Δικαίως η Αβάνα θεωρείται παγκόσμια πρωτεύουσα της αστικής γεωργίας. Από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα, το κουβανέζικο πρόγραμμα αστικής γεωργίας εξασφάλισε στα 2,2 εκατομμύρια κατοίκων της Αβάνας επάρκεια σε τρόφιμα και προπαντός μεταμόρφωσε μια βαθιά επισιτιστική κρίση σε πολιτικό και οικονομικό θρίαμβο. Μπροστά στη φανερή πλέον πορεία της χώρας μας, και κυρίως του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού πληθυσμού προς την επισιτιστική κρίση, το παράδειγμα της Αβάνας δείχνει με σαφήνεια τι θα έπρεπε να κάνουμε, αρχίζοντας ει δυνατόν από σήμερα. Βεβαίως, οι βαθιές διαφορές των πολιτικο-οικονομικών μοντέλων Κούβας και Ελλάδας, καθώς και οι εντελώς διαφορετικές διεθνείς συγκυρίες, θα παίξουν τον ρόλο τους στις μορφές που θα πάρει η ελληνική απάντηση στην κρίση. Τα πράγματα όμως είναι σαφή: Μπροστά μας έχει αρχίσει να ορθώνεται το φάσμα της πείνας και ο τρόπος που αντιμετώπισε η Κούβα μια παρόμοια βαθιά κρίση μπορεί να μας προσφέρει πολύτιμα μαθήματα.
