Καλωσορίσαμε στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο!

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Πιστεύει πλέον κανείς ότι το πρόβλημα της κυβέρνησης ήταν η θεσμοθέτηση της συντροφικότητας των ομοφυλοφίλων; Μέρα τη μέρα, εδραιώνεται η πεποίθηση ότι όλο αυτό το σόου ήταν η υλοποίηση επιταγών της εσπερίας (ΗΠΑ και Ε.Ε.) για ταχύτατες αλλαγές στην κοινωνία, σχετικά με τις έννοιες του γάμου και της οικογένειας, όπως τις ορίζαμε εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Το πρόβλημα δεν είναι οι ομοφυλόφιλοι

Αλλαγές που επιβάλλονται, όχι επειδή η κοινωνία, μέσα από μακρόσυρτες διεργασίες, θέλει να διορθώσει κάποιες στρεβλώσεις, αλλά απλά, επειδή κάποιες μειοψηφίες, έχοντας εξασφαλίσει την στήριξη των ελίτ, θέλουν να επισημοποιήσουν, στο υψηλότερο βαθμό, τα «θέλω» τους. Άλλωστε, δεν έχει διαψευστεί στα λεγόμενά του ο δημοσιογράφος Κων/νος Κόλμερ που υποστηρίζει ότι υπήρξε παρέμβαση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, στον 5^ο γύρο στρατηγικού διαλόγου Αμερικής – Ελλάδος με την συμμετοχή των υπουργών εξωτερικών εκατέρωθεν, όπου προωθήθηκε ξεκάθαρα η ενσωμάτωση προσφύγων στις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και η προώθηση της διαφορετικότητας, της ισότητας και της συμπερίληψης, της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Μάλιστα, εκφράστηκαν συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά που γίνεται για την προώθηση της woke ατζέντας.

 Από τις 192 χώρες του ΟΗΕ, μόνο 37 έχουν νομοθετήσει κάτι αντίστοιχο. Μέσα σ΄ αυτές και η Ελλάδα, ως η πρώτη ορθόδοξη χώρα. Τυχαίο; Άλλωστε, σύμφωνα με τον νομικό Δημ. Σταθακόπουλο, εδώ και χρόνια είναι αναρτημένοι οι όροι αναδοχής και υιοθεσίας στο Υπουργείο Υγείας και πουθενά δεν αναφέρεται το φύλο, ως προϋπόθεση για να προβεί κάποιος σε υιοθεσία. Κάτι, που προφανώς, δεν διάβασαν (άλλη μια φορά) βουλευτές και υπουργοί!!! Ποια η ανάγκη, συνεπώς, της ψήφισης νόμου για κάτι που ήταν λυμένο, όπως επίσης και η κατοχύρωση της συντροφικότητας, αφού σε μεγάλο βαθμό ήταν τακτοποιημένο μέσα από το σύμφωνο συμβίωσης;

Η άλλη πλευρά του «Ουράνιου Τόξου». Η ιστορία της Millie Fontana

Ευγ. Σαρηγιαννίδη: Το νομοσχέδιο για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια είναι πλήγμα στη Δημοκρατία

Και σεξουαλικώς ανήκωμεν εις την Δύσιν!

Αφού θέλουν να μιμηθούν τη Δύση οι κυβερνητικοί, γιατί δεν απαγορεύουν εντελώς την παρένθετη μητρότητα, όπως συμβαίνει με την πλειοψηφία των μελών της Ε.Ε.;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Τα άτομα που αφορά το ζήτημα trans («διεμφυλισμός») πρέπει ασφαλώς να προστατευθούν. Αλλά η εμμονή (fixation) των δυτικών μεσαίων τάξεων σε αυτό το υπερμειοψηφικό ζήτημα θέτει ένα κοινωνιολογικό και ιστορικό θέμα. Το να εντάσσουμε στον κοινωνικό ορίζοντα την ιδέα ότι ένας άνδρας μπορεί να γίνει στα αλήθεια γυναίκα και μια γυναίκα άνδρας, σημαίνει να δηλώνουμε κάτι βιολογικά αδύνατο, σημαίνει να αρνούμαστε την πραγματικότητα του κόσμου, σημαίνει να δηλώνουμε κάτι εσφαλμένο. Η ιδεολογία trans είναι, κατά συνέπεια, για μένα, μια από τις σημαίες αυτού του μηδενισμού που ορίζει πλέον τη Δύση, αυτής της παρόρμησης καταστροφής, όχι απλά των πραγμάτων και των ανθρώπων, αλλά της ίδιας της πραγματικότητας».
Emmanuel Todd, συνέντευξη στην εφημερίδα Le Figaro, 12.1.24

Το πιο γελοίο, αλλά και συνάμα το πιο αποκαλυπτικό επιχείρημα των κυβερνητικών για το νομοσχέδιο που θα επιτρέψει την υιοθεσία ή τη δημιουργία μέσω παρένθετων μητέρων παιδιών από ομοφυλόφιλους, που ακούσαμε ιδιαίτερα από τον Γεωργιάδη και από τον Σκέρτσο, είναι ότι όλα αυτά εφαρμόζονται στη Δύση, άρα πρέπει να τα εφαρμόσουμε και εμείς.

Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, από όπου μας έρχονται όλες αυτές οι καινοφανείς ιδέες, είναι επίσης και η πρώτη χώρα διεθνώς σε διακίνηση, εμπορία και σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών. Μήπως να τους μιμηθούμε και σε αυτόν τον τομέα; Αν και, κρίνοντας από τις υποθέσεις Λιγνάδη, Γεωργιάδη της ΝΔ, Κολωνού και την άλλη που αποκαλύφθηκε προ ημερών, όπως και από το διεθνές σκάνδαλο παρένθετων μητέρων και εμπορίας παιδιών στα Χανιά, δεν πάμε καθόλου άσχημα και εδώ. Μια χαρά πάμε.

Είναι άραγε τυχαίο επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πρωτοπορία στα κυκλώματα των παιδοβιαστών, που ικανοποιούν και τις «ανάγκες» της αμερικανικής ελίτ, αλλά και τις ανάγκες της Μοσάντ να τους παρακολουθεί και να τους εκβιάζει (βλ. υπόθεση Έπστιν-Μάξουελ). Tο τι είδους υπόδειγμα είναι η κοινωνία των Ηνωμένων Πολιτειών, που θέλουν να μιμηθούμε οι Γεωργιάδης και Σκέρτσος, μπορεί να το διαπιστώσει κανείς κάνοντας ζάπινγκ στις ελληνικές τηλεοράσεις στη διάρκεια της νύχτας. Ειρήσθω εν παρόδω, ακούω και εγώ πολλές συζητήσεις για την φοβερή έκρηξη παιδικής και εφηβικής εγκληματικότητας. Το μόνο όπου παραλείπουν να αναφερθούν οι συζητώντες το ζήτημα είναι όλα αυτά τα σκουπίδια της αμερικάνικης υποκουλτούρας μεν, κυρίαρχης δε στις ΗΠΑ, που διαχέουν σε αφθονία οι τηλεοράσεις μας.

Μικρονοϊκή ξιπασιά

Του Χρήστου Γιανναρά

Κάποτε, αν συνεχίσει να υπάρχει το ανθρώπινο είδος στον πλανήτη γη, οι νουνεχείς και γνωστικοί από τους ανθρώπους θα χαμογελούν, συγκαταβατικά και με οίκτο, για τον εκπεσμό της νοημοσύνης μας σήμερα. Μοιάζουν καθολικευμένα, σε πλανητική σχεδόν κλίμακα, τα φαινόμενα συλλογικής α-νοησίας και θριαμβικής παράνοιας – οι παραμικρές αντιγνωμίες, ασυμφωνίες ή ανικανοποίητες βουλιμικές ορέξεις, ακόμα και οι διαστροφές ζωτικών λειτουργιών του ανθρώπινου οργανισμού, θέλουν να κατασφαλίζονται σαν, νομικώς θωρακισμένα, «ατομικά δικαιώματα».

Ποιο Δίκαιο, με ποια αυθεντία, επενδυμένο σε ποια εξουσία, μπορεί να εξασφαλίσει το κύρος πανανθρώπινης παραδοχής; Σήμερα, η λέξη «δικαίωμα» παραπέμπει, αποκλειστικά και μόνο, στη νομική (με συμβατικές διατάξεις) αναγνώριση και προστασία ενεργημάτων του ατόμου, όπως και πεποιθήσεων, απόψεων, γνωμών, προτάσεων οργάνωσης του συλλογικού βίου – στο σύνολο των νόμων, κανόνων, θεσμών, που επιτρέπουν σε μια συλλογικότητα να λειτουργεί.

Ο άνθρωπος, από τη φύση του και προκειμένου για την αναπαραγωγή του, διακρίνεται (βιολογικά και ψυχολογικά) σε θηλυκές και αρσενικές υποστάσεις – υποστασιάζεται η διαφορά, αυτή καθορίζει όχι απλώς φαινόμενες ή χαρακτηρολογικές συντεταγμένες της ατομικής ύπαρξης, αλλά τρόπους της ύπαρξης. Το «αρσενικό» ή το «θηλυκό» παραπέμπουν σε δεδομένες διαφοροποιήσεις της φύσης του ανθρώπου, προϋποθέσεις του «γίγνεσθαι» της φύσης που κορυφώνεται στην ύπαρξη ως σχέση, στην αυθυπερβατική ολοκλήρωση της ατομικής ελευθερίας.

Η λέξη που συγκεφαλαιώνει την ασυναρτησία – σύγχυση – παραλυτική αδυναμία για ανθρώπινη συνεννόηση, είναι σήμερα η λέξη «δικαίωμα». Ονομάζουμε «δικαίωμα» την κατασφάλιση που προσφέρει σε πράξεις – ενέργειες του ατομικού εγώ ένα «Δίκαιο», δηλαδή μια συμφωνημένη από την πλειονότητα των μελών της συλλογικότητας «αυθεντία». Η αυθεντία (κοινά παραδεκτή ορθότητα) δεν έχει αξιώσεις μετα-φυσικού χαρακτήρα, απλώς υπηρετεί συμβατικά τις αναγκαίες συνθήκες λειτουργίας της κοινωνίας των αναγκών.

Αυτή είναι η εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσογαίας στην Ιεραρχία

Εισηγητής της έκτακτης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ήταν σήμερα ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος σχετικά με το ζήτημα του “γάμου μεταξύ ομοφύλων”.

Η εισήγηση με θέμα «Εκκλησία και ‘’θέσπιση γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου’’», ακούστηκε με ενδιαφέρον από τα Μέλη του Σώματος της Ιεραρχίας και με τις θέσεις του Σεβασμιωτάτου ταυτίστηκαν οι περισσότεροι Μητροπολίτες.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε όλη την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου την οποία εξασφάλισε το πρακτορείο Ορθοδοξία (ope.gr)

Καίριο πλήγμα στην Πυρηνική Οικογένεια!

Του Θανάση Κ. 

Μετά την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου, καιρός να αρχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους:

Η νομοθετική εξίσωση της "συμβίωσης" ομόφυλων ζευγαριών με τον "γάμο" ΔΕΝ είναι "αναπόφευκτος εκσυγχρονισμός" των κοινωνιών. 

ΟΥΤΕ "αναπόφευκτος", ΟΥΤΕ "εκσυγχρονισμός"...

ΟΥΤΕ αφορά τις "κοινωνίες" εν γένει...

Άμεσα αφορά ελάχιστους! 

Αλλά την ίδια στιγμή επηρεάζει τις ζωές όλων των άλλων...

Από τα άτομα που έχουν "ομοφυλοφιλικές τάσεις", ένα μικρό ποσοστό καταλήγουν να ζουν ως αποκλειστικά ομοφυλόφιλοι. 

Κι από τα άτομα που ζουν ως ομοφυλόφιλοι, ένα μικρό ποσοστό επιλέγει να συνάψει "σύμφωνο συμβίωσης" με άτομο του ίδιου φύλου. 

Κι από τα ομόφυλα ζευγάρια, ένα ποσοστό μόνο διαλέγει να αναβαθμίσει τη "σχέση" σε "γάμο" στις χώρες όπου αυτό έχει θεσμοθετηθεί.

Κι από τα ομόφυλα ζευγάρια που προχώρησαν σε "γάμο", μόνο ένα ποσοστό προχωρά σε τεκνοθεσία.

Η τεκνοθεσία σε ομόφυλα ζευγάρια, ακόμα κι αν νομιμοποιηθεί, θα είναι μια πολύ "ακριβή" υπόθεση...

Ελάχιστοι θα μπορέσουν να επωφεληθούν. Κι αυτοί θα είναι ιδιαίτερα πλούσιοι. 

Η μεσαία τάξη και τα κατώτερα στρώματα έχει πρόβλημα να αντιμετωπίσουν το κόστος της ανατροφής παιδιών. Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους, που νεαρά ζευγάρια αποφεύγουν πλέον να κάνουν παιδιά. 

Αυτοί που καταφεύγουν στην τεκνοθεσία προέρχονται συνήθως από ανώτατα κοινωνικά στρώματα. 

Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος. «Το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις»

Δελτίο τύπου

Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας.

Σχετικά με τη δια νόμου ανύψωση της συμβιώσεως των ομοφυλοφίλων εις γάμον η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας δηλώνει:

Είναι πασίγνωστο ότι η διαιώνιση της ανθρωπότητας έχει στηριχθεί στην ύπαρξη δύο φύλων και στην ένωσή τους.

Κανείς πολιτισμός, θρησκεία ή σύστημα νόμων (Σόλων, Πλάτων κ.λπ.) δεν θεσμοθέτησε τη συμβιωση των ομοφυλοφίλων ως γάμο.

Το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις.

Αντίθετα, ένας τέτοιος νόμος προσβάλλει τη δημιουργία.

Δεν αποτελεί κοινωνική πρόοδο αλλά σύγκρουση με τη φυσική τάξη, κατήφορο.

Καμιά νομιμοποίηση του πρακτορικού "δικαιοματισμού" στο όνομα του κινήματος!

Επί τροχάδην, μερικές σκέψεις για το θέμα των ομόφυλων ζευγαριών κλπ.

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Πρώτον. Δεν είναι ένα ζήτημα που προέκυψε από τα κάτω, από την κοινωνία,  ως μαζικό κοινωνικό αίτημα. Αντίθετα, συστηματικά προωθείται από συστημικούς μηχανισμούς και φορείς, από τα πάνω και με όρους, συχνά, εξοργιστικής προπαγάνδας, η οποία κάνει ότι μπορεί για να επιβάλλει την "identity politics" ατζέντα της κόντρα στη βούληση ποσοστών της κοινωνίας που αγγίζουν το 70%, όπως έδειξε ακόμα και πρόσφατη έρευνα της GPO - του κυβερνητικού παρατρεχάμενου Θεοδωρικάκου. Και ας μην αναρωτηθεί κανείς καν για το ταξικό "πρόσημο" αυτού του πλειοψηφικού ρεύματος: ανάμεσα στο Αιγάλεω και το Κερατσίνι από τη μια και την Κηφισιά και τη Φιλοθέη από την άλλη, υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει σε ποιες περιοχές τα ποσοστά του "ναι" είναι υψηλοτέρα και σε ποιες χαμηλότερα;

Δεύτερον. Αν προς στιγμήν αφήσουμε εκτός συζήτησης το αν και κατά πόσο έχει "δικαίωμα" ή όχι ένα ομόφυλο ζευγάρι στο να ανατρέφει παιδιά (από τη στιγμή που η επιλογή του συνιστά άρνηση της φυσικής διαδικασίας γέννησης αυτών των παιδιών), τότε είναι φανερό ότι το δικαίωμα αυτό για τα ομοφυλόφιλα άτομα στην Ελλάδα είναι νομικά κατοχυρωμένο ήδη από το 1946, με την θέσπιση δικαιώματος υιοθεσίας σε κάθε μεμονωμένο άτομο, ακόμα και εκτός γάμου. Κανείς λοιπόν δε μπορεί να ισχυριστεί ότι η συζήτηση που γίνεται αφορά στην κάλυψη ενός πραγματικού νομικού κενού και στην κατοχύρωση ενός , τάχα, ανεκπλήρωτου ως σήμερα, ανθρώπινου δικαιώματος.

Τρίτον. Η δυνατότητα τεκνοθεσίας ενός ομόφυλου ζεύγους μέσω παρένθετης μητέρας είναι τουλάχιστον το ίδιο προβληματική όσο και για ένα ετερόφυλο. Στην ουσία μιλάμε για την απογείωση της λογικής της γυναίκας ως "συσκευής αναπαραγωγής". Και μην πει κανείς για το "δικαίωμα ενός ζευγαριού να αποκτήσει παιδί" γιατί εδώ το κυρίαρχο στοιχείο είναι το οικονομικό - ταξικό: το κόστος μιας εγκυμοσύνης μέσω παρένθετης μητέρας κυμαίνεται σε αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ (>70k), έτσι ώστε μόνο οικογένειες από πολύ συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα να έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν αυτό το "δικαίωμα". Να "νοικιάσουν" δηλαδή μια γυναικεία μήτρα για να κυήσει και να γεννήσει το παιδί τους. Μιλάμε για την πλήρη στρέβλωση της έννοιας της μητρότητας. Αντί λοιπόν να συζητάμε (και το γυναικείο κίνημα να απαιτεί!) την κατάργηση ή έστω τη θέσπιση πολύ αυστηρών προϋποθέσεων εφαρμογής του θεσμού της παρένθετης μητέρας, συζητάμε για την επέκταση του ώστε να καλύπτει και ζευγάρια των οποίων η επιλογή εξ ορισμού αποκλείει την έννοια της απόκτησης παιδιών με τη μόνη διαδικασία που γνωρίζει η φύση. Κι αυτό ορισμένοι, το ονομάζουν... "προοδευτισμό"!!!

Άφυλοι ή άμυαλοι;

Αλιεύσαμε το παρακάτω κείμενο από το Athens Voice του 2016. Το αναπαράγουμε προς προβληματισμό.
Δ.Κ.

4 Απριλίου 2016

Θα περίμενε κανείς ότι η ψήφιση ενός ελλιπέστατου συμφώνου συμβίωσης πριν από 4 μήνες στη Βουλή θα λειτουργούσε ως «καμπανάκι» για όσες και όσους θεωρούν ότι συναπαρτίζουν το γκέι (ή αν προτιμάτε ΛΟΑΔ) κίνημα σε αυτή τη χώρα, καθώς αποδεικνύει ότι η χρόνια έλλειψη σοβαρότητας δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε ξεπερασμένες, εμβαλωματικές λύσεις. Ή ότι θα αποτελούσε τουλάχιστον έναυσμα ώστε να ξεκινήσει μια σοβαρή συζήτηση για τα ζητήματα που παραμένουν άλυτα και εκκρεμή όπως ο γάμος, η ομογονεϊκότητα και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Φαίνεται όμως πως η σοβαρή ενασχόληση με σοβαρά ζητήματα μάλλον φαντάζει αφόρητα «μικροαστική» σε εκείνους που ενδιαφέρονται περισσότερο να προβληθούν ως «ριζοσπάστες» και «αμφισβητίες» της υφιστάμενης κοινωνικής τάξης. Πράγμα απολύτως αναμενόμενο σε μία χώρα όπου αυτές οι δύο ιδιότητες εδώ και χρόνια επιβραβεύονται με επαγγελματικές θέσεις, πολιτικές καριέρες κτλ.

Δεν πρέπει λοιπόν να προκαλεί έκπληξη ότι το Pride της Αθήνας στο δωδέκατο έτος της ύπαρξής του αποφάσισε πλέον να υιοθετήσει ανοιχτά την ατζέντα της επονομαζόμενης «queer» θεωρίας με την οποία φλέρταρε συστηματικά αλλά περισσότερο διακριτικά όλο το προηγούμενο διάστημα. Στην επίσημη αφίσα της φετινής διοργάνωσης βλέπουμε τη διάσημη φράση της Σιμόν ντε Μποβουάρ «Γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι» αλλά και την παράφραση «Άντρας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι». Είναι γνωστό πως με αυτή της τη φράση η Μποβουάρ αναφερόταν στη δυσκολία που έχει οποιαδήποτε γυναίκα να ξεπεράσει τους καταναγκασμούς που της επιβάλλει η πατριαρχική κοινωνία εξαιτίας του βιολογικού της φύλου. Για τους εμπνευστές της αφίσας όμως, η φράση απλώς σημαίνει πως η ίδια η έννοια του βιολογικού φύλου είναι ανύπαρκτη και ξεπερασμένη! Όπως διαβάζουμε στο σχετικό κείμενο: «Τα φύλα δεν είναι αυθύπαρκτα φυσικά ή βιολογικά… Η ταυτότητα φύλου δεν έχει να κάνει με τις ανατομίες και το φύλο που μας αποδίδεται κατά τη γέννηση». Για τους ιδεοληπτικούς της queer θεωρίας δεν υφίσταται καν βιολογικό φύλο, αλλά μόνο «ανατομικό» ή φύλο «που μας αποδίδεται κατά τη γέννηση» – λες και αυτό γίνεται αυθαίρετα…

Athens Pride 2023! Μία κυβέρνηση "εθνικής ενότητας & ομοψυχίας" είναι εφικτή!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Athens Pride 2023! Το γενικό πρόσταγμα είχε ο Πρωθυπουργός Τζώρτζ Τσούνης..

Athens Pride 2023: «Γονείς άνευ όρων»!

Athens Pride 2023: Το "Φεστιβάλ Υπερηφάνειας" στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και φέτος! Πέρασε σημαντικά μηνύματα σ' όλο τον ελληνικό λαό για μια νέα Ελλάδα! Το σημαντικότερο όλων είναι πως το Athens Pride 2023 σηματοδότησε την ΕΝΟΤΗΤΑ του ελληνικού πολιτικού συστήματος!

Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα μπόρεσαν να βρουν μια "κοινή γλώσσα", που δίνει ελπίδες για μια ενιαία ενωτική κυβέρνηση, μιας κι εκτός από τα δικαιώματα τρανσεξουαλισμού, τους ενώνουν: τα θεϊκά πειραματικά €μVolia, η αντιμετώπιση του Ρωσικού ιμπεριαλισμού, ο κίνδυνος της κλιματικής αλλαγής, η πράσινη ανάπτυξη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και φυσικά η "πατρίδα της ελευθερίας" ΗΠΑ!

Η "Ελλάδα της Νέας Εποχής" ελπίδα για τα παιδιά μας!

Διεθνής Ημέρα Διεμφυλικής Ορατότητας; Ποιος απ’ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

φωτο: «Προστατέψτε τα Διεμφυλικά παιδιά!»
31 Μάρτη 2023: "Διεθνής Ημέρα Διεμφυλικής Ορατότητας"...

Στην "πολιτισμένη" δύση: «Ολοκληρωμένες δωρεάν υπηρεσίες υγείας,
για το φύλο και τη σεξουαλικότητα ατόμων LGBTQIA+♦,
συμπεριλαμβανομένων εγχειρήσεων αποκοπής γεννητικών οργάνων & ορμονοθεραπειών,
όσων παιδιών -κάτω των 14-, αυτοπροσδιορίζουν το φύλο τους...»

♦ ΛΟΑΤΚΙ+ (LGBTQI+): αρκτικόλεξο που προέρχεται από τις λέξεις Λεσβία, Ομοφυλόφιλος, Αμφιφυλόφιλος, Άφυλος, αυτοπροσδιοριζόμενος και Τρανς-Διεμφυλικά και πάει λέγοντας...

«Οι Διεμφυλικοί (Τρανσέξουαλ) αποτελούν την ψυχή του αμερικανικού έθνους...»
Λευκός Οίκος, Τζο Μπάιντεν, Πρόεδρος των ΗΠΑ, 31 Μάρτη 2023

Γνωρίζεις για τη Διεθνή Ημέρα Διεμφυλικής Ορατότητας, που γιορτάζει σήμερα όλη η "πολιτισμένη" δύση, δηλαδή ΗΠΑ κι οι αποικίες της (Ευρωπαϊκή Ένωση, Καναδάς, Αυστραλία...);
Η 31η Μάρτη είναι αφιερωμένη στην ορατότητα της διεμφυλικής (τρανσέξουαλ) κοινότητας. Καθιερώθηκε μόλις το 2009 με πρωτοβουλία της Αμερικανίδας ακτιβίστριας Ρέιτσελ Κράνταλ και αφού πέρασε τα σύνορα της μεγάλης πατρίδας της "δημοκρατίας & ελευθερίας" (ΗΠΑ), με την κατάλληλη βοήθεια της "έγκυρης δημοσιογραφίας", των ΜΜΕ, των Πανεπιστημίων στην υπηρεσία των τραπεζιτών και των "χορηγούμενων προγραμμάτων", και κυρίως των πολιτικών υπαλλήλων των ΗΠΑ στις αποικίες τους, απέκτησε το σημερινό "χαρακτήρα & περιεχόμενο".

Τι είναι ο «woke» καπιταλισμός;

Του Δημήτρη Κυπριώτη 

*Ο δημοσιογράφος- ερευνητής Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης, η ψυχολόγος Ευγενία Σαρηγιαννίδη και ο καθ. γεωπολιτικής Γ. Φίλης, αναφέρθηκαν και ανέλυσαν πολλές πτυχές του θέματος σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του Α. Μαζαράκη στα Παραπολιτικά FM, όπως μπορείτε να παρακολουθήσετε στο link στο τέλος του άρθρου.  

Επειδή ο υπόψη όρος παραμένει, ως όρος,  άγνωστος προς το παρόν στο πλατύ κοινό των Ελλήνων, θεωρούμε ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να δούμε βασικά σημεία του.  

Το «woke» προκύπτει από τον αόριστο του ρήματος «wake», που σημαίνει «ξυπνώ, είμαι αφυπνισμένος/η».

Η κουλτούρα «woke» σημαίνει νέες μόδες, νέα προϊόντα, καινούργιες διαφημιστικές καμπάνιες για τα φύλα και το περιβάλλον κι ένα σωρό φθηνά σλόγκαν (αντί για επαναστατικές αλλαγές που απειλούν το σύστημα) όπως: ομοφοβία, τρανσφοβία, ισλαμοφοβία, Gay Pride, ΛΟΑΤΚΙ, BlackLives Matter κ.ο.κ.

Η ομοφυλοφιλία, ο Ένγκελς και οι «αριστεριστές»…

Εμβληματικός ο αείμνηστος Θύμιος Παπανικολάου, η καρδιά κι η ψυχή του "Ρεσάλτο" που μας άφησε νωρίς... Έγραφε στις 16 Δεκέμβρη του 2015, για το ζήτημα που απασχολούσε από το 1869 τους "ομόφοβους ρατσιστές"  Ένγκελς και Μαρξ

Του Θύμιου Παπανικολάου

Είναι να γελάς με κάποιους «αριστερούς» οι οποίοι, εναγωνίως και δολίως, επιχειρούν να «τεκμηριώσουν» το πολιτικό ΔΙΚΑΙΩΜΑ της ομοφυλοφιλίας με τους κλασσικούς του μαρξισμού.
Μη βρίσκοντας φυσικά γραφτά των κλασσικών υπέρ της ομοφυλοφιλίας ανατρέχουν, σκοπίμως δηλαδή δολίως, σε τεχνάσματα και αυθαιρεσίες που ταυτίζουν το «πολιτικό δικαίωμα» της ομοφυλοφιλίας με την ποινικοποίησή της και τη δίωξη.

Βεβαίως δεν αρκούνται σε αυτή την αναγωγή της δίωξης των ομοφυλοφίλων σε πολιτικό δικαίωμα αναγνώρισης της ομοφυλοφιλίας, αλλά επιχειρούν να συνδέσουν τη μαρξιστική κριτική εναντίον της αστικής οικογένειας με την πολιτική αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας: Τέτοια μικροαστική πονηράδα και κατεργαριά…

Δόλια κατεργαριά διότι οι κλασσικοί του μαρξισμού έχουν τελεσίδικα χαρακτηρίσει την ομοφυλοφιλία ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ και ΟΥΔΕΠΟΤΕ την αναγνώρισαν ως πολιτικό δικαίωμα…

ΟΥΔΕΠΟΤΕ τέθηκε από το σοσιαλιστικό κίνημα το αίτημα του εμπλουτισμού του σοσιαλιστικού προγράμματος με την πολιτική αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση κατάργησε την ποινικοποποίηση και τη δίωξη των ομοφυλοφίλων, δεν κατοχύρωσε κανένα πολιτικό δικαίωμα και προγραμματική διεκδίκηση πολιτικής αναγνώρισης των ομοφυλοφίλων.

Οι κλασσικοί του μαρξισμού δε υιοθέτησαν ΠΟΤΕ την ανόητη και αντιεπιστημονική άποψη της σημερινής νεοταξικής «αριστεράς»: Ότι δηλαδή η ομοφυλοφιλία είναι πολιτικό δικαίωμα και διεκδίκηση!

Τεκνοθεσία εκ μέρους ομόφυλων ζευγαριών

Σχόλιο του Δημήτρη Πατέλη

Ερωτήσεις προς καθ' ύλην αρμοδίους από έναν ειλικρινά συμπορευόμενο: 1. Από πότε και εκ μέρους ποιου αρμοδίου συλλογικού οργάνου άλλαξε η θέση του ΚΚΕ και αυτό (βάσει δημόσιας τοποθέτησης μέλους του Π.Γ. https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11744706) προσχώρησε αναφανδόν στη μεταμοντέρνα νεοφιλελέ «θεσμική διευθέτηση» της σύστασης «οικογένειας» και της τεκνοθεσίας εκ μέρους ομόφυλων ζευγαριών; 2. Βάσει ποιας επιστημονικής μαρξιστικής, θεωρητικής και μεθοδολογικής τεκμηρίωσης και ποιου αντίστοιχου ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ πραγματοποιήθηκε αυτή η... διολίσθηση σε αντιδραστικές θέσεις και ανορθολογικά-αντιεπιστημονικά αστικά δόγματα/ιδεολογήματα;

Η κοινότητα των Gay σαν Δούρειος Ίππος της Δυτικής Αυτοκρατορίας

 Δες εδώ ένα κείμενο από το 2017: Η κοινότητα των Gay σαν Δούρειος Ίππος της Δυτικής Αυτοκρατορίας

Χωρίς λόγια...

Ιμπεριαλισμός, Σιωνισμός, Ναζισμός και Νεοφιλελεύθερος Κοσμοπολιτισμός ή Καπιταλιστικός εκφυλισμός σε ένα.

Ο Μάκης, ο Γιατρομανωλάκης και ο «Σύγχρονος Πολιτισμός»

Του Ιωσήφ Λουκέρη

Πίσω από αυτό το τραγελαφικό ντουέτο της συμφοράς, Μάκη – Γιατρομανωλάκη, πίσω από αυτή την αμερικανιά του αισχίστου είδους, κρύβονται πολλά:

Κρύβεται η άγαρμπη προσπάθεια του Κούλη να αλώσει τον κεντροαριστερό χώρο προσεγγίζοντας την ιερή για την κεντροαριστερά ΛΟΑΤΚΙ «κοινότητα», με την πρόσληψη ενός δηλωμένου gay στην κυβέρνησή του (και με την υπόνοια ότι υπάρχουν ήδη και αρκετοί αδήλωτοι), ενώ παράλληλα κρύβεται και η προσπάθειά του επαγγελματία διαγγελματία πρωθυπουργού να συγκρατήσει τα τελευταία απομεινάρια στη Ν.Δ., κλασσικών συντηρητικών, με τον τονισμό της «υπουργοποίησης» του Βορίδη -σαν να μην ήταν ήδη Υπουργός (αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων) ο συγκεκριμένος κύριος.

Επίσης, ο θόρυβος του κακότεχνου πυροτεχνήματος του Κούλη καλύπτει ορισμένα δυσώδη σημεία του τελευταίου ανασχηματισμού, όπως π.χ. την τοποθέτηση στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων του πιο φανατισμένου και θρασύ νεοφιλελεύθερου εν Ελλάδι Κ. Χατζηδάκη (η τοποθέτηση του Ερντογάν στο Υπουργείο Αμύνης ίσως να ήταν λογικότερη).

200 χρόνια Φρίντριχ Ένγκελς... τρομάζουν τη σημερινή "αριστερά"

Του Νίκου Κλειτσίκα

«Το παγκόσμιο προλεταριακό κίνημα
είναι δυνατόν μόνον μεταξύ ανεξάρτητων εθνών»

Φρίντριχ Ένγκελς, επιστολή στον Καρλ Κάουτσκι, 7 Φλεβάρη 1882

200 χρόνια από τη γέννηση του Φρίντριχ Ένγκελς, του φιλόσοφου που μαζί με τον Καρλ Μαρξ επεξεργάστηκε τη θεωρία του διαλεκτικού υλισμού και συνέγραψαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο και Το Κεφάλαιο.

Τόσο στην κοσμοπολίτικη "αριστερά", του λεγόμενου "ανανεωτισμού", όσο και στην καθεστηκυία αριστερά, τη λεγόμενη κομμουνιστική, θα χυθούν άπλετα τα μελάνια των διθυράμβων, για τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου διανοητή.

Τι υποκρισία... και φόβος υποβάλει την απόκρυψη των θέσεων του Φρίντριχ Ένγκελς για το έθνος, αλλά και τον "δικαιωματισμό" που κατάκτησε τους υποκριτικά ζηλωτές του μεγάλου φιλοσόφου. 

Πρόκειται για τον φερετζέ που έχουν ενδυθεί στην "αριστερά" των τραπεζιτών. Έτσι στη σημερινή επέτειο θα σημειώσουμε επιγραμματικά δύο ζητήματα που "Φοβάται σαν το διάολο το λιβάνι" η σημερινή "αριστερά", το κύριο όπλο του υπερεθνικού κεφαλαίου, που αντικατέστησε την παραδοσιακή δεξιά.

«Χωρίς την απόκτηση της αυτονομίας

και της ενότητας σε κάθε έθνος,

ούτε η διεθνής ένωση του προλεταριάτου,

ούτε η ειρήνη και συνεργασία

αυτών των εθνών προς τους κοινούς σκοπούς

θα μπορούσε να επιτευχθεί»

Φρίντριχ Ένγκελς