Η καλύτερη αντιπολίτευση είναι το Greekonomics, κι αυτό είναι πρόβλημα

Το κανάλι Greekonomics έχει γίνει η πιο αποτελεσματική αντιπολιτευτική φωνή στην Ελλάδα. Η επιτυχία του όμως αποκαλύπτει την κρίση του πολιτικού συστήματος: έναν YouTuber οικονομολόγο να κάνει καλύτερα τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν οι θεσμικές αντιπολιτευτικές δυνάμεις. Παρά την αξία των αναλύσεών του, το Greekonomics δεν είναι αμερόληπτο και πέρα από ιδεολογίες όπως ισχυρίζεται - η μέθοδος στα οικονομικά δεν είναι ποτέ ουδέτερη, κάθε οικονομικός δείκτης ενσωματώνει πολιτικές επιλογές. Επιπλέον, η χρονική συγκυρία μεταξύ χορηγιών και περιεχομένου δημιουργεί ερωτηματικά. Ωστόσο το κανάλι αναδεικνύει την ανάγκη για εποικοδομητική κριτική στη δημόσια συζήτηση. «Όχι» σε εκείνο, «όχι» στο άλλο, αλλά «ναι» σε τι;

Του Βασίλη Κωστάκη*

Ο Κοσμάς Μαρινάκης, οικονομολόγος και δημιουργός του YouTube καναλιού Greekonomics, κάνει την καλύτερη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. 

To κανάλι του Μαρινάκη αριθμεί σχεδόν 400.000 εγγεγραμμένους χρήστες. Από τη δεκαετία του 2010 και τον Γιάννη Βαρουφάκη, είναι ο πρώτος Έλληνας οικονομολόγος με τόσο μεγάλη απήχηση σε μη ακαδημαϊκό κοινό. Όπου εμφανίζεται, διαδικτυακώς αλλά και διά ζώσης, μαζεύει πολλές χιλιάδες κόσμου. 

Πριν λίγες μέρες, δημοσιεύτηκε μια μελέτη του με τον οικονομολόγο Αχιλλέα Μαντέ που δείχνει τα κακά χάλια της ελληνικής οικονομίας και το ζοφερό της μέλλον. Η μελέτη παραθέτει επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και Eurostat. Κυκλοφόρησε μαζί με ένα βίντεο όπου ο Μαρινάκης συγκρίνει τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ δείχνοντας, μεταξύ άλλων, την ταξικότητα των πολιτικών τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να στηρίξει τα χαμηλά εισοδήματα, ενώ η ΝΔ τα υψηλά. Σιγά το νέο, θα πείτε. Ωστόσο είναι σημαντικό να στοιχειοθετείται η γνώση που εμπειρικά έχουμε.

Μητσοτάκης: «Ευχαριστώ θερμά τις εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ»

Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του θα ήταν ήδη ανέκδοτο.

Του Θέμη Τζήμα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης «ανέβηκε» στη ΔΕΘ του 2024 φορτωμένος με μια μεγάλη πτώση στις ευρωεκλογές ως προς τις εθνικές εκλογές και με δημοσκοπήσεις που τον φέρνουν σταδιακώς προς τα όρια μεταξύ 20% και 19%. Αφήνουμε απ’ έξω τα ζητήματα πολιτικής ουσίας (Κάσος και Αιγαίο, επαπειλούμενη δημοσιονομική περιστολή μέσω Βρυξελλών, ακρίβεια, διαφθορά κλπ.)

Επιπλέον όλων αυτών ο πρωθυπουργός αποφάσισε να «σπάσει πλάκα» με τον ελληνικό λαό τάζοντας κατώτατο μισθό του θηριώδους μεγέθους των 950 ευρώ το μήνα μέχρι το 2027. Με το σημερινό ρυθμό, με τόσα χρήματα το 2027 θα μπορεί ένας εργένης να πληρώνει ενοίκιο, λάδι, κινητό (όχι απαραιτήτως κάθε μήνα) και δίαιτα με αγγουροντομάτα. Επιπλέον είπε ότι οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος είναι αρκετά χαμηλές και ότι οι τιμές στα super- marketσταθεροποιήθηκαν (και δε γέλασε κανείς).

Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του θα ήταν ήδη ανέκδοτο. Το θέμα προς συζήτηση θα ήταν αν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση ή όχι στις ερχόμενες εκλογές. Τα ΜΜΕ θα «ξεπετούσαν» σχετικώς γρήγορα τη συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού (για να τον προστατεύσουν) και το ενδιαφέρον θα εντοπιζόταν στο δεύτερο σαββατοκύριακο της ΔΕΘ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως έχει δύο μεγάλους συμμάχους. Θα έπρεπε να τους ευχαριστήσει δημοσίως και σίγουρα το κάνει από μέσα του αλλά μάλλον του έχουν πει να αποφύγει τις προβοκάτσιες. Πρόκειται για τις εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΙΝΑΛ. Όχι μόνο για τις αντιπολιτεύσεις για να είμαστε ειλικρινείς αλλά σίγουρα για αυτές.

Ο Γόρδιος Δεσμός των Εκλογών

Της Κύρας Αδάμ

Πρωθυπουργός και κυβέρνηση μαδάνε τη μαργαρίτα των εκλογών για το φθινόπωρο , αλλά απάντηση δεν παίρνουν. Σε «άλλες εποχές», μα κυβέρνηση που έχει εξαντλήσει περίπου τα δυο τρίτα της θητείας της, θα μπορούσε να προσδιορίσει και τον χρόνο των εκλογών  για να αποκομίσει τα βέλτιστα εκλογικά ποσοστά.

Η σημερινή εποχή όμως δεν μοιάζει με τις άλλες και κάθε πρόβλεψη για ομαλή πορεία μοιάζει αβέβαιη έως παρακινδυνευμένη.

Ο πρωθυπουργός ευελπιστούσε σε «ήσυχο καλοκαιράκι» με την Τουρκία , μετά την επίσκεψη του στην Άγκυρα. Δεν έχουν περάσει ούτε δύο μήνες και οι σχέσεις με την Τουρκία είναι στο ναδίρ, με την προκλητική επιθετικότητα της κυβέρνησης στο απόγειο της με πράξεις, ( Αλεξανδρούπολη, συνεχείς υπερπτήσεις, κατάληψη ελληνικής κυριαρχίας, μεταναστευτικό, γεωτρήσεις στο Αιγαίο κλπ.) και όχι με φραστικά ρητορικά σχήματα όπως επιδιώκει η Αθήνα.

Το υπέρ τιμολογημένο και υπέρ διαφημισμένο ταξίδι Μητσοτάκη στις ΗΠΑ δέχτηκε σοβαρό χτύπημα από την αδιαφορία και ολιγωρία των Αμερικανών στο σοβαρό τουρκικό επεισόδιο στην Αλεξανδρούπολη και πλήττεται καθημερινώς, όσο οι ΗΠΑ και η ΕΕ εξακολουθούν «να χαϊδεύουν» τον Ερντογάν για όσα λέει και πράττει στο Αιγαίο.

Βοά η έλλειψη ουσιαστικής κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης

Του Κώστα Δημητριάδη

Το γαϊτανάκι που έστησε ο πολιτικός κόσμος γύρω από το φετινό γιορτασμό του Πολυτεχνείου είναι αποκαλυπτικό: Ρόλοι για όλους, υποκρισία και φαρισαϊσμός. Σε μια περίοδο που η κοινωνία αντιμετωπίζει επάλληλα εξαιρετικά σοβαρά προβλήματα και αδιέξοδα (οικονομική κρίση, ευθείες απειλές για την ακεραιότητα της χώρας, κορωνοϊός), ο γιορτασμός της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου έγινε αντικείμενο των πιo διαφορετικών χρήσεων.

Και όταν ήρθε η ώρα του απολογισμού, όλες οι πλευρές μέσα στο πολιτικό σύστημα κατά κάποιο τρόπο δήλωσαν ικανοποιημένες, φλυαρώντας για πολλά χωρίς να λένε και να κάνουν τίποτα που θα μπορούσε να απευθύνεται στην κοινωνία, να της δίνει προσανατολισμό και διέξοδο, να την κινητοποιεί. Κενές αντιπολιτευτικές ρητορικές και καλλιέργεια ψευδαισθήσεων που εξαντλούνται μέσα στα όρια, τις ανοχές και τις χωρητικότητες που επιβάλλει το καθεστώς υποτέλειας και διαπραγμάτευσης της εθνικής κυριαρχίας. Και η ζωή ας συνεχίζεται αναπαράγοντας τις νεκρές μορφές της και τη στασιμότητά της.

Εγκλωβισμός ανάμεσα στην κυβερνητική πολιτική και τη συμπεριφορά του κεντροαριστερού πόλου

Η κυβέρνηση αξιοποίησε με προσχηματικό τρόπο την πανδημία για να μεθοδεύσει ένα σκηνικό έντασης γύρω από τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου. Άμεση επιδίωξή της να τραβήξει προσωρινά έστω την προσοχή από τις ολέθριες πολιτικές της για την πανδημία την περίοδο της κορύφωσης (;) ενός δεύτερου κύματός της.

Τι αντιπολίτευση χρειαζόμαστε

Του Ηλία Παπαναστασίου 

Πολλές φορές για να «συγκεκριμενοποιήσουμε» κάποια επιχειρήματα θα πρέπει να αναφέρουμε κάποια παραδείγματα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, παραδείγματα αντιπολίτευσης.

 Παράδειγμα πρώτο. Η πυρκαγιά στην Μόρια προχθές ήταν – όπως τουλάχιστον δείχνουν όλες οι ενδείξεις έργο των ίδιων των προσφυγών/μεταναστών– ένα καλοστημένο γεγονός για να μην ενταχθούν σε κατάσταση καραντίνας οι 35 πρόσφυγες που παρουσίασαν κρούσματα Κορωνοϊού.

Έτσι, για να αποφύγουν την καραντίνα βρήκαν ένα πολύ βολικό τρόπο να πυρπολήσουν όλη την Μόρια σαν σύγχρονοι Νέρωνες αδιαφορώντας για την πιθανότητα να καούν ζωντανοί οι 12.500 άλλοι πρόσφυγες.

Το εντυπωσιακότερο δε γεγονός όλων είναι πως κανένας δεν βρέθηκε να καταδικάσει την συμπεριφορά τους λες και η χώρα που τους φιλοξενεί – Ελλάδα– είναι υποχρεωμένη να υφίσταται όλο το κόστος των ανεύθυνων πράξεων τους. Χωρίς να αποκλείουμε και την πιθανότητα να βρίσκονται Τούρκοι πράκτορες πίσω από το γεγονός. Μόνο ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος μίλησε για εμπρησμό «από τους ιδίους τους πρόσφυγες» και ανέφερε πως η ΕΥΠ και η Αστυνομία διενεργεί ανάκριση για την υπόθεση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, κατηγόρησε τον Μητσοτάκη (!!) για τον εμπρησμό. Ποιος: Ο πολιτικός απατεώνας ονόματι ΣΥΡΙΖΑ, που δημιούργησε την Μόρια και άφησε το πρόβλημα για τους επομένους. Διενεργείται μάλιστα και έρευνα από την OLAF – Ευρωπαϊκός Φορέας Καταπολέμησης Οικονομικών Εγκλημάτων– για το πως «διαχειρίστηκε» ο πολιτικά ελεεινός ΣΥΡΙΖΑ τα ευρωπαϊκά κονδύλια για τους πρόσφυγες κατηγορούμενος μάλιστα ο ίδιος για κατασπατάληση και κατάχρηση κονδυλίων (1,5 δις ευρώ).

Επτά ψέματα και πέντε αλήθειες για την Βενεζουέλα

Αντιπολίτευση, «αυταρχισμός», αόρατοι Τσαβίστας και άλλα παραμύθια

Της Ελένης Μαυρούλη

Βενεζουελάνικη οπερέτα δεν φαίνεται να έχει τέλος. Μεθοδευμένα ψέματα και μισές αλήθειες διαμορφώνουν ένα παράλληλο, πλην ανύπαρκτο, σύμπαν. Την ώρα που κάποιοι καταπίνουν την κάμηλον (σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Τουρκία, Ουκρανία κ.λπ.), διυλίζουν τον κώνωπα στη Βενεζουέλα ξεπερνώντας τα όρια του θυμού και αγγίζοντας το γελοίο. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία προσπερνάται διαρκώς ότι πρόκειται για απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία έχει ακόμη, όπως αποδεικνύουν οι μαζικές φιλο-κυβερνητικές διαδηλώσεις που ΔΕΝ βλέπουμε ποτέ, την πλειοψηφία του λαού με το μέρος της.

Ψέμα νούμερο 1

 Ο λαός διαδηλώνει στους δρόμους αντιδρώντας στο αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο, που προσπάθησε να «καταργήσει» το εκλεγμένο κοινοβούλιο. 
Η αλήθεια είναι ότι το νέο κύμα διαμαρτυριών (γιατί δεν είναι το πρώτο) είχε ως αφορμή την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, στις 29 Μαρτίου, να αναλάβει το ίδιο τις νομοθετικές εξουσίες του Κοινοβουλίου, κατηγορώντας το για πλήρη περιφρόνηση της Δικαιοσύνης.  Αυτό που ονομάστηκε «πραξικόπημα» από την αντιπολίτευση και από τον γενικό γραμματέα της Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών.

Βουλή χωρίς αντιπολίτευση

Του Μανώλη Μηλιαράκη

Η συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης στο Κοινοβούλιο, έδειξε ολοκάθαρα, αυτό που υποστηρίξαμε την επαύριο των Εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου. Ότι δηλαδή το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών ήταν ότι η "δημοκρατία" μας θα λειτουργεί ουσιαστικά χωρίς Αντιπολίτευση.

Και εξηγούμαστε:

Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ΠΟΤΑΜΙ υπερψήφισαν το 3ο Μνημόνιο. Η Ένωση Κεντρώων ναι μεν δεν το έχει υπερψηφίσει αφού δεν βρισκόταν ούτε στη Βουλή, αλλά ο Πρόεδρος της Βασ. Λεβέντης, σε κάθε ευκαιρία "ευχαριστεί την κυρία Μέρκελ που έσωσε την Ελλάδα". Για τη Χρυσή Αυγή δεν γίνετε λόγος, γιατί με τη νεοναζιστική – νεοπαγανιστική φύση της, υπηρετεί τις πιο σκοτεινές περιοχές του κοινωνικού συστήματος.

Όσον αφορά το Κ.Κ.Ε. η πάγια γραμμή του είναι η ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος και η οικοδόμηση ενός σοσιαλιστικού κατά τα πρότυπα του σοβιετικού μοντέλου.

Ο στόχος της ανατροπής του Καπιταλισμού, σήμερα με δεδομένη την παγκόσμια επικράτηση του και τα χάλια τα δικά μας ενοχλεί τον Καπιταλισμό, όσο και ένα κουνούπι ενοχλεί ένα βόδι επειδή κάθησε στο κέρατο του.