Το πραξικόπημα στην Βολιβία και τα χάλια μας

Του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

Έτσι είναι.
Τολμάμε να μιλάμε για μια χώρα που ο πληθυσμός της πέθαινε πριν το 2006, αλλά τόλμησε να εκλέξει ένα απόφοιτο της 2ας δημοτικού επικεφαλής της χώρας.

Τολμάμε εμείς, τρώγοντας αμάσητη την κυρίαρχη προπαγάνδα, εμείς που επιτρέπουμε να φτωχοποιείται ο λαός μας και να ρευστοποιείται η χώρα ολόκληρη, να έχουμε άποψη κουνώντας και το δάχτυλο στον Μοράλες γιατί είναι τα ίδια και χειρότερα με τους άλλους.

Το πρόβλημα είναι το πολυώροφο κτίριο του Μοράλες και η ασέβειά του προς τον φτωχό λαό της Βολιβίας. Βέβαια. Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε! Δεν μπορεί να είναι η λύσσα του υπερεθνικού ιμπεριαλισμού, που βλέπει μια διαφορετική κυβέρνηση να επιβιώνει ανάμεσα σε θεούς και δαίμονες, κόντρα στην επέλαση της παγκοσμιοποίησης.

Το τέλος τους και η αρχή μας

Του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

Ο ένας στην Θεσσαλονίκη φρουρούμενος από 2000 Ματατζήδες να τον προστατεύουν από την «ατέλειωτη αγάπη» του λαού. Με στημένη εκδήλωση και ναυλωμένα από την Αθήνα πούλμαν αλλά και με γιουχαΐσματα εντός εκδήλωσης, (μόνο μια φορά και τέλος) για να πάρει την πάσα αμέσως και καθόλου αιφνιδιασμένος ο ανεπιθύμητος για να πει ότι αυτοί είναι δημοκράτες και επιτρέπουν τις αντιγνωμίες.

Ο άλλος στην Αθήνα σε συνέδριο με 3000 prive παράσιτα της νεοφιλελεύθερης ιδέας, να μοιράζει υποσχέσεις για λεφτά στα νεογέννητα, με πατριδοκαπηλεία και εθνική ενότητα για τους λίγους και τους ολίγιστους, να επενδύει στην μνήμη χρυσόψαρου του ελληνικού λαού για την τραγωδία που ενορχήστρωσαν και εκτέλεσαν τα προηγούμενα χρόνια και υποσχέσεις για την ανάκτηση της σκυτάλης στην καταστροφή και την ισοπέδωση.

Η ίδια Πατρίδα

Του Θέμη Συμβουλόπουλου

Αριστερά στην Λαμία και προορισμός η Μονή Αγάθωνα. Το βουνό είναι πυκνό από έλατα. Το οξυγόνο σα να μην χωρά στις πλαγιές και τρέχει να πλημμυρίσει τα σωθικά σου. Έξω από το μοναστήρι, απόλυτη η ηρεμία του περιβάλλοντος και του βουνού, σου επιβάλλει να μιλάς ψιθυριστά, ομολόγησε αυθόρμητα η μικρή ανιψιά μου. Είπα να επισκεφθώ το μοναστήρι, γνωρίζοντας πως ηγούμενος από την κατοχή του 41-44, ήταν ο πατέρας Γερμανός Δημάκος. Ο πάτερ Ανυπόμονος, που μπήκε στην εθνική αντίσταση με τον ΕΛΛΑΣ, στο βουνό με τον Άρη και τον σταυρό, όπως τιτλοφορείται και το βιβλίο του. Το μοναστήρι αποτέλεσε όπως και πολλά άλλα, σημείο αναφοράς και στήριξης στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ΕΑΜ - ΕΛΛΑΣ. Το συγκεκριμένο κρατούσε την παράδοση από το '21, όπως μαθαίνουμε από τον πάτερ Ανυπόμονο. Στο μοναστήρι....
η κληρονομιά της γενιάς του Δημάκου καλά κρατεί. Στην κουβέντα μου μ' έναν από τους μοναχούς της Μονής Αγάθωνα, επιβεβαιώθηκε γρήγορα αυτή μου η υποψία.