Με αφορμή μια δήλωση στη Βουλή για τα ιδιαίτερα μαθήματα που κάνουν οι καθηγητές

Του Χρήστου Κάτσικα

Ο Υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου δήλωσε πρόσφατα ότι το 25% των καθηγητών κάνουν ιδιαίτερα στους μαθητές τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Γαβρόγλου κάνει δηλώσεις αυτού του είδους. Το Μάρτιο του 2016, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, στην τελευταία συζήτηση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής για τον Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία, είχε αναφερθεί στο θέμα των ιδιαίτερων μαθημάτων που κάνουν εκπαιδευτικοί του δημοσίου σχολείου: «Ένα άλλο θέμα που το λέω με κάθε συναδελφικότητα, εξαιρετικά περίπλοκο, αλλά που πρέπει να μας απασχολήσει είναι μια πρόσφατη έρευνα που έχει κάνει ο κ. Παπακωνσταντίνου από το τμήμα Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου με πολύ προσεκτικούς υπολογισμούς και μελέτες έχει βρει ότι το 40% των καθηγητών που διδάσκουν στη μέση εκπαίδευση κάνει και ιδιαίτερα και το 30%, δηλαδή οι 30 μονάδες, είναι με δικούς τους μαθητές. Εδώ τίθεται ένα θέμα που πάλι πρέπει να συζητήσουμε ως κοινωνία. Δεν λέω ότι αυτοί είναι οι κακοί, γιατί κάποιοι γονείς το δέχονται αυτό, κάποια παιδιά το δέχονται. Υπάρχει ένα θέμα με το τι συνιστά πλέον κοινωνικό λειτούργημα. Το βλέπουμε και σε πολλά άλλα μέρη. Νομίζω ότι είναι ένα από τα θέματα πρέπει να μας απασχολήσουν πολύ σοβαρά.»

Δεν θα μας απασχολήσει στο σημείο αυτό η ακρίβεια των στοιχείων της έρευνας στην οποία αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής (παρεμπιπτόντως η έρευνα ακόμη κι αν δεχθούμε ότι αποτυπώνει μια πραγματικότητα μιας άλλης εποχής δεν λέει αυτά που είπε ο κ. Γαβρόγλου).  Θα αναφερθούμε απλά σε ορισμένες αθέατες πλευρές του θέματος που έμειναν και αυτή τη φορά στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης που αφορά τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα.

Πανελλαδικές για μικρούς Αϊνστάιν, παπαγάλους και εμπόρους

Πόσοι και ποιοι είναι οι πραγματικοί επιτυχόντες τελικά;

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Οι πανελλαδικές εξετάσεις θα ολοκληρωθούν για άλλη μια φορά με απόλυτη επιτυχία. Κάποιοι μαθητές θα περάσουν στις σχολές που ήθελαν αλλά οι πιο πολλοί είτε θα περάσουν σε κάποια σχολή που δεν ήταν μέσα στις πρώτες τους επιλογές, είτε σε κάποια που δεν ήθελαν καθόλου και αρκετοί από αυτούς θα μείνουν τελείως εκτός. Τελικά ελάχιστα θα είναι τα  παιδιά που θα σπουδάσουν αυτό που πραγματικά ήθελαν. Παρόλα αυτά το όνομα των περισσοτέρων θα αναρτηθεί με χρυσά γράμματα στον πίνακα επιτυχόντων κάποιου φροντιστηρίου. Αλήθεια από πότε το «λάθος άνθρωπος σε λάθος θέση»  θεωρείται επιτυχία;

Πώς καθορίζεται η δυσκολία των θεμάτων;

Είναι γνωστό ότι τα θέματα στις εξετάσεις επιλέγονται από τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από δύο καθηγητές  δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ένα πανεπιστημιακό καθηγητή. Τα θέματα στα οποία έχει καταλήξει η επιτροπή δίνονται στον λεγόμενο «λύτη», (έναν έμπειρο καθηγητή που διδάσκει το μάθημα σε Λύκειο) και αν αυτός καταφέρει να τα λύσει μέσα σε ένα δίωρο (και όχι τρίωρο, όπως οι μαθητές) τότε ολοκληρώνεται η διαδικασία. Άμεση παραδοχή, δηλαδή, ότι για να πάρει κάποιος μαθητής άριστα πρέπει να έχει φτάσει την επίδοσή του σχεδόν στο επίπεδο ενός έμπειρου καθηγητή.

Η selfie με τον υπουργό Παιδείας και τα θέματα της Φυσικής

Του Γρηγόρη Συκά

Αγαπητέ υπουργέ

Λέγομαι Συκάς Γρηγόρης είμαι Φυσικός όπως και εσείς και τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής μου υπηρετώ τον θεσμό των πανελλαδικών αρχικά σαν φροντιστής, μετά σε 2 Ιδιωτικά Σχολεία και τα τελευταία χρόνια σε δημόσιο πλέον σχολείο στο 1ο ΓΕΛ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ το μεγαλύτερο σχολείο της Δυτικής Αττικής με 400 περίπου παιδία

Γνωριστήκαμε για λίγο στο περιθώριο των masterclasses στο Πολυτεχνείο πριν λίγο καιρό. Μου έκανε άριστη εντύπωση το γεγονός πως στερηθήκατε χρόνο από την οικογένεια σας Σάββατο μεσημέρι όπως και εγώ για να έρθετε να μας μιλήσετε. Στο λίγο χρόνο που τα είπαμε σας τόνισα πως οι μαθητές είναι από το πρωί έως το τα μεσάνυχτα στο φροντιστήριο. Δείξατε την διάθεση να το αλλάξετε και να προστατέψετε τις εξαθλιωμένες οικονομικά οικογένειες.

Η φετινή επιτροπή εξετάσεων στη Φυσική είναι μια θαυμάσια αρχή. Αποκλείστε τους από την εκπαίδευση για παιδαγωγική ανεπάρκεια.

Στέλνουν τους μαθητές μαζικά στα φροντιστήρια και στα ιδιωτικά σχολεία

Είναι λογικό να έχουν εργασία και εκείνοι οι πτυχιούχοι που τελείωσαν τα ελληνικά πανεπιστήμια αλλά δεν μπορούν να διοριστούν ως καθηγητές στα δημόσια σχολεία. Πρέπει κι αυτοί οι άνθρωποι να ζήσουν. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος τόσο των ψυχών των μαθητών όσο και της οικονομικής εξαθλίωσης των γονιών.

Ο νέος θεσμός της «τράπεζας θεμάτων» αλλά και ο διαφορετικός τρόπος βαθμολόγησης, για τους μαθητές της Α΄ Λυκείου, άφησε πολλούς από αυτούς τους μαθητές μετεξεταστέους για το Σεπτέμβριο. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι αυτό δεν το είχαν υπολογίσει οι εμπνευστές του νέου (για μια ακόμα φορά) συστήματος. Είτε το είχαν υπολογίσει και το επέλεξαν ενσυνείδητα, είτε δεν ξέρουν τις τους γίνεται σε σχέση με τους Έλληνες μαθητές. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Τα φροντιστήρια θα κάνουν «χρυσές δουλειές» ακόμα και μέσα στο Καλοκαίρι, σε βάρος μαθητών και γονιών που υπολογίζουν με το ζόρι τα γλίσχρα οικονομικά τους.

Το “Φροντιστήριο” ως παγκόσμιο φαινόμενο

Αν δεν ήταν οι τριπλές εκλογές, αυτή την περίοδο όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς θα ασχολιόταν με τις εισαγωγικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ο αέρας θα πλημμύριζε για πολλοστή φορά με τη συνήθη γκρίνια για τα χάλια της δευτεροβάθμιας. Μαζί τα σκάγια θα έπιαναν, ως είθισται και τα πανεπιστήμια, που δεν ανταποκρίνονται, ούτε και ανταμοίβουν τον τεράστιο κόπο που καταβάλουν οι μαθητές για να περάσουν τις πύλες τους: στο τέλος της πορείας, για όσους την αντέξουν, δεν περιμένει παρά η ανεργία. Αν λοιπόν, τα δημόσια γίνονταν ιδιωτικά, ίσως τότε τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.

Ο κυριότερος δείκτης που πιστοποιεί στην κοινή συνείδηση την ανεπάρκεια των δημόσιων Γυμνασίων και Λυκείων είναι η πανταχού παρουσία των φροντιστηρίων, η φοίτηση στα οποία αποτελεί και την αναγκαία συνθήκη για τη συμμετοχή στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν νοείται μαθητής να συμμετάσχει στις εξετάσεις χωρίς να έχει περάσει τα περισσότερα απογεύματα ενός ή και τριών χρόνων στα θρανία τους.

Αυτό είναι εν ολίγοις το κοινό αίσθημα ενός λαού που έχει μάθει να συμπεριφέρεται όχι καλύτερα απ' ό,τι το σκυλί του Παβλώφ. Γιατί αν έκανε τον κόπο να δει και παραπέρα θα διαπίστωνε ότι η εξωσχολική ιδιωτική, συμπληρωματική του δημόσιου σχολείου εκπαίδευση, κοινώς τα “Ιδιαίτερα” και το “Φροντιστήριο” απαντώνται σε όλα τα μέρη του κόσμου, με επιταχυνόμενο μάλιστα ρυθμό, ακόμα και σε εκείνα για τα οποία δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι διαθέτουν ένα άρτιο εκπαιδευτικό σύστημα. Λίγοι για παράδειγμα γνωρίζουν ότι οι πολυπαινεμένοι μαθητές της Ν. Κορέας, οι οποίοι πρωτεύουν σε όλες τις εξετάσεις τύπου PISA κλπ, ξοδεύουν πολύ περισσότερο χρόνο σε ιδιωτικά φροντιστήρια, τα hagwons, απ' οτι στα σχολεία τους, κι απ' οτι όλα τ' άλλα παιδιά του κόσμου, ότι τα φροντιστήρια αποτελούνmega-επιχειρήσεις στις οποίες επενδύουν από την Goldman Sachs ως την Carlyle, και ότι ο πιο διάσημος φροντιστής της χώρας, που κερδίζει περί τα 4 εκατ. δολάρια το χρόνο φτάνει στο σημείο να τεμαχίσει το σώμα σε μετοχές και να το εισάγει στο χρηματιστήριο της Σεούλ για τα περαιτέρω.

Νέο Λύκειο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των φροντιστηρίων

Του Χρήστου Κάτσικα

Οι αλλαγές που ετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, αντί να περιορίσουν ή και να εξαλείψουν την παραπαιδεία, θα οδηγήσουν τους μαθητές (όπως γίνεται σε όλες τις μεταρρυθμίσεις εδώ και δεκαετίες) με μαθηματική ακρίβεια στις αίθουσες των φροντιστηρίων

«Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ
να πηγαίνω φροντιστήριο μπας και πάρω απολυτήριο»

Πώς προφέρεται ο τύπος PV = n RT

(καταστατική εξίσωση των αερίων);

ΠΑΨΕ ΝΑ ΡΩΤΑΣ

(φροντιστηριακή συνταγή)

Δεν υπήρξε εξεταστικό σύστημα, τα τελευταία τριάντα χρόνια, που να μην περιλάμβανε στην Εισηγητική του Εκθεση ως στόχους και ως δικαιολογητικό λόγο της θέσπισής του, ανάμεσα σε άλλα, τον περιορισμό της παραπαιδείας.