Της Έλενας ΣενδουκάΗ μόδα στην εποχή ενός ψηφιακού κόσμου που οργιάζει με πρωταγωνιστή την εικόνα σε συνδυασμό με την κυριαρχία της υπερβολής που σαν βασίλισσα απολαμβάνει τον θρόνο της, δείχνει να έχει εδραιωθεί για τα καλά στην καθημερινότητά μας. Πέραν του γεγονότος πως αναβαθμίζονται μέσω αυτής τα αισθητηριακά μας κανάλια, βλέπε την εξέλιξη του προσωπικού μας γούστου αναδεικνύοντας το διαφορετικό απαράμιλλο στυλ του καθενός μας, συγχρόνως φτάνει να αποτελεί μια οικουμενική εναλλακτική μορφή καταπίεσης μέσω των τάσεων και των προτιμήσεων που επιτάσσει αξιοσημείωτα συχνά.
Έχουμε αναρωτηθεί τι είναι η μόδα; Ποιος την ορίζει κάθε εποχή; Σε ποιο βαθμό αφήνουμε ηθελημένα να επηρεάζει τους εαυτούς μας, την ζωή μας; Πως είναι δυνατόν μέσω αυτής να διακυβεύονται ζητήματα που αφορούν το κοινωνικό στάτους, την προσωπική ελευθερία, την κοινωνική αποδοχή, την πολιτισμική ταυτότητα; Η μόδα, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι μια μορφή τέχνης. Σαν τέχνη λοιπόν δημιουργεί εντάσεις με κοινωνικές προεκτάσεις, υποσκάπτοντας ένα πλατύ συναισθηματικό εύρος με όρια αχαλίνωτα. Ξεθωριασμένα. Ως εκ τούτου ωθεί τους υποστηρικτές της σε ακρότητες εκμαυλίζοντας τους.
Καταρχήν θα ήταν φρόνιμο να ξεκαθαρίσουμε δύο έννοιες που σε ένα αρκετά παρωχημένο σήμερα ταυτοποιούμε παρορμητικά σχεδόν, σαν μια. Άλλο στυλ, άλλο μόδα ! Η μόδα καλλιεργεί την ομοιομορφία, ενέχει φανερά το στοιχείο της μαζικοποίησης. Δεν ανέχεται την διαφοροποίηση αφού επιβάλει ομοιόμορφες επιλογές προσδίδοντας τυποποίηση στην αισθητική, ακόμη και στον τρόπο σκέψης, στην επικοινωνία, στην συμπεριφορά. Σε αντίθεση με το στυλ που εξυψώνει την μοναδικότητα του καθενός. Ενθαρρύνει την πρωτοβουλία και την ατομικότητα. Το στυλ είναι ανεξάρτητο, δεν ακολουθεί την πεπατημένη της μόδας παρά μόνο τυχαία και ασυμπτωματικά.
.png)
