Η Μελλοντική κατάσταση των πραγμάτων

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Η ιστορική καταβολή της φυλετικής ιδέας έλκει την καταγωγή της από την εποχή των ανακαλύψεων, δηλαδή του «Νέου κόσμου» και εξελίχθηκε μαζί με την γέννηση της ευρωπαϊκής αποικιοκρατικής γενοκτόνας πολιτικής. Η λευκή φυλετική ανωτερότητα, οι θεωρίες περί καθαρού αίματος, οι ευγονικές αντιλήψεις θεωρήθηκαν επιστημονικά επικυρωμένες και θεολογικά φιλάνθρωπες, γιατί το ευαγγελικό μήνυμα θα μεταμόρφωνε άγριους και απολίτιστους λαούς σε καλούς χριστιανούς. Η επιστήμη και η Εκκλησία λειτούργησαν ως επικάλυμμα της βίαιης και απάνθρωπης εκμετάλλευσης των ιθαγενών πληθυσμών.

Ο θεωρίες περί φυλής που αναπτύχθηκαν ενώ είναι ποικίλες και έχουν διαφορές σε ό,τι αφορά την ιδεολογική έννοια της «φυλής», εν τούτης η βασική θεωρία είναι αυτή της μεταβίβαση των βιολογικών χαρακτηριστικών ενός έθνους-φυλής μέσο του αίματος, η οποία προϋποθέτει μια αταλάντευτη πατρογραμμική φυλετική επιταγή που αποκλείει κάθε παρέκκλιση από την γενεαλογική καθαρότητα. Το «αίμα» δηλαδή, είναι ιδεολογικά φορτισµένο, καθώς μένει οπωσδήποτε αναλλοίωτο στον χρόνο και τον χώρο, υποδηλώνει την ύπαρξη γενετικών και βιολογικών διαφορών µεταξύ των λαών.

Στο σημείο αυτό ας ακούσουμε, για τρία λεπτά, τα δομημένα επιχειρήματα δυο εξεχουσών προσωπικοτήτων της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη: Θάνου Πλεύρη, (Υπουργός Υγείας) και Γεωργιάδη Άδωνη, (Υπουργός Ανάπτυξης).

Καινοτόμες Αγορές…

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανός)

Εκ προοιμίου και για την αποφυγή παρεξηγήσεων, είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω πως το κείμενο δεν συνιστάται σε όσους από εσάς έχετε ως βασικό μέσο πρόσληψης της πραγματικότητας την τηλεόραση. 

Αφού σας ξεκαθάρισα την θέση μου,ξεκινάω… 
«Το ζήτημα είναι πάντα το ίδιο: η κυβέρνηση ή η αγορά. Δεν υπάρχει τρίτη λύση!» Να πώς έθεσε το δίλημμα ο ιεροφάντης των νεοφιλελεύθερων Ludwig von Mises. Βέβαια ο Mises, θιασώτης του φασισμού την δεκαετία του 1930, πίστευε πως «Η φορολόγηση των κερδών, ισοδυναμεί με φορολόγηση της επιτυχίας», και πως « Οι υψηλοί φόροι ιδιοκτησίας, κεφαλαίου και εισοδήματος, είναι εξαιρετικά δημοφιλείς στις μάζες που δεν χρειάζεται να πληρώσουν».* Επ’αυτού, ο οικονομικός δαρβινιστής των φιλελευθέρων, Ludwig von Mises με μεγάλη διαύγεια και ικανότητα, σπεύδει να μας θεραπεύσει από την διανοητική υστέρησή μας: «Τα πλούτη των πλουσίων δεν ευθύνονται για την φτώχεια κανενός». Ο φτωχός πρέπει επιτέλους να καταλάβει πως «οι καπιταλιστές αναζητούν πάντα ανθρώπους που μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα κονδύλιά τους με τον πιο επικερδή τρόπο». Αντί, λοιπόν, ο φτωχός να διαβάζει με χαιρεκακία «ψεύτικες ιστορίες για τα κέρδη και την ιδιωτική ζωή των επιχειρηματιών», μπορεί να διαβάσει βιβλία σοβαρών οικονομολόγων για να μάθει πως «η αύξηση της παραγωγικότητας προϋποθέτει την συνεχή συσσώρευση κεφαλαίου, την οποία επιτυγχάνουν με πολύ κόπο οι επιχειρηματίες […]»* Άρα, «ελευθερία» στον φιλελευθερισμό δεν νοείται χωρίς μεταμόρφωση της κοινωνίας σε ανώνυμη εταιρεία, και δογματική πίστη στην εντελώς άνευ περιορισμών αγορά υπό συνθήκες ανθρωποφάγου ανταγωνισμού, που αναγκάζει κάθε ατομικό κάτοχο κεφαλαίου να αυξάνει διαρκώς το κεφάλαιό του, ώστε να το διατηρήσει. 

Το iPhone και οι κατσίκες της Amazon

Του Κώστα Λουλουδάκη

«Σε αυτόν τον αγώνα (σ.σ. της ζωής) ο πιο δυνατός, ο πιο ικανός κερδίζει, ενώ ο λιγότερο ικανός ο αδύναμος χάνει. Αυτό που βοηθάει τον άνθρωπο να ζήσει ή να συντηρηθεί ενάντια στον κόσμο των ζώων δεν είναι οι αρχές της ανθρωπιάς αλλά ο σκληρός αγώνας».
Φιλελεύθερες απόψεις από τον Αδόλφο Χίτλερ
(Laurence Rees The Nazis: A Warning from History Εκδόσεις BBC Books)

Είναι γνωστό ότι στο φασιστικό Γερμανικό στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς, αλλά και σε όλα τα άλλα στρατόπεδα τα οποία μηχανοργάνωσε η αμερικανική πολυεθνική ΙΒΜ, οι ιθύνοντες είχαν αναρτήσει μια μεγάλη επιγραφή που έγραφε: «Η δουλειά απελευθερώνει». Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι οι Γερμανοί δεν το έγραψαν με χλευαστική διάθεση, αντίθετα ήταν το δόγμα τους, η σχεδόν θεολογική θεωρία τους, με ή χωρίς φασισμό.

Μόνο στην εταιρεία I.G. Farben, η οποία είχε εργοστάσιο εντός του στρατοπέδου Άουσβιτς, «δούλεψαν» 85.000 κρατούμενοι και από αυτούς οι 25.000 άφησαν την τελευταία τους πνοή  υπέρ του αναπτυξιακού στόχου της εταιρείας. Αν αναλογιστούμε την μεταπολεμική πορεία της I.G. Farben, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι η «θυσία» αυτή δεν πήγε χαμένη… (CARTELS: I.G. Farben Comeback http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,888761,00.html)

Το Τελευταίο Καρφί στο Φέρετρο

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανός)

---

«Ένα πράγμα ωστόσο είναι ξεκάθαρο. Η φύση δεν παράγει από τη μία μεριά κατόχους χρήματος ή εμπορευμάτων και από την άλλη ανθρώπους που κατέχουν μόνο τις εργατικές τους δυνάμεις. […]» 

ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ 

---

Αποτελεί νομοτέλεια το γεγονός πως το οικονομικό και πολιτικό σύστημα κυριαρχείται από τις κεφαλαιοκρατικές σχέσεις παραγωγής και διανομής πλούτου. Επομένως, οι συνθήκες ζωής που βιώνουν οι εργαζόμενοι εξαρτώνται από τις ανάγκες συσσώρευσης κεφαλαίου και από τις στρατηγικές που εκπονούν οι εκπρόσωποί του. Η κεφαλαιοκρατική ανασυγκρότηση των τελευταίων χρόνων και η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου επέτεινε την πλήρη κυριαρχία των ευέλικτων και χαμηλά αμειβόμενων μορφών εργασίας, εκτίναξε την ανεργία και συνακόλουθα, παρατηρήθηκαν φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού και αδυναμίας αυτοσυντήρησης μεγάλων κοινωνικών μερίδων.

Monsanto – Bayer: Τοξική Συνενοχή

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανός)

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο».
Χένρι Κίσινγκερ 1974

Οι γεωργικοί σπόροι είναι η βάση της διατροφής μας, στην ουσία είναι η αφετηρία της διατροφικής αλυσίδας του ανθρώπου και ο βασικός κρίκος της ανθρώπινης ανάπτυξης.

Να όμως που εταιρείας όπως η Monsanto, η Seminis, η Bayer- Aventis, η Dupont, η Syngenta, η Νovartis η Pioneer, η AstroZeneca ιδιωτικοποίησαν και μονοπώλησαν την σποροπαραγωγή, μεθοδευμένα εξαφάνισαν τις τοπικές και φυσικές ποικιλίες, δημιούργησαν και  κατοχύρωσαν, με πολιτικές αποφάσεις, εμπορικά κανάλια, και ακόμα χειροτέρα δημιούργησαν την «πνευματική ιδιοκτησία» τους επί των γεωργικών προϊόντων. Αυτό σημαίνει ότι ο αγρότης δεν μπορεί να συλλέξει και να φυλάξει τους σπόρους του διότι δεσμεύεται με συμβόλαιο να τους αγοράζει κάθε χρόνο με βάση τους όρους της εμπορίας και του μάρκετινγκ που καθορίζει η πολυεθνική εταιρεία. Έτσι οι εταιρίες αποκτούν το αποκλειστικό «δικαίωμα χρήσης του σπόρου» που τους «ανήκει πνευματικά», καθώς και των πωλήσεων  οποιουδήποτε παράγωγου προϊόντος προέρχεται από αυτόν τον σπόρο.