Χρειαζόμαστε μια "Πολιτική Πρωτοβουλία" μακράς πνοής

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου*

Λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες της 21ης Μαίου, καταθέτω κάποιες σκέψεις για την Αναγκαιότητα ύπαρξης μιας "Πολιτικής Πρωτοβουλίας" μακράς πνοής, που τόσο έχει ανάγκη ο - "Κυρίαρχος"- Λαός μας και η Χώρα.

Αναγκαία όσο ποτέ η επιστροφή στην Πολιτική, στον Πολιτικό Λόγο, στον Πολίτη. Στον Πολιτισμό.

 Κυρίαρχο στοιχείο που παρατηρούμε σε αυτή την (κάπως διαφορετική ) "προεκλογική περίοδο" είναι  η ρευστότητα - ίσως και κάποια δυσπιστία. Οι φετινές εκλογές στην Ελλάδα συμπίπτουν χρονικά με τις εκλογές στην Τουρκία και το κυμαινόμενο αποτέλεσμά τους. Ο αμερικάνικος παράγοντας έχει κάνει καθαρό με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι μεθοδεύεται μια «επίλυση» των «διαφορών» στην περιοχή υπέρ της Τουρκίας (στην ουσία η ρυμούλκησή της και η διατήρησή της στα ΝΑΤΟϊκά πλαίσια περνά μέσα από μεγάλες παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας). Η κωδική ονομασία αυτών των επιδιώξεων ως «Πρέσπες του Αιγαίου» και η φούρια για το «κλείσιμο» τέτοιων ζητημάτων έχει γίνει αποδεκτή από όλα τα συστημικά κόμματα που φιλοδοξούν να παίξουν ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας με σχήματα κυβερνήσεων συνεργασίας. Κατόπιν παροτρύσεων του "ξένου Παράγοντα", είτε αγγλόφωνου είτε Γερμανόφωνου,τόσο η Ν.Δ. όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ (ακολουθεί ποιό χαμηλόφωνα το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ), έχουν αναλάβει υποχρεώσεις για την προώθηση αυτών των σχεδιασμών, έχουν λάβει το μήνυμα. Και από κοντά,σχεδόν όλα τα άλλα κόμματα σιωπούν κι αυτά για τον κρίσιμο γεωπολιτικό αναδασμό που είναι πρώτος στην ημερήσια διάταξη των ευρωατλαντικών κύκλων. Ο ενδοτισμός προς τον τούρκικο επεκτατισμό-Αναθεωρητισμό, ως παράγωγο διαρκείας της εξάρτησης των ελληνικών ελίτ και του πολιτικού συστήματος .

 Αναδεικνύεται έτσι ένας αυτισμός του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος καθόλου "αθώος", εφόσον συνειδητά υπηρετεί την διαιώνηση ενός συστήματος εξάρτησης και υποτέλειας στα ευρωατλαντικά/ΝΑΤΟικά προστάγματα, έτοιμο για μεγάλους και επώδυνους συμβιβασμούς με την Τουρκία- μη αναφερόμενο καν στην Κυπριακή Δημοκρατία, συν τοις άλλοις. Σύμμαχοι και εταίροι προωθούν συστηματικά ιδέες ενός συνολικού συμβιβασμού και μοιρασιάς στο Αιγαίο. Το δικαίωμα μας επέκτασης των χωρικών μας υδάτων που κατά το Διεθνές Δίκαιο είναι μονομερές και αποκλειστική δικαιοδοσία της χώρας λησμονείται. Η συζήτηση περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών αιωρείται..

Πολιτική Πρωτοβουλία: Ανακοίνωση για την ΕΞΕΓΕΡΣΗ του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ- 17η ΝΟΕΜΒΡΗ

 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για την ΕΞΕΓΕΡΣΗ του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ- 17η ΝΟΕΜΒΡΗ

1. Συμπληρώνονται 49 χρόνια από την αντιδικτατορική εξέγερση του Πολυτεχνείου η οποία υπήρξε η κορύφωση του αντιδικτατορικού-αντιστασιακού κινήματος. 49 χρόνια μετά, ο Αγώνας για Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία- Κοινωνική Δικαιοσύνη- Δημοκρατία, παραμένει επίκαιρος.

2. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήλθε ως απάντηση στην προσπάθεια της Χούντας να νομιμοποιηθεί πολιτικά το 1973, μέσω καταρχήν ενός διαβλητού δημοψηφίσματος και της λεγόμενης φιλελευθεροποίησης και κατόπιν αναθέτοντας την Πρωθυπουργία στον παλαιό πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη. Η προσπάθεια απέτυχε. Σε αντιδιαστολή, εκείνη την περίοδο το αντιδικτατορικό κίνημα διογκώθηκε και μαζικοποιήθηκε..

3. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 που ξεκίνησε με φοιτητική κατάληψη του ιστορικού κτηρίου με αιτήματα φοιτητικά, γρήγορα εξελίχθηκε σε παλλαϊκή και πανεθνική εξέγερση, με διαδηλώσεις και αντιδικτατορικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα, και στη συνέχεια στο εξωτερικό σε όλες τις χώρες όπου ζούσαν Έλληνες,με κεντρικό αίτημα την παραίτηση της Χούντας και την αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών.Η καταστολή της εξέγερσης από δυνάμεις του στρατού- που άφησε πίσω της 24 καταγεγραμμένους νεκρούς- και η επαναφορά του στρατιωτικού νόμου, ήταν η αρχή του τέλους για την δικτατορία, η κατάρρευση της οποίας θα συντελεσθεί παράλληλα με την Κυπριακή τραγωδία (πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, τουρκική εισβολή και κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Δεν μπορεί είναι η απάντηση...

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - "Ελλάδα 2022: η Παρακμή και οι προοπτικές ανάσχεσης"

Νέα «Πολιτική Πρωτοβουλία» στον πατριωτικό χώρο

Μια νέα πατριωτική κίνηση κάνει την εμφάνιση της με το όνομα «Πολιτική Πρωτοβουλία», η οποία καλεί σε ενεργοποίηση ανεξάρτητη «από τα γερασμένα, απαξιωμένα και υποτελή εν τέλει πολιτικά σχήματα που μας κληροδότησε η χρόνια κρίση».

Όπως σημειώνουν στο ιδρυτικό τους κείμενο: «Οι παραδοσιακοί πολιτικοί σχηματισμοί δεν είναι σε θέση να εκφράσουν τον καημό του λαού μας για προκοπή στην ίδια του την πατρίδα. «Μοιραίοι και άβουλοι» συνάμα, απλώς εναλλάσσονται στις κυβερνήσεις με πανομοιότυπη και δοτή πολιτική. Και συντάσσονται σε όλα χωρίς κρατούμενα με τον διεθνή, ληστρικό, όπως αποδεικνύεται ολοένα και καθαρότερα, παράγοντα».

Το κείμενο της ιδρυτικής τους διακήρυξης υπογράφουν ενεργοί πολίτες αλλά και αντιδικτατορικοί αγωνιστές:

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Να είσαι ελεύθερος. Να βγάζεις το ψωμί που τρως. Ανεμπόδιστα να γεύεσαι τη γονική σου κληρονομιά και να ετοιμάζεις εκείνη που θα δώσεις στα παιδιά σου. Θεμελιώδες τρίπτυχο —με πάμπολλες άλλες πτυχώσεις— πολιτείας που ευημερεί και ευτυχεί, καθώς έτσι οικοδομούμε «τὴν πόλιν τοῖς πᾶσι καὶ ἐς πόλεμον καὶ ἐς εἰρήνην αὐταρκεστάτην» (Περικλέους, Επιτάφιος). Αλλά από αυτά τα θεμελιώδη, δυστυχώς, πολύ έχουμε απομακρυνθεί εμείς οι σημερινοί Έλληνες και η σημερινή μας πατρίδα.

Με λίγα λόγια:

Α. Κυριαρχία. Διακόσια χρόνια μετά τη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση, συνεχίζουμε να ζούμε σε μια Ελλάδα με κολοβωμένη την εθνική της ανεξαρτησία και την εδαφική της ακεραιότητα ακόμα να απειλείται με ακρωτηριασμό.

Ήταν τα «Μνημόνια», από το μοιραίο 2010, μέχρι το 2015 και μέχρι σήμερα, που μας επέβαλαν, έναντι του αλόγιστου χρέους, ένα ιδιότυπο καθεστώς απαλλοτρίωσης του εθνικού πλούτου, θεσμίζοντας την πλήρη οικονομική υποτέλεια, κατάσχοντας δια της τραπεζιτικής βίας το σύνολο σχεδόν των καταπιστευμάτων δύο τουλάχιστον γενεών Ελλήνων, από τον πόλεμο και μετά.