Σχόλιο για την επικαιρότητα

Σχόλιο του θείου Βρασίδα

...Όπως τα λες είναι τα πράγματα.

Ένα δεδομένο είναι, ότι δεν έχουν εντοπιστεί οι φορείς, άρα η ανεξέλεγκτη μετάδοση συνεχίζεται.

Δεύτερο δεδομένο είναι, ότι όσο πιο γρήγορα αρχίσει κάποιος τη όποια θεραπεία, τόσο περισσότερο επιτυχής είναι αυτή. 

Τρίτον, τα όποια επιτυχή αποτελέσματα με διάφορα φαρμακευτικά σχήματα, δεν μπορούν να τεκμηριώσουν κατεθυντήριες οδηγίες, γιατί έχουν εφαρμοστεί σε μικρό πληθυσμό ασθενών, με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα και κυρίως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Τέταρτον, εμβόλιο αποτελεσματικό και ασφαλές αργεί. Δεν έχουν καταφέρει ακόμη, οι ερευνητές να καταλήξουν στη "δόση" απενεργοποιημένου ιού που θα πρέπει να εμβολιάσουν στον οργανισμό, για να αναπτύξει αντισώματα και άρα ανοσία...

Πέμπτο και όχι λιγότερο σημαντικό, η επίδραση της πανδημίας στην οικονομία. Με απλά λόγια πχ (το ιατρείο) όχι μόνο υπολειτουργεί, αλλά πιθανώς δεν θα έχει βγάλει τα απαραίτητα για την καταβολή της μηνιαίας δόσης του ΕΦΚΑ, (που "ευτυχώς" οι γκουρού της ελληνικής οικονομίας μετέθεσαν την ημερομηνία καταβολής - όχι της μη πληρωμής της). Οι 30.000 απολύσεις, με τα πρώτα ήπια, καθυστερημένα και αναποτελεσματικά μέτρα, σηματοδοτούν το τι περιμένει την οικονομική και κοινωνική ζωή της πατρίδας μας, πού φυσικά θα επηρεαστεί από τους κλυδωνισμούς της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Τα χρόνια περνούν, τα τραγούδια όχι: «Ξυπνήστεεε»

Με ένα τραγούδι – κραυγή αφύπνισης του Πάνου Τζαβέλλα αποχαιρετάμε το 2019 που ετοιμάζεται να φύγει.

Με ένα τραγούδι – κραυγή αφύπνισης αποχαιρετά η στήλη το 2019 που ετοιμάζεται να φύγει. Ένα τραγούδι του ασυμβίβαστου τροβαδούρου, ανυπόταχτου αντάρτη του ΕΛΑΣ και μαχητή του ΔΣΕ, που τραυματίστηκε βαριά αφήνοντας για πάντα στο βουνό το ένα του πόδι, του Πάνου Τζαβέλλα.

«Τι είναι τα τραγούδια μου; Ό,τι με συγκινεί, με συναρπάζει και με συγκλονίζει. Είμαι λαϊκός καλλιτέχνης και γράφω τα τραγούδια μου περισσότερο με την καρδιά και λιγότερο με το μυαλό. Μπορεί να εντυπωσιάζουν οι μουσικοί όγκοι και τα πολυώροφα κατασκευάσματα – δίκην τσιμεντένιων πολυκατοικιών – της δυτικής μουσικής, όμως δε συγκινούν τον απλό άνθρωπο. Κάτι τους λείπει, τους ξεφεύγει… Ίσως το αίσθημα, η καρδιά. Προτιμώ τα άδολα αγριολούλουδα των βουνών και των κάμπων που μοσχοβολούν απ’ τα «τέλεια» παρτέρια των αρχοντόσπιτων» γράφει ο ίδιος στο «Ανταρτο-rock» του…

Η πουτάνα...

Απόψε θα πλαγιάσουμε...

Του Σπύρου Κουτρούλη

Ανήκω στην γενιά που δεν έζησε την τραγωδία του εμφυλίου. Γι' αυτό έχουμε περισσότερες δυνα-τότητες να τον αντιμετωπίσουμε αποστασιοποιημένα και ψύχραιμα. 

Σε όσους θέλουν να ισοπεδώνουν, να δαιμονοποιούν ή να αγιοποιούν, να θυμίσουμε ότι από την πλευρά της αριστεράς στα Δεκεμβριανά βρέθηκαν ο Ι.Ξενάκης, ο Μ.Θεοδωράκης, ο Μ.Κατσαρός, ο Μ.Χατζηδάκης, η Ε.Γλύκατζη-Αρβελέρ, o N.Kούνδουρος και ο Κ.Αξελός. Από την πλευρά του κέντρου και της δεξιάς βρέθηκαν ο Ρόδης Ρούφος, ο Θεόφιλος Φραγκόπουλος, ο Γ.Θεοτοκάς, ο Σάκης Πεπονής. Ο Άγγελος Σικελιανός γλύτωσε τον θάνατο από την πείνα χάρις την βοήθεια από τον Κωνσταντίνο και την Ιωάννα Τσάτσου. Ο Ανδρέας Εμπειρίκος και ο Μένης Κουμανταρέας έζησαν το μαρτύριο της ομηρίας από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και την πορεία κάτω από δυσμενέστατες συνθήκες .

Η αριστερά κατάφερε να μετατραπεί από ένα κλειστό αγοραφοβικό κόμμα κούτβηδων σε ένα πολυάνθρωπο ρεύμα ακριβώς γιατί ανέδειξε το εθνικό ζήτημα ως το κύριο συστατικό του πολιτικού της λόγου που έθεσε σε δεύτερη μοίρα την ταξική πλευρά, αλλά και τις παλινωδίες του για το Μακεδονικό. Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι δίπλα στον Άρη υπήρχαν κληρικοί ο παπά Ανυπόμονος, ο παπά Χολέβας, οι μητροπολιίτες Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιος και βενιζελικοί αξιωματικοί όπως ο Ευριπίδης Μπακιρτζής.

Ξυπνείστε

Ευχαριστώ τον φίλο Κώστα Μ.

Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΤΖΑΒΕΛΑΣ Π.