Η κατευναστική πολιτική Λευκωσίας-Αθήνας οδηγεί διά της διζωνικής στην τουρκοποίηση της Κύπρου

Του Σάββα Ιακωβίδη

Μητσοτάκης-Χριστοδουλίδης επιμένουν σε επιστροφή στο 2017 και οι Τούρκοι στο 2004. Τελικά, πού έμεινε το Κυπριακό; Στο Σχέδιο Ανάν; Για ποιο πλαίσιο Γκουτέρες μιλούν; Αντί να παραδεχτούν την κραυγαλέα αποτυχία της πολιτικής της ελληνικής πλευράς και να χαράξουν νέα, σωτήρια στρατηγική ανακοπής του Αττίλα, εμμένουν αφρόνως στη διζωνική, που οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην τουρκοποίηση-ισλαμοποίηση του Ελληνισμού της Κύπρου.

πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ελλάδος, Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Κύπρο, είχε προβληθεί ως προπομπός για πιθανές εξελίξεις στο Κυπριακό και στα Ελληνοτουρκικά. Ο κυπριακός Ελληνισμός ανέμενε ένα ειλικρινές ξεκαθάρισμα της ακολουθούμενης πολιτικής, η οποία, μετά από 49 χρόνια αδιέξοδων συνομιλιών και καταστροφικών υποχωρήσεων της ελληνικής πλευράς, ΑΠΕΤΥΧΕ να κάμψει την τουρκική αδιστακτότητα και να δημιουργήσει προοπτικές βιώσιμης, λειτουργικής και δημοκρατικής λύσης στο πρόβλημα. Η κύρια αιτία, βέβαια, είναι η τουρκική αδιαλλαξία και η κατακτητική στοχοθεσία της εναντίον της Κύπρου.

Οι Κύπριοι άκουσαν από τους δύο ηγέτες όσα ακούν εδώ και δεκαετίες: Για στενή και αγαστή συνεργασία. Για αμέριστη υποστήριξη και μοναδικό στήριγμα της Ελλάδος. Για επιδίωξη λύσης μέσα στο συμφωνημένο πλαίσιο της διζωνικής. Για διαφαινόμενη βελτίωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ότι είναι καιρός να ισχύσει σε ολόκληρο το νησί το κοινοτικό κεκτημένο. Η Άγκυρα «οφείλει να εγκαταλείψει οριστικά την επιθετική και παραβατική της συμπεριφορά και τις ανιστόρητες διεκδικήσεις σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου». Η διαφαινόμενη βελτίωση των ευρωτουρκικών σχέσεων δεν μπορεί να μη συμπεριλαμβάνει και το Κυπριακό. Η επιμονή για λύση δύο κρατών οδηγεί σε αδιέξοδο και απορρίπτεται. Γι’ αυτό, είπαν Μητσοτάκης-Χριστοδουλίδης, θα πιάσουμε το νήμα από εκεί που μείναμε στο Crans Montana χωρίς να αλλάξουμε το διζωνικό, δικοινοτικό πλαίσιο λύσης.

Οι Κύπριοι άντεξαν στις πιέσεις και άναψαν κόκκινο

Δεκαεννιά χρόνια μετά το δημοψήφισμα: Με το Σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε και η υπό συζήτηση μορφή της λύσης

Του Κώστα Βενιζέλου

Το Σχέδιο Ανάν ήταν ένα μοντέλο συμφωνίας για την Κύπρο, που θα διαιώνιζε την τουρκική παρουσία. Ήταν ένα Σχέδιο, το οποίο θα συντηρούσε εν πολλοίς το Κυπριακό, άφηνε την… προοπτική να ανοίξει ξανά, λόγω των ορατών προβλημάτων και των στρεβλώσεων, που χαρακτήριζαν τις πρόνοιες του.

Δεκαεννέα χρόνια μετά το δημοψήφισμα (24 Απριλίου 2004), το Σχέδιο εξακολουθεί να απασχολεί αλλά και να διχάζει. Ακόμη και σήμερα, με αφορμή την επέτειο υπήρξαν αντιπαραθέσεις, κυρίως στο πεδίο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων είχε, όπως είναι γνωστό, απορρίψει (76%) το Σχέδιο, επειδή δημιουργούσε ανασφάλεια, διασφάλιζε την τουρκική παρουσία, αλλά και την αγγλική στο νησί ενώ οι ρυθμίσεις ήταν δυσλειτουργικές. Η προτεινόμενη «νέα κατάσταση πραγμάτων» για να λειτουργήσει θα έπρεπε να ξεπερασθούν οι στρεβλώσεις ενώ τα αδιέξοδα θα μπορούσαν να επιλυθούν από ξένο δικαστή. Ήταν η πρώτη φορά που οι Κύπριοι καλούνταν να αποφανθούν για το περιεχόμενο μιας συμφωνίας στο Κυπριακό. Και απάντησαν με ηχηρό «όχι». Παρά τις έξωθεν πιέσεις και τους εκβιασμούς. Κι αυτό αφορά όχι μόνο το συγκεκριμένο Σχέδιο, αλλά και την μορφή, που συζητείται μέχρι σήμερα, τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ).

Ανοικτή έκκληση στον κυπριακό λαό

Συμπατριώτες, συμπατριώτισσες - Κυπριακέ Λαέ, κυρίαρχο σε αποκαλούν με υποκρισία «χίλιων πιθήκων», ενώ ταυτόχρονα με «χίλιους τρόπους» σε χειραγωγούν και ροκανίζουν την κυριαρχία σου. Η άρνηση της ενημέρωσης με τη μυστικότητα  που περιβάλλει το Κυπριακό, τα ψέματα , η παραπληροφόρηση και  η ωραιοποίηση της νομιμοποίησης  των κατοχικών δεδομένων με λύση  ΔΔΟ, οι κινδυνολογίες με απειλές και εκβιασμούς, αποτελούν «εργαλεία» χειραγώγησης με τα οποία σου αφαιρούν το δημοκρατικό Δικαίωμα ελεύθερης άσκησης της κυριαρχίας σου, το οποίο πάντοτε καθορίζει και το  μέλλον σου.

Πρέπει εσύ ο ίδιος να επέμβεις και να διεκδικήσεις να τεθεί  τέρμα σε αυτή την προσπάθεια διότι διαφορετικά θα καταλήξουμε, σαν ένα κοπάδι από πρόβατα το οποίο, οδηγείται από το βοσκό του και το προβατόσκυλλο που τον βοηθά, αντί στη μάντρα, στον γκρεμό

Αντίδοτο αυτής της καταστροφικής πορείας είναι, πρώτιστα, η ενημέρωση και ο ελεύθερος προβληματισμός, στον οποίο προσπαθεί να συμβάλει το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.

Φρεσκάρισμα μνήμης για να διευκολύνεται ο προβληματισμός

Οι μνηστήρες του προεδρικού θώκου της Κυπριακής Δημοκρατίας, για το 2023

Με την εξαγγελία των υποψηφιοτήτων Ανδρέα Μαυρογιάννη με το ΑΚΕΛ, της υποψηφιότητας του Νίκου Χριστοδουλίδη, της υποψηφιότητας Αβέρωφ Νεοφύτου με τον ΔΗΣΥ, των υποψηφιοτήτων Αχιλλέα Δημητριάδη, Κώστα  Χριστοφίδη, Μάριου Ηλιάδη, ο μόνος που πρέπει να τρίβει τα χέρια του πρέπει να είναι η Βρετανία, ούσα η νονός της τραγωδίας μας, της Τουρκικής εισβολής, της κατοχής, της παραβίασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μας και της διάπραξης σωρείας εγκλημάτων πολέμου σε βάρος του Λαού μας. Η Βρετανία θα τρίβει τα χέρια της διότι όλοι οι πιο πάνω υποψήφιοι δηλώνουν υποστηρικτές της Βρετανο-Τουρκικής, διχοτομικής, ρατσιστικής  λύσης ΔΔΟ. Με τις υποψηφιότητες αυτές και το πολιτικό τους πρόγραμμα, η Βρετανία και η Τουρκία διαβεβαιώνονται ότι, με επιτυχία  οποιουδήποτε από αυτούς, η Κύπρος θα παραμείνει όμηρος πορείας, που αυτοί αυθαίρετα χάραξαν, η μεν Βρετανία ως αποικιοκρατική δύναμη και η δε Τουρκία ως συνοδοιπόρος τους στο ΝΑΤΟ, προσβλέποντας έτσι στην τελική νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων, με τη λύση ΔΔΟ.

Επιστρατεύονται επίσης και πάλι τα ψέματα και η παραπληροφόρηση σχετικά με τη λύση ΔΔΟ που προβάλλεται από τους υποψηφίους. Παίρνει νέες διαστάσεις η ωραιοποίηση της λύσης ΔΔΟ προβάλλοντας προοπτικές ειρήνης και ανάπτυξης που ποτέ δεν θα υπάρξουν με αυτή τη λύση. Τα ιστορικά δεδομένα το επιβεβαιώνουν:

Η εισβολή το 1974 έγινε για να καταληφθεί έδαφος, να μεταφερθούν όλοι οι Μουσουλμάνοι της Κύπρου σε μια γεωγραφική ζώνη ώστε, να δικαιολογείται η ίδρυση και λειτουργία Τουρκικού Κράτους επί Κυπριακού εδάφους. Αυτό το πέτυχε η Τουρκία το 1974. Στη συνέχεια χέρι -χέρι η Τουρκία, η Βρετανία και οι άλλες Δυτικές χώρες, με τη συναίνεση και τη συνδρομή δικών μας Διζωνικών Ηγετών έστησαν το επιδιωκόμενο Τουρκικό Κράτος στα κατεχόμενα εδάφη μας προσφέροντας του απλόχερα, αποδοχή, αναβάθμιση, διμερή συνεργασία, οικονομική ενίσχυση και πολιτική στήριξη. Τελικός όρος και απαίτηση του Τούρκου κατακτητή και των Δυτικών συνοδοιπόρων του είναι εμείς, ο Λαός, να αναγνωρίσουμε αυτό το Κράτος το παράνομο που στήθηκε πάνω στην κατεχόμενη γη μας, από την οποία εμείς διωχθήκαμε για να βολευθεί η ίδρυσή του. Η αναγνώριση που επιζητούν από εμάς το Λαό είναι να πούμε ΝΑΙ στη λύση ΔΔΟ.  Την αποστολή να μας πείσουν ή μάλλον να μας γελάσουν να πούμε ΝΑΙ, αναλαμβάνουν όλοι οι Διζωνικοί Προεδρικοί υποψήφιοι του 2023, προβάλλοντας την απάτη ότι αυτό θα αποτελεί απελευθέρωση της Κύπρου αφού όπως λένε θα επιμένουν να φύγουν τα Τουρκικά στρατεύματα και να καταργηθούν οι Εγγυήσεις της Τουρκίας. Με την έγκριση της λύσης ΔΔΟ, ο κατοχικός στρατός θα έχει ολοκληρώσει την αποστολή του οπότε ναι, θα φύγει. Με τη λύση αυτή για μια Νέα Κύπρο, η οποία θα αποτελεί Διεθνή συμφωνία, το Τουρκικό Κράτος στην Κύπρο θα είναι ασφαλές, με την Τουρκία εξάλλου 40 μίλια μακριά. Δεν θα χρειάζεται πλέον ούτε εγγυήσεις. Δεν θα πρόκειται καθόλου για απελευθέρωση αλλά επιβράβευση της κατοχής και συνθηκολόγηση με τους όρους του κατακτητή.

Άλλαξε ο χρόνος, άλλαξε ο κόσμος εμείς εκεί, ΔΔΟ κι άγιος ο θεός

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Ήταν στο Omega ο Γιώργος Κολοκασίδης, την περασμένη βδομάδα, σε μια από τις παρουσιάσεις της υποψηφιότητας του για τις προεδρικές εκλογές και είπε ότι θεωρεί την ΔΔΟ διχοτομική διευθέτηση. Εξήγησε ότι δεν απορρίπτει την ομοσπονδία ως μορφή πολιτεύματος, αλλά απορρίπτει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με όλα τα στοιχεία που της φόρτωσαν και την κατέστησαν ανεφάρμοστη και διαιρετική. Βγήκε μια τηλεθεάτρια να υποβάλει ερώτηση και ζήτησε επιτακτικά από τον κ. Κολοκασίδη να της πει ποια λύση προτείνει κι επιθετικά του υπέβαλε: Να μην της πει ποια λύση ονειρεύεται αλλά ποια λύση θέλει που να είναι εφικτή, όπως είναι η ΔΔΟ –εξήγησε- που την προηγούμενη μέρα στην ίδια εκπομπή την υποστήριξε ο άλλος υποψήφιος, ο Μάριος Ηλιάδης, έλεγε η κυρία. Προσωπικά, δεν θα ήθελα να αναλάβει Πρόεδρος ένας πολιτικός που δεν έχει όνειρα για το μέλλον του τόπου, άλλο αυτό, όμως. Σύντομα θα μιλήσουμε και γι΄ αυτό στο πρότυπο που χάραξε ο Τσε Γκεβάρα με την πιο γνωστή του φράση: «Είμαστε ρεαλιστές, επιδιώκουμε το αδύνατο».

Είναι περίεργο, όμως, που μετά από τόσα χρόνια περιμένουμε μάταια να μας εξηγήσει κάποιος πώς και γιατί είναι εφικτή η ΔΔΟ και γιατί οτιδήποτε άλλο είναι ανέφικτο ή και προϊόν ονείρου. Και δεν εννοώ την τηλεθεάτρια που ρωτούσε, ίσως με υπερβάλλοντα ζήλο και σίγουρα εκφράζοντας και πολλούς άλλους «οπαδούς», εννοώ τους δεκάδες πολιτικούς μας και άλλους του δημόσιου βίου, οι οποίοι πέτυχαν να ωραιοποιήσουν τόσο πολύ την προοπτική της ΔΔΟ, που τώρα είναι δεσμευμένοι σαν δεμένοι σε κοτρόνα που πάει για βύθιση. Αλλά θεωρούν τόσο παράδοξο να υποστηρίζει κάποιος οτιδήποτε άλλο εκτός από την «εφικτή ΔΔΟ». Το λένε όλοι με τόση σιγουριά! Πού τη βρήκαν, όμως, τη σιγουριά; Να πουν και στους υπόλοιπους να ενθουσιαστούμε κι εμείς, μην κρατάνε τον ενθουσιασμό για τον εαυτό τους.

Ψευδοκράτος

Πώς Κυπριακή Δημοκρατία και Κατεχόμενα έγιναν δύο “αυτοδιοικούμενες περιοχές”

Του Κώστα Βενιζέλου

Η σιγή ασυρμάτου που έπεσε γύρω από τη μεθόδευση της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών να αναφερθεί σε έκθεση του Γ.Γ. για το Κυπριακό σε δυο «αυτοδιοικούμενες περιοχές», είναι εκπληκτική. Ως να μην έχει συμβεί οτιδήποτε. Ως να μην υπάρχει σε εξέλιξη μια προσπάθεια εξίσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με το κατοχικό καθεστώς.

«Κρατάμε» την έντονη –όπως αναφέρθηκε– αντίδραση της Λευκωσίας στα όσα επιχείρησε να παρουσιάσει η απεσταλμένη του διεθνούς οργανισμού, Τζέιν Χολ Λουτ, που ανέλαβε να βολιδοσκοπήσει την ελληνική πλευρά. Το πόσο αποτελεσματική είναι η αντίδραση θα φανεί στο περιεχόμενο της έκθεσης Γκουτέρες προς το Συμβούλιο Ασφαλείας, που θα υποβληθεί τον Ιούλιο.

Είναι σαφές πως από καιρό διαφαίνονταν οι προθέσεις των διαφόρων πλευρών, που προσπαθούσαν επισταμένα και μεθοδευμένα να προωθήσουν “νέες προσεγγίσεις” στο Κυπριακό. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι τα Ηνωμένα Έθνη – κάποτε  με το γάντι, μερικές φορές με άτσαλο τρόπο – επιχείρησαν στο παρελθόν να αναδείξουν την ύπαρξη δύο χωριστών οντοτήτων. Παραδείγματα στη συνεργασία στα πλαίσια των τεχνικών επιτροπών, η συνεννόηση για θέματα που προκύπτουν στη νεκρή ζώνη.

Ενδεικτική των προθέσεων ήταν και η έκθεση για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, τον Ιανουάριο του 2018, όπου μεταξύ άλλων είχε «εξαφανιστεί» κάθε αναφορά σε «Κυπριακή Δημοκρατία», που αντικαταστάθηκε από την «κυπριακή κυβέρνηση». Η δε αναφορά σε «τουρκοκυπριακές αρχές»  διαμόρφωνε από τότε τους συνειρμούς για δύο «αυτοδιοικούμενες περιοχές». Ποια η εικόνα, που επιχειρήθηκε να δοθεί;

Κύπρος: Μετά τις βουλευτικές εκλογές… ζητείται ελπίς!

Του Πανίκου Ελευθερίου

Τι να πούμε μετά τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών; Οφείλω να παραδεχθώ ότι για άλλη μια φορά έχω απογοητευτεί. Όμως… όπως και στο παρελθόν, δεν μπορούμε να αφήσουμε την απογοήτευση να οδηγήσει στην αδράνεια. Όπως το τσιγάρο βλάπτει την υγεία, έτσι και η αδράνεια βλάπτει την πατρίδα…

Έχω απογοητευτεί λοιπόν… Γιατί π.χ. οι Κερυνειώτες ψηφίζουν κόμματα που επιδιώκουν Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που παραδίδει την επαρχία τους στην Τουρκία. Έχω απογοητευτεί γιατί η εμμονή σε αυτή την “λύση” από τις ηγεσίες των κομμάτων οδηγεί στην τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Κι ας μην νομίζουν κάποιοι ότι οι ηγέτες μας, δεν εννοούν αυτά που λένε. Δεν μπορούμε να είμαστε ήσυχοι εφόσον βλέπουμε ότι η νέα πενταμερής παραμένει στον ορίζοντα. Ας το καταλάβουν επιτέλους! Υπάρχουν “ηγέτες”/κομματάρχες αυτή την στιγμή στην Κύπρο, που είναι πολύ πρόθυμοι (το φωνάζουν καθημερινά) να προσυπογράψουν την “θανατική καταδίκη” για τον Κυπριακό Ελληνισμό, που έχει όνομα: “Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία”. Υπενθυμίζουμε ότι και το 2004 το εννοούσαν και χρειάστηκε να “εξεγερθούν” οι απλοί πολίτες για να διασωθεί το κράτος μας και να πάρει παράταση η παραμονή του Κυπριακού Ελληνισμού στη γη που τον γέννησε. Ακριβώς, καλά διαβάσατε! Μόνο παράταση πήραμε και με αυτά που βλέπουμε, το μέλλον δεν μπορεί παρά να είναι δυσοίωνο και νεφελώδες.

Πενταμερής και «Εκτουρκισμένα» Μυαλά

Του Λάζαρου Μαύρου

ΠΕΤΥΧΕ διαχρονικά, σιγά-σιγά, συστηματικά και μεθοδικά η Τουρκία μια πολύ μεγάλη αποδυνάμωση και… «εκτουρκισμό» των μυαλών της ελληνοκυπριακής ηγεσίας:

Πέτυχε η Τουρκία να αποκτήσει ένα δικό της, αυθεντικά τουρκικής επινόησης και επιμονής, προγεφύρωμα μπηγμένο βαθιά στα μυαλά, στον τρόπο του σκέπτεσθαι, στη διανόηση, στην πάγια πολιτική σκέψη, στις αποφάσεις και τις συμπεριφορές της ελληνοκυπριακής ηγεσίας.

Πέτυχε η Τουρκία έτσι ώστε, στα μυαλά και στις πρακτικές των πολιτικών ηγετών των Ελληνοκυπρίων, η διακύμανση των επιλογών τους να περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στα τουρκικά είδη «λύσης» του Κυπριακού:

(α) Τουρκικής απαίτησης Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

(β) Τουρκικής απαίτησης Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Ομόσπονδων Πολιτειών (στέιτς, κρατιδίων, οντοτήτων).

(γ) Τουρκικής απαίτησης Πολιτική Ισότητα (καθεστωτική) των Δύο Συνιστώντων Στέιτς, για πλήρη Συγκυριαρχία εφ’ ολοκλήρου της κρατικής και διεθνούς υπόστασης διζωνικού (εδαφικώς) μορφώματος ονόματι «Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία» (ΕΚΟ).

(δ) Τουρκικής απαίτησης Εκ Περιτροπής Προεδρία επί της ΕΚΟ.

(ε) Τουρκικής απαίτησης Χαλαρή Συνομοσπονδία Δύο Ισότιμων Κρατών.

(στ) Τουρκικής απαίτησης «λύση» Δύο Κρατών…

Εκστρατεία «συνομοσπονδίας» στην Κύπρο

Ο κατοχικός ηγέτης Ε. Τατάρ φωτογραφίζεται με τον χάρτη της Γαλάζιας Πατρίδας

Από τη Διζωνική στα δύο κράτη, για να τα βρουν στο… ενδιάμεσο

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Η επικράτηση του Ερσίν Τατάρ στις παράνομες εκλογές των κατεχομένων (18 Οκτωβρίου 2020), η συνεχιζόμενη εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις από τον Ιούλιο του 2017 και οι φήμες που θέλουν τον πρόεδρο Αναστασιάδη να καλοβλέπει άλλες λύσεις, πυροδοτούν μια εκρηκτική συζήτηση σχετικά με το κυπριακό πρόβλημα τούτες τις μέρες. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Κυπριακή Δημοκρατία ετοιμάζεται να «διασυρθεί» σε έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων, αρχής γενομένης από μια άτυπη πενταμερή (5+1) που τοποθετείται στα τέλη Φεβρουαρίου ή στις αρχές Μαρτίου, πιθανόν στη Νέα Υόρκη.

Ο νέος γύρος συνομιλιών δεν προμηνύεται ελπιδοφόρος, όχι γιατί η κωματώδης Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν φαίνεται να έχει παλμούς, αλλά γιατί η ηγεσία της Κύπρου ετοιμάζεται για έναν νέο και τελειωτικό μάλλον συμβιβασμό. Έναν συμβιβασμό που (όπως και η ΔΔΟ) δεν απαλλάσσει την Κύπρο από την Τουρκία, μα αντίθετα τείνει να νομιμοποιήσει το τουρκικό προτεκτοράτο στα κατεχόμενα και να καταστήσει όμηρο για πάντα στην Άγκυρα τη μισή και μόνη Κυπριακή Δημοκρατία. Κι αυτό, την ώρα που ούτε η κυβέρνηση Μητσοτάκη ούτε η ΕΕ ούτε ο ΟΗΕ δείχνουν τη διάθεση να προστατέψουν τους κανόνες διεθνούς δικαίου, την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ανατολική Μεσόγειο από το αδηφάγο κτήνος του νεοθωμανισμού.

Ξέπλυμα της συνομοσπονδιακής λύσης;

Ξεκίνησε, λοιπόν, στην Κύπρο να «ξεπλένεται» τεχνηέντως η θεωρία της λύσης δύο κρατών, με σκοπό να προετοιμαστεί η κοινωνία για μια λύση που θα αναγνωρίζει το κατοχικό καθεστώς και θα εδραιώνει την τουρκική παρουσία στο νησί. Η λύση αυτή, που μπορεί να ονομαστεί «συνομοσπονδιακή», δεν απέχει από ό,τι συζητήθηκε έως τώρα από όλες τις ηγεσίες του κυπριακού Ελληνισμού, αλλά έχει μεγάλη σημασία –για μεγάλη μερίδα του λαού– η ονομασία της.

Ανάμεσα στην ομοσπονδία και στα δυο κράτη μια συνομοσπονδία δρόμος!

Του Κώστα Βενιζέλου

Στήνεται ένα σκηνικό ξεπλύματος της κατοχικής Τουρκίας και μάλιστα σε "δυο μέτωπα", στο Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά. Χωρίς να υπάρχει καμία διαφοροποίηση, καθώς η Άγκυρα προωθεί την υλοποίηση των σχεδιασμών της σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου, εξαγγέλλεται έναρξη παράλληλων διαδικασιών. Στην περίπτωση των διερευνητικών επαφών με την Ελλάδα, η Άγκυρα έσπευσε να εξαγγείλει την έναρξή τους, αν και από την Αθήνα αυτό αρχικά διαψευδόταν. Τελικά "συμφωνήθηκε" να αρχίσουν στις 25 Ιανουαρίου σε τουρκικό έδαφος.

Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί η τοποθέτηση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος είπε πως η Αθήνα πιέσθηκε για να συρθεί εν πολλοίς, σε αυτή τη διαδικασία. «Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άλλες χώρες, οι χώρες που έμαθαν τη στάση μας σε αυτό το θέμα, οι ΗΠΑ και η Γερμανία, προειδοποίησαν την Ελλάδα να ξεκινήσει διερευνητικές συνομιλίες το συντομότερο δυνατόν», είπε ο Τσαβούσογλου.

Στο πεδίο του Κυπριακού, το γρήγορο πέρασμα της απεσταλμένης των Ηνωμένων Εθνών, Τζέιν Χολ Λουτ από τη Λευκωσία έγινε για να κλειδώσει η σύγκληση Πενταμερούς Διάσκεψης, εντός Φεβρουαρίου. Ο Γενικός Γραμματέας θέλει να ακούσει τις απόψεις όλων των εμπλεκόμενων, φέρεται να είπε η κ. Λουτ στους συνομιλητές της, στις χωριστές συναντήσεις που είχε με τον πρόεδρο Αναστασιάδη και τον κατοχικό ηγέτη, Ερσίν Τατάρ.

Η βαριά σκιά της συνομοσπονδίας πάνω από την Κύπρο

Του Κώστα Βενιζέλου

Όσοι έχουν να διατυπώσουν κάτι διαφορετικό στο Κυπριακό, οφείλουν να το αναφέρουν χωρίς περιστροφές. Μια από τις πολλές στρεβλώσεις που κυνηγά το εθνικό θέμα, είναι η προσφυγή στην ανέξοδη συνθηματολογία, που χαρακτηρίζει διαχειριστές και μη. Είναι η οδός της πεπατημένης, να υποστηρίζεται ένα αφήγημα, το οποίο είναι αποδεδειγμένα αδιέξοδο.

Κάποιοι βολεμένοι, πολλές φορές έχουν την τάση να κρύβονται πίσω από τους τρίτους, από ταμπέλες, διακηρύξεις, που δεν υποστηρίζονται από πολιτικές δράσεις. Επί της ουσίας αποφεύγουν την αλήθεια. Και η αλήθεια δεν είναι το γνωστό αφήγημα ότι «είμαστε αδύνατοι», ότι «δεν έχουμε επιλογή» και ότι πρέπει να ακούμε τις παραινέσεις τρίτων και να ικανοποιούνται οι αξιώσεις της κατοχικής Τουρκίας. Η αλήθεια βρίσκεται στις πραγματικότητες.

Και αυτές αφορούν το γεγονός ότι το Κυπριακό που είναι εν πολλοίς τουρκικό πρόβλημα, καθώς από την Άγκυρα δημιουργήθηκε, μπορεί μόνο να επιλυθεί εάν αρθούν τα κατοχικά δεδομένα και όχι να νομιμοποιηθούν. Η πραγματικότητα δεν είναι η αναγνώριση των τετελεσμένων, που θα φέρουν μια βολική ταμπέλα, που οι μεν θα τη "διαβάζουν" διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και οι δε συνομοσπονδία. Και στο τέλος αυτό που θα ισχύει είναι η τουρκική εκδοχή, που θα διασφαλίζει τον εσαεί έλεγχο ολόκληρου του νησιού.

Η αγωνία πειραματόζωου πριν από το εργαστήριο: Επαναπροσεγγίζονται αλλά τους θέλουν απέναντι, όχι μαζί τους

Σκίτσο Κυριάκου Παναγιώτου Γκούμα  

Του Κώστα Βενιζέλου 

Θα είχε πλάκα εάν δεν αφορούσαν το μέλλον της Κύπρου. Θα είχε πλάκα εάν οι συζητήσεις στη δημόσια σφαίρα αφορούσαν μόνο καβγαδάκια πολιτικού και κομματικού ανταγωνισμού, που ενίοτε παραπέμπουν σε «παιδική χαρά». Στην ατζέντα, η διχοτόμηση της ΑΟΖ, η διχοτόμηση της Κύπρου, τα δύο κράτη, η ξεπερασμένη διζωνική, που πλασάρεται σε πειραματόζωα που θα πρέπει να μάθουν να ζουν σε ρατσιστικό, αντιδημοκρατικό μοντέλο. Σε σχέση με τα… εργαστήρια, προφανώς και φαίνεται πως μας πήραν χαμπάρι. Κατάλαβαν πως τα τραβάει ο οργανισμός μας, εξ ου και δοκιμάστηκε και το πείραμα του κουρέματος καταθέσεων για να… σωθούν οι τράπεζες.

Στην πρώτη περίπτωση, η διαιώνιση του εθνικισμού, του διαχωρισμού, της ήττας έγινε σημαία. Στη δεύτερη, δεν υπήρξε αντίδραση. Το πειραματόζωο δεν αντέδρασε καθόλου, αποδέχθηκε τη… μοίρα του. Αφέθηκε σε καρναβαλίστικες φιέστες της γενικότερης αφασίας.

Τις πταίει για το Βαρώσι;

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Ξεκίνησε πάλι ο οδυρμός. «Χάνεται το Βαρώσι» γράφουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι λαλίστατοι επικοινωνιολόγοι του συμβιβασμού και απαιτούν «αμμοχωστοποίηση». Εφαρμογή ψηφισμάτων, ζήτησαν οι… κεφαλές των Αμμοχωστιανών, δημάρχου, δημοτικών συμβούλων και βουλευτών, που κατέβηκαν για να αντιδράσουν μπροστά από το οδόφραγμα της Δερύνειας. Πολιτικά και διπλωματικά μέτρα τάζει εκ νέου η κυβέρνηση Αναστασιάδη… με δεμένο το φρύδι της. Όλα προς υπηρεσία μιας καλοταΐσμένης τουρκικής λαιμαργίας που χοροπηδά στις πλάτες του κυπριακού λαού.

Πια, οι «φιέστες Οζερσάι» έγιναν ένα καλοστημένο και άρτια οργανωμένο σχέδιο του τουρκικού και του κατοχικού καθεστώτος για τον εποικισμό της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, ώστε να καταστεί «μια μεγάλη τουρκική πόλη στην ανατολική Μεσόγειο». Μια «μεγάλη τουρκική πόλη» που θα επωφελήσει τους Τουρκοκύπριους αλλά θα είναι ανοικτή και για όσους Ελληνοκύπριους θέλουν να ζήσουν υπό τουρκική (και όχι τουρκοκυπριακή) διοίκηση. «Δεν θα περιμένουμε μισό ακόμη αιώνα, η υπομονή της Τουρκίας και των Τ/κ στις αδικίες που έγιναν έχει εξαντληθεί», δήλωσε το Σάββατο με ύφος χιλίων πιθήκων ο Τούρκος αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι, που συμμετείχε σε εκδήλωση στην περίκλειστη πόλη.

Ξανά στο προσκήνιο το κάλπικο δίλημμα που παγιδεύει τους Κυπρίους

Του Κώστα Βενιζέλου

Το θέμα με τη συνομοσπονδία, τα όσα ειπώθηκαν στα μυστικά τετ α τετ Αναστασιάδη και Τσαβούσογλου σπάζουν τη… μονοτονία στο Κυπριακό. Λέμε να μην πιστέψουμε τον επίμονο Τσαβούσογλου ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του το πρότεινε και πως τότε «κόλλησαν» στο ποιος θα το έλεγε στον ΓΓ του ΟΗΕ.

Θα πιστέψουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο κ. Αναστασιάδης, ωστόσο, έχει πει σε πολλούς συνομιλητές του την ιδέα με τη συνομοσπονδία, τα δυο κράτη, που δεν έχει και τόση σημασία τι ισχυρίζεται στο τέλος ο υπουργός Εξωτερικών της κατοχικής Τουρκίας.
Η συνομοσπονδία, τα δυο κράτη είναι καταστροφικές επιλογές. Δεν είναι ιδέες που μπορούν να συζητηθούν καν. Την ίδια ώρα, δεν μπορεί να εμφανίζεται ο μπαμπούλας των οπαδών της όποιας λύσης και της αφέλειας και να θέτουν πιεστικά το δίλημμα:

Προελαύνουν στη νεκρή ζώνη, αλλά δεν βαριέσαι

Του Άριστου Μιχαηλίδη 

Από το 2006 ο κατοχικός στρατός αναζητούσε τρόπο να προελάσει και να ελέγχει τη νεκρή ζώνη ανάμεσα στο ελληνοκυπριακό φυλάκιο της Λήδρας και το τουρκικό. Λίγο πριν ανοίξει το οδόφραγμα της Λήδρας έστησε γέφυρα στην οδό Κύκκου, που είναι στη νεκρή ζώνη, ώστε με το άνοιγμα της διόδου να εδραιώσει την προωθημένη θέση του και να ελέγχει τη διέλευση. Όταν άρχισαν οι έντονες συζητήσεις για το άνοιγμα του οδοφράγματος, και οι διαδηλώσεις των δικών μας φωστήρων, που ζητούσαν να ανοίξει το οδόφραγμα για «να πέσει το τείχος της ντροπής» (αυτοί που νόμιζαν ότι εδώ δεν έχουμε κατοχικό στρατό αλλά ένα πραγματικό τείχος, όπως του Βερολίνου, που άμα πέσει θα απελευθερωθεί ο τόπος) ο τότε Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος, έθεσε όρο να αποχωρήσει από τη νεκρή ζώνη ο κατοχικός στρατός και να κατεδαφιστεί η γέφυρα προτού συγκατανεύσει στο άνοιγμα της Λήδρας. «Είναι απλό το θέμα», έλεγε ο Τάσσος στις 30/10/2007. «Εάν η τουρκική πλευρά αφήσει το θέμα του καθεστώτος της ενδιάμεσης γραμμής να λυθεί από τα ΗΕ, όπως έχουμε προτείνει εμείς, αντί να επιμένουν τώρα να τους αναγνωριστεί καθεστώς επικυριαρχίας σε αυτό τον χώρο, και αν δεχτούν να μετακινηθούν τα στρατεύματα από την περιοχή, μπορεί να ανοίξει πολύ-πολύ σύντομα η δίοδος. Δεν πρόκειται όμως να ανοίξουμε τη δίοδο, και ούτε πιστεύω κανένας το επιθυμεί –όποιος το επιθυμεί ας το πει– με την παρουσία τουρκικών στρατευμάτων και υπό διεκδίκηση της νεκρής ζώνης από τον τουρκικό στρατό».

Το εθνικό ζήτημα στην Κύπρο και η Ελληνική αριστερά

Του Σωτήρη Βλάχου

Την στιγμή που οι μόνες οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο που έμειναν να στηρίζουν την λύση της Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας, είναι η ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή αριστερά, αυτή η μορφή λύσης εξακολουθεί να είναι ανάθεμα για μεγάλο μέρος της ελληνικής αριστεράς. 

Το ΚΚΕ καταλήγει στην απόρριψη της μέσα από μια ανάλυση που βασίζεται σε ανακρίβειες και που, παρόλη την επίκληση του διεθνισμού και της ταξικής προσέγγισης, δεν καταφέρνει να μην είναι εθνικιστική. 

Σε πρόσφατο κείμενο του αναφέρεται ότι: 

«από τη δεκαετία του '60, μεθοδικά, σχεδιασμένα, η τουρκική αστική τάξη προσπάθησε να δημιουργήσει τετελεσμένα για τη δημιουργία δύο κρατών, αξιοποιώντας τα προβλήματα των συμφωνιών Ζυρίχης - Λονδίνου, τη θέση για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, τη δράση εθνικιστικών δυνάμεων, και από τις δύο πλευρές, και πολύ περισσότερο το πραξικόπημα που οργανώθηκε στην Κύπρο με ευθύνη της χούντας…» 

Από την στιγμή που το ΚΚΕ αναφέρεται στα σχέδια της τουρκικής αστικής τάξης, θα ήταν συνεπές με την κομμουνιστική διεθνιστική ιδεολογία, να αναφερόταν και στα σχέδια της ελληνικής αλλά και της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης. 

«Αντιαθλητικό» φάουλ στην Πύλα - Ποιος ήταν ο χορηγός της τ/κ ομάδας.

Μεγάλη συζήτηση αλλά και προβληματισμό είχε προκαλέσει η απόφαση για διεξαγωγή του δικοινοτικού ποδοσφαιρικού αγώνα ανάμεσα στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου και στη Mağusa Türk Gücu στην Πύλα, ο οποίος, σύμφωνα με πολιτικά κόμματα και διοργανωτές, «έστειλε το μήνυμα της επανένωσης». Αυτό όμως που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ήταν ο χορηγός πάνω στις φανέλες της τ/κ ομάδας, ο οποίος είναι η εταιρεία «Northen Land». Ανατρέχοντας κάποιος στην ιστοσελίδα της εν λόγω εταιρείας, διαπιστώνει ότι πρόκειται για κατασκευαστικό όμιλο που δίνει επίσης συμβουλές σε αγοραστές ‘‘τίτλων ακινήτων’’ στην «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», όπως αποκαλεί το ψευδοκράτος. Η εταιρεία έχει έδρα στα κατεχόμενα και το Ηνωμένο Βασίλειο και κατασκευάζει έργα στην επαρχία της κατεχόμενης Αμμοχώστου.

Μετά τη Μακεδονία η Κύπρος;

Η Συμφωνία των Πρεσπών ανησυχεί τον κυπριακό ελληνισμό

Του Αλέκου Μιχαηλίδη από την Ρήξη φ. 150 

Σαν απειλή ακούστηκαν οι τελευταίες δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Κατρούγκαλου, σε σχέση με το Κυπριακό. Μιλώντας στον κυπριακό ραδιοσταθμό «Άστρα», είπε ότι, «τώρα μπορούν να αξιοποιηθούν όλες οι δυνάμεις προς αυτή την κατεύθυνση», δηλαδή προς τη λύση του Κυπριακού, εννοώντας, προφανώς, ότι μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, η διπλωματία της Ελλάδας θα ασχοληθεί με το ημικατεχόμενο νησί.

Σαν απειλή, όχι γιατί δεν πρέπει οι ελλαδικές κυβερνήσεις να ασχολούνται με την επίλυση του Κυπριακού, αλλά γιατί ό,τι συζητείται έως τώρα είναι στη λογική τέτοιων συμφωνιών, σαν αυτή που πέρασε με αλαλαγμούς και αλισβερίσια από τη βουλή των Ελλήνων και «έκλεισε» με τρόμο το Μακεδονικό.

Στο διά ταύτα, το Κυπριακό βιώνει μια περίεργη και πιθανώς καινούργια φάση. Με τις φήμες της λύσης δύο κρατών να αυξάνονται, οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εμπλοκή από τον Ιούλιο του 2017. Και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει τι θα συμβεί μετά τις τοπικές εκλογές της Τουρκίας τον Μάρτιο, ή μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου. Προς το παρόν, ο πόλεμος δηλώσεων καλά κρατεί και επιβεβαιώνει την αβεβαιότητα.

Αλήθειες και Ψέμματα για την Διζωνική Ομοσπονδί

Πέντε Ερωτήσεις

Του Χρήστου Αλεξάνδρου*

Μέλος Κ.Ε. ΕΔΕΚ

Κατα την διάρκεια του τελευταίου περίπου ενάμιση έτους, με την κορύφωση των διαπραγματεύσεων στο Μοντ Πελεράν, τη διάσκεψη  στο Κραν Μοντάνα, όσο και κατά τη διάρκεια της μακράς προεκλογικής περιόδου φάνηκε για άλλη μια φορά το ψεύδος των φανατικών υποστηρικτών της Διζωνικής  Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Εκμεταλλευόμενοι την περιπλοκότητα  αυτής της λύσης, την σύγχυση και την έλλειψη ενημέρωσης του κόσμου, ωραιοποιούσαν, αποσιωπούσαν, και  έλεγαν ψέματα ή μισές αλήθειες για διάφορες πτυχές της. Και επειδή ως γνωστό οι μισές αλήθειες αποτελούν τις περισσότερες φορές τα χείριστα ψεύδη, ποιο κάτω παραθέτουμε, μέσα από  συγκεκριμένες ερωτήσει τις απαντήσεις για την πραγματική διάσταση κάποιων «αμφισβητούμενων» πτυχών, για τις οποίες  η προπαγάνδα ανθεί.

Την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία τη δέχθηκαν όλοι οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας, αρχής γενομένης από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ο οποίος και  τη συμφώνησε το 1977. Είναι δυνατό να ζητούμε σήμερα, μετά από σαράντα χρόνια,  την εγκατάλειψη της;