Από το Χαργκ στα αμφισβητούμενα νησάκια Αμπού Μουσά και Τουνμπ, κι από κει στα νέα σενάρια του εν εξελίξει ενεργειακού πολέμου.
Της Λαμπρινής Θωμά
Το νησί Χαργκ του Ιράν, στον Περσικό Κόλπο, έχει γίνει, το τελευταίο δεκαήμερο, μέρος των γεωπολιτικών συζητήσεων, ειδικά μετά τον (παράνομο) βομβαρδισμό των στρατιωτικών του εγκαταστάσεων από τις ΗΠΑ. Οι συζητήσεις θέλουν τους χιλιάδες αμερικανούς πεζοναύτες και υποβρύχιους καταστροφείς που μεταφέρονται στην περιοχή του Περσικού να στοχεύουν στην κατάληψή του -κατάληψη ιρανικού εδάφους. Ωστόσο, είναι πολύ πιο πιθανό, ακριβώς λόγω και του ρόλου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) ως προκεχωρημένου ισραηλινού φυλακίου, στόχο να αποτελούν τρία άλλα νησάκια του κόλπου και όχι το Χαργκ.
Ο λόγος για τα νησιά Αμπού Μουσά και Μικρό και Μεγάλο Τουνμπ, των οποίων η στρατηγική σημασία στα στενά του Ορμούζ είναι σημαντική – βρίσκονται μεταξύ Περσικού Κόλπου και Κόλπου του Ομάν-, και το καθεστώς τους αμφισβητούμενο.
Τα νησιά αυτά κατελήφθησαν από το Ιράν επί Σάχη, από το Αυτοκρατορικό Ιρανικό Ναυτικό, το Νοέμβριο του 1971, τότε που το ιρανικό καθεστώς αποτελούσε τον καλύτερο και σημαντικότερο σύμμαχο Ισραήλ και ΗΠΑ στην περιοχή της δυτικής Ασίας. Ήταν η εποχή που οι βρετανικές δυνάμεις αποχωρούσαν από την περιοχή, αφήνοντας πίσω τις, υποτακτικές τους και δήθεν ανεξάρτητες, μοναρχίες του Κόλπου. Τα νησάκια που κατέλαβε το ναυτικό του σάχη ήδη διεκδικούσαν δύο από τα εμιράτα της περιοχής: το εμιράτο του Ρας αλ-Χαϊμά διεκδικούσε τα Τουνμπ και το Εμιράτο του Σαρτζά διεκδικούσε το Αμπού Μουσά.
Το Φεβρουάριο του επόμενου χρόνου, του 1972, και τα δύο αυτά εμιράτα είχαν ενταχθεί στο νεοδημιουργηθέν κράτος των ΗΑΕ, οπότε η διεκδίκηση των νησιών έγινε διεθνής υπόθεση αμφισβητούμενης περιοχής, μεταξύ ΗΑΕ και Ιράν.
