Η λαϊκή ενότητα προϋπόθεση της Εθνικής κυριαρχίας έναντι στη Νέα Διεθνή Τάξη – Μια απάντηση στις απόψεις τύπου Θεοδωρίδη

Ασχοληθήκαμε σε αυτό το κείμενο με το γνωστό άρθρο του Νάσου Θεοδωρίδη (ο οποίος αφού πέρασε από τον ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε στη… ΛΑΕ) που αναφέρει τη νίκη και αντίσταση του ελληνικού λαού κατά την ιταλική εισβολή ως «μύθο», ένα κείμενο το οποίο αναπαράγεται στην «Αυγή». Και αυτό γιατί είναι χρήσιμο να εξάγουμε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα και να αντιληφθούμε πώς ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) λειτουργεί ώστε να διαβρώνει τον πολιτισμικό χαρακτήρα του λαού. Ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι η διαστρέβλωση της ιστορικής μνήμης των Ελλήνων, αυτή τη φορά από «αριστερή» μεριά, όπως αντίστοιχα με «αριστερή» κυβέρνηση επετεύχθη η πλήρης οικονομική κατοχή.

Το άρθρο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ανιστόρητο σύνολο συμπερασμάτων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα των επιδιώξεων των υπερεθνικών χασάπηδων, που προωθούν την απάθεια, την αποχαύνωση των μαζών απέναντι στην απώλεια της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας των λαών. Είναι πολύ σημαντικό να αντιληφθούμε ότι μέσα από παρόμοια κείμενα που παρουσιάζονται πολλές φορές ως «προσωπικές απόψεις», τα «επιχειρήματα» και ο λόγος που χρησιμοποιείται είναι ουσιαστικά ο λόγος της Υ/Ε και των μηχανισμών της, ο οποίος ανακυκλώνεται από τους κατά τόπους πεμπτοφαλλαγγίτες.

Το κεντρικό μήνυμα του κειμένου στην «Αυγή» είναι το εξής:

Η σημασία της εκλογικής νίκης του αντιεθνικιστή Ακιντζί

Του Νάσου Θεοδωρίδη

Την ιδια στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εγκλωβισμένη σε μια ΑΔΙΕΞΟΔΗ εθνικιστική λογική, η εκλογική νίκη του Μουσταφά Ακιντζί στη Βόρεια Κύπρο με το σαρωτικό 60.5% αποτελεί την πιο δραματική εξέλιξη στην κοινότητα μετά την εξέγερση του 2002-03 που τερμάτισε την για δεκαετίες απόλυτη κυριαρχία του Ραούφ Ντενκτάς.Για μια ακόμα φορά η επέμβαση των τουρκοκυπριακών μαζών στις εξελίξεις, σπάζει τα αδιέξοδα που συντηρούσε η αντιπαράθεση πολιτικών που στόχο είχαν την νίκη στο παιγνίδι επίρριψης ευθυνών αντί την ανεύρεση διεξόδων. 
Σε μια εξέλιξη που τίποτε δεν προμήνυε πριν από λίγους μήνες, η τουρκοκυπριακή κοινότητα βάζει τον συντηρητικό εθνικιστή Έρογλου στο περιθώριο και αναπτερώνει με γρήγορο και αποφασιστικό τρόπο τις ελπίδες στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Αποδεικνύοντας ξανά ότι οι εθνικιστικές ιαχές και πατριωτικές κορόνες επιτυγχάνουν μόνο την συντήρηση των αντίστοιχων πολιτικών στην άλλη πλευρά και σκοτώνουν την ελπίδα στις ψυχές των ανθρώπων.

Για την Αυγή και τις απόψεις του Νάσου ΘεοδωρίδηΙ

69 χρόνια μετά την τραγωδία του θανάτου και της αναπηρίας δεκάδων χιλιάδων φαντάρων, έχει έρθει η ώρα για μια ψύχραιμη ιστορική αποτίμηση που να απαντάει στο ερώτημα αν τελικά βγήκε κερδισμένη η ελληνική κοινωνία από μια εξ αντικειμένου σύμπλευση με το φασιστικό καθεστώς Μεταξά στην οποία οδηγήθηκε από τον εθνικιστικό παροξυσμό της εποχής, προκειμένου να αποτραπεί η απλή διέλευση ενός άλλου φασιστικού στρατού, με μόνο επιχείρημα ότι ο δεύτερος στρατός ήταν «ξένος» (αλλά εξίσου φασιστικός). Υποστηρίζω ότι η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτό το σφαγείο θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Η 28η Οκτωβρίου δεν σήμαινε ούτε την «ενότητα» ούτε «το μεγαλείο του έθνους», αλλά την είσοδο της Ελλάδας σε ένα παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.