«Όταν το κράτος σου πλασάρει ως επιτυχία τη συστηματική φτωχοποίηση σου»

«Εθνική Ενότητα τέλος»

Του Νίκου Βασιλόπουλου

 

Εσύ που τώρα διαβάζεις αυτό το κείμενο, κοιτάξου στον καθρέφτη. Αν δεις ένα κοροΐδο, ταυτίζεσαι πλήρως με την άποψη που έχουν οι κυβερνώντες για σένα. Ας μιλήσουμε λίγο γι’ αυτό.

Το ελληνικό κράτος σε εμπαίζει, πλασάροντας σου ως επιτυχία την συστηματική φτωχοποίηση σου. Δηλαδή την μεγαλύτερη ληστρική επιδρομή στον κόπο σου. Βιώνεις τη απολυτή αναδιανομή του πλούτου της πλειοψηφίας, στα χέρια των ελάχιστων, που δημιουργούν καρτέλ. Απομυζούν τον ιδρώτα σου και τον μεταφράζουν σε κερδοσκοπική αφθονία.

Είσαι εσύ που δεν έχεις φτάσει σε οικονομικό επίπεδο, ούτε καν το επίπεδο ζωής που είχες πριν την κρίση. Κι όμως σε πλήρη αποχαύνωση, σε μια ατερμάτιστη κοινωνική ύπνωση, υιοθετείς ότι  σου πλασάρουν τα «δημοσιογραφικα» φερέφωνα τους, που μιλούν για οικονομική ανάπτυξη. Πρώτη φορά στα χρονικά αυτού του τόπου, ο  ασθενής εκμεταλλευόμενος, δίνει άδεια θεραπευτικής αγωγής, στη placebo πραγματικότητα, που του δημιουργεί ο υπαίτιος της ασθένειας του.

Γιατί ακόμα και αν δεν βλέπεις ότι δεν υπάρχει οικονομικά αβίαστη κοινωνική ομάδα, πέραν της μεγαλοαστικής τάξης, από τους κρατούντες πλασιέ των συμφερόντων τους, θα έπρεπε να βλέπεις την θέση που έχεις περιέλθει. Διότι αυτή η παρουσιαζόμενη ευδαιμονία και ανάπτυξη, αυτομαστιγωνόμενε αναγνώστη, δεν σε αφορά.

Αυτό που θα έπρεπε να σε αφορά είναι η αναντιστοιχία της δικιάς σου ποιότητα ζωής σε σχέση με αυτούς που έβαλες να στην διαφεντεύουν. Κάθε μέρα που περνά, αυγατίζουν τη περιουσία τους. Κάθε τόσο μεγαλώνει η κουτάλα, που γεμίζει με την συνενοχή της σιωπής σου. Χορταίνουν από την κοινωνική ειρήνη που τους έστρωσες, αρκούμενος στο πιατάκι του σκύλου, που σου αφήνουν στο χαλάκι, από το κερδοσκοπικό περίσσευμα, για να επιβιώσεις. Ηλιθιότητα ή συνενοχή, εσύ θα απαντήσεις.