Από τη «δημιουργική ασάφεια» στη «δημιουργική καταστροφή»
Του Γεράσιμου Ποταμιάνου από την Ρήξη φ. 125
Ένα χρόνο μετά το δημοψήφισμα για την αποδοχή των όρων του τρίτου Μνημονίου και την συντριπτική νίκη του ΟΧΙ, συζήτηση έχει ξεσπάσει σχετικά με τις ενέργειες της κυβέρνησης με Υποικ τον Γ. Βαρουφάκη τον Ιούνιο του 2015. Ομως το πραγματικά κρίσιμο διάστημα ήταν το τέλος Φεβρουαρίου 2015 όταν ο Γ. Βαρουφάκης, αποδέχθηκε την κοινοτική πρακτική της «δημιουργικής ασάφειας» που επέτρεψε την παράταση του δεύτερου Μνημονίου μέχρι τον Ιούνιο.
Η συζήτηση για τις πληροφορίες Γκαλμπρέιθ, αποπροσανατολίζει επομένως από το σημαντικότερο θέμα της χώρας, που είναι η αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων επιχειρηματικών δανείων. Μέσω του «αφελληνισμού» των ελληνικών τραπεζών, μεθοδεύεται η εκχώρησή τους σε «γύπες» της αγοράς, όπως αποκαλούνται τα κερδοσκοπικά κεφάλαια. Είναι ζήτημα χρόνου να επιβληθούν αλλαγές προσώπων σε όλες τις τράπεζες, όπως προδιαγράφει το τρίτο Μνημόνιο. Η εξέλιξη αυτή θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Οκτώβριο, καθώς δόθηκε τρίμηνη παράταση. Στην διαδικασία αναδιάρθρωσης των επιχειρηματικών δανείων, καθοριστικό ρόλο –μαζί με το ΤΧΣ– θα έχουν οι τράπεζες. Αυτές θα αξιολογήσουν τις προσφορές των hedge funds. θα αποφασίσουν την τιμή πώλήσης των δάνείων, την αναχρηματοδότηση των εταιρειών.
