Χώρες που έχασαν τους περισσότερους ανθρώπους στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Ενδιαφέρων Χάρτης που δείχνει που έχασαν τους περισσότερους ανθρώπους στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Υπάρχουν οι επιτήδειοι ουδέτεροι φυσικά!

Και οι μεγάλες δυνάμεις που βάζουν άλλους να πολεμούν γι' αυτούς.

Η Ελλάδα πάντα στην πρώτη γραμμή...

Αν και στη σωστή πλευρά της ιστορίας έπρεπε μετά τη λήξη του Πολέμου να συνεχίσει με τον εθνικό διχασμό να δίνει το πολύτιμο αίμα των παιδιών της μέχρι να εμπεδωθεί στην αποικία ποια είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας. 

Απλά οι δοσίλογοι άλλαξαν στρατόπεδο περνώντας σε αυτό του Νικητή επικυριάρχου αναλαμβάνοντας το τιμόνι της χώρας. 

To νέο κύμα της αντι-Ρωσικής Παράνοιας, οι ψυχοπαθείς του αντι-Ρωσισμού και η Αμερικανοποιημένη «Αριστερά»

Του Ηλία Παπαναστασίου 

 Διαβάζουμε σε δημοσιεύματα ελληνικών ιστοσελίδων πως    

«TO KAΘEΣTΩΣ TOY KIEBOY ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΛΗΞΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

Την Τρίτη ο ληγμένος πρόεδρος του καθεστώτος του Κιέβου εξέφρασε την πρόθεση να πλήξει   την παρέλαση της νίκης στη Μόσχα που προγραμματίζεται για την επόμενη Παρασκευή. Μετά την ανακοίνωση μονομερούς εκεχειρίας από τη Ρωσία για τις 9 Μαΐου, ο ληγμένος παρατήρησε: «Ανησυχούν τώρα ότι η παρέλασή τους βρίσκεται σε κίνδυνο και δικαίως».

Η Ζαχάροβα αντέδρασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Τετάρτη, ρωτώντας τι είδους εκεχειρία μπορεί να προσφέρει το Κίεβο, δεδομένου ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι «κυριολεκτικά σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις στον αέρα [δηλαδή δημόσια]». Πρόσθεσε ότι το να καυχιέται κανείς για τέτοιες προθέσεις «είναι ακριβώς αυτό που συνηθίζουν οι τυπικοί τρομοκράτες».   

Εάν αυτές οι απειλές των Ουκρανών και των Ευρωπαίων Ηγετών δεν είναι κλασικό δείγμα και ψυχοπάθειας και ψυχωτικού, σχεδόν σχιζοφρενούς αντι/Ρωσισμού, τότε τι ακριβώς είναι;  

Εάν οι ευθείες απειλές εναντίον όσων ηγετών του πλανήτη παραστούν στην Ρωσική Πρωτεύουσα για την Εορτή των 80 ετών από την Αντι/Φασιστική νίκη εναντίον των Ναζί, ειδικότερα εκ μέρους της πυροβολημένης Κάλλας, εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής πολιτικής, εάν λοιπόν οι απειλές αυτές δεν αποτελούν απτό δείγμα βαριάς μορφής ψυχοπάθειας εκ μέρους της Ελίτ των Παγκοσμιοποιητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε δεν γνωρίζουμε πώς αλλιώς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Όταν απειλείς με πυραυλικό χτύπημα την Κόκκινη Πλατεία εν ώρα παρέλασης, γνωρίζεις πολύ καλά πως οι Ρώσοι θα απαντήσουν με πυρηνικό χτύπημα όπως σαφέστατα προειδοποίησε ο Ρώσος Αντιπρόεδρος Μεντβέντεφ. Πυρηνικά αντίποινα της Ρωσίας που θα συνοδευτούν σίγουρα από ανάλογα πυρηνικά χτυπήματα της Κίνας, εφόσον στην παρέλαση θα παραστεί και ο Κινέζος Προέδρος Σι Τσι Πινγκ. Όποιος λοιπόν θέλει να χτυπήσει την πόρτα του Γ’ Παγκοσμίου Πυρηνικού Πολέμου που θα οδηγήσει σε Πυρηνικό Ολοκαύτωμα, ας γνωρίζει πως όποιος χτυπήσει πρώτος την Κόκκινη Πλατεία και την Μόσχα θα εξαφανιστεί από τον χάρτη. Τελεία και παύλα.   

Ιερός Πόλεμος (Sacred War/Священная война)

 

Ο «Ιερός Πόλεμος» (Священная война) γράφτηκε το 1941 λίγο μετά την έναρξη της επίθεσης των Ναζί κατά της Ε.Σ.Σ.Δ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Vasily Lebedev-Kumach. Τη μουσική σύνθεσε ο Alexander Vasilyevich Alexandrov, ιδρυτής της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού, που φέρει επίσης το επώνυμό του, και συνθέτης του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης, του οποίου η μελωδία διατηρείται και στον αντίστοιχο της Ρώσικης Ομοσπονδίας. Είναι συνήθως το εναρκτήριο και συγχρόνως το πιο αντιπροσωπευτικό εμβατήριο της παρέλασης της 9ης Μάιου, της Ημέρας της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, που εορτάζεται με κάθε επισημότητα στη Ρωσία και σε άλλες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.

Ορισμένες σκέψεις 80 χρόνια μετά την 9η Μαΐου 1945

Του Ρούντι Ρινάλντι

Σε λίγες μέρες θα γιορταστεί στη Μόσχα η 80ή επέτειος από τη νίκη των λαών επί του ναζιφασισμού στην Ευρώπη. Στις 9 Μαΐου 1945 υπογράφουν οι Γερμανοί στρατάρχες την πλήρη συνθηκολόγησή τους στο Βερολίνο, που έχει κατακτηθεί από τα σοβιετικά στρατεύματα. Ο πόλεμος σε άλλα μέτωπα (Ειρηνικός, Ιαπωνία) θα κρατήσει έως τον Αύγουστο του 1945. Έτσι θα έληγε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (1939-1945), που συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα και άνοιξε μια νέα σελίδα στην παγκόσμια ιστορία. Το κύριο βάρος της προσπάθειας αντιμετώπισης και κατανίκησης του ναζιφασισμού στην Ευρώπη θα πέσει στις πλάτες της ΕΣΣΔ και των αντιστασιακών κινημάτων σε μια σειρά από χώρες που είχαν κατακτηθεί από τον Άξονα.

Δεν σήκωσε κάθε μέλος της αντιχιτλερικής συμμαχίας (Αγγλία, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ) το ίδιο βάρος στη θανατηφόρα αυτή μάχη, και αυτό είναι γνωστό. Οι συνολικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές υπολογίζονται σε περίπου 75-85 εκατομμύρια. Η Σοβιετική Ένωση είχε απώλειες 27 εκατ., η Κίνα 10-15 εκατ., η Γερμανία 7 εκατ., η Πολωνία 6 εκατ., η Ιαπωνία 2,5-3,5 εκατ., η Γιουγκοσλαβία 1,7 εκατ., η Ελλάδα 600-800.000 (περίπου το 10% του τότε πληθυσμού), η Γαλλία 500.000, η Αγγλία 450.000, οι ΗΠΑ 420.000. Από τα 75-85 εκατ. νεκρών, στρατιωτικοί ήταν τα 21-25 εκατ., άμαχοι 29-30 εκατ., νεκροί από λιμό και ασθένειες 19-25 εκατ., Ολοκαύτωμα Εβραίων 6 εκατ. και άλλοι (τσιγγάνοι, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι κ.λπ.) 5-6 εκατ.

Παραχάραξη, βολικές ταυτίσεις και αντιρωσική υστερία

Πολύ σύντομα περάσαμε στον «ψυχρό πόλεμο». Οι δύο Δυτικοί εταίροι της αντιχιτλερικής συμμαχίας στράφηκαν πολύ επιθετικά ενάντια στην ΕΣΣΔ και το σοσιαλιστικό συνασπισμό που αναδείχθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχετικά σύντομα μπήκαν οι βάσεις μιας παραχάραξης της ιστορίας και δημιουργήθηκαν ισχυρές βάσεις ιστορικού αναθεωρητισμού που συσκότιζαν τα αίτια, τις ευθύνες, το ρόλο κάθε δύναμης πριν, κατά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό πήρε τεράστιες διαστάσεις μετά την πτώση του ανατολικού συνασπισμού (1989-1992).

Ήταν δεδομένο το “Όχι” στις 28 Οκτωβρίου 1940;

Του Κωνσταντίνου Γιαννάκου

Συμπληρώνονται φέτος 84 χρόνια από την ιταλική εισβολή και την είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η χρονική απόσταση και η αποχώρηση από τη ζωή της συντριπτικής πλειονότητας όσων έζησαν τα γεγονότα εκείνης της εποχής, καθιστούν αδύνατο για τις σημερινές γενιές να συλλάβουν το μέγεθος των ανατροπών που συνέβησαν στις ζωές των ανθρώπων.

Οι Έλληνες και Ελληνίδες που κοιμήθηκαν το βράδυ της παραμονής της 28^ης Οκτωβρίου 1940 δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι θα μεσολαβούσε σχεδόν μια δεκαετία μέχρι να μπορέσουν να ξανακοιμηθούν ειρηνικά στα κρεβάτια τους – όσοι από αυτούς είχαν επιζήσει. Πολλοί θα έχαναν τη ζωή τους πολεμώντας με τις ένοπλες δυνάμεις τους εισβολείς στην Ελλάδα, τη Βόρεια Ήπειρο, τη Βόρεια Αφρική και την Ιταλία. Άλλοι θα έδιναν τη ζωή τους πολεμώντας τους κατακτητές με τις διάφορες οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης.

Χιλιάδες θα εκτελούνταν από τις κατοχικές δυνάμεις ή θα έχαναν τη ζωή τους από την πείνα, τις κακουχίες και τις αρρώστιες που προκάλεσε η Κατοχή και ο διαμελισμός της χώρας. Σεβαστός αριθμός από τους ναυτικούς θα χάνονταν στη θάλασσα όταν βυθίστηκε το καράβι τους. Τραγικά θύματα ήταν όσοι έμελλε να δολοφονηθούν από άλλους Έλληνες ή Ελληνίδες συνεργάτες των κατακτητών ή στο πλαίσιο των πολιτικών παθών και ανταγωνισμών για το μέλλον της χώρας. Δυστυχώς το τέλος του πολέμου επιφύλαξε μία ακόμη μεγαλύτερη τραγωδία, καθόσον μόνη η Ελλάδα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες βίωσε έναν αδελφοκτόνο Εμφύλιο Πόλεμο. Στα παραπάνω θύματα της δεκαετίας πρέπει να προστεθούν και οι χιλιάδες εσωτερικά εκτοπισμένοι, καθώς και όσοι κατέφυγαν ως πολιτικοί πρόσφυγες στις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ ή ταλαιπωρήθηκαν από πολιτικές διώξεις που κράτησαν μέχρι το 1974.

Αναφορικά με τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού και Ελληνογερμανικού πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940 έως 1 Ιουνίου 1941) και τη συμβολή της Ελλάδας στην τελική συμμαχική νίκη, οι γνώμες των γηγενών και αλλοδαπών ιστορικών διίστανται. Μερίδα αυτών ισχυρίζεται ότι η ελληνική αντίσταση καθυστέρησε την γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, με αποτέλεσμα την αποτυχία επίτευξης των Αντικειμενικών Σκοπών της “Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα”, στερώντας από τον Χίτλερ την κυριαρχία στην Ευρώπη.

Ένα γράμμα, που σημάδεψε την ιστορία…

Αναφερόμαστε στην επιστολή του τότε -80 χρόνια πίσω- γενικού γραμματέα του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη, που απομονωμένος στην φυλακές της Κέρκυρας, συνέθεσε αυτό το συγκλονιστικό κείμενο… 

Δεν είναι μόνον το μοναδικής ποιότητας πατριωτικό-αντιφασιστικό περιεχόμενό του. Είναι και η σαφήνεια και η αμεσότητα του λόγου του, η αποφυγή κάθε είδους κομματικού “σωβινισμού” (πουθενά στο κείμενο δεν γίνεται λόγος για ΚΚΕ, κομμουνιστές κ.λ.π.), η πραγματιστική θεώρηση της κατάστασης… Είναι, κατά την γνώση μας, η πρώτη ανάδειξη, από κομμουνιστή ηγέτη, του παλλαϊκού πανδημοκρατικού και πατριωτικού χαρακτήρα της συμμετοχής στον β’ παγκόσμιο πόλεμο. Αργότερα, αυτό το πνεύμα, υιοθετήθηκε και από πολλούς άλλους, που συμμετείχαν πρωταγωνιστικά στους πατριωτικούς, αντιναζιστικούς αγώνες των λαών ολόκληρου του πλανήτη.

Κατά την ταπεινή μας άποψη στο πνεύμα αυτής της επιστολής εμπεριέχεται η ιδεολογικοπολιτική θεμελίωση του ΕΑΜικού έπους της παλλαϊκής εθνικής αντίστασης, που αποτελεί τίτλο τιμής μέχρι και σήμερα και για πολλά χρόνικα ακόμα…

Αρκετοί εκ των “ωφελούμενων”, σε πνεύμα ενός απίστευτου βολονταρισμού, αμφισβητούν αυτό το ιδεολογικό πλαίσιο κριτικάροντας την …απουσία μεγαλύτερου ρηκτικού κοινωνικού ριζοσπαστισμού… Κάτι, που συνέβαινε και κατά το παρελθόν και συμβαίνει συχνότερα τα τελευταία χρόνια…

Παραθέτουμε την επιστολή:

Γ. Μαργαρίτης: το ΕΚΠΑ επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία του Β’ΠΠ

Ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ, Γιώργος Μαργαρίτης, μίλησε σήμερα στον 98.4, εξηγώντας πως 75 χρόνια μετά το τέλος του Β’ΠΠ και της Ναζιστικής Κατοχής στην Ελλάδα, επιχειρείται μέσω του πρότζεκτ “Μνήμες από την Κατοχή” να ξαναγραφτεί η ιστορία.

Με προϋπολογισμό 1,2εκ.€, σε σύνδεση με το Γερμανικό ΥΠΕΞ και ελληνικά ιδρύματα στην Ελλάδα, επιχειρείται μια νέα προσέγγιση της Ιστορίας , στη βάση προσωπικών προφορικών μαρτυριών πολλών απόψεων επί του θέματος και στην ουσία η αναθεώρηση δυσάρεστων ιστορικών ντοκουμέντων με άμβλυνση των ευθυνών της Γερμανίας, εκείνης της περιόδου.

Ο κ. Μαργαρίτης παρέθεσε σημεία από την ψηφιακή πλατφόρμα που παρουσιάστηκε την περασμένη Τετάρτη με τίτλο “Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα”, όπου, όπως είπε, επιχειρείται να γραφεί η Ιστορία ξανά με έναν εξόχως αποκαλυπτικό τρόπο όχι μνήμης, αλλά λήθης και αλλοίωσης ιστορικών γεγονότων, υπό το πρίσμα προσωπικών αμφίπλευρων μαρτυριών , θυμάτων και θυτών.

Το ερώτημα που γεννάται από την ιδέα πάνω στην οποία στηρίζεται το εγχείρημα αυτό, είναι πως γίνεται να παραγνωρίζουμε χιλιάδες μαρτυριών και καταγεγραμμένων ιστορικών στοιχείων, επιχειρώντας να ξαναγράψουμε την ιστορία του Β’ΠΠ βασιζόμενοι σε αφηγήσεις 93 ανθρώπων. Η απάντηση των ιθυνόντων είναι σαφής: η μέχρι τώρα καταγραφή είναι εμπαθής, δεν είναι αντικειμενική, ακυρώνοντας την ιστορική έρευνα.

Η «παρέλαση των ηττημένων»: Όταν χιλιάδες αιχμάλωτοι ναζί βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας (βίντεο)

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, στις 17 Ιουλίου του 1944. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη, ωστόσο οι οι Σύμμαχοι κέρδιζαν πια σταδιακά έδαφος.

Πρώτη απ’ όλους, η Σοβιετική Ένωση, που είχε καταφέρει να αντέξει την «επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» και την βάρβαρη εισβολή των στρατευμάτων της ναζιστικής Γερμανίας, που πέρασαν «από φωτιά και τσεκούρι» τις εκτάσεις που κατακτούσαν στον δρόμο προς τη Μόσχα.

Όμως πια το κλίμα γύριζε: Οι Σοβιετικοί είχαν περάσει στην αντεπίθεση και καταδίωκαν τους ναζί από τα εδάφη τους, σε μία πορεία που θα κατέληγε στο Βερολίνο και την άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας.

Τιμή και Δόξα στους Υπερασπιστές του Στάλινγκραντ!

2 Φλεβάρη 1943: H Νίκη στο Στάλινγκραντ!

Τιμή και Δόξα στους Υπερασπιστές του Στάλινγκραντ!

Ελάχιστο δείγμα σεβασμού και ευγνωμοσύνης στους Υπερασπιστές του Στάλινγκραντ... ο «Ύμνος των Μαχητών του Στάλινγκραντ»!

Στάλιν: «Σύντροφοι, σας ατενίζουν οι υποδουλωμένοι λαοί της Ευρώπης» – Η ιστορική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία 7/11/1941

Οι ρωσικές αρχές από το 2005 έχουν αποφασίσει πως η 7 /11 δεν είναι η ημέρα της Οκτωβριανής Επανάστασης και στη θέση του γιορτάζεται η ηρωική παρέλαση του Κόκκινου Στρατού το 1941 που αναχωρούσε από τη Μόσχα για το μέτωπο για να αντιμετωπίσει τους ναζί εισβολείς.

Η στρατιωτική παρέλαση που έγινε στην Κόκκινη Πλατεία στις 7 /11/1941 , δεν έγινε τυχαία. Αν και τα ναζιστικά στρατεύματα, στα πλαίσια της επιχείρησης «Τυφώνας», βρίσκονταν γύρω στα 30 χιλιόμετρα από τη Μόσχα, προσπαθώντας να καταλάβουν την πρωτεύουσα της Σοβιετικής Ενωσης, στις 6/11/1941 στον υπόγειο σταθμό του μετρό «Μαγιακόφσκαγια» πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για την 24η επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης. Στις 7 /11/1941 , τη Μέρα της Οχτωβριανής Επανάστασης πραγματοποιήθηκε η στρατιωτική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία, στην οποία μίλησε ο Ι. Στάλιν, ενώ οι 28.400 στρατιώτες που παρέλασαν κατευθύνθηκαν απευθείας στο μέτωπο, στη δημοσιά του Βολοκολάμσκ, εκεί που η πρώτη ομάδα νέων κόκκινων στρατιωτών με εύφλεκτες φιάλες ρίχνονταν κάτω από τα γερμανικά τανκς και τα κατέστρεφαν με την αυτοθυσία τους. Ενα περίπου μήνα αργότερα, στις 6/12/1941 ξεκίνησε αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού, ταυτόχρονα σε ένα μέτωπο 1.000 χιλιομέτρων. Ο κίνδυνος για τη Μόσχα αποτράπηκε οριστικά. Ο Κόκκινος Στρατός, αφού ανέκοψε την επίθεση του γερμανικού στρατού προς τη Μόσχα, πέρασε στην αντεπίθεση και ύψωσε την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ, αφού πρώτα είχε απελευθερώσει μια σειρά χώρες.

Κόκκινη Πλατεία: Η ιστορική ομιλία του Στάλιν στην παρέλαση της 7 Νοεμβρίου 1941 (video)

Στις 7 /11/1941, τη Μέρα της Οχτωβριανής Επανάστασης ο Στάλιν μίλησε στην Κόκκινη Πλατεία με την ευκαιρία μιας μεγαλειώδους και ταυτόχρονα ιστορικής στρατιωτικής παρέλασης προς τιμήν της Οχτωβριανής Επανάστασης.  Ο Στάλιν ενέπνευσε στο σοβιετικό λαό και στο στρατό τη σιγουριά ότι παρά τις δυσκολίες και τις πρώτες αποτυχίες, η ΕΣΣΔ θα αποκρούσει τον εισβολέα και θα νικήσει.  Μετά το τέλος της ομιλία του Στάλιν, ξεκίνησε η παρέλαση. Όσοι περνούν μπροστά από το μαυσωλείο του Λένιν κατευθύνονται απευθείας στο μέτωπο.

30 Απρίλη 1945: Η Κόκκινη Σημαία της Νίκης υψώνεται στο Ράιχσταγκ!

Ήταν και ώρα 21.50 όταν ο επιλοχίας Μ. Α. Φ. Γιεγκόροφ και ο λοχίας Μ. Β. Καντάρια του σοβιετικού στρατού έστησαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη Σημαία της Νίκης, πάνω από τον κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ. Αμέσως μετά, ο διοικητής της 3ης στρατιάς κρούσης στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που παρακολουθούσε προσωπικά την ιστορική μάχη κατάληψης του Ράιχσταγκ, πήρε στο τηλέφωνο το κέντρο διοίκησης και ανακοίνωσε στο στρατάρχη Ζούκοφ: «Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε στρατάρχη!».

Eνώ το 4ο Ράιχ γιορτάζει τον αντικομμουνισμό... Η Μάχη του Κουρσκ: «Πιο δυνατοί απ' την φωτιά, πιο γεροί από το μέταλλο»...

«’Αραγε μπορούμε να ξεχάσουμε / Εγώ κι εσύ, το σαράντα τρία / Θυμάσαι, η Μάχη του Κουρσκ / Τότε φλεγόταν; / Και ο Σοβιετικός στρατιώτης / Περνώντας στην αθανασία / Ηταν πιο δυνατός απ’ τη φωτιά / Πιο γερός από το μέταλλο (…)»

(σοβιετικό τραγούδι)

23 Αυγούστου 1943: Η αρχή του τέλους των ναζί

Ναγκασάκι 9 Αυγούστου 1945...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Οι πιθανές ομοιότητες Ελλάδας και Βρετανίας

Της Analyst Team

Σύμφωνα με τη διαπραγματευτική τακτική της ΕΕ, οι εμπορικές σχέσεις της με τη Βρετανία θα συμφωνηθούν, αφού προηγουμένως λυθούν τρία βασικά θέματα: (α) τα δικαιώματα των Πολιτών της ΕΕ που ζουν και εργάζονται στη Βρετανία, (β) η συνέχιση της χρηματοδότησης των χωρών, στις οποίες έχουν εγκριθεί ήδη προγράμματα στήριξης (πρόκειται για ένα συνολικό ποσόν της τάξης των 60 δις €, το οποίο κατά την ΕΕ πρέπει να πληρωθεί από τη Βρετανία που το αρνείται) και (γ) τα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Β. Ιρλανδίας, τα οποία η ΕΕ θεωρεί δικά της (συμπεριφέρεται κατά το δοκούν βέβαια, αφού για τα ελληνικά ισχύει κάτι άλλο).

Στα πλαίσια αυτά θεωρείται πως η Μ. Βρετανία θα βρεθεί σε μία παρόμοια θέση με την Ελλάδα. Ειδικότερα, πριν εγκριθεί η διαγραφή του χρέους που απαιτείται επειγόντως από τη χώρα μας, θα πρέπει να εκπληρωθούν όλες οι προϋποθέσεις που ζητούν οι δανειστές της. Κάθε φορά όμως μετά το 2012, όταν η Ελλάδα βρίσκεται λίγο πριν την εκπλήρωση τους, οι δανειστές τοποθετούν νέες προϋποθέσεις ή εφευρίσκουν αιτίες για να ισχυρισθούν πως οι προϋποθέσεις δεν επιτεύχθηκαν – οπότε το παιχνίδι ξεκινάει από την αρχή.

Όταν οι “Σύμμαχοι” συνεργάσθηκαν με τους Γερμανούς ναζί για να μην εισέλθει ο Ε.Λ.Α.Σ. στα Χανιά

Του Αλέξανδρου Κουτσομητόπουλου*

“Λόγω Επικαιρότητας” ( Γερμανός Διοικητής της – ήδη προϋπάρχουσας «Νατοϊκής Ναυτικής Δύναμης Περιπολιών στο Αιγαίο», η οποία προορίζεται να «συντονίσει» και τις πρόσθετες «Ευρωπαϊκές Συνοριακές Δυνάμεις Στρατοχωροφυλακής – “Frontex” – για την Αποτροπή Ανεξέλεγκτης Προσφυγικής & Μεταναστευτικής Εισόδου» σε …«Ευρωπαϊκό» έδαφος ), σας παρουσιάζουμε ένα εν πολλοίς άγνωστο βιβλίο ιστορικής μελέτης, με τον τίτλο: “Η ΣΒΑΣΤΙΚΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ, μεταξύ Σεπτέμβρη & Νοέμβρη του 1943″.
Τ΄οποίο προφανώς αναφέρεται στην Γερμανική “Ανακατάληψη & Διοίκηση της Δωδεκανήσου”, μετά την παράδοση – συνθηκολόγηση των Ιταλικών συμμαχικών τους δυνάμεων.

Στις 27 Γενάρη 1945 οι Σοβιετικοί απελευθερώνουν το Άουσβιτς

Της Αργυρώς Κραββαρίτη

Το μεσημέρι της 27ης  Ιανουαρίου 1945 oι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού (60η Στρατιά του 1ου Ουκρανικού Μετώπου) επικεφαλής της οποίας ήταν ο συνταγματάρχης Πάβελ Κουρότσκιν απελευθερώνουν τους 7.000 περίπου εναπομείναντες κρατούμενους του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε στις 2 Νοεμβρίου 2005 να ανακηρύξει την 27η  Ιανουαρίου Διεθνή Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ημερομηνία επιλέχθηκε επειδή στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς – Μπίρκεναου στην Πολωνία

Το Άουσβιτς όπως το θυμούνται απελευθερωτές και κρατούμενοι

Στις 27-1-1945 ο σοβιετικός στρατός υπό την αρχηγία του στρατηγού Κόνιεφ έβαλε τέλος στο μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γ’ Ράιχ. Ιδού όμως, πως θυμούνται το γεγονός οι απελευθερωτές, αλλά και οι κρατούμενοι.

Τους αιχμαλώτους του Άουσβιτς απελευθέρωσαν τέσσερις μεραρχίες πεζικού του Κόκκινου Στρατού. Την εμπροσθοφυλακή της επίθεσης αποτελούσαν οι άντρες της 107ης και 100ης μεραρχίας. Στην τελευταία υπηρετούσε ο ταγματάρχης Ανατόλι Σαπίρο, του οποίου η ομάδα εφόδου βρέθηκε πρώτη μπροστά στην πύλη του στρατοπέδου. Ο ίδιος θυμάται:

Χριστούγεννα 1942: Η πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας

Του Λεωνίδα Κουμάκη

Η Ελλάδα γονατισμένη κάτω από τη ναζιστική Κατοχή βιώνει τον χειρότερο λιμό από την εποχή της Αρχαιότητας, με χιλιάδες νεκρούς από πείνα στα περισσότερα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 1941 είχε υπογράψει «σύμφωνο φιλίας» με τη ναζιστική Γερμανία, και ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 1942) εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των ναζιστικών δυνάμεων με τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα (ιδίως χρώμιο).* 

Όσοι παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία της Τουρκίας από το κίνημα των Νεότουρκων (1908) μέχρι σήμερα, θεωρούν πως όλες ανεξαιρέτως οι διαχρονικές, αποφασιστικές ενέργειες της Τουρκίας διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα κοινά χαρακτηριστικά: Είναι ύπουλες (πισώπλατες), μεθοδευμένες, θρασύτατες και γίνονται συνήθως εκ του ασφαλούς μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο το οποίο θεωρούν ότι παρέχει την «κατάλληλη ευκαιρία». Αν αποτύχουν, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνουν «στροφή 180 μοιρών».

Δεν ξεχνάμε τη Νίκη! 9 Μάη 1945... ο Κόκκινος Στρατός τελείωσε το ναζιστικό κτήνος!

27 Απριλίου 1941. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα