Μιλάμε πολλές
φορές υπερηφάνως για την πρωτογενή παραγωγή στην Ελλάδα αγνοώντας τα βασικά τα οποία
οι επαγγελματίες της γης ξέρουν καλύτερα απ΄ τον καθένα. Οι περισσότεροι που δεν
ανήκουν στον αγροτικό χώρο έχουν μια βαθιά άγνοια των σύγχρονων δεδομένων συνοψίζοντας
τις όποιες γνώσεις τους στο δίπτυχο "επιδοτήσεις" και "παραδοσιακοί
καλλιεργητές".
Δεν είναι όμως έτσι.
Πόσοι γνωρίζουν για παράδειγμα την τιμή ενός φακέλου 1000 σπόρων
τομάτας οι οποίες προορίζονται για την παραγωγή μισού στρέμματος θερμοκηπίου κατά
τη διάρκεια μιας καλλιεργητικής περιόδου;
Ας δεχτούμε ως δεδομένο πως εδώ και χρόνια έχουμε ξεφύγει από την
παραδοσιακή μορφή καλλιέργειας και όπως και οι άλλοι συνάδερφοι μας στο εξωτερικό
έχουμε εισέλθει σε μια νέα αγροτική εποχή.
Για να καταφέρει ο σύγχρονος αγρότης παγκοσμίως να παράγει, πρέπει
να κάνει χρήση πολλών υπηρεσιών και εφοδίων τα οποία στο παρελθόν φάνταζαν μη απαραίτητα
και τα οποία συνδιαμορφώνουν το τελικό κόστος των προϊόντων.
Από τα "αγροεφόδια" αυτά εξαρτόμαστε όλοι οι παραγωγοί.
Δεν είναι δυνατόν να παράξεις χωρίς σπόρους για παράδειγμα ή χωρίς καύσιμα. Είναι
αδύνατον να καλλιεργήσεις χωρίς τρακτέρ ή χωρίς ανταλλακτικά γι΄ αυτό.
