Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗΣ Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗΣ Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 12 Αυγούστου 2023

Η ΕΛΑΣ βρήκε τον... Μητσοτάκη! -

Όταν ο Πετρουλάκης τα λέει όλα με το σκίτσο του! 

Θέμα και για τους γελοιογράφους η... εξαφάνιση του πρωθυπουργού!


Η... εξαφάνιση του πρωθυπουργού από τη Δευτέρα το βράδυ, που συνέβησαν τα αδιανόητα με τους Κροάτες ναζί χούλιγκανς και τη δολοφονία του 29χρονου Μιχάλη, μέχρι και όταν γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν είναι μόνο μείζον πολιτικό θέμα! Είναι και θέμα των σκιτσογράφων!

Ο Ανδρέας Πετρουλάκης, ο καλύτερος κατά τη γνώμη μας σκιτσογράφος και... πολιτικός αναλυτής, με το σκίτσο του στην «Καθημερινή» της Παρασκευής, τα λέει όλα!

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017

Εραστές του… euro! Το όνειρο πέθανε!

Το σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη -που είναι από την "Καθημερινή" της 25ης Φεβρουαρίου 2017- αποτυπώνει μία αλήθεια, που δυστυχώς ο Ελληνικός λαός θέλει, επιμένει και αγνοεί. Είτε αριστερή ή δεξιά, είτε "πατριωτική" ή 
φιλοευρωπαϊκή, είτε έτσι ή αλλιώς είναι η κυβέρνηση της Ελλάδος, η πολιτική είναι προαποφασισμένη και έρχεται "έτοιμη προς υλοποίηση" από το εξωτερικό της Χώρας. 
 

Κατά συνέπεια ας μην τρέφουν οι νεοέλληνες αυταπάτες για ανάκαμψη ή/και σωτηρία. Η ανόητη, μάταιη και ανώφελη ελπίδα που εκφράζουν μερικοί λέγοντας πως «θα πάρουν οι ξένοι την διοίκηση και θα μας κάνουν Ευρωπαϊκό κράτος» δείχνει ένα πράγμα: Ο νεοέλληνας δεν ξέρει ούτε τι λέει, ούτε σε τι ελπίζει και, κυρίως, δεν βλέπει το ατιμωτικό τέλος που τον περιμένει. 
 

Τι ζηλεύουν από την Ευρώπη οι εν Ελλάδι εραστές της; Οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία δύσπιστοι και καχύποπτοι απέναντι στην "ενιαία κοινή αγορά" και υπερασπίζονται ολοένα και πιο μαχητικά την διατήρηση της Εθνικής τους ταυτότητος. 

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016

Το κιβώτιο

Τι είδους κόμμα είναι αυτό που μας κυβερνά, ξέρει κανείς; Τι έχει μείνει από εκείνο το κόμμα και από εκείνους τους συντρόφους τού πρώτου καιρού της επέλασης προς τη νίκη; Ενα απομεινάρι γκροτέσκο αριστερής ρητορικής, μια τσακισμένη ιδεολογική ραχοκοκαλιά, ένα κόμμα χωρίς παρελθόν

Του Ανδρέα Πετρουλάκη

Στο «Κιβώτιο» του Αρη Αλεξάνδρου, μία ομάδα 40 ανταρτών αναλαμβάνει την αποστολή να μεταφέρει ένα κιβώτιο με περιεχόμενο πολύτιμο για την έκβαση του Εμφυλίου υπέρ του Δημοκρατικού Στρατού. Επρόκειτο για αποστολή αυτοκτονίας καθώς η πορεία που θα ακολουθούσαν περνούσε υποχρεωτικά μέσα από τις γραμμές του εχθρού. Τελικά στην φονική διαδρομή αποδεκατίστηκαν με διαφορετικούς τρόπους όλοι πλην ενός, ο οποίος και παρέδωσε το κιβώτιο. Το κιβώτιο ήταν άδειο. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο για το συγκλονιστικό αυτό βιβλίο, αλλά καιρό τώρα μου έχει δημιουργηθεί η σκέψη ότι τα τελευταία χρόνια ζούμε μια φάρσα του μύθου του «Κιβώτιου».

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015

Η μεγάλη απόδραση: Εκλογές Σεπτεμβρίου 2015

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη 
Του Γιώργου Καραμπελιά*
Εν τέλει αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά πως ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας προσωπικά, κατόρθωσαν να κερδίσουν το στοίχημα που έθεσαν με το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015: Και να εξαπατήσουν τους Έλληνες αντιμνημονιακούς μέσα από ένα ψευδεπίγραφο δίλημμα, αλλά και να τους μεταβάλουν σε μνημονιακούς, οδηγώντας τους σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο μια και η εμμονή στην αντιμνημονιακή ρητορεία οδηγούσε στον… Βαρουφάκη, τη Ραχήλ και τη Ζωή.
Η δυναμική του δημοψηφίσματος, αυτού του 62% των Ελλήνων που συντάχθηκε με το ΟΧΙ, ήταν αρκετή ώστε στον απόηχό του, μέσα σε μόλις δύο μήνες –και πριν αρχίσουν οι Έλληνες να καταβάλουν το πανάκριβο κόστος του μνημονίου–, να προσφέρει στον Τσίπρα ένα σημαντικό προβάδισμα έναντι των παλαιο-μνημονιακών αντιπάλων του. Διότι εάν όλες οι μείζονες επιλογές ήταν εξ ίσου μνημονιακές, για ποιο λόγο να επιλέξει κανείς τους φθαρμένους παλαιο-μνημονιακούς και όχι τους νεο-μνημονιακούς; Εξάλλου ο Τσίπρας προσέφερε ένα άλλοθι σε όλους εκείνους τους υποστηρικτές του ΟΧΙ που ανακάλυψαν ότι προτιμούν το… ΝΑΙ! Η πιθανή επιστροφή τους στον Μεϊμαράκη θα έμοιαζε με «φτύσιμο» στον ίδιο τον εαυτό τους. Προτιμότερος λοιπόν ένας «αντιμνημονιακός» όπως ο Τσίπρας, που «υποχρεώθηκε να λυγίσει», όπως και οι ίδιοι(!), παρά ένας πατενταρισμένος μνημονιακός. Ο Λογαριασμός εξάλλου δεν έχει έλθει ακόμα. Κατά συνέπεια λοιπόν «Τσίπρας χωρίς αυταπάτες».