Της Ειρήνης (Ρένας) Καραπάνου, δασκάλας στο 12ο Δημοτικό Βύρωνα, αντιπρόεδρου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Βύρωνα - Καισαριανής - Παγκρατίου «Ρόζα Ιμβριώτη»
Πρώτα πρώτα να ξέρεις πως είσαι πάντα ο πρώτος που έρχεται στο μυαλό μου… τι θα μας έλεγες αν θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί σου διαδικτυακά, όπως κάνουμε με τους υπόλοιπους συμμαθητές σου. Ποια θα ήταν η λέξη που θα σε δυσκόλευε στο κείμενο που σας δίνω, ποια απορία θα ρωτούσες στα μαθηματικά, μέχρι ποιο σημείο να τραβήξω την επανάληψη, ώστε να μη μείνεις πίσω, μη γυρίσουμε και νιώσεις μοναξιά και μέσα στην τάξη, να μη βρεθεί στιγμή που θα πιστέψεις πως η φτώχεια είναι αρρώστια και κατάρα και ότι φταις εσύ. Σε κάθε επικοινωνία μου με τους συμμαθητές σου αναφέρω το όνομά σου, λέω κάθε φορά πόσο μας λείπεις, ότι είμαστε δίπλα σου, παρακινώ τους υπόλοιπους να μου πουν νέα σου, να σκαρφιστούν τρόπους να επικοινωνήσουν μαζί σου απ’ το απέναντι μπαλκόνι.
