Του Ηλία Παπαναστασίου
(α) Την ανυπαρξία κομματικής δομής και γενικότερα, υπόστασης αξίας ενός κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν αποτελούσε μια χαλαρή «ομοσπονδία συνιστωσών» χωρίς καμία συνεκτική κοσμοθεωρία, πέρα από γενικόλογες «αριστερίζουσες» αναφορές στον κόσμο της εργασίας κλπ. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε ποτέ κόμμα με την έννοια της κομματικής δομής και κοινωνικής εκπροσώπησης. Ούτε «κομματική δομή» διέθετε, ούτε σοβαρή κομματική υπόσταση, ούτε οποιαδήποτε έννοια «κομματικότητας» διακατείχε στα σοβαρά τις συνιστώσες και τους συμμετέχοντες. Και όχι μόνο αυτό!
(β) Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε συγκεκριμένες αναφορές σε κοινωνικά στρώματα και κοινωνικές τάξεις πέρα από έναν διάχυτο μικροαστισμό ελευθεριακού τύπου που ήταν διακριτός σε όλες τις εκφάνσεις της δραστηριότητάς του. Ένα κράμα νέων και παραδοσιακών μικροαστικών στρωμάτων συν ένα συμπλήρωμα μεταπρατικής ψευδοιντελλιγκέντσιας που κοκορευόταν σαν παγώνι για τις ανύπαρκτες θεωρητικές του περγαμηνές, ήταν όλη η «κοινωνική του αποσκευή». Τενεκέδες ξεγάνωτοι που θεωρούσαν τους εαυτούς τους, συνεχιστές του Γκράμσι... Οπότε
(γ) Ελλείψει κομματικής υπόστασης, κοινωνικής και ταξικής αντιπροσώπευσης και κοσμοθεωρίας, τι έμενε στον ΣΥΡΙΖΑ; Η «πολιτική» του Facebook των «προσωπικοτήτων» του ΣΥΡΙΖΑ, όλων δηλαδή όσων πέρασαν από τα κυβερνητικά και βουλευτικά έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ, εφαρμόζοντας μια φιλελεύθερη/νεοφιλελεύθερη πολιτική την οποία μανιωδώς προσπαθούσαν να πλασάρουν σαν «αριστερή»!



















