Ο πόλεμος ως ευκαιρία για νέους πυρηνικούς πειραματισμούς

Από την πυρηνική ομπρέλα μέχρι το «πρασίνισμα» της πυρηνικής ενέργειας

Του Δημήτρη Γκάζη

Tο θέμα των πυρηνικών άνοιξε εκ νέου στην Ευρώπη, και στη χώρα μας, μέσα σε ένα περιβάλλον κλιμακούμενων γεωπολιτικών εντάσεων και ενεργειακής αβεβαιότητας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και η κλιμακούμενη επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, αλλά και η συνολική αναδιάταξη των στρατηγικών ισορροπιών, επαναφέρουν στο προσκήνιο τόσο την πυρηνική αποτροπή όσο και την πυρηνική ενέργεια. Σε αυτό το πλαίσιο η Γαλλία προωθεί τη συζήτηση για μια «ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική πυρηνικής αποτροπής», ενώ παράλληλα αναζητά συμμάχους για να επαναφέρει την πυρηνική ενέργεια ως βασικό εργαλείο της ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής στην πορεία απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Η Ελλάδα εμφανίζεται να εμπλέκεται και στα δύο επίπεδα. Από τη μία πλευρά βρίσκεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, μεταξύ των χωρών που εξετάζουν στενότερη συνεργασία με τη γαλλική στρατηγική αποτροπής (σε συνέχεια άλλων αμυντικών και εξοπλιστικών συμφωνιών), με ερωτηματικό αν θα κληθεί να φιλοξενήσει και η ίδια γαλλικά συστήματα στο έδαφός της, σε μια περίοδο που η Ανατολική Μεσόγειος και η Κύπρος αποκτούν ιδιαίτερη σημασία ως κόμβοι στρατιωτικών και ενεργειακών σχεδιασμών.

Από την άλλη, η κυβέρνηση ανοίγει για πρώτη φορά συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια. Μιλώντας στη Σύνοδο για την Πυρηνική Ενέργεια στο Παρίσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα συστήσει διυπουργική επιτροπή που θα εξετάσει την ανάπτυξη μικρών πυρηνικών αντιδραστήρων (SMRs). «Έχει έρθει η ώρα για τη χώρα μας να εξερευνήσει αν η πυρηνική ενέργεια και ειδικά οι αρθρωτοί αντιδραστήρες μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «σε καιρούς μεγάλων αναταραχών όλες οι επιλογές πρέπει να είναι στο τραπέζι».

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: Υπέρ πυρηνικού πολέμου στην Ευρώπη

Ήξεις αφήξεις από ΣΥΡΙΖΑ και υπόλοιπους δεξιούς για τη χρήση δυτικών πυραύλων βαθειά στο έδαφος της Ρωσίας.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Κινούμενοι μεταξύ γελοιότητας και τυχοδιωκτισμού, πιο δουλικοί και από τους δούλους, οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ (με την εξαίρεση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη και του Νίκου Παπανδρέου που δεν ψήφισαν) υποστήριξαν κατάπτυστο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το οποίο ζητείται, εκτός των άλλων, να δοθεί η άδεια στην Ουκρανία να χρησιμοποιήσει δυτικούς πυραύλους για να χτυπήσει βαθειά στο έδαφος της Ρωσίας, παρά τις προειδοποιήσεις Πούτιν ότι αυτό συνιστά ανεπίτρεπτη κλιμάκωση, μετατρέποντας τον πόλεμο σε άμεση σύγκρουση των κρατών του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, με ό,τι μια τέτοια σύγκρουση συνεπάγεται.

Το ψήφισμα καταψήφισε ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης, που εισηγήθηκε και στην ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να το καταψηφίσει όπως και έπραξε, το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας. Οι υπόλοιποι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η Ελληνική Λύση, η ΝΙΚΗ και η Αφροδίτη Λατινοπούλου απέφυγαν να ψηφίσουν και απείχαν.

Βεβαίως ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι η αποχή -που επέλεξαν Μεϊμαράκης, Παπανδρέου, οι ΣΥΡΙΖαίοι πλην Αρβανίτη και τα μικρότερα κόμματα που αυτοεμφανίζονται ως είδος «εθνικοφρόνου νεοδεξιάς»- είναι λίγο καλύτερη από την υπερψήφιση της απόφασης, δεν έχει ούτε πολύ νόημα, ούτε πολύ σοβαρότητα σε ένα κορυφαίο ζήτημα όχι απλά πολέμου ή ειρήνης, αλλά επιβίωσης της ανθρωπότητας.