Η αλλοτρίωση, ο εκμαυλισμός και μια απόπειρα αντιμετώπισης τους (Α-ΜΕΡΟΣ)

Του Γιάννη Περάκη

Κάθε φορά που συμβαίνουν μεγάλα, δυσάρεστα και αποκρουστικά γεγονότα μετά την πρώτη αντίδραση που συνήθως είναι τα συναισθήματα της οργής, της λύπης ή της απέχθειας, αντικαθίσταται με την περισυλλογή με στόχο την εξήγηση τους.

Αυτό συνέβη αυτές τις ημέρες με τις φωτιές, την δολοφονία του Αντώνη και τώρα με τις πλημμύρες. Το ερευνητέο σήμερα αποτελεί η παθητική στάση και αντίδραση μιας μεγάλης μερίδας πολιτών απέναντι σε όλα αυτά τα γεγονότα.

Στο Α-Μέρος θα διερευνηθεί το φαινόμενο της Αλλοτρίωσης, με την απόπειρα της ερμηνεία της, αλλά συμπεριλαμβάνοντας και τις τυχόν παρενέργειες της.

Η Αλλοτρίωση ως Εξελισσόμενο & Κλιμακούμενο Φαινόμενο στην Μαρξική Θεωρία

Στη καθημερινή ζωή η αλλοτρίωση σημαίνει συνήθως αποξένωση ή απομάκρυνση από πρώην φίλους ή συναδέλφους 1.

Η πρώτη και βασική προυπόθεση της διαδικασίας της αλλοτρίωσης δέον να αναζητηθεί στη βασική αρχή της πολιτικής οικονομίας, την ατομική ιδιοκτησία. Δεν καταφέρνει να εξηγήσει την αιτία για τη διαίρεση μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου 2.

Η αρχή αυτή θεωρείται για την σύγχρονη πολιτική οικονομία ως δεδομένη και προαπαιτούμενη.

Μια ανάγλυφη περιγραφή της αλλοτρίωσης συναντάται3 στα Οικονομικά Φιλοσοφικά Χειρόγραφα: «Τι συνιστά την αλλοτρίωση της εργασίας; Πρώτον, το γεγονός ότι η εργασία είναι εξωτερική προς τον εργάτη, δηλαδή δεν ανήκει στη βαθύτερη ύπαρξή του, επομένως ο εργάτης δεν επιβεβαιώνει τον εαυτό του στην εργασία, αλλά αρνείται τον εαυτό του, νοιώθει μίζερος και καθόλου ευτυχισμένος…].

Ο εργάτης όσο περισσότερα αγαθά παράγει, τόσο φθηνότερο εμπόρευμα γίνεται. Η εργασία δεν παράγει μόνο εμπορεύματα παράγει επίσης τον εαυτό της και τους εργάτες σαν εμπόρευμα 4.

Μαζάνθρωπος και Αλλοτρίωση

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

«Αλλά αυτοί οι μάταιοι και ανωφελείς δημαγωγοί κινούνται σε όλες τις κατευθύνσεις εξοπλισμένοι με τα θανατηφόρα παράδοξα τους, υποσκάπτοντας τα θεμέλια της πίστης, εκμηδενίζοντας την αρετή. Γελούν με περιφρόνηση για όλες εκείνες τις λέξεις της πατρίδας και της θρησκείας κι αφιερώνουν το ταλέντο και τη φιλοσοφία τους στην καταστροφή και τον εξευτελισμό οποιουδήποτε ιερού πράγματος μεταξύ των ανθρώπων. Βασικά δεν μισούν ούτε τις αρετές, ούτε τα δόγματα μας. Είναι η κοινή γνώμη στην οποία αντιτίθενται».

Ζαν Ζακ Ρουσσώ

Πολλοί θεωρούν ότι ο ευτελισμός του πολιτικού συστήματος που αναφέρει ο Ρουσσώ είναι αποτέλεσμα της αλλοτρίωσης του ατόμου που είναι, με τη σειρά του, χαρακτηριστικό της σύγχρονης κοινωνίας. Ωστόσο, ο πρώτος που παρατήρησε την αλλοτρίωση  ήταν πάλι ο Ρουσσώ το 1750  ο οποίος ανησυχούσε ιδιαίτερα για τη μετατόπιση από την διανόηση στην ομοιομορφία (ο αλλοτριωμένος άνθρωπος καθορίζεται από τους άλλους, δεν ανήκει στον εαυτό του), ανησυχούσε για το ότι ο άνθρωπος έχανε την ταυτότητά του και τις αξίες του ενώ οι νέες του επιθυμίες ήταν το χρήμα και το εμπόριο – άποψη ιδιαίτερα επίκαιρη.  

Παράλληλη δισκογραφία

Του Κώστα Πατλακίδη

Σαν την ζωή μάλλον. Που την βιώνουμε πολλαπλώς, όσο πιο πολύ δεν την ζούμε, σε παράλληλα, κοντινά ή απομεμακρυσμένα, μήκη και πλάτη. Στ’ αλήθεια ή και στα ψέματα. Απαλλοτριώνεσαι στην δουλειά και «ταξιδεύεις» ταυτόχρονα, φαντάζεσαι και ξεφεύγεις, γίνεσαι κάτι που κι εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις… Έτσι κι αλλιώς φανταστικά ζούμε. Ζήση χωρίς ελευθερία, χωρίς βούληση, χωρίς το δικαίωμα να είσαι.., μπορεί να προβιβαστεί σε ύπαρξη; Και ποιος είναι ελεύθερος σήμερα; Ποιος δεν διατελεί εν κηδεμονία; Πού κατοικεί, σε ποια χώρα και με ποιόν τρόπο αυτοκαθορίζεται; Μονάχα στην φαντασία μας. Που κι αυτή απέκτησε μέτρα και σταθμά, αυτοπροβάλλεται και αυτοπραγματώνεται δεκάδες φορές την ημέρα, χωρίς να αποφεύγει την εξαΰλωση. Ναρκισσευόμενη αλλά πάντα παραποιημένη, ασφυκτιά εγκλωβισμένη στους ρυθμούς μιας ζωής που την καθορίζει η αεικίνητη ροή της εικόνας, του κέρδους… Υπάρχει λύση άραγε σ’ αυτόν τον λαβύρινθο; Ίσως ναι, αλλά δύσκολα με τα ίδια εργαλεία, μ’ εκείνα που προκαλούν δηλαδή την παραμόρφωση. Μόνο αν η φαντασία ξαναγίνει ανυπότακτη, ίσως και γίνει κάτι. Πράγμα που προϋποθέτει να επαναδιαμορφώσουμε την ζωή μας με όρους σχέσης… Που εκείνο όμως, έχει προαπαιτούμενο μια κοινωνία παραγωγών και όχι καταναλωτών…

Αλλοτρίωση και επανάσταση. Πάλι λάθος του Μαρξ;

 Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Σε δύο προηγούμενα σημειώματα ασχολήθηκα με το Προσφυγικό, τραγική συνέπεια των πολέμων της Νέας Τάξης. Υπογράμμισα την εγκληματική υποκρισία των κυβερνήσεων των χωρών της Ε.Ε., οι οποίες αρκούνται να καταμετρούν τους νεκρούς και τους πνιγμένους και να εκφράζουν τη λύπη τους, χωρίς να αναφέρουν τη λέξη «πόλεμος» και, φυσικά, χωρίς να κάνουν τίποτα για τον τερματισμό του∙ το αντίθετο μάλιστα!
Η στάση της Ε.Ε., ιμπεριαλιστικής δύναμης, εξηγείται. Αλλά οι λαοί της Ευρώπης που –με εξαίρεση τους Έλληνες– αντιμετώπισαν με εχθρότητα τους πρόσφυγες, με κλειστά σύνορα, με συλλήψεις, με κατακράτηση χρημάτων και τιμαλφών (Δανία);
Πώς εξηγείται η στάση των λαών της Ε.Ε. και ειδικά χωρών που είχαν κάποτε πραγματοποιήσει μια κομμουνιστική επανάσταση (Ουγγαρία) ή είχαν ανεπτυγμένη μαρξιστική θεωρητική παράδοση και εργατικό κίνημα (Αυστρία) ή ακόμα και της Γαλλίας με τις μεγάλες επαναστατικές παραδόσεις (1789, 1830, 1848, 1870, 1941-1945);

«Αριστεροί» και «δικαιώματα της … Δύσης» ή «να ψωνίσουμε το κοψίδι χωρίς το κόκκαλο»…

Σκέψεις αιρετικές και επιρρεπείς σε συκοφαντίες από κακόβουλους «αριστερούς». 

Του Δημήτρη Ναπ. Γ. 

Το 1989 με την πτώση του υπαρκτού «σοσιαλισμού», αποτελεί μια συμβολική τομή στην «αριστερή» πολιτική και ιδεολογία.  Από τότε απελευθερώνεται ουσιαστικά η εσώτερη ύπαρξη του «δυτικού» ατομοκεντρικού πνεύματος της «αριστεράς», τουλάχιστον όπως αυτή διαμορφώνεται στην Ευρώπη. Όταν ο Ένγκελς ή και ο Λένιν (αν και δυτικοτραφείς πνευματικά),  ουσιαστικά υιοθετούσαν το λατινικό ρητό ex oriente lux (Εξ Ανατολών το φως) ασκούσαν έμμεσα ή και άμεσα μια κριτική στη δυτική «καθολική» πεποίθηση ότι η απελευθερωτική επανάσταση ταυτίζεται απόλυτα με τον «προοδευτισμό» της Δύσης και το ατομικιστικό πνεύμα του Διαφωτισμού (παρ’όλο που κανείς δεν εξαφανίζει τις περγαμηνές του). Αλλά ότι η αλλαγή του κόσμου χρειάζεται να υπολογίζει τις ξεχωριστές παραδόσεις, τους ανθρωπολογικούς τύπους ή τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς που σχηματοποιούνται και στην «Ανατολή». Η κατάρρευση της σκέψης αυτής στο δυτικό μαρξισμό, μετάλλαξε τον προσανατολισμό και το πνεύμα της «ηθικής φιλοσοφίας» του.

Απαλλοτρίωση σε Σούπερ Μάρκετ στον Βύρωνα! (video)

Σε μεγάλο σούπερ μάρκετ του Βύρωνα εισέβαλαν χθες περίπου 10 άτομα με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά τους και άρπαξαν από τα ράφια τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης.

Στη συνέχεια βγήκαν από το κατάστημα και κατευθύνθηκαν προς το τοπικό υποκατάστημα του ΟΑΕΔ όπου τα άφησαν στην είσοδο.

Σε κείμενο που αναρτήθηκε στο indymedia και το οποίο υπογράφουν οι “φτωχοί πλην άτιμοι” οι συντάκτες αναφέρουν μεταξύ άλλων οτι “αφήσαμε κάποια από τα πράγματα που πήραμε, στον τοπικό ΟΑΕΔ, ως μια χειρονομία ταξικής αλληλεγγύης προς τους υπόλοιπους εργαζόμενους κι ανέργους. Μια δίκαιη πράξη που εμείς οι από κάτω κάνουμε για τους εαυτούς μας, ξαναμοιράζοντας την πίτα”.

Ολο το κείμενο:

 Παίρνουμε πίσω λίγα από αυτά που με κόπο παράγαμε και τα αφεντικά μας έχουν κλέψει...

Τα σουπερ μάρκετς και τα πολυκαταστήματα σε πανικό & μπίζνες στις «εταιρίες» φύλαξης! Ο κόσμος πρέπει να φάει ή να επαναστατήσει βίαια! (video)