Η πρεσβεία των ΗΠΑ, τα αιολικά στο Βέρμιο και η Σδούκου

 

Του Στέφανου Πράσσου

Ο Πρώην Πρέσβης των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ 3 εβδομάδες πριν αντικατασταθεί έδωσε δυο εντολές στην Πολιτική ηγεσία της Χώρας μας.

1ον Η Αλεξάνδρα (Σδούκου) να γίνει Υπουργός Ενέργειας.

2ον Να εγκριθούν οι άδειες για το μέγα αιολικό στο Βέρμιο συμφερόντων της Αμερικάνικης πολυεθνικής εταιρείας «Quantum Energy Partners»

https://gr.usembassy.gov/ambassador-pyatts-remarks-at…/

Και φυσικά όπως θα έκανε ο κάθε υπουργός της κάθε «μπανανίας» που σέβεται την υποτέλεια, ο κ. Σκρέκας, μέσα σε δυο μήνες ενέκρινε την τροποποίηση και αναδιατύπωση της ΑΕΠΟ δίνοντας το δικαίωμα στα ξένα συμφέροντα να ισοπεδώσουν το Βέρμιο.

https://arsy-anatropi.gr/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb…/

Λίγο αργότερα η “Αλεξάνδρα” έγινε υφυπουργός ενέργειας….

Και μια ακόμη “λεπτομέρεια” Ο ίδιος Πρέσβης επέβλεπε προσωπικά την υλοποίηση της συμφωνίας ΗΠΑ-ΕΛΛΑΔΑΣ για την “απολιγνιτοποίηση” και την έλευση του αμερικάνικου LNG Στην Ελλάδα και μέσω Αλεξανδρούπολης στη Νοτιοανατολική και την Κεντρική Ευρώπη.

https://kokinokamini.blogspot.com/2020/02/ade-in-usa.html

Άξιος κι αυτός και οι πολιτικοί μας ηγέτες που τηρούν μέχρι κεραίας την υποτέλεια και την εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων

Σχόλιο για τις…ετήσιες μαζικές πυρκαγιές στην Ελλάδα και τη μετατροπή της σε γηροκομείο των Βορειοευρωπαίων

Εισαγωγή: Το παρακάτω εκτεταμένο σχόλιο του Τάκη Φωτόπουλου αφορά τις σχεδόν ετήσιες καταστροφικές πυρκαγιές στην Ελλάδα που σημειώνονται από τα τέλη του περασμένου αιώνα, δηλαδή από τότε που η Υπερεθνική Ελίτ επέβαλε την παγκόσμια εξουσία της, επωφελούμενη από την καταστροφική κατάρρευση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού και τη συνακόλουθη αντικατάσταση του δυαδικού συστήματος παγκόσμιας εξουσίας –το οποίο είχε επικρατήσει μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο– από την ουσιαστική μονοκρατορία της Υπερεθνικής Ελίτ (οικονομική, πολιτική, κοινωνική αλλά και πολιτιστική).

Ερωτήματα που γεννώνται σχετικά με τις ετήσιες μαζικές πυρκαγιές στην Ελλάδα:

• Πού θεμελιώνεται η δήθεν τεράστια κλιματική αλλαγή, κυρίως μετά την πτώση του «Υπαρκτού» μέχρι σήμερα, και εάν πράγματι υπάρχει παρόμοια κλιματική μεταβολή, γιατί άραγε βασικά περιορίζεται στην Ευρώπη και μάλιστα ούτε καν όλη την Ευρώπη αφού δεν μιλά βέβαια κανένας (με εμπεριστατωμένα στοιχεία φυσικά) για κάποια τεράστια κλιματική μεταβολή στη Βόρεια Ευρώπη, από τη Ρωσία μέχρι τη Βρετανία κλπ.) αλλά ουσιαστικά μιλούν για κλιματική μεταβολή στις χώρες της Νότιας Ευρώπης, τις οποίες πλήττουν και οι σημερινοί καύσωνες; Δεν μιλά βέβαια κανένας και για αντίστοιχους καύσωνες στη Βρετανία ή τη Ρωσία, τη Γερμανία κλπ., και δεν αποτελούν βέβαια «καύσωνα» 2-3 ζεστές μέρες στην Αγγλία κ.α. Γιατί άραγε δεν ακούμε για την ανάγκη τα σπίτια να εφοδιαστούν με κλιματιστικά κλπ. στη Βόρεια Ευρώπη, όπως γίνεται σήμερα σχετικά με τη Νότια Ευρώπη; Μήπως γιατί οι χώρες στη Βόρεια Ευρώπη δεν προσφέρονται για θερινό τουρισμό, τη νέα μεγάλη καπιταλιστική μπίζνα;

Άχρηστη η δεξιά, μπροστά στη Νατοϊκή αριστερά & τους οικ@λόγους... πράσινους σαν τα δολάρια!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Τι τρομερή εποχή...

αυτή όπου ηλίθιοι κυβερνούν τυφλούς»

Ουίλιαμ Σαίξπηρ, "Βασιλιάς Ληρ" (1609)..

Η Ισπανίδα Υπουργός Περιβάλλοντος, η Teresa Ribera, σοσιαλίστρια, οικολόγος, φεμινίστρια, προοδευτική, ακτιβίστρια για την "πράσινη ανάπτυξη" και την αντιμετώπιση του "κινδύνου της κλιματικής αλλαγής", πήγε στην Βαγιαδολίδ από τη Μαδρίτη, για να μιλήσει σε εκδήλωση για το κλίμα και την αύξηση του διοξειδείου του άνθρακα στο περιβάλλον.
Η Βαγιαδολίδ απέχει από από τη Μαδρίτη 196 χιλιόμετρα.
Η οικ@λόγος σοσιαλίστρια υπουργός, ακτιβίστρια και για τις  οικολογικές μετακινήσεις των πολιτών και τις "πόλεις 15 λεπτών" κι άλλα πράσινα άλογα... έκανε το ταξίδι με τζετ, κατόπιν από το αεροδρόμιο με την υπουργική της λιμουζίνα και τα συνοδευτικά της ασφάλειάς της. Ως σοσιαλίστρια κινδυνεύει και χρειάζεται την ασφάλεια, μην τυχόν κάποιος "αρνητής της κλιματικής αλλαγής", όπως αυτοί οι αρνητές της επιστήμης των πειραματικών ορών Big Pharma...
100 μέτρα πριν την άφιξή της στο μέγαρο της Οικ@λογικής συνάντησης, καβάλησε σαν αμαζόνα το ηλεκτρικό ποδήλατό και να η άφιξη...

Η Γη φλέγεται…

Ούτε η Γη, ούτε η Ατμόσφαιρα, ενδιαφέρονται για το πώς εξελίσσεται και εκδηλώνεται η ανοησία του Homo Sapiens.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Ω κάκιστα ζώα, των οικιών υμών εμπιμπραμένων, αυτοί άδετε»
Αίσωπος

Οι ισχυροί και κυρίως παρατεταμένοι καύσωνες στη Νότιο Ευρώπη θυμίζουν (σε όποιον θέλει να το ξεχνάει) ότι ούτε η Γη, ούτε η Ατμόσφαιρα, ενδιαφέρονται για το πώς εξελίσσεται και εκδηλώνεται η ανοησία του Homo Sapiens. Αντιδρούν στη δική του δράση με τρόπο βέβαιο και τελικά ανελέητο. Όπως και στη σφαίρα των ανθρωπίνων, η Ύβρις φέρνει τελικά τη Νέμεσι. Και όσο πιο κοντά, όσο πιο προφανής και όσο πιο τρομακτική είναι η Νέμεσις, όσο πιο ανήμποροι νιώθουμε να την αντιμετωπίσουμε, τόσο πιο ευχάριστη και δημοφιλής γίνεται η άρνηση της πραγματικότητας.

Οι παλαιότεροι και σοφότεροι πολιτισμοί αναγνώριζαν και σεβόντουσαν τη Φύση. Δεν πίστευαν ότι ο Άνθρωπος και ιδίως το Άτομο, ο Θεός του ύστερου Καπιταλισμού, μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει, μη σεβόμενος τα όριά του (που συχνά ετίθεντο και εξηγούνταν με θρησκευτικό περιτύλιγμα, αφού δεν υπήρχαν οι αποδεικτικές διαδικασίας της σύγχρονης επιστήμης). Καταλάβαιναν με τον τρόπο τους ότι είμαστε φορείς και όχι ιδιοκτήτες της ζωής.

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς εξειδικευμένες γνώσεις, κοινή λογική αρκεί για να καταλάβει ότι δεν είναι δυνατόν ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων, με εκθετικά αυξανόμενη κατανάλωση ενέργειας και κάθε είδους δραστηριότητες βλαπτικές για το περιβάλλον, να μπορούν να συνεχίζουν χωρίς τροποποιήσεις και μεγάλες προσαρμογές τη δράση τους, αλλά η Γη να είναι πάντα στη θέση της και να συνεχίζει να μας παρέχει τις τόσο φιλόξενες και τόσο σπάνιες (αν όχι μοναδικές) στο σύμπαν συνθήκες που επέτρεψαν το θαύμα της ζωής.

Δραματική έκκληση για δράση τώρα, ώστε να αποφευχθεί η κλιματική κρίση απηύθυνε προ ημερών ο υπεύθυνος για τα ατομικά δικαιώματα Επίτροπος του ΟΗΕ Φόλκερ Τουρκ.

Οι «Πράσινες» Πυρκαγιές

Σχόλιο: Οι καλοκαιρινές φωτιές και η οικονομική εξάρτηση

 Οι φωτιές επανήλθαν στην ώρα τους και εφέτος και όχι μόνο στους «συνήθεις ύποπτους» (Ελλάδα και Μεσογειακές χώρες) αλλά ακόμη και στη Βρετανία, μολονότι βέβαια εκεί τα αίτια δεν είναι οι εμπρησμοί των οικοπεδοφάγων, όπως στην ακόμη υπανάπτυκτη Μεσόγειο –και ιδιαίτερα την Ελλάδα– όπου όλη η οικονομική ζωή της (πολύ περισσότερο πχ από την Ιταλία ή την Ισπανία) περιστρέφεται πια γύρω από την «Βαριά βιομηχανία» (όπως ξεδιάντροπα αποκαλούν οι ελίτ της, τον Τουρισμό). Φυσικά ο Τουρισμός δεν είναι βιομηχανία και προπαντός βαριά! Η σχεδόν αποκλειστική στήριξη της οικονομίας μιας χώρας στον  τουρισμό είναι απλά η πιστοποίηση της ανικανότητας της ελίτ της να αναπτύξει τη παραγωγική δομή της– και  αντίστοιχα  και τη καταναλωτική δομή της –με βάση τις παραγωγικές πηγές της. Kαι φυσικά ο Τουρισμός δεν είναι παραγωγική πηγή που ικανοποιεί άμεσα τις ανάγκες ενός λαού, όπως η γεωργία ή η βιομηχανία. Πράγμα που εύκολα αποδεικνύεται σε περιόδους που η τουριστική βιομηχανία νοσεί–όπως έγινε πχ τα προηγούμενα 2χρόνια λόγω του ιού. Εάν για παράδειγμα ο ιός συνεχιζόταν να έχει τις ίδιες συνέπειες και εφέτος, όπως τα προηγούμενα δυο χρόνια, οι μεν λαοί με ισχυρές παραγωγικές δομές θα μπορούσαν να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο ενώ οι λαοί όπως ο Ελληνικός που ουσιαστικά δεν έχουν  καμία παραγωγική δομή της προκοπής θα…έτρωγαν τα κορδόνια τους. Η νοσηρή αυτή οικονομική δομή που έχει για «βαριά βιομηχανία» της τον Τουρισμό δημιουργεί μια απολυτή εξάρτηση από τις χώρες με υγιή οικονομική δομή, όχι μόνο βέβαια οικονομική αλλά, συνακολουθά και πολιτική. Δεν είναι άλλωστε περίεργο ότι η γειτονική μας Τουρκία έχει πολύ σημαντικότερη πολιτική κυριαρχία από εμάς λόγω της συστηματικής προσπάθειας ανάπτυξης της παραγωγικής δομής της, Γιατί άραγε στην Τουρκιά δεν σημειώνεται το ετήσιο και εντεινόμενο φαινόμενο των πυρκαγιών όπως σε εμάς που κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερο; Μήπως γιατί η οικονομία της δεν στηρίζεται απλά στον Τουρισμό όπως στην Ελλάδα που έχει γίνει σήμερα το οικονομικό θεμέλιο της πολιτικής της εξάρτησης;;;

 Οι φωτιές, επομένως, σε χώρες σαν την Ελλάδα, όπως δείχνει και το άρθρο που ακολουθεί, είναι η αναγκαία συνέπεια μιας παρασιτικής (η εξαρτημένης) «ανάπτυξης» που στηρίζεται βασικά στον Τουρισμό και όχι του φαινομένου του θερμοκηπίου κλπ., όπως υποστηρίζουν οι συστημικοί («Πράσινοι» κ.α.) καλοθελητές… Έτσι, με αφορμή και φετινά τραγικά γεγονότα των πυρκαγιών σε μια σειρά από περιοχές της Ελλάδας, αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Σάκη Αδάμ, στο οποίο εξετάζεται η οικολογική απάτη της “πράσινης ανάπτυξη” σε συνδυασμό με την προτεκταριοποίηση της Ελλάδας.

 Τάκης Φωτόπουλος, 01.08.2022 

Οι «Πράσινες» πυρκαγιές

Του Σάκη Αδάμ, μέλος του Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση – ΜΕΚΕΑ (26.08.2021)

Εισαγωγή

Η μεγάλη δασική καταστροφή που συντελέστηκε και φέτος στην Ελλάδα, ίσως η μεγαλύτερη που συνέβη ποτέ, φέρνει τη χώρα μας σε σημείο καμπής, δείχνοντας αντίστοιχα το τεράστιο μέγεθος της πολιτικής και οικονομικής μας υποτέλειας/εξάρτησης από την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), 10 χρόνια μετά από τη μεγάλη, συνεχιζόμενη και εντεινόμενη οικονομική Ευρωκαταστροφή που υπέστη ο Ελληνικός λαός το 2011. Το παρακάτω εκτενές άρθρο/παρέμβαση του μέλους του ΜΕΚΕΑ αναφέρεται σε όλες τις βασικές πτυχές της φυσικής καταστροφής, της (αμφι)λεγόμενης «κλιματικής αλλαγής» (ενός σεναρίου που προωθεί αναφανδόν η Υπερεθνική Ελίτ), καταδεικνύοντας με σαφήνεια τα συστημικά αίτια και της λεγόμενης «περιβαλλοντικής κρίσης», την ώρα που σύσσωμο το σύστημα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης προσπαθεί να πείσει τους λαούς για τη δήθεν «ενοχή» τους για την (όποια) κλιματική αλλαγή!

Τα σκουπίδια μυρίζουν χρήμα και διαφθορά

Της Δέσποινας Σπανούδη

Όταν η ΝΔ ανέλαβε την κυβέρνηση, είπε σε όλους τους τόνους ότι το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων του ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε, γιατί είχε εξαιρετικά φιλόδοξους στόχους. Γι’ αυτό φρόντισαν να κάνουν ένα επόμενο Εθνικό Σχέδιο που είχε ακόμη πιο …φιλόδοξους στόχους, αφού προέβλεπε ότι, μέχρι το 2030, το ποσοστό των αποβλήτων που θάβονται θα πέσει στο 10%, έναντι 80% που είναι σήμερα.

Στην πραγματικότητα, το Εθνικό Σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ –το οποίο ήταν προϊόν ενσωμάτωσης κινηματικών θέσεων και αναλύσεων που είχαν αναπτυχθεί τα προηγούμενα χρόνια– προέβλεπε αποκεντρωμένη διαχείριση με κοινωνικό έλεγχο και κύριο βάρος στην πρόληψη και τη διαλογή στην πηγή. Ένα σχέδιο που απέτυχε παταγωδώς, όχι γιατί ήταν φιλόδοξο, αλλά γιατί ουδέποτε έγινε η παραμικρή προσπάθεια να εφαρμοστεί. Μπήκε στην άκρη και ανατράπηκε από την επόμενη κιόλας μέρα, ή μάλλον πριν ακόμη υπογραφεί, αφού ξεκίνησαν να υπογράφονται ΣΔΙΤ για μεγάλες συγκεντρωτικές μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων που παράγουν καύσιμα. Ακόμη περιμένουμε μια εξήγηση γι’ αυτό, στο βαθμό που αυτή η κατεύθυνση όχι μόνο δεν αποτελούσε μνημονιακή υποχρέωση, αλλά το αντίθετο: η Ε.Ε. δεν θεωρεί επιθυμητή διαχείριση ούτε τις Μονάδες σύμμεικτων ούτε την καύση.

Γυρνώντας στο παρόν, το σχέδιο της ΝΔ προβλέπει, για τα μάτια του κόσμου, την ορθή ιεράρχηση σύμφωνα με την οποία προτεραιότητα εξακολουθεί να είναι η πρόληψη-επαναχρησιμοποίηση και η διαλογή στην πηγή. Ωστόσο, η προτεραιότητα αυτή ανατρέπεται γρήγορα όταν αντιληφθεί κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρηματοδοτήσεων πηγαίνουν για τα έργα που θεωρητικά δεν είναι σε προτεραιότητα, δηλαδή για χώρους ταφής, μονάδες και σταθμούς μεταφόρτωσης σύμμεικτων.

Οι «Πράσινες» Πυρκαγιές

Του Σάκη Αδάμ (μέλους του ΜΕΚΕΑ)

Εισαγωγή

Η μεγάλη δασική καταστροφή που συντελέστηκε και φέτος στην Ελλάδα, ίσως η μεγαλύτερη που συνέβη ποτέ, φέρνει τη χώρα μας σε σημείο καμπής, δείχνοντας αντίστοιχα το τεράστιο μέγεθος της πολιτικής και οικονομικής μας υποτέλειας/εξάρτησης από την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), 10 χρόνια μετά από τη μεγάλη, συνεχιζόμενη και εντεινόμενη οικονομική Ευρωκαταστροφή που υπέστη ο Ελληνικός λαός το 2011. Το παρακάτω εκτενές άρθρο/παρέμβαση του μέλους του ΜΕΚΕΑ αναφέρεται σε όλες τις βασικές πτυχές της φυσικής καταστροφής, της (αμφι)λεγόμενης «κλιματικής αλλαγής» (ενός σεναρίου που προωθεί αναφανδόν η Υπερεθνική Ελίτ), καταδεικνύοντας με σαφήνεια τα συστημικά αίτια και της λεγόμενης «περιβαλλοντικής κρίσης», την ώρα που σύσσωμο το σύστημα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης προσπαθεί να πείσει τους λαούς για τη δήθεν «ενοχή» τους για την (όποια) κλιματική αλλαγή!

Σε κάθε περίπτωση, και ενώ επισημαίνεται ότι τα πραγματικά αίτια της όποιας (και αμφισβητούμενης) κλιματικής κρίσης πρέπει να διερευνηθούν από έντιμους ερευνητές και όχι πληρωμένους κολαούζους των ελίτ, σημειώνουμε ότι το ζήτημα για τους λαούς και τον πλανήτη γενικότερα δεν είναι απλά να επιλέξει μια «καλή» τεχνολογία μέσα στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, σαν αυτή που του επιβάλλει σήμερα η Υ/Ε για να κάνει πράσινες μπίζνες και να ολοκληρώσει την (ενεργειακή) εξάρτηση των μικρών χωρών, όπως η δική μας. Αντίθετα, το ζήτημα είναι πολύ ευρύτερο: οι λαοί να παλέψουν για την εθνική και την οικονομική κυριαρχία τους, στον δρόμο που άνοιξε το Brexit, με απώτερο στόχο την αποτίναξη του ζυγού της Παγκοσμιοποίησης και των Πολυεθνικών και την καθιέρωση  οικονομικών μοντέλων και αντίστοιχης τεχνολογίας που θα ικανοποιούν πρωτίστως τις λαϊκές ανάγκες, τοπικά, εθνικά αλλά και παγκόσμια.

Σκληρή, πράσινη εποχή

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Λοιπόν, πολύ νόστιμο αυτό που είπε ο Δένδιας στο Arab News με τα πετρέλαια και τα αέρια του Αιγαίου. Θυμίζω τα βασικά: «Η Ελλάδα πιστεύει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και δεν πρόκειται να αρχίσει να σκάβει τον βυθό της Μεσογείου για να βρει αέριο και πετρέλαιο… Οικονομικά δεν οραματίζομαι η Ελλάδα να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου… Το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος στη Γη -δεν σκοπεύουμε να το μετατρέψουμε σε Κόλπο του Μεξικού».
Τον Κυριάκο τον ρώτησε; Μάλλον όχι. Εξ ου και πλάκωσαν μετά οι διευκρινίσεις και οι αποσαφηνίσεις και οι επανατοποθετήσεις ότι «δεν θα πειραχτεί το υπάρχον ενεργειακό πρόγραμμα της χώρας», ότι «οι απόψεις του υπουργού για την πράσινη ενέργεια είναι γνωστές» κ.λπ.

Λοιπόν, δεν του το ’χα του Δένδια, με τον οποίο στα μακρινά νιάτα μας υπήρξαμε συμφοιτητές, χωρίς ωστόσο ν’ ανταλλάξουμε και πολλές κουβέντες εξ όσων θυμάμαι, δεν το επέτρεπε το ιδεολογικό πρωτόκολλο της μεταπολιτευτικής έντασης των αμφιθεάτρων. Ανευ σημασίας αυτό. Περισσότερη σημασία έχει ότι αυτή η φευγαλέα αναφορά ενταφιάζει πανηγυρικά την εθνική μυθολογία δεκαετιών, που συνέδεε την ελληνοτουρκική και όλη τη γεωπολιτική ένταση στο Αιγαίο και σε όλη τη νοτιοανατολική Μεσόγειο με τα τεράστια κοιτάσματα των υδρογονανθράκων που θα μας έλυναν κάθε πρόβλημα για τις επόμενες πολλές δεκαετίες, μέχρι που θα έλυναν και το Κυπριακό, άσε που θα διέγραφαν και το δημόσιο χρέος με μια μονοκοντυλιά και θα καθιστούσαν την Ελλάδα, μαζί και την Κύπρο, εκτός από θαλασσοκράτειρες, πετρελαιοκράτειρες και αεριοκράτειρες. Ετσι, θα λυνόταν διαμιάς και το διάσημο βασανιστικό δίλημμα σε ποιον ανήκει το Αιγαίο: στους Ελληνες, στους Τούρκους ή στα ψάρια του; Θα ανήκε πολύ απλά στην Total, τη Repsol, την Exxon, την Gazprom και σε όλους τους σούπερ σταρ της μαύρης πετρελαϊκής εποχής, που κάποτε κυριαρχούσαν ως Επτά Αδελφές πριν χάσουν το παγκόσμιο μονοπώλιό τους από το καρτέλ του ΟΠΕΚ και από τις «Νέες Επτά Αδελφές», που εκτείνονται από την Κίνα μέχρι τη Βενεζουέλα και από τη Μαλαισία μέχρι τη Ρωσία.

Ο ηθοποιός Θανάσης Ευθυμιάδης... για την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου

Η καταστροφική για το περιβάλλον και την αυτοδυναμία της χώρας πολιτική στην ενέργεια

Του Δημήτρη Μπούσμπουρα

Η επίθεση στο περιβάλλον από την κυβέρνηση φαίνεται να είναι συνολική και αυτή συνδυάζεται με την υπονόμευση των δυνατοτήτων παραγωγής και αυτονομίας της χώρας. Υπάρχει άραγε δυνατότητα να αλλάξουμε γραμμή;

Τα αιολικά

Η κίνηση του Πρωθυπουργού να ανακοινώσει την παύση παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας μέχρι το 2028 ήταν μία θεαματική κίνηση, σε σημείο που να επιχειρείται να προβληθεί ως ο πράσινος πρωθυπουργός.  Ήταν όμως μία κίνηση που μόνο ως θέαμα μπορεί να εκληφθεί γιατί όλες οι άλλες χώρες της Ε.Ε., οι οποίες κινούνται με πολύ βραδύτερους ρυθμούς προς μία τέτοια κατεύθυνση, έχουν εξασφαλισμένες άλλες πηγές ενέργειας. Εδώ αυτό που γίνεται στην πραγματικότητα είναι ότι  ο λιγνίτης υποκαθίσταται από το εισαγόμενο φυσικό αέριο.

Αλλά το φυσικό αέριο είναι και αυτό υδρογονάνθρακας και συμβάλλει περισσότερο από τον λιγνίτη  στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.  Διεθνώς, θεωρείται ως ένας τρόπος μετάβασης στις ανανεώσιμες  πηγές ενέργειας .  Αν και ακόμα οι χώρες δεν έχουν καθορίσει, με σαφήνεια, τα ποσοστά των πηγών ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού τις επόμενες δεκαετίες, εδώ οδηγούμαστε στην αποκλειστική χρήση από φυσικό αέριο. Το ελληνικό δηλαδή καύσιμο εγκαταλείπεται για τις εισαγωγές. Αυτό προβάλλεται σαν μία θετική κίνηση. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένα ακόμα βήμα προς την εξάρτηση. 

Με τον νόμο «για τον εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας» που ψηφίστηκε στην Βουλή, την 5/5/2020, δίνονται πολύ περισσότερες δυνατότητες για την εγκατάσταση σταθμών παραγωγής ενέργειας  σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας, ακόμα και στις περιοχές Natura. Με μία απλή ματιά στους χάρτες της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας[1] θα διαπιστώσουμε ότι η επέλαση είναι καθολική.  Με διάφορες σοφιστικές προσεγγίσεις, γίνεται προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι τεράστιες επιπτώσεις στην βιολογική ποικιλότητα και στο τοπίο.  Ενώ οι άλλες χώρες προχωρούν σε απαγορεύσεις τοποθέτησης μεγάλων Συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στις περιοχές Natura, στην Ελλάδα κάνουμε το αντίθετο.  Αν όλες οι προτάσεις υλοποιηθούν θα έχουμε εξαφανίσεις ειδών και υποβάθμιση του τοπίου στις περιοχές τις οποίες θέλουμε να προβάλουμε ως χώρους τουριστικού προορισμού.

Ανεμογεννήτριες: Η μεγαλύτερη παγκόσμια απάτη όλων των εποχών

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΣ ΤΟΝ κ. VALERY GISCARD D’ ESTAING

Του ιατρού Νικολάου Μπαραμπούτη

  

Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης τήν 14/10/2019 μετέβει εἰς τήν Κάρυστον καί ἐγκαινίασεν ἕνα (αἰολικό πάρκο), ἐκθιάζοντας το, ὡς ἕνα μεγάλο ἀναπτυξιακό ἔργο. Ὡς πρό τοῦτο ἄνοιξεν καί ἕνα λάκο φυτεύοντας μία Ἐλιά. Οἱ Καρυστινοί ὅμως αἰσθάνονται ὅτι τούς ἄνοιξεν τόν λάκον διά νά τούς θάψη ζωντανούς. Βεβαίως τά Μασικά Μέσα Παραπληροφορήσεως ἀπέκρυψαν ἀπό τάς εἰδήσεις τό πλῆθος καί τόν δυναμικότητα τῶν Καρυστινῶν πού ἐξέφραζαν τήν ἀντίθεσιν τους εἰς τήν δολοφονίαν τους.

 Ἕνας ἀπό τούς τελευταίους μεγάλους πολιτικούς τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως εἶναι καί ὁ τέως πρόεδρος τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας Κος Κος Valéry Giscard d'Estaing. Δέν ὑπηρξεν μόνον μεγάλος πολιτικός ἀλλά καί ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος καί ὡς ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος εἶναι καί φιλέλλην. Αὐτός καί τό ἐπιστημονικόν του ἐπιτελεῖον ἔχουν ταχθεῖ ἐναντίον τῆς μεγαλύτερης ἀπάτης ὄλων τῶν ἐποχῶν, καί αὐτή εἶναι αἱ ποιητικῶς ἀποκαλούμεναι ἀνεμογεννήτριαι. Ἡ Γαλική τηλεόρασις καί ὅλαι αἱ ἐφημερίδαι ἠσχολήθησαν μέ τήν «ὀργήν» τοῦ Valéry Giscard d'Estaing ἐναντίον τῶν ἀνεμογεννητριῶν, ἐνδεικτικῶς ἀφέρωμεν: Le Parisien: Le coup de colère de Giscard contre les éoliennes. Ὀργή θυμοῦ τοῦ Giscard ἐναντίον τῶν αἰολικῶν παρκων. LE MOND: Vent de colère contre les éoliennes. Une guerre sourde oppose les "pro" et les "anti-éoliens" qui ont rallié Valéry Giscard d'Estaing à leur cause. Ἀέρας θυμοῦ ἐναντίον τῶν ἀνεμογεννητριῶν ἀπό τόν Valéry Giscard d'Estaing. Καί τοῦτο διότι κατά τόν Κον Κον Valéry Giscard d'Estaing οἱ ἀνεμογεννητριάδες εἶναι: «un puissant lobby qui a imposé un régime d'aides financières abusif», δηλ, οἱ ἀνεμογενητριάδες εἶναι «ἕνα ἰσχυρό lobby πού ἔχει ἐπιβάλλει ἕνα καταχρηστικό χρηματοοικονομικό καθεστώς ἐπιδοτήσεων». Καί ποιό εἶναι αὐτό τό lobby; εἶναι ἡ Γερμανική Siemens καί ἡ Δανέζικη Vestas.

Οικολογική ρύπανση και ρύπανση της λογικής

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Ο Λευτέρης Ζούρος στο βιβλίο του «Όταν ο Χότζας συνάντησε τον Αϊνστάιν»(Πανεπιστ. Εκδόσεις Κρήτης), μιλά για την ρύπανση του λόγου, γραπτού και προφορικού.

 Δεν εννοεί τις  βρισιές και τη βωμολοχία, αυτές  είναι μορφές βαριάς ρύπανσης- βρωμούν από μακριά. «Ρυπαίνω την συζήτηση», λέει, «όταν επιδιώκω το μονοπώλιο του λόγου και όταν διακόπτω τον άλλον πριν ολοκληρώσει την σκέψη του. Αυτές είναι οι ‘χοντρές’ μολύνσεις. Υπάρχουν και οι λεπτότερες, εξίσου ενοχλητικές: η επανάληψη, η ανακρίβεια, η κενότητα, η αοριστία και η γενικότητα του λόγου – και βέβαια ο στόμφος και η ρηχή ωραιοποίηση του λόγου». Κι έτσι, «από τη ρύπανση του λόγου μπορούμε εύκολα να περάσουμε στη ρύπανση της λογικής».

 Τη ρύπανση του λόγου την βλέπουμε καθημερινά στις τηλεοπτικές συζητήσεις ανάμεσα σε εκπροσώπους κομμάτων. Στις καθημερινές συζητήσεις στους δρόμους και τα μέσα συγκοινωνίας, μεταξύ γνωστών και αγνώστων. Και φυσικά στο Διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που έχουν γεμίσει αυτοσχέδιους δημοσιογράφους, αποφασισμένους να μας αποκαλύψουν την αλήθεια που μόνο αυτοί κατέχουν, με κάθε τρόπο.

Στην αρχική της μορφή, αυτή μανία αποκάλυψης είχε το δασκαλίστικο προλόγισμα «κατάλαβες τώρα γιατί (μας κάναν ετούτο ή εκείνο)». Όμως επειδή η νουθεσία δεν ήταν αρκετή, άρχισαν να προστίθενται χαρακτηρισμοί.

 Έτσι ανακαλύφθηκαν οι «πολυθρονάτοι». Κι όταν κι αυτό δεν επαρκούσε, γίναμε όσοι δεν καταλαβαίναμε, «ηλίθιοι». «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε!» λέει ο Νίκος Μπογιόπουλος. «Είναι το λίθιο, η-λίθιε», λέει ο Σωτήρης Καμενόπουλος στην slpress.