρης. Ο κύριος Σωτήρης ανήκει στην ΛΑΕ στην οποία έχει την χαρά να βρίσκεται και να συμπορεύεται μαζί, με τον Δήμαρχο της Νέας Φιλαδέλφειας Άρη Βασιλόπουλο.

Ο κύριος Σωτήρης έχει την χαρά και την τιμή να είναι υπάλληλος του κύριου Μαρινάκη στα Παραπολιτικά για τον οποίο αρθρογραφεί μέσα από το…Unfollow και το Report. 

Μια συγνώμη, μια αυτοκριτική; Λαφαζάνης: Στηρίζουμε τον Πρωθυπουργό, Στηρίζουμε την Κυβέρνηση

Οι του ΣΥΡΙΖΑ Β', δηλαδή της σημερινής ΛαΕ, που έκαναν ιδιοκτησία τους τα μνημόνια 1 και 2, κατέχοντας Υπουργικούς θώκους και οι δηλώσεις μετά την Ψήφιση του 3ου Μνημονίου, τα λένε ΟΛΑ!

Η τραγικότητα της ΛΑ.Ε. Από την επαγγελία της Εθνικής και Κοινωνικής Απελευθέρωσης στην αυτοκατάργηση;

Με αφορμή την ''Ημερίδα της ΛΑΕ για την παγκόσμια μέρα του μετανάστη''
(Κείμενο που γράφηκε σε αρχική μορφή στις 20-10-16 για την ανάλογου περιεχομένου ψευτοαντιϊμπεριαλιστική διαδήλωση εκείνης της ημέρας)

Του Παύλου Τουμανίδη

Οξύμωρο σχήμα αποτελεί, να επιθυμεί ένας φορέας να εκφράσει προνομιακά τα λαϊκά στρώματα και μάλιστα με τη φιλοδοξία εξόδου απ΄το σύστημα που γεννά την κρίση και ταυτόχρονα να οργανώνει πολιτικές πρωτοβουλίες, όπως η διαδήλωση της 20-10, αλλά και η παρεμφερής εκδήλωση στη Νομική στις 17-12, που αμιγώς (βλ. σχετικές ανακοινώσεις της ΛΑΕ) εσωκλείουν την απολογητική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων μέσα από:

1. Την παρασιώπηση της εμβληματικής για τα αμερικανοσιωνιστικά συμφέροντα επέμβασης στη Συρία, που σοβεί ήδη απ΄το 2011 και αποσκοπεί στην κατάλυση του στοιχείου Ανεξαρτησίας στην περιοχή και στη συντριβή του μετώπου αντίστασης (Συρία-Ιράν-Χεσμπολάχ). Πρωταγωνιστικά γκανγκστερικός σ΄αυτό το εγχείρημα ήταν και παραμένει ο ρόλος της Τουρκίας, που ζητά τα σχετικά ανταλλάγματα στην υποϊμπεριαλιστική κατανομή ισχύος. Εξ ου και η σχέση ανταγωνισμού-εταιρισμού της με το Ισραήλ, όπως και η σταθερά εκδιπλούμενη αναθεωρητική στρατηγική της έναντι του Ελληνισμού . Ιδιαίτερα η καλλιέργεια αγωνιστικής απάντησης του λαού σ΄αυτές τις προκλήσεις- στον τουρκικό επεκτατισμό προπάντων, στον Αμερικανοτουρκικό και Αμερικανοισραηλινό άξονα και στην γεωστρατηγική τομή τους- πώς είναι δυνατόν να μη θεωρείται πρώτιστο αντικείμενο εκδηλώσεων που επιγράφονται τύποις ως ''αντιϊμπεριαλιστικές''; Αν δεν υπερασπίσουμε τη Συρία, αν δεν απαιτήσουμε κατ΄ελάχιστο την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με τη χώρα μας, πώς θα βρούμε το δίκιο μας στα εθνικά μας ζητήματα σαν ηθική δύναμη της περιοχής; Πώς θα ξεσκεπάσουμε και θα αντιταχθούμε στο νέο ραγιαδισμό που σχεδιάζεται απ΄τους Αμερικανούς με κυρίαρχη σηματοδοτούσα πλευρά του -και για τις άμεσες πολιτικές εξελίξεις- την ελάφρυνση του χρέους έναντι απτής εκχώρησης εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων;

ΛΑΕ: Καιροσκοπισμός …συνονθυλευμάτων

Του Θύμιου Παπανικολάου

Έχουμε ασχοληθεί σε πολλά κείμενά μας με το νέο πολιτικό μόρφωμα της ΛΑΕ του Λαφαζάνη. 
Σ’ αυτό το κείμενο απλώς θα κάνουμε μια προσθήκη, σχετική με την οπορτουνιστική συμπόρευση εθνομηδενιστών, επαγγελματιών αντιεθνικιστών και αντιρατσιστών, με πατριωτικές και «εθνικιστικές» δυνάμεις. 
Όλα, φαίνεται, χωράνε στο «πλουραλιστικό» συνονθύλευμα του οπορτουνισμού της ΛΑΕ: 
Από τα παιδιά του Σόρος και των ΜΚΟ, από τους ποικίλους επαγγελματίες του «αντιρατσισμού», μέχρι τους ριζικά αντίθετους: Πατριώτες και ποικίλες «εθνικές» δυνάμεις… 

Σήμερα η «Ισκρα» δημοσιεύει και ένα κείμενο του Θανάση Παπαρήγα που κτυπάει τους εθνομηδενιστές: «Εθνικιστικό»!!! 

Το εξαιρετικό αυτό κείμενο (το ΡΕΣΑΛΤΟ τα έχει αναλύσει επί δεκαετίες όλα αυτά) θα δημοσιεύσουμε παρακάτω. 

Πριν δημοσιεύσουμε το κείμενο του Παπαρήγα, δύο λόγια ακόμα. Συγκινητική είναι η προσπάθεια του Ανδρέα Ζαφείρη και της Κατερίνας Ηλιάδη για να «ξεπλύνουν» τη ΛΑΕ. 

Νεκροταφείο ελεφάντων…

Η είδηση είναι ότι … συναντήθηκαν την Παρασκευή 23 Σεπτέμβρη αντιπροσωπείες της ΛΑ.Ε με επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και του ΣΧΕΔΙΟΥ Β με τη συμμετοχή του Αλέκου Αλαβάνου. Η πιο είδηση της είδησης είναι το plan B υπάρχει (τρόπος του λέγειν). Η ακόμα πιο είδηση της είδησης της είδησης είναι ότι … οι δύο πλευρές τόνισαν ότι αποδίδουν κεντρική σημασία στους κοινωνικούς ταξικούς αγώνες… Oh lord!!! Η ταξική πάλη στα καλύτερά της!!!

ΛΑΕ: Μία ξαναζεσταμένη μερίδα ΣΥΡΙΖΑ με... απ' όλα!

Του Θανάση Τσιριγώτη

Το σχέδιο θέσεων που κατέθεσε η ΛΑΕ ενόψει της ιδρυτικής πανελλαδικής συνδιάσκεψης (24-26/6), επί της ουσίας επαναφέρει αναδιατυπωμένο το «μεταβατικό πρόγραμμα», με το οποίο έφτασε ως τις εκλογές του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ.

Στο εκτενές κείμενο και ανεξάρτητα με τις πολυάριθμες αντιφάσεις του, αποτυπώνονται οι πάγιες θέσεις του ευρωκομμουνιστικού ρεύματος. Η αποσιώπηση των ζητημάτων του ιμπεριαλισμού και της εξάρτησης, ο ρόλος της ΕΕ και της Ελλάδας σε αυτήν, οι  εκλογικές-διαχειριστικές αυταπάτες που αντιμετωπίζουν το κράτος της αστικής τάξης ως ουδέτερο υπερταξικό μηχανισμό, αναδύονται σε όλα τα κεφάλαια του κειμένου. Ακόμη με επιτακτικό τρόπο σημειώνεται η ανάγκη συμπόρευσης όλων των  αποκαλούμενων αριστερών δυνάμεων στη βάση πάντα αυτού του προγράμματος, ενώ απουσιάζει κάθε ίχνος αυτοκριτικής, για μια πολιτική δύναμη που παρέμενε στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του, μέχρι και την ψήφιση του τρίτου μνημονίου.

Ένα χρόνο μετά

Η ασύγγνωστη ελαφρότητα του αριστερισμού και της δημοκοπίας

Του Γιώργου Καραμπελιά

Σήμερα, 5 Ιουλίου, το σύνολο των οργανώσεων του πρώην αντιμνημονιακού χώρου –όσοι  δεν ακολούθησαν τους Τσίπρα-Καμμένο–, από την Ανταρσύα και τους αντιεξουσιαστές  μέχρι  τους κάθε είδους φονταμενταλιστές,  σε όλο το πολιτικό και κοινωνικό  φάσμα, διαδηλώνει εις ανάμνησιν του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος. Διεκδικώντας μάλιστα την εκπροσώπηση του 62% του ελληνικού λαού, όπως εκφράστηκε αυτό στις 5 Ιουλίου 2015.

Και όμως, σήμερα, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, το 60% ή 65% των Ελλήνων πολιτών θεωρεί λανθασμένη την απόφαση του περυσινού Ιουλίου. Και αυτό διότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με αποκορύφωμα τα capital controls, διέλυσαν την ελληνική οικονομία, αποεθνικοποίησαν τις ελληνικές τράπεζες, οδήγησαν σε κατάρρευση τη βιομηχανία και τις εξαγωγές, ξεπούλησαν συλλήβδην όλη την εθνική περιουσία, εκτίναξαν τον δανεισμό, με μια συνολική ζημιά που μπορεί και να  ξεπερνάει τα 100 δισ. ευρώ, με συνέπεια την παραπέρα φτωχοποίηση του ελληνικού λαού.

Προτεινόμενες θέσεις της ΛΑ.Ε για τα εθνικά θέματα

Του Παύλου Γ. Τουμανίδη*

¨Ο λαός και το έθνος σε κίνδυνο. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες¨

Από τη διακήρυξη της ΚΟΑ του ΚΚΕ προς το Λαό της Αθήνας, μπροστά στο Δεκέμβρη του ΄44.

Η δραματική ταξική τροποποίηση των συσχετισμών σε βάρος της Εργασίας, που πεισμόνως υλοποιεί το μνημονιακό πρόγραμμα υποδούλωσης- αν και δεν ''βγαίνει'', ούτε κατά τη λογική των συντακτών του ,αλλά προφανώς ακριβώς γι΄αυτό- συνδέεται μ΄ένα συνολικό σχέδιο προληπτικής καταστολής της δυνατότητας κρατικής αυτεξουσιότητας, στα όρια απειλής της εθνικής μας υπόστασης.

Το ''δώρο'' στη ντόπια ολιγαρχία αφορά στην έξωθεν σύσταση μιας ''αποκαθαρμένης''-παρασιτικής ελίτ μεταδημοκρατικού τύπου, που θα μεσολαβεί στο ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πόρων υπό το πρόσχημα των επενδυτικών ανοιγμάτων, στην ταχεία άρση των εναπομεινάντων κοινωνικών εμποδίων και τη συγκεντροποίηση του Κεφαλαίου, που προωθεί η ΕΕ, σε σύμφυση με τα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Αυτό που τεκταίνεται στις περιώνυμες ''διαπραγματεύσεις'' είναι αν , σε ποιό μέτρο και όριο και με ποιά γεωπολιτικά ανταλλάγματα θα επιτρέπεται στις ντόπιες ελίτ να διατηρούν θύλακες εξουσίας σαν ψευδή εικόνα αναπαραγωγής τους. Ψευδή, γιατί η δημοσιονομική και νομισματική εξουσία έχουν απεμποληθεί, η ντόπια παραγωγή έχει απισχναθεί, η παιδεία έχει προδεσμευθεί στην άμβλυνση της μνήμης και της εθνικής ταυτότητας,η άμυνα της χώρας ετεροπροσδιορίζεται ΝΑΤΟϊκά.

Και διαμοίρασαν τα ιμάτια αυτής…

Του Καρτέσιου

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Πρόεδρος «Λαϊκής Ενότητας»
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πρόεδρος «Πλεύση Ελευθερίας»
Γιάννης Βαρουφάκης: Δημιουργός του ««DiEM 25»
Κώστας Λαπαβίτσας: Δημιουργός «νέου φορέα, ούτε πολιτικού μόνο, ούτε και μόνο ακαδημαϊκού»

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Ο λαός δεν είναι εχθρός

Του Τάσου Μαυρόπουλου*

Πριν ένα χρόνο ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι, αν γίνει κυβέρνηση, θα ήθελε όλος ο λαός να είναι στους δρόμους να διαδηλώνει, για να τον στηρίζει στη διαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους. Από τότε ο χρόνος που πέρασε μπορεί να είναι λίγος, αλλά τα βήματα που έγιναν πολλά.

Μετά το πρώτο 6μηνο, η κυβέρνηση άλλαξε την κατεύθυνσή της κατά 180 μοίρες ∙ μεθόδευσε την απαλλαγή από τα” αριστερά βαρίδια” σύμφωνα με τις εντολές των θεσμών, η σύγκρουση, ρήξη και ανατροπή έγινε μάχη του παλιού με το καινούργιο, διακύβευμα της αριστεράς έγινε ποιός θα είναι πρωθυπουργός, οι τοκογλύφοι έγιναν θεσμοί και εταίροι, που, όταν μας δώσουν την άδεια, τους συναντάμε σε ξενοδοχεία και τα μνημόνια έγιναν το εργαλείο της αριστεράς που θα μας βγάλει από την κρίση.

Ο κόσμος μέσα σ’ αυτή την κατάσταση άρχισε να βγαίνει από το λήθαργο και τη ζαλάδα .H κυβέρνηση με αθωότητα αναρωτιέται γιατί ο κόσμος ξεσηκώνεται και η απάντηση που δίνει είναι ότι υποκινούνται. Κύριοι της κυβέρνησης και εναπομείναντες στο ΣΥΡΙΖΑ πρώην σύντροφοι, συνέρθετε.

Ο κόσμος αντιδράει όχι γιατί η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα απ’ αυτά που δεσμεύθηκε, αλλά γιατί κάνει ακριβώς τα αντίθετα,

«Η κυβέρνηση Τσίπρα πρέπει να φύγει με πίσσα και πούπουλα...»

1η πανελλαδική σύσκεψη ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
21 & 22 Νοέμβρη 2015
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

Αποχαιρετισμός στην Ελλάδα

Του Μπορίς Καγκαρλίτσκι *

ΜIA ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 20ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΡΩΣΟ ΜΑΡΞΙΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΟ

Μετάφραση από τα ρωσικά -επιμέλεια κειμένου: Bασίλης Μακρίδης  

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στις 03/10/2015 στην αριστερή-μαρξιστική ρωσική ιστοσελίδα Rabkor.ru, της οποίας αρχισυντάκτης και ουσιαστικός δημιουργός είναι ο ίδιος ο συγγραφέας του. Αποτελεί μια εξαιρετικά οξυδερκή και χωρίς λεκτικές «περικοκλάδες» ανάλυση της κατάστασης που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες και διαμέσου των αποτελεσμάτων των τελευταίων βουλευτικών εκλογών. Ο Μπορίς Καγκαρλίτσκι είναι ιδιαίτερα σκληρός, αλλά απολύτως δίκαιος στις εκφράσεις του και λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους. Η ιδιαίτερη αξία του άρθρου έγκειται στο γεγονός, ότι προέρχεται: α) από το εξωτερικό, όπου η γνώση της λεγόμενης «ελληνικής πραγματικότητας» είναι, αρκετές φορές ελλειπής και β) από συνεπείς αριστερές-μαρξιστικές θέσεις, που δεν μένουν μόνο στις διαπιστώσεις, αλλά προχωρούν και στο «δια ταύτα», καταλήγοντας σε συμπεράσματα ιδιαίτερα χρήσιμα για την ελληνική και την ευρωπαϊκή Αριστερά.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του άρθρου: 

 ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Αφότου βγήκαν τα τελικά αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών και κατακάθισε ο πληροφοριακός κουρνιαχτός των πολυάριθμων σχολίων, τα νέα από την Αθήνα μετατοπίστηκαν σε δεύτερο πλάνο ή εξαφανίστηκαν εντελώς από τις σελίδες του Τύπου. Στο μεταξύ όμως, η σημασία αυτού που συνέβη στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 κάθε άλλο παρά έχει έχει κατανοηθεί πλήρως – όχι μόνο εκτός Ελλάδας, αλλά και μέσα στην χώρα.

Η «Λαϊκή Ενότητα» και η ενότητα του λαού

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Όταν το φθινόπωρο του 1981  και ο Μανώλης Γλέζος συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ, ο λαός των Κυκλάδων τον υποδέχθηκε με ζητωκραυγές. «Πρώτη φορά οι κομμουνιστές βρίσκονται μαζί με τον λαό», έλεγαν οι ντόπιοι. Ο λαός, οι απλοί άνθρωποι, έβλεπαν στις εκλογές αυτές την ευκαιρία να τερματίσουν το κράτος της Δεξιάς απ’ το οποίο τόσο είχαν υποφέρει και ταυτόχρονα να ξαναγράψουν τον επίλογο της Εθνικής Αντίστασης με το λαό στη θέση του νικητή.

 Κάθε όνειρο τρείς μέρες. Το αίτημα της πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής έμεινε ανεκπλήρωτο. Για την εξέλιξη αυτή όμως δεν έφταιγε ο λαός. Οι απλοί πολίτες σωστά εκτίμησαν την κατάσταση, σε αντίθεση με την ηγεσία της κομμουνιστικής Αριστεράς, το ένα κομμάτι της οποίας, το ΚΚΕες είδε την εκλογική του βάση να στρέφεται μαζικά προς το ΠΑΣΟΚ, ενώ το ίδιο έμεινε εκτός Βουλής.

 Η υπενθύμιση ήταν απαραίτητη για να υπάρξει μια νηφάλια εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος της 20^ης Σεπτεμβρίου. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που οι απλοί άνθρωποι επιδεικνύουν μεγαλύτερη πολιτική ωριμότητα από την πολιτική τους ηγεσία, τόσο της Αριστεράς, όσο και «των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων».

Για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου

Για να μην παραμείνει το ΟΧΙ στην υποταγή ένα απλό εκλογικό αποτέλεσμα που προδόθηκε

«Να ξέρετε, όμως, πως η ελευθερία του να υπακούς δεν είναι ελευθερία. Το έθνος που υπακούει δεν είναι πια έθνος: είναι η ηχώ ξένων φωνών, είναι η σκιά άλλων σωμάτων».

Εντουάρντο Γκαλεάνο (αναφερόμενος στην Ελλάδα της μνημονιακής περιόδου) 

Του Βασίλη Ασημακόπουλου* 

Με ευθύνη και πρωτοβουλία της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ολοκληρώθηκε με ιδιαίτερη βιαιότητα η μνημονιακή μεταμόρφωσή του, με πιο παραδοσιακούς όρους, η οργανική αστικοποίησή του, την περίοδο Ιουλίου-Αυγούστου 2015. Η εξέλιξη αυτή δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία. Υπήρχε ουσιαστικά ως ενδεχόμενο ήδη από την προεκλογική περίοδο του Ιουνίου 2012 (Πρόγραμμα Αθηναΐδας), οικοδομήθηκε μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες ενιαιοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2012-2013, με αποκορύφωμα το συνέδριο, τον Ιούλιο 2013 και εγγράφηκε στο ανύπαρκτο κυβερνητικό πρόγραμμα εν όψει των εκλογών της 25/1/2015. Όσες και όσοι διατύπωναν ενστάσεις ή εναλλακτικές απόψεις για μια άλλη πορεία, είτε απομονώνονταν στη θεσμική εσωκομματική αντιπολίτευση, είτε περιθωριοποιούνταν με ενέργειες του γραφειοκρατικού κεντρικού κομματικού μηχανισμού.