Όλοι άξιοι Σαμαρείτες. Και οι γιαγιάδες από τη σκάλα Συκαμνιάς και ο Στρατής Βαλιαμός από το Μόλυβο και η κυρία Σούζαν Σάρατον Καλώς, κάλλιστα προτάθηκαν για το νόμπελ. Αλλά που είναι ο παπα-Στρατής, ο πατέρας δεκάδων χιλιάδων προσφύγων που είχαν βρει καταφύγιο στις βόρειες ακτές της Λέσβου και μία ζεστή αγκαλιά στην ΜΚΟ ΑΓΚΑΛΙΑ που είχε ιδρύσει και λειτουργούσε μαζί με άλλους συμπατριώτες του;
Η εμβληματική αυτή φυσιογνωμία με το σκούρο μπλε ράσο, τα δερμάτινα σανδάλια, τη μακριά πυκνή γενειάδα και τα μαλλιά πιασμένα σε αλογοουρά έφυγε τον περασμένο Σεπτέμβριο, στα 57 του, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο έργο και ένα φωτεινό παράδειγμα – στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους πρωταθλητές του εθελοντισμού. Αυτά ακριβώς που απαιτούνται για ένα νόμπελ.
