Αποχώρησε ο Λαφοντέν από τη γερμανική Αριστερά. Αντιτάχθηκε στην ευθυγράμμιση με την πολιτική της συγκυβέρνησης Σολτς στο Ουκρανικό

Του Ερρίκου Φινάλη

Ο Όσκαρ Λαφοντέν, εμβληματική μορφή του γερμανικού κόμματος της Αριστεράς, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα που συνίδρυσε το 2007. Πριν από αυτό το γεγονός, που έβγαλε για πρώτη φορά μεταπολεμικά τη γερμανική Αριστερά από το περιθώριο, ο Λαφοντέν είχε διατελέσει πρόεδρος του κρατιδίου του Σάαρλαντ (1985-1998), ηγέτης του SPD (1995-1999) και ομοσπονδιακός υπουργός Οικονομικών (1998-1999). Από το 2007 ως το 2010 ήταν επικεφαλής της Αριστεράς – σε αυτό το διάστημα το κόμμα απέσπασε το υψηλότερο ποσοστό του (11,9% το 2009).

Έκτοτε σταδιακά περιθωριοποιήθηκε, και αντικαταστάθηκε από πιο μετριοπαθείς, ενώ ο ίδιος μπήκε στο στόχαστρο εχθρών και «φίλων»*. Τα τελευταία χρόνια τηρούσε όλο και πιο επικριτική στάση για τη συμβιβαστική πολιτική της ηγεσίας του κόμματος της Αριστεράς και την επιδίωξή της να συγκυβερνήσει πάση θυσία. Πολιτική η οποία κάθε άλλο παρά απέδωσε: στις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές η Αριστερά κατρακύλησε στο 4,9%**. Αντί να προβληματιστεί, η κομματική ηγεσία επέμεινε πεισματικά στην ίδια γραμμή, και ταυτόχρονα αύξησε την πίεση σε όσους δεν ευθυγραμμίζονταν.

Δηλώσεις μετανοίας από την ηγεσία της Αριστεράς

Η οριστική ρήξη επήλθε λόγω… Ουκρανίας: στην έκτακτη συνεδρίαση της ομοσπονδιακής Βουλής μετά τη ρωσική εισβολή, ο καγκελάριος Σολτς παρουσίασε την πρότασή του για τεράστια αύξηση του γερμανικού «αμυντικού» προϋπολογισμού, σκληρές κυρώσεις στη Ρωσία, και αποστολή χιλιάδων βαρέων όπλων και πυραύλων στην Ουκρανία. Τότε η ηγεσία της Αριστεράς έσπευσε να κάνει την αυτοκριτική της για την προηγούμενη αντιΝΑΤΟϊκή στάση της: το σύνθημα έδωσε η «αλεπού» του κόμματος, ο πάλαι ποτέ Ανατολικογερμανός «κομμουνιστής» Γκρέγκορ Γκίζι, κι ακολούθησαν οι υπόλοιποι.

Είναι ο - κόκκινος - Οσκαρ Λαφοντέν ρατσιστής;

Του Γιάννη Σιδέρη

Ένα κράμα «αριστερής» λογοκρισίας και ρητορικής του μίσους έχει εγκαθιδρυθεί από χρόνια στην Ελλάδα, το οποίο επιβάλει αυταρχικά μια αστοιχείωτη και μονομερή άποψη για το μεταναστευτικό (που σαφώς είναι άσχετο με το προσφυγικό).

Όποιος το συζητά είναι φασίστας και ρατσιστής, ενώ δεν είναι καθόλου ρατσιστής - εμπράκτως - όποιος παριστάνει ότι είναι γεμάτος αγάπη και διεθνιστικό αλτρουισμό για τους μετανάστες, αλλά τους αφήνει να βασανίζονται στα hot spots της φρίκης ή στις σκηνές με θερμοκρασίες υπό το μηδέν.

Απαγορεύεται να διερευνηθούν (με ενδιαφέρον για μετανάστες και γηγενείς) τα πλείστα προβλήματα που επιφέρουν στις χώρες υποδοχής. Προβλήματα που σχετίζονται με θέματα υγείας και ασθενειών που είχαν επαλειφθεί στο Δυτικό Κόσμο, προβλήματα δυνατότητας ενσωμάτωσης, προβλήματα πολιτισμικά, όπου μιας ορισμένης θρησκείας μετανάστες απαιτούν αλλαγή των πολιτισμικών συμπεριφορών των γηγενών στις χώρες υποδοχής, και που μόνο με τη νουνεχή, μετριοπαθή, μειλίχια (και επιστημονικώς υποβοηθούμενη) συζήτηση, θα προέκυπταν λύσεις επ' ωφελεία όλων.

Ο Λαφοντέν για τη Δημοκρατία και την Ευρώπη

Του Ρούντι Ρινάλντι

Πριν από λίγες μέρες βρέθηκε στη χώρα μας ο Όσκαρ Λαφοντέν, από τους πιο διάσημους αριστερούς πολιτικούς της Ευρώπης. Αφού υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών σε γερμανικές κυβερνήσεις, κατάγγειλε όσα εφαρμόζονταν, πήρε μέρος στη δημιουργία του νέου αριστερού κόμματος Die Linke, υπήρξε στην αρχή ένας από τους προέδρους του (είχαν 2) και σίγουρα έκφρασε πιο ριζοσπαστικές θέσεις από άλλους κλασικούς εκπροσώπους της γερμανικής Αριστεράς. Ο Όσκαρ Λαφοντέν βρέθηκε στην αριστερά του Die Linke και κάνει κριτική σε πολλές από τις θέσεις του κόμματός του. Με δυο λόγια, πρόκειται για πολιτικό με πείρα, που γνωρίζει τα προβλήματα της Ευρώπης αλλά και τα ζητήματα που απασχολούν τους οργανισμούς της ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Στη χώρα μας ήταν καλεσμένος της νέας κίνησης που έχει δημιουργήσει ο Κ. Λαπαβίτσας (Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής πολιτικής) και μίλησαν και οι δύο για το θέμα «ποιο μέλλον για την Ευρώπη;». Το ότι διάλεξαν να θέσουν ερωτηματικά το ζήτημα είναι ένα θετικό γεγονός γιατί το «πρόβλημα Ευρώπη» έχει πολλές διαστάσεις, κι όχι μία, και άρα η όποια τοποθέτηση δεν μπορεί να είναι απλή και μονοσήμαντη.

Λαπαβίτσας - Λαφοντέν «Ποιο το μέλλον της Ευρώπης;»

Με τις ομιλίες του Κώστα Λαπαβίτσα και του Όσκαρ Λαφοντέν ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 27 Απριλίου η ημερίδα με τίτλο «Ποιο το μέλλον της Ευρώπης». Σε μια κατάμεστη αίθουσα οι ομιλητές αναφέρθηκαν στις δομικές αδυναμίες του ευρώ, το έλλειμμα δημοκρατίας στην ΕΕ αλλά και τις ευθύνες κομμάτων της αριστεράς για τη σημερινή κατάσταση.

Η ομιλία του Όσκαρ Λαφοντέν

ΛΑΦΟΝΤΕΝ: Επιστροφή στα εθνικά νομίσματα. Το κοινό νόμισμα απέτυχε.

Την επανέκδοση εθνικών νομισμάτων σε χώρες της Ευρωζώνης προτείνει ο Όσκαρ Λαφοντέν, ζητώντας την επιστροφή στο “πρώην Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα”.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Saarbrücken, σύμφωνα με δημοσίευμα της Die Zeit, ο Λαφοντέν προτείνει εγκατάλειψη του κοινού νομίσματος και επιστροφή στο πρότερο νομισματικό καθεστώς, που θα επιτρέπει ευελιξία στις “αμοιβαίες συμφωνίες” και τις νομισματικές ισοτιμίες.
“Πρέπει να υπάρξει πάλι δυνατότητα δραχμής, λιρέτας και πεσέτας” υποστηρίζει ο γερμανός αριστερός πολιτικός.
Ο Λαφοντέν εκφράζεται μάλιστα με θετικά σχόλια για το νέο κόμμα “Εναλλακτική για την Γερμανία”, που αντιτάσσεται στο ευρώ («Alternative fuer Deutschland», AfD) και του οποίου τα ποσοστά σημειώνουν αύξηση στις δημοσκοπήσεις.
Ο Όσκαρ Λαφοντέν υπενθυμίζει ότι ο ίδιος υποστήριξε το ευρώ για πολλά χρόνια, συμπληρώνει όμως ότι τώρα διαπιστώνει πως δεν επετεύχθη με το κοινό νόμισμα συντονισμός των οικονομικών πολιτικών των χωρών της ευρωζώνης.

Ανάρτηση από: news247.gr