Του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος
Τον Δεκέμβριο του 2017 ο Ερντογάν είχε πει κάτι που δυστυχώς στη χώρα μας πέρασε στα ψιλά και κανείς δεν το έθιξε, ίσως γιατί πρόκειται για ένα θέμα που πονάει.
Φυσικά μιλάω για τα πογκρόμ κατά των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη στις 6 Σεπτεμβρίου του 1955, τα γνωστά Σεπτεμβριανά. Σε αυτά, αλλά και στα όσα είχαν γίνει στην Ίμβρο και την Τένεδο, με αποτέλεσμα να εκλείψει σχεδόν ο ελληνισμός της Κωνσταντινουπόλεως, είχε αναφερθεί έμμεσα ο κ. Ερντογάν τότε.
Δεν το θυμάμαι τυχαία το θέμα αυτό, αλλά γιατί η Τουρκία μέχρι και σήμερα επιμένει να απαιτεί να έχει λόγο στα της μουσουλμανικής μειονότητος στη Θράκη και επικαλείται μάλιστα τη Συνθήκη της Λωζάνης, την οποία από τη μία θέλει να αλλάξει αλλά από την άλλη ενοχλείται γιατί δεν τηρείται από την Ελλάδα (sic).
Ας θυμηθούμε τί είχε πει στις κοινές δηλώσεις με τον Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου ο Ερντογάν: «[…] Εύχομαι και λέω μακάρι να μην είχαν διαπραχθεί τα λάθη από προηγούμενες πολιτικές που οδήγησαν στην αποχώρηση πολιτών που ήταν μέλη της μειονότητας και να είμαστε στην κατάσταση που είμαστε σήμερα. Τα λάθη είναι πια κομμάτι της ιστορίας και πρέπει να χτίσουμε το μέλλον σε πολύ δυνατά θεμέλια […]».






