Ποιοι ήθελαν εξόριστο τον Μοράλες για να βάλουν χέρι στο λίθιο της Βολιβίας

Του Αλέξανδρου Μουτζουρίδη

Μια εξαιρετικά αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα αποκάλυψε πριν λίγο καιρό ότι η βρετανική κυβέρνηση επεδίωξε, σε αγαστή συνεργασία με την πραξικοπηματική κυβέρνηση της Ζανίν Άνιες στη Βολιβία, να εξασφαλίσει σε βρετανικές εταιρείες πρόσβαση στα κοιτάσματα λιθίου της χώρας. Αυτό ισχυρίζεται ο ανεξάρτητος οργανισμός Declassified UK, με έδρα τη Νότια Αφρική, και ο δημοσιογράφος Ματ Κέναρντ, επικαλούμενος έγγραφα του Φόρεϊν Όφις που βρίσκονται στη διάθεσή του.

Στην ενδελεχή του παρουσίαση, το δίκτυο αποκάλυψε πώς το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών καλλιέργησε ισχυρούς δεσμούς με το καθεστώς που έστειλε στην εξορία τον πρώην πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, το Νοέμβριο 2019, και πώς προώθησε συστηματικά τα συμφέροντα βρετανικών επιχειρήσεων στον τομέα των σπάνιων γαιών, λίγο καιρό μετά το πραξικόπημα.

Την εμπλοκή της Ουάσιγκτον στην πτώση του Μοράλες έχουν αποκαλύψει τα έγγραφα που διέρρευσαν από τα Wikileaks. Και ως γνωστόν, η έκθεση του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών για παρατυπίες στην εκλογική διαδικασία του φθινοπώρου του 2019, πάνω στην οποία βασίστηκε ο εκτοπισμός του, έχει καταρριφθεί από ανεξάρτητους ερευνητές, με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στους New York Times.

Πώς "νίκησαν" τον κορωνοϊό οι ιθαγενείς του Μεξικό

Του Αλέξανρου Μουντζουρίδη

Με όπλο την πολιτισμική τους παράδοση και τα έθιμά τους, οι Ζαποτέκοι, ιθαγενείς του Μεξικό, δίνουν τη μάχη τους απέναντι στην πανδημία. Η συνταγή τους είναι απλή και δοκιμασμένη: συνεργασία, αυτάρκεια και απομόνωση. Και φαίνεται να είναι πετυχημένη, αφού η χώρα μετρά συνολικά πάνω από μισό εκατομμύριο κρούσματα, όμως τα χωριά των ιθαγενών παραμένουν σε μεγάλο βαθμό προστατευμένα από τις ζώνες εξάπλωσης του ιού.

Στις μικρές τους κοινωνίες στην Οαχάκα, οι Ζαποτέκοι έχουν μάθει εδώ και αιώνες να λειτουργούν με πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης, δεδομένου ότι έτσι κι αλλιώς είναι “ξεχασμένοι” από την κεντρική κυβέρνηση. Κάθε μέλος της κοινότητας εργάζεται από νεαρή ηλικία, συμμετέχοντας σε ομάδες που αναλαμβάνουν διάφορες εργασίες που αφορούν στις υποδομές της κοινότητας.

Από τις μικρές αγγαρείες ως τις πιο δύσκολες δουλειές, ολόκληρες οικογένειες μαζί με τους φίλους τους συνεργάζονται για τις φέρουν εις πέρας όσο καλύτερα μπορούν, χωρίς να έρχονται σε επαφή με την ευρύτερη κοινωνία του Μεξικό. Κάθε οικογένεια βοηθάει την άλλη, προσφέροντας φαγητό, νερό, καθώς και… μάσκες, στο πλαίσιο μιας αδιάκοπης κοινοκτημοσύνης. Μπορεί να μην είναι πλούσιοι και η πρόσβαση στα καταστήματα να μην είναι εφικτή, αλλά στα χωριά των Ζαποτέκων εξασφαλίζεται ότι δεν πεινάει κανείς.